Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық армиясының атты полкі
British Army cavalry regiment
17-ші лансерлер (Кембридж герцогының өз полкі) – 1759 жылы құрылған және Қырым соғысы кезінде Жеңіл бригаданың шабуылына қатысқандығымен танымал британдық армияның атты полкі. 1922 жылы полк 21-ші лансерлермен біріктіріліп, 17-ші/21-ші лансерлер полкі құрылды.
The 17th Lancers (Duke of Cambridge's Own) was a cavalry regiment of the British Army, raised in 1759 and notable for its participation in the Charge of the Light Brigade during the Crimean War. The regiment was amalgamated with the 21st Lancers to form the 17th/21st Lancers in 1922.
Жеті жылдық соғыс
1759 жылы 47-ші сапындағы полковник Джон Хейлге генерал Джеймс Вулфтың соңғы хабарларын және 1759 жылдың қыркүйегінде Квебек шайқасында жеңіске жеткенін хабарлап, Ұлыбританияға оралуға бұйрық берілді. Отанына қайтқаннан кейін, ол Канадада жермен марапатталды және жеңіл драгундар полкін құруға рұқсат алды. Ол 1759 жылдың 7 қарашасында Гертфордширде 18-ші (жеңіл) драгундар полкі ретінде полкті құрды, ол сондай-ақ Хейлдің жеңіл атты әскері деп те аталды. Полковник Хейл полк үшін "Немесе даңқ" ұранымен өлім маскасын таңдады. Полк 1761 жылы Германияда қызмет етті және 1763 жылдың сәуірінде 17-ші (жеңіл) драгундар полкі болып қайта аталды. 1766 жылдың мамырында ол тағы да қайта аталды, бұл жолы 3-ші жеңіл драгундар полкі. Лейтенант-полковник Сэмюэл Бирч басқарған полк 1775 жылы Солтүстік Америкаға жіберілді, Бостонға келді, ол американдық төңкерілшілермен қоршауға алынған еді. Ол 1775 жылдың маусымында британдықтар үшін қымбатқа түсетін жеңіс болған Бункер-Хилл шайқасында шайқасты. Ол 1776 жылдың тамызында Лонг-Айленд шайқасында және 1776 жылдың қарашасында Форт-Вашингтон шайқасында, 1778 жылдың мамырында Крук Билл шайқасында және сол айдың соңында Баррен-Хилл шайқасында шайқасты. Полк мақтанышымен, 17-ші полктің тұрақты драгундары провинциялық бөлімнен өзгеше ерекшелігін сақтады. Олар Легионның жасыл түсін қабылдамай, өңдеуі сарғайған қызыл шапандарымен жүрді. 1781 жылдың қаңтарында Каупенс шайқасында бір лейтенант және бірнеше қарапайым сарбаз қаза тапты немесе жараланды. Легионның атты әскеріне Камден шайқасында тұтқынға алынған көптеген еріктілер кірді. Бұл алмастырушылар Каупенсте жаумен шайқасудан бас тартты. Тарлтон Легион офицерлерін 17-ші полкпен біріктіріп, оң жақ фланға көмектесу үшін шабуылға шамамен 50 адамды бастады. Бастапқыда сәттілікке жеткенімен, драгундар жасырын Патриот атты әскерінің үлкен күшімен қарсы шабуылға ұшырады. Американың Тәуелсіздік соғысы 1783 жылы ресми түрде аяқталды. Полк офицері, капитан Стейплтон, жаушылық әрекеттерді тоқтату туралы жариялауды растайтын хабарламаны Джордж Вашингтонға жеткізу құрметіне ие болды.
