Бенин қолалары: тарих, өнер және қайтарылуы

Кіріспе

Металл тақташалар мен мүсіндер 1897 жылы британдық экспедиция кезінде Бенин Корольдігінде алынған. Бенин бронзасы – Нигерияның қазіргі Эдо штатындағы Бенин Корольдігінің патша сарайын безендірген бірнеше мың металл тақташалар мен мүсіндер тобы. Бұл бұйымдар Бенин өнерінің ең жақсы үлгілерін құрайды және оларды 14-шы ғасырдан бастап Эдо халқының суретшілері жасаған. Олар патшалықтың тарихындағы оқиғаларды бейнелейді. Тақталардан басқа, мыстан немесе қоладан жасалған басқа мүсіндерге портреттер, зергерлік бұйымдар мен кішкентай бөлшектер жатады. Кейбір ерекше мүсіндер 14-шы ғасырға дейін сонады, бірақ коллекцияның көп бөлігі 15-ші және 16-шы ғасырларда жасалған. Бенин металл өңдеу өнерінің екі "алтын дәуірі" Есиги (1550) мен Эресоен (1735–1750) билік еткен кезде болды деп есептеледі, олардың шеберлігі ең жоғары деңгейге жеткен. Көптеген тақташалар мен басқа да заттар 1897 жылғы Бенин экспедициясы кезінде британдықтарға түсті, осы кезде Британ империясының Оңтүстік Нигериядағы билігі нығайтылды. Британдық дереккөздер бұл экспедицияны 1897 жылғы қаңтарда қарусыз британдық елшілер мен олардың көптеген африкалық көмекшілерін өлтіргені үшін жаза ретінде көрсетті. Алайда, кейбір қазіргі ғалымдар, мысалы, Дэн Хикс, экспедицияның Африкадағы еуропалық империалистік және экономикалық мүдделерді ілгерілету үшін жоспарланған шабуылдардың бір бөлігі болғанын айтады. Экспедициядан кейін екі жүз дана Лондондағы Британ мұражайына, ал қалғаны Еуропаның басқа мұражайларына жіберілді. Көптеген бұйымдар Британ мұражайында сақталады.

Metal plaques and sculptures taken during the British expedition in the Kingdom of Benin in 1897

The Benin Bronzes are a group of several thousand metal plaques and sculptures that decorated the royal palace of the Kingdom of Benin, in what is now Edo State, Nigeria. Collectively, the objects form the best examples of Benin art and were created from the fourteenth century by artists of the Edo people. depict scenes or represent themes in the history of the kingdom. Apart from the plaques, other sculptures in brass or bronze include portrait heads, jewelry, and smaller pieces. Some of the dramatic sculptures date to the fourteenth century, but the bulk of the collection dates to the fifteenth and sixteenth centuries. It is believed that two "golden ages" in Benin metal workmanship occurred during the reigns of Esigie ( 1550) and of Eresoyen (1735–1750), when their workmanship achieved its highest quality. Most of the plaques and other objects were taken by British forces during the Benin Expedition of 1897 as the British Empire's control was being consolidated in Southern Nigeria. This Expedition was positioned by British sources as retaliation for a massacre of an unarmed party of British envoys and a large number of their African bearers in January 1897. Some Contemporary scholars, such as Dan Hicks, argue that the Expedition was part of a broader series of premeditated attacks, framed as retaliatory or punitive, to further European imperialistic and economic interests in Africa. Following the Expedition, two hundred pieces were taken to the British Museum in London, while the rest were taken to other European museums. A large number are held by the British Museum

