Кіріспе

Оңтүстік Корея композиторы (1961 жылы туған)

Унсук Чин (; 14 шілде 1961 жылы туған) – Германияның Берлин қаласында тұратын Оңтүстік Кореяның заманауи классикалық музыка композиторы. Чин жас кезінен бастап өздігінен пианино тартты, Сеул ұлттық университетінде композицияны оқыды, сондай-ақ Гамбург музыка және театр жоғары мектебінде Дьердь Лигетиден сабақ алды. Ол көптеген сыйлықтардың иегері, 2004 жылы 1-скрипкалық концерті үшін «Grawemeyer» сыйлығын жеңіп алды, 2010 жылы «Гугалон» ансамблі үшін Принц Пьер қорының «Музыкалық композиция» сыйлығын және 2024 жылы «Эрнст фон Сименс» музыкалық сыйлығын алды. 2019 жылы «The Guardian» газетінің жазушылары оның 2009 жылғы виолончельдік концертін 2000 жылдан бергі өнер музыкасының ең ұлы туындыларының 11-шісі деп таныды, Эндрю Клементс оны «бәлкім, оның барлық концерттерінің ішіндегі ең түпнұсқасы және қызықты, көңілді, ешқандай қалыпқа сыймайтын төрт керемет бөлімнен тұрады» деп сипаттады.

Өмірбаян

Унсук Чин Оңтүстік Кореяның Сеул қаласында дүниеге келген. Ол Сеул ұлттық университетінде Сухи Кангтан композицияны оқыды және 20 жасында бірнеше халықаралық жүлделерді жеңіп алды. 1985 жылы Чин Амстердамда орналасқан Gaudeamus Foundation сыйлығын үш виолончельге арналған "Спектра" шығармасымен жеңіп алды, бұл шығарма оның дипломдық жобасы үшін жазылған. Ол сондай-ақ Германияда оқуға академиялық грант алды және сол жылы Германияға көшіп барды. Оның алғашқы ірі оркестрлік шығармасы "Die Troerinnen" (1986, қайта жөнделген 1990), әйелдер дауысына арналған, 1990 жылы Берген филармониялық оркестрімен тұсаукесер болды. 1991 жылы оның "Acrostic Wordplay" атты туындысы Nieuw Ensemble тобымен тұсаукесер болды. Одан бері ол Еуропа, Азия және Солтүстік Американың 20-дан астам елінде орындалды. Чиннің Ensemble Intercontemporain тобымен ынтымақтастығы 1994 жылы "Fantaisie mecanique" шығармасымен басталды, бұл олардан бірнеше тапсырыс алуына әкелді. 1995 жылдан бері Чиннің шығармалары Boosey & Hawkes баспасынан ғана жарық көреді. Оның тұсаукесері 2002 жылы Вивиан Хагнермен жасалды. Одан бері ол Еуропа, Азия және Солтүстік Американың 14 елінде қойылды және 2005 жылы Кристиан Тетзлафф, Берлин филармониясы және Саймон Раттл сияқты музыканттармен орындалды. 2007 жылы ол Кюнг Ахм жүлдесімен марапатталды. Чиннің шығармаларын әлемнің әртүрлі оркестрлері орындады, оның ішінде Берлин филармониясы, Нью-Йорк филармониясы, Чикаго симфониялық оркестрі, Лондон филармониясы, Лос-Анджелес филармониясы және тағы да басқалар. Оның шығармаларын Кент Нагано, Саймон Раттл, Алан Гилберт, Густаво Дудамель, Мёнхун Чунг, Эса Пекка Салонен, Ниме Ярви, Петер Эотвос, Дэвид Робертсон және Джордж Бенджамин дирижерлік етті.

Стиль

Чин өзінің музыкасын кез келген нақты мәдениетке жатқызып қарастырмайды. Чин Бэла Барток, Игорь Стравинский, Клод Дебюсси, Антон Веберн, Яннис Ксенакис және Георгий Лигети сынды XX ғасыр композиторларын өте маңызды деп санайды. Чин электрондық музыкамен жұмыс тәжірибесінің және Бали Гамеланына қызығушылығының өзінің шығармаларына әсер еткенін айтады. "Miroirs des temps" атты оркестрлік туындысында Чин орта ғасыр композиторларының, мысалы Машо мен Чиконияның композициялық идеяларын да пайдаланды, музыкалық палиндромдар мен краб-канондар сияқты әдістерді қолданып, оларды дамытты. Чиннің вокалдық музыкасының мәтіндері көбінесе тәжірибелік поэзияға негізделген, ал кейде акростихтер, анаграммалар және палиндромдар сияқты өзіне сілтеме жасайтын тәсілдерді қолданады, бұл композициялық құрылымда да көрінеді. Чиннің кейбір туындыларына музыкадан тыс байланыстар мен басқа өнер түрлері әсер етеді, мысалы, Олафур Элиассонның инсталляцияларына сілтеме жасайтын "Rocaná" оркестрлік туындысы, немесе "Graffiti" және "cosmigimmicks" ансамбльдік туындылары, соңғысы пантомима өнері мен Сэмюэл Беккеттің шығармаларының ықпалында жазылған.

Портреттік CD және DVD дискілері

Унсук Чин: Акростихон – Вортшпиль және басқа да шығармалары. қазіргі заманғы ансамбль. CD. Deutsche Grammophon, 2005
Унсук Чин: Әліс ғажайып елінде. Бавария мемлекеттік операсы, Кент Нагано. DVD. Unitel, 2008
Унсук Чин: Rocaná, Скрипкалық концерт. Вивиан Хагнер, Кент Нагано, Монреаль симфониялық оркестрі. CD. Analekta, 2009.
Унсук Чин: Xi және басқа да шығармалар. (Акростихон – Вортшпиль CD-нің қайта шығарылуы). қазіргі заманғы ансамбль. CD. Kairos, 2011.
Унсук Чин: Үш концерт. Мён Вун Чун, Альбан Герхардт, Сунвук Ким, Ву Вэй (музыкант), Сеул филармониялық оркестрі. CD. Deutsche Grammophon, 2014.

Басқа таңдалған жазбалар

Үш виолончельге арналған спектр. "Құтылу сатысы" 6. Тако Куистра, Виола де Хуг, Эдуард ван Регтерен Алтена. CD. ATTACCA, 1992
Аллегро ма нон троппо. "Берлин университетінің студиясының 50 жылдығы". EMF Media, DVD 054, 2008
Cantatrix Sopranica. "Сөз әндері". musikFabrik, Стефан Асбери. CD. WERGO, 2010
cosmigimmicks. "Жаңа камералық музыка күндерінің 2013 жылғы құжаттамасы". Селсо Антунес, Nieuw Ensemble. CD. WDR, 2013
Fantaisie mécanique. "Евклидтік тұңғиық". Vimbayi Kaziboni, Халықаралық қазіргі заманғы академиялық ансамблі. CD. Ensemble Modern Records, 2013
Gougalōn. "Contact! 2012–13 маусымы". Алан Гилберт, Нью-Йорк филармониясы. Mp3 CD. New York Philharmonic Records, 2013
Алты фортепиано этюді. Мей И Фу. "Музыкалық ойыншықтар". CD. Odradek Records, 2012
Алты фортепиано этюді. Ежин Гил. "Fulgurances". CD. Solstice, 2013
Құрлыақтан кеңес, бас кларнетке соло 2007 [8'] ("Алиса ғажайыптар елінде" шығармасынан). Fie Schouten, CD "Құтылу сатысы" 11 ATT2014140
Алты фортепиано этюді. Клэр Хаммонд. "Etude". CD. BIS, 2014
ParaMetaString. Esmé Quartet. "Сүйе білу". CD. Alpha, 2020