In 1759, Colonel John Hale of the 47th Foot was ordered back to Britain with General James Wolfe's final dispatches and news of his victory in the Battle of Quebec in September 1759. After his return, he was rewarded with land in Canada and granted permission to raise a regiment of light dragoons. He formed the regiment in Hertfordshire on 7 November 1759 as the 18th Regiment of (Light) Dragoons, which also went by the name of Hale's Light Horse. Colonel Hale chose for the regiment: the Death's Head with the motto "Or Glory". The regiment saw service in Germany in 1761 and was renumbered the 17th Regiment of (Light) Dragoons in April 1763 In May 1766 it was renumbered again, this time as the 3rd Regiment of Light Dragoons.]] Led by Lt Col Samuel Birch, the regiment was sent to North America in 1775, arriving in Boston, then besieged by American rebels in the American Revolutionary War. It fought in the Battle of Bunker Hill, a costly British victory, in June 1775. It fought at the Battle of Long Island in August 1776 and at the Battle of Fort Washington in November 1776. the Battle of Crooked Billet in May 1778 and the Battle of Barren Hill later that month. With regimental pride, the regular dragoons of the 17th preserved an identity separate from the provincial unit. They kept their fading scarlet coats rather than adopting the green of the Legion. A lieutenant was killed and several private soldiers were killed or wounded at the Battle of Cowpens in January 1781. The Legion cavalry included many volunteers from prisoners captured at the Battle of Camden. These replacements refused orders to engage the enemy at Cowpens. Tarleton combined Legion officers with the men of the 17th and led about 50 in a charge, attempting to support the right flank. Although initially successful, the dragoons were counter charged by a larger force of concealed Patriot cavalry. The American War of Independence officially ended in 1783. An officer of the regiment, Captain Stapleton, had the distinction of delivering to George Washington the despatch confirming the declaration of the cessation of hostilities.
Француз революциялық соғыстары
Полк Ирландияға оралды және 1795 жылға дейін онда тұрды. Одан кейін француздермен күресіп басы қиын жағдайдағы әскерлерді нығайту үшін Батыс Индияға аттанды. Кариб теңізіне келгеннен кейін жақын арада Ямайкадағы "Марундардың" көтерілісін басу үшін екі эскадрон қолданылды. Басқа бөлімшелер "HMS Success" кемесіне "қосымша саяхатшылар" ретінде мінгізілді. Полк тарихшыларының пікірінше, теңіздегі осы тәжірибе полкке "Жылқы маржандары" деген лақап атын сыйлады. 1797 жылдың тамызында полк Англияға қайта оралды. 1803 жылдың мамырынан 1805 жылдың қысына дейін ол қайтадан Ирландияда орналасты.
The regiment returned to Ireland, where it remained until 1795, when it sailed for the West Indies to reinforce depleted forces battling the French. Two troops were used to suppress an uprising by "Maroons" in Jamaica soon after arriving in the Caribbean. Other detachments were embarked aboard HMS Success as "supernumeraries". Their experience at sea has been suggested by regimental historians to have gained the regiment the nickname "Horse Marines". The regiment returned to England in August 1797. It was based in Ireland again from May 1803 to winter 1805.
Наполеон соғыстары
1806 жылы полк Наполеон соғыстары кезінде Францияның одақтасы болған Испанияның бақылауындағы Оңтүстік Америкаға жасалған сәтсіз экспедицияларға қатысты. Сэр Хоум Риггс Попхэм британ үкіметінің келісімінсіз Оңтүстік Америкаға қарсы экспедиция ұйымдастырды. Бұл жорық сәтсіз аяқталды, бірақ екінші жорық басталды. Полк Сэр Сэмюэл Аушмути басқаруымен екінші күштің құрамында болды. Британдық күштер Монтевидео қаласын қоршап алып, жаулап алды. Британдық күш (полк қоса алғанда) капитуляциялауға мәжбүр болды және 1808 жылдың қаңтарына дейін елге оралмады. Елге оралғаннан кейін көп ұзамай полк Үндістанға жіберілді. Ол 1817 жылы Үшінші ағылшын-маратха соғысы кезінде Пиндарилерге шабуылға қатысты. Полкте болған кезде аурулар кең тарады. Үндістанда британ армиясы полкті номиналды түрде лаңкестер деп қайта жіктеді және 1822 жылы полк атауына «лаңкестер» деген қосымша атауды қосты. Осылайша, бұрын британ әскерінде бір ғасырдан астам уақыттан бері қолданылмаған лаңкестер қайтадан енгізілді. Бұл Йорк герцогының, британ армиясының бас қолбасшысының, Наполеон Бонапарттың поляк уландарының тамаша өнеріне байланысты болды. Лаңкер полктері улан формасының өзіндік нұсқасын қабылдады, соның ішінде чапка стиліндегі бас киімді де. 1826 жылы лорд Бингем (кейіннен Люканның 3-ші графы) полк командирі болды, ол полк подполковнигі лауазымын 25 000 фунт стерлингке сатып алды. Бингэм өзінің қызметі кезінде полкке көп инвестиция жасады, формалар мен жылқылар сатып алып, осылайша полкке «Бингхэмнің дендилері» деген лақап атын сыйлады.