Some erroneously concluded that Benin knowledge of metallurgy came from the Portuguese traders who were in contact with Benin in the early modern period. The Kingdom of Benin was a hub of African civilization long before Portuguese traders visited, and bronzes were made in Benin prior to the arrival of the Portuguese. The Benin bronze sculpture tradition is thought to have derived from or been influenced by that of the older nearby Kingdom of Ife in southwest Nigeria. There are also pieces made of mixtures of bronze and brass, of wood, of ceramic, and of ivory, among other materials. The metal pieces were made using lost wax casting and are considered among the best sculptures made using this technique. Benin began to trade ivory, pepper, and slaves with the Portuguese in the late 15th century and incorporate the use of manillas (brass ingots in the form of bracelets, bought from the Portuguese) as a metal source in their sculpture. The manillas' brass, previously suggested to come from The Netherlands, is now thought to come from the Rhineland region of Germany. Since November 2022, information on the Benin Bronzes and other artifacts from the Kingdom of Benin can be accessed through the online platform Digital Benin. On 7 May 2023, the Bronzes were given to the Oba of Benin, Ewuare II, through a presidential decree, and effectively became his private property. The Kingdom of Benin, which occupied southern parts of present day Nigeria between the fourteenth and nineteenth centuries, was rich in sculptures of diverse materials, such as iron, bronze, wood, ivory and terra cotta. The Oba's palace in Benin City, the site of production for the royal ancestral altars, also was the backdrop for an elaborate court ceremonial life in which the Oba of Benin, his warriors, chiefs and titleholders, priests, members of the palace societies and their constituent guilds, foreign merchants and mercenaries, and numerous retainers and attendants all took part. The palace, a vast sprawling agglomeration of buildings and courtyards, was the setting for hundreds of rectangular brass plaques whose relief images portray the persons and events that animated the court. Bronze and ivory objects had a variety of functions in the ritual and courtly life of the Kingdom of Benin. They were used principally to decorate the royal palace, which contained many bronze works. They were hung on the pillars of the palace by nails punched through them. Only at the beginning of the nineteenth century, when colonization and missionary activity began, did larger numbers of African works begin to be taken to Europe, where they were described as simple curiosities of "pagan" cults. This attitude changed after the Benin Expedition of 1897. In 1897, the vice consul general James Robert Phillips, of the Niger Coast Protectorate, together with six other British officials, two businessmen, translators, and 215 porters, set off toward Benin from the small port of Sapele, Nigeria, Although they had given word of their intended visit, they were later informed that their journey must be delayed, because no foreigner could enter the city while rituals were being conducted; however, the travellers ignored the warning and continued on their expedition. They were ambushed at the south of the city by Oba warriors, and only two Europeans survived the ensuing massacre. The works taken by the British were a treasure hoard of bronze and ivory sculptures, including king heads, queen mother heads, leopard figurines, bells, and a great number of images sculpted in high relief, all of which were executed with a mastery of lost wax casting. In 1910, German researcher Leo Frobenius carried out an expedition to Africa with the aim of collecting works of African art for museums in his country. Today perhaps as few as fifty pieces remain in Nigeria although approximately 2,400 pieces are held in European and American collections.

Кейбіреулер Бениннің металлургия туралы білімінің португал саудагерлерінен келгенін дұрыс емес тұжырымдады, олар ерте заманада Бенинмен байланыста болған. Бенин Корольдігі португал саудагерлері келгенге дейін Африка өркениетінің орталығы болған және қола бұйымдар португалдар келгенге дейін Бенинде жасалған. Бениннің қола мүсіндері жасау дәстүрі Нигерияның оңтүстік-батысындағы Ифе Корольдігінен шыққан немесе одан әсер алған деп саналады. Сондай-ақ, қола мен мыс қоспасынан, ағаштан, керамикадан және пил сүйегінен жасалған бұйымдар да бар. Металл бөлшектері жоғалған балауыз құю әдісімен жасалған және осы техникамен жасалған ең жақсы мүсіндердің бірі саналады. Бенин 15-шы ғасырдың соңында португалдармен пил сүйегі, бұрыш және құл саудасын бастады, сондай-ақ олардың мүсіндерінде металл көзі ретінде манилаларды (португалдардан сатып алынған білезік пішіндес мыс қорытпалары) пайдаланды. Маниланың мысы бұрын Голландиядан келген деп есептелген, бірақ қазір Германияның Рейнланд аймағынан келген деп саналады. 2022 жылдың қарашасынан бастап Бенин бронзасы және Бенин Корольдігінің басқа да жәдігерлері туралы ақпарат онлайн платформа арқылы қолжетімді. 2023 жылдың 7 мамырында Бронзалар Бениннің Обасы Евуар II-ге президенттің жарлығымен берілді және оның жеке меншігіне айналды. 14-шы және 19-шы ғасырлар арасында қазіргі Нигерияның оңтүстік бөлігін билеген Бенин Корольдігі темір, қола, ағаш, пил сүйегі және терракота сияқты әртүрлі материалдардан жасалған мүсіндерге бай болды. Бенин қаласындағы Оба сарайы, патшалық ата-бабалардың құрбандықтарын жасау орыны, сонымен қатар Бениннің Обасы, оның жауынгерлері, басшылары мен титул иелері, діни қызметкерлер, сарайлық қоғамдардың мүшелері және олардың гильдиялары, шетелдік саудагерлер мен жалдамалы әскерлер және көптеген қызметшілер мен көмекшілер қатысқан салтанатты өмірдің ортасы болды. Сарайда жүздеген төртбұрышты қола тақталар орнатылған, олардың бедерлі суреттері сарайдағы адамдар мен оқиғаларды бейнелейді. Қола мен пил сүйегінен жасалған бұйымдар Бенин Корольдігінің салт-дәстүрі мен сарайлық өмірінде әртүрлі мақсаттарға қызмет етті. Олар негізінен патша сарайын безендіру үшін қолданылды, онда көптеген қола туындылары сақталған. Олар сарайдың бағаналарына тесілген шегелермен ілінді. Тек 19-шы ғасырдың басында отарлау мен миссионерлік қызмет басталғанда ғана Африканың көптеген туындылары Еуропаға әкелінді, онда олар "язықтардың" культтарының қарапайым қызығушылықтары ретінде сипатталды. Бұл көзқарас 1897 жылғы Бенин экспедициясынан кейін өзгерді. 1897 жылы Нигер жағалауы протекторатының вице-консулы Джеймс Роберт Филлипс тағы алты британдық шенеунік, екі кәсіпкер, аудармашылар және 215 жүк тасушымен Нигерияның Сапеле кішкентай портынан Бенинге бет алды. Олар келу ниеттері туралы хабарлаған болса да, кейіннен олардың сапары кешіктірілуі керек екенін естіді, өйткені ритуалдар өткізіліп жатқанда ешбір шет елдік адам қалаға кіре алмайды. Алайда, саяхатшылар ескертуді елемеді және экспедициясын жалғастырды. Олар қаланың оңтүстігінде Оба сарбаздарының шабуылына ұшырады және одан кейін болған қырғыннан тек екі еуропалық аман қалды. Британдықтар алып кеткен туындылар қола және пил сүйегінен жасалған мүсіндердің қазынасы болды, олар патша бас мүсіндері, ана патшайым бас мүсіндері, барыс мүсіндері, қоңыраулар және жоғары бедермен жасалған көптеген суреттерді қамтыды, олардың барлығы жоғалған балауыз құю әдісімен орындалды. 1910 жылы неміс зерттеушісі Лео Фробеніус өзінің елінің мұражайлары үшін африкалық өнер туындыларын жинау мақсатымен Африкаға экспедиция ұйымдастырды. Бүгінде Нигерияда бәлкім, 50-ге жуық туынды ғана қалған, бірақ шамамен 2400 туынды еуропалық және американдық коллекцияларда сақталады.

