Люсиль Бреммер: Американдық актриса және бишінің өмірі мен мансабы
Lucille Bremer
Люсиль Бреммер (1917-1996) – американ актрисасы, балерина. Филадельфияда білім алған, Radio City Music Hall-да Rockette болды. Би өнері мен кинодағы жолы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Люсиль Бремер (21 ақпан 1917 – 16 сәуір 1996) – американдық актриса (1917–1996) және кинодағы биші.
American actress (1917–1996)
Lucille Bremer (February 21, 1917 – April 16, 1996) was an American film actress and dancer.
Өмірбаян
Бремер Амстердамда (Нью-Йорк штаты) дүниеге келді, бірақ көп ұзамай Филадельфияға (Пенсильвания штаты) көшіп, онда балет өнерін оқыды. 12 жасында ол Филадельфия операсының труппасында биледі.
Bremer was born in Amsterdam, New York, but soon moved to Philadelphia, Pennsylvania, where she studied ballet. At age 12, she danced with the Philadelphia Opera Company.
Голливудқа дейінгі мансап
Нью-Йорк қаласында ол әртүрлі арнайы қойылымдарда биледі, ең танымалсы – 1939 жылғы Нью-Йорк әлемдік көрмесіндегі «Америкалық мереке». 16 жасында Нью-Йорктегі Radio City Music Hall-да Рокеттер тобына қатысып, карьерасын бастады. Бремердің кинодағы алғашқы тырабы сәтті болмады. Ол Warner Bros. компаниясымен өткізген сынақ туралы: «Ол соншалықты нашар болды, мен неге ештеңе орын алмағанын түсіндім» деді. Ол биге қайта оралып, Нью-Йорктегі Копакабана түнгі клубында және Версаль клубында өнер көрсетті, сол жерде Metro Goldwyn Mayer продюсері Артур Фрид оны байқады. Сондай-ақ 1943 жылы «Коммодор» қонақ үйінде әнші-биші ретінде жұмыс істеді.
Once in New York, she danced in various specialty acts, most notably in the 1939 New York World's Fair "American Jubilee". She auditioned and began her career as a Rockette at Radio City Music Hall in New York City, at age 16. Bremer's first attempt at a career in films was unsuccessful. She said of her screen test with Warner Bros.: "It was so bad I realized why nothing had happened." She returned to dancing, performing at the Copacabana nightclub in New York City and the Club Versailles, where she was spotted by Arthur Freed, a producer at Metro Goldwyn Mayer. and as a singer dancer as a Hotel Commodore "Commodorable" in 1943.
Кинодағы мансабы
Фрид оны Голливудқа алып барды, онда оның экрандық сынағы Metro Goldwyn Mayer магнаты Луис Б. Майерді қатты әсер етті. Оған Goldwyn Studios-тан келісімшарт ұсынылды, бірақ ол өзінің би өнерін көрсету үшін ақыры MGM-мен келісімшарт жасауды жөн көрді. Өте жақсы биші болғандықтан, оның драмалық актриса ретінде де қабілеті бар деп есептелді. Ол MGM-де ұлы актерлік жаттықтырушы Лилиан Бернспен актерлік шеберлікті үйренді және аңызға айналған Freed Unit-тің маңызды мүшесі ретінде жұлдызды мансапқа дайындалды. Бремер режиссер Винсенте Миннеллидің сәтті Technicolor мюзиклі «Meet Me in St. Louis» (1944) фильмінде Джуди Гарлендтің үлкен әпкесі Роза Смит рөлінде экранда алғаш рет пайда болды және бұдан кейін «Yolanda and the Thief» (1945) мюзикл ертегісінде Фред Астермен бірге басты рөлде ойнады. Фильмнің жоғары сапалы өндірісіне және сахна артындағы талантты командаға қарамастан (қайтадан Винсенте Миннеллидің режиссерлігімен, Людвиг Бемельманстың әңгімесінен, Гарри Уорреннің және продюсер/сазгер Артур Фридтің түпнұсқа музыкасымен, ал хореографиясын Фред Астер мен Юджин Лоринг жасады), ол кассада сәтсіздікке ұшырады. Фильмнің амбициялық сюрреалистік фантазиялық тақырыбы соғыс жылдарындағы көрермендерге ұнамады, ал Бремер, алғашқы басты рөліндегі жаңа келген актриса ретінде, кінәнің көбін өз мойнына алды. Оның мансабы ешқашан қалпына келмеді. Ол бұл көңілі толмағаннан кейін, тағы да Астермен бірге және Миннеллидің режиссерлігімен, сәтті музыкалық ревю «Ziegfeld Follies» (1946 жылы шықты, бірақ Бремердің көріністері 1945 жылы, «Yolanda and the Thief» фильмі түсірілмей тұрып түсірілді) екі есте қаларлық биде өнер көрсетті. Оның соңғы ірі кино мюзиклі - Джером Керннің өмірбаяны «Till the Clouds Roll By» (1946) болды, онда Бремер Ван Джонсонмен бірге жақсы драмалық көріністер мен билер орындады. Осыдан кейін MGM оны насирлеуге қызығушылық танытпады. MGM-мен түсірген шағын драмалық фильмнен кейін, «Dark Delusion» (1947), ол 1948 жылы соңғы үш фильмі үшін Eagle Lion студиясына берілді. Бремер «Behind Locked Doors» (1948) фильмінде өзінің соңғы басты рөлін ойнады.
Freed took her to Hollywood, where her screen test impressed Metro Goldwyn Mayer mogul Louis B. Mayer. She was offered a contract with Goldwyn Studios, but ultimately decided to sign with MGM so that she could showcase her dancing ability. An accomplished dancer, she was considered to display potential as a dramatic actress. She studied acting at MGM with the great acting coach Lillian Burns, and was groomed for stardom as an important member of the legendary Freed Unit. Bremer made her screen debut to excellent notices in director Vincente Minnelli's smash hit Technicolor musical Meet Me in St. Louis (1944) as Rose Smith, Judy Garland's older sister, and followed this with a starring role opposite Fred Astaire in the musical fable Yolanda and the Thief (1945). Despite sumptuous production values and a staff of high priced talent behind the scenes (directed again by Vincente Minnelli from a story by Ludwig Bemelmans, with an original score by Harry Warren and producer/songwriter Arthur Freed, and choreographed by Fred Astaire and Eugene Loring), it was a box office failure. The film's ambitious surrealist fantasy theme was not popular with wartime audiences, and Bremer, a newcomer in her first starring role, took most of the blame. Her career never recovered. She followed this disappointment with featured dance performances, once again with Astaire and directed by Minnelli, in two memorable sequences in the successful musical revue Ziegfeld Follies (released in 1946, but Bremer's numbers were filmed in 1945, before filming Yolanda and the Thief). Her last major film musical was the lavish Jerome Kern biopic Till the Clouds Roll By (1946), in which Bremer had some good dramatic scenes and dances with Van Johnson. After this, MGM began to lose interest in promoting her. After a minor dramatic film with MGM, Dark Delusion (1947), she was loaned to Eagle Lion in 1948 for her final three films. Bremer played her last starring role in the film noir Behind Locked Doors (1948).
MGM-ден кейінгі өмірі мен мансабы
Соңғы фильмдерінің бірі – мексикалық киножұлдыз Артуро де Кордовамен түсірілген «Казанованың оқиғалары» (1948) фильмі болды. Голливудтағы мансабына көңілі толмаған ол келісімшартын жаңартпауды шешіп, киноиндустриясын тастап кетті. Ол Мексиканың бұрынғы президенті Абелардо Луис Родригестің, әкесімен аттас ұлымен танысып, ғашық болды. Ол және «Род» Родригес 1948 жылдың тамызында Каталина аралында неке қиды. Баханың алтын ғасыры басталар кезде ол күйеуімен бірге Мексиканың Баха Калифорния Сур штатына көшіп, «Ранчо Лас-Крусес» жеке курортымен қатар, алғашқы «Palmilla» қонақ үйін және «Hacienda» қонақ үйін ашты. Голливудтағы байланыстары мен күйеуі Родтың беделінің арқасында олар жаңа табылған осы жұмақты көру үшін Голливудтан келген адамдарды қызықтырды. Ол күйеуімен бірге Дези Арназ, Люсиль Болл және Бинг Кросбимен де бизнес серіктестік құрды. 1963 жылы ажырасқаннан кейін Бремер Калифорния штатындағы Ла-Холла қаласына қоныстанды, онда балалар киімдерінің дүкенін ашты. Ол Ла-Холла, Калифорния мен Мексиканың Баха Калифорниясы арасында саяхаттауын жалғастырды.
One of her last films was alongside Mexican movie star Arturo de Córdova in Adventures of Casanova (1948). Reportedly disappointed with her Hollywood career, she elected not to renew her contract and left the film industry. She had met and fallen in love with the son of the former president of Mexico, Abelardo Luis Rodriguez, who bore the same name as his father. She and "Rod" Rodriguez were married at Catalina Island in August 1948. She moved with him to Baja California Sur, Mexico, at the beginning of the Golden Age of Baja and started the private resort Rancho Las Cruces as well as the original Palmilla Hotel and the Hacienda Hotel. With her contacts in Hollywood and her husband Rod's influence, they drew people from Hollywood who sought to enjoy this newly found paradise. She and her husband were also business partners with Desi Arnaz, Lucille Ball, and Bing Crosby. After her divorce (in 1963), Bremer settled in La Jolla, California, where she owned a children's clothing boutique. She continued to travel between La Jolla, California, and Baja California Mexico.
Өлім
Бремер 1996 жылы 79 жасында жүрек талмасынан қайтыс болды.
Bremer died in 1996 from a heart attack at age 79.