In 1806, the regiment took part in the disastrous expeditions to Spanish controlled South America, then an ally of France during the Napoleonic Wars. Sir Home Riggs Popham had orchestrated an expedition against South America without the British government's sanction. This invasion failed, but a second invasion was launched. The regiment was part of this second force, under Sir Samuel Auchmuty. The British force besieged and captured Montevideo. The British force (including the regiment), was forced to surrender, and did not return home until January 1808. The regiment was sent to India shortly after returning home. It took part in the attack on the Pindarees in 1817 during the Third Anglo Maratha War. Disease ravaged the regiment during its residency. While in India, the British Army nominally re classified the regiment as lancers, and added "lancers" as a subtitle to its regimental designation in 1822. the lance had not been in British service for more than a century. Its reintroduction by the Duke of York, Commander in Chief of the British Army, owed much to the performance of Napoleon Bonaparte's Polish Uhlans. The lancer regiments adopted their own version of the Uhlan uniform, including the czapka style headdress. In 1826, Lord Bingham (later the 3rd Earl of Lucan) became the regiment's commanding officer when he bought its lieutenant colonelcy for the reputed sum of £25,000. During his tenure, Bingham invested heavily in the regiment, purchasing uniforms and horses, giving rise to the regimental nickname "Bingham's Dandies".
Қырым соғысы
Полк 1854 жылдың қыркүйегінде Еупатория маңындағы Каламита шығанағына Қырым соғысына қатысу үшін түсірілді және 1854 жылдың қыркүйегінде Алма шайқасында генерал-майор Кардиган графының басқаруымен жеңіл бригада құрамында шайқасқа қатысты. Капитан Уильям Моррис басқарған полк 1854 жылдың қазан айында Балаклава шайқасындағы Жеңіл бригаданың шабуылы кезінде сол жақ фланқтағы атқыштардың алдыңғы қатарында болды. Бригада орыс артиллериясын бұзып өтіп, тікелей орыс атты әскеріне шабуыл жасады және оларды кері тартты; алайда, жеткіліксіз күш болғандықтан өз позициясын бекіте алмады және бастапқы орнына қайта шегінуге мәжбүр болды, соққыға ұшырап. 1856 жылы Виктория кресі тағайындалғаннан кейін, полктің үш мүшесі шабуыл кезінде көрсеткен батылдығы үшін марапатталды: бұл сарбаз майор Джон Берриман, сарбаз майор Чарльз Вудэн және сарбаз Джон Фаррелл болды.
The regiment landed at Calamita Bay near Eupatoria in September 1854 for service in the Crimean War and saw action, as part of the light brigade under the command of Major General the Earl of Cardigan, at the Battle of Alma in September 1854. The regiment, commanded by Captain William Morris, was in the first line of cavalry on the left flank during the Charge of the Light Brigade at the Battle of Balaclava in October 1854. The brigade drove through the Russian artillery before smashing straight into the Russian cavalry and pushing them back; it was unable to consolidate its position, however, having insufficient forces and had to withdraw to its starting position, coming under further attack as it did so. After the inception of the Victoria Cross in 1856, three members of the regiment received the award for acts of gallantry in the charge: These were Troop Sergeant Major John Berryman, Sergeant Major Charles Wooden, and Sergeant John Farrell.
Виктория дәуірі
1857 жылдың желтоқсан айында полк Үндістанға британдық билікке қарсы үнділік көтерілісті басуға көмектесу үшін келді. Полк қызметке дайындалған кезде, көтеріліс көбінесе аяқталған болатын, алайда олар көтерілісшілердің басшысы Татья Топені қууға қатысты. Қуу кезінде лейтенант Эвелин Вуд батылдығы үшін Виктория кресімен марапатталды. Полк 1865 жылы Англияға оралды және келесі айдың басында SS Victorian кемесімен Кейптаунға келді. Контингент ірі шайқастарды өткірді, бірақ соғыс барысында да әрекеттер жасады. 1900 жылы сержант Брайан Лоуренс Эссенбош шаруашылығында полк үшін бесінші және соңғы Виктория кресін жеңіп алды. Контингенттің ең маңызды әрекеті 1901 жылдың қыркүйегінде Еландс өзені шайқасы (Моддерфонтейн) болды. C эскадрильясына Ян Сматстың басқаруымен боерлер тобы шабуыл жасады; Лансерлер олардың киім-кешектеріне байланысты оларды достық күш деп жаңылыстырды. Боерлер дереу от ашты, алдыңғы және артқы жақтан шабуылдады. Лансерлер жабық қақпаның кешігуінен қосымша шығынға ұшырады. Тек эскадрилья командирі капитан Сэндмен мен лейтенант Лорд Вивиан ғана аман қалды. Полк 29 қаза тапты және 41 адам жараланды, ал боерлер бір қаза тапты және алты адам жараланды. Олар 1902 жылдың маусымында Веренинг бейбіт келісімімен аяқталған соғыс бойында Оңтүстік Африкада болды. Төрт айдан кейін 540 офицер мен сарбаз 1902 жылдың қыркүйек айының соңында SS German кемесімен Кейптаундан шығып, қазан айының соңында Саутгемптонға келді, содан кейін Эдинбургке жіберілді.
In December 1857 the regiment arrived in India to reinforce the effort to suppress the Indian rebellion against British rule. By the time the regiment was prepared for service, the rebellion was effectively over, although it did take part in the pursuit of Tatya Tope, the rebel leader. During the course of the pursuit, Lieutenant Evelyn Wood earned the Victoria Cross for gallantry. The regiment returned to England in 1865. and arrived to Cape Town on the SS Victorian early the next month. The contingent missed the large pitched battles, but still saw action during the war. In 1900, Sergeant Brian Lawrence won the regiment's fifth and final Victoria Cross at Essenbosch Farm. The contingent's most significant action was at the Battle of Elands River (Modderfontein) in September 1901. C Squadron was attacked by a unit of Boers under the command of Jan Smuts; the Lancers mistakenly assumed the unit was friendly because of their attire. The Boers immediately opened fire, attacking from both the front and the rear. The Lancers suffered further casualties at a closed gate that slowed them down. Only Captain Sandeman, the squadron commander, and Lieutenant Lord Vivian survived. The regiment suffered 29 killed and 41 wounded before surrendering, while Boer losses were just one killed and six wounded. They stayed in South Africa throughout the war, which ended June 1902 with the Peace of Vereeniging. Four months later, 540 officers and men left Cape Town on the SS German in late September 1902, and arrived at Southampton in late October, when they were posted to Edinburgh.
Бірінші дүниежүзілік соғыс
Бірінші дүниежүзілік соғыстың басында Үндістанның Сиалкот қаласында орналасқан полк, 1914 жылы қараша айында Батыс майданында қызмет ету үшін 1-ші Үндістан кавалерия дивизиясының 2-ші (Сиалкот) кавалерия бригадасы құрамында Францияға жетті. Полк 1917 жылы қарашада Камбрей шайқасында дәстүрлі атты әскер рөлінде күресті. Соғыс барысында жауға түскен жалғыз британдық әскер казармасы осы полк болды. 1921 жылы полк атауы 17-ші лансерлер (Кембридж герцогының өз полкі) деп өзгертілді.
The regiment, which was based in Sialkot in India at the start of the First World War, landed in France as part of the 2nd (Sialkot) Cavalry Brigade in the 1st Indian Cavalry Division in November 1914 for service on the Western Front. The regiment fought in its conventional cavalry role at the Battle of Cambrai in November 1917. It was the only British Army barracks to be captured during the war. In 1921, the title of the regiment was altered to the 17th Lancers (Duke of Cambridge's Own).