Музейлер арасындағы бөліну

1897 жылғы жазалау экспедициясының олжасы болған Бенин қолаларының әртүрлі тағдыры болды: бір бөлігі әртүрлі британдық шенеуніктердің жеке коллекцияларында қалды; Сыртқы істер министрлігі көптеген қолаларды сатты, олар кейіннен Еуропаның, әсіресе Германияның және Американың мұражайларына жетті.

Кейінгі сатылымдар, қайтарулар және репатриациялаулар

Бениннің қоласының ең үлкен екі коллекциясы Берлиннің этнологиялық мұражайында және Лондондағы Британ мұражайында, ал үшінші ірі коллекция Нигерияның бірнеше мұражайларында (әсіресе Лагостағы Нигерия ұлттық мұражайында) орналасқан. 1960 жылы тәуелсіздік алғаннан бері Нигерия бірнеше рет қола бұйымдарды қайтаруды сұрады. Сонымен қатар, қоланың шығу тегінен алыс орналасқандығы туралы кең пікірталас болды. Олардың оралуы көбінесе Африка құрлығының мүліктерін қайтарудың символы ретінде қарастырылды. Бұл артефакттар Элгин мәрмәрлері сияқты реституция жөніндегі халықаралық пікірталастағы сынаққа айналды және қайтаруға қатысты көзқарасты өзгертуге көмектеседі. Британ мұражайы 1950-1972 жылдар аралығында Нигерия үкіметіне 30 Бенин қоласын сатты. 1950 жылы мұражай кураторы Герман Браунгольц 1898 жылы мұражай сатып алған 203 тақтаның 30-ы жеке жасалғанымен, олардың 30-ы қайталанғанын мәлімдеді; олардың бірдей бейнелері болғандықтан, ол оларды мұражай үшін артық деп тапты және сатты. 1972 жылы сату тоқтатылды және мұражайдың африкалық өнер маманы сатуларға өкінгенін айтты. 1968 жылы Кристис көршісінің жылыжайында офицер тапқан Бенин бас киімін 21 000 фунт стерлингке сатты. 1984 жылы Sotheby's музыканттың суреті салынған тақтаны аукционға сатты, оның құны аукциондық каталогта 25 000 - 35 000 фунт стерлингке бағаланды. 2018 жылы Бенин диалог тобы (BDG) мен Лондондағы үкімет арасында Бенин қоласын қайтару туралы келісім жасалды, ол Эдо штатындағы Жаңа Бенин корольдік мұражайында уақытша көрмеге қойылады. Топқа бірнеше халықаралық мұражайлардың, