Кіріспе

Линнарт Мелл (7 маусым 1938 – 14 ақпан 2010) – эстондық тарихшы, шығыстанушы, аудармашы және саясаткер.

Өмірбаян

Таллинде (Эстония) туған Мелл 1962 жылы Тарту университетінің жалпы тарих мамандығы бойынша бітірген. Бітіргеннен кейін КСРО Ғылым академиясының Шығыстану институтында (1964-1966) және Тарту университетінің тарих кафедрасында (1966-1969) аспирантурада оқыды; 1985 жылы тарих ғылымдарының кандидаты (PhD) атағын алды, докторлық диссертациясының тақырыбы – "Ашташашахрика Праджнапарамита тарихи дереккөз ретінде". 1994 жылдан бастап Тарту университетінің философия факультетінің тарих кафедрасындағы Шығыстану орталығының меңгерушісі, аға ғылыми қызметкер болып жұмыс істеді. 1969 жылдан 1973 жылға дейін Тарту мемлекеттік университетінің жалпы тарих кафедрасында лекция оқыды. Кейін коммунизмге қарсы көзқарастары үшін жұмыстан босатылып, он жыл бойы Шығыстану кабинетінің инженері болып жұмыс істеді. 1983 жылы жартылай қайта оңалтылып, Тарих және семиотика зертханасының меңгерушісі (1983-1991) болады. Содан кейін Шығыстану зертханасының меңгерушісі (1991-1994) қызметін атқарды. Оның негізгі зерттеу салалары: буддалық Махаяна мәтіндері, буддалық мифология, классикалық үнді әдебиеті мен мәдениеті, классикалық қытай мәтіндері, тибет буддалық мәтіндері және кіші ұлттар мен халықтардың тарихы. Ол буддалық мәтіндерді және классикалық Шығыс ойларының басқа да мәтіндерін зерттеу үшін семиотикалық талдау әдістерін қолданған алғашқылардың бірі болды. Мелл 1960-1970 жылдары Тартудағы Мәскеу семиотикалық мектебінің шығыстану саласындағы маңызды тұлғаларының бірі болды. 1990 жылдары гуманистік негізгі мәтіндер тұжырымдамасын әзірлеуде жұмыс істеді; 1998 жылдан бастап "Адамзат тарихындағы гуманистік негізгі мәтіндер" ғылыми жобасын бастап, оны жетекшілік етті; он кітаптың және жүзден астам ғылыми мақаланың авторы. Мелл 1960 жылдардың басында белгілі эстондық теолог және философ Уку Масингтің ықпалымен буддист және буддолог болуға шақырылды. Кейін ол бірнеше буддалық және буддалық емес ұстаздармен және ғалымдармен оқыды және жұмыс істеді, олардың ішінде Николай Конрад, Александр Пиатигорский, Октиабрина Волкова, Юрий Парфионович, Лев Меншиков және Лама Бидия Дандарон болды. Ол эстондық буддистер мен шығыстанушылардың жас буыны үшін ұстаз және рухани жетекші болды. 1990 жылдары Далай-ламамен жақын байланыс орнатып, оның Эстонияға жасаған екі сапарының (1991 және 2001 жылдар) ұйымдастырушысы болды. Мелл алғашқы Махаяна институтын құрды және оның директоры болды (1991 жылдан 1994 жылға дейін жұмыс істеді). 2001 жылы IV дәрежелі Ақ Жұлдыз орденімен, ал 2004 жылдың наурыз айында эмиграциядағы Чечен Республикасының үкіметінің бостандық медалімен марапатталды. Мелл 2010 жылдың 14 ақпанында Тартуда онкологиялық аурудан қайтыс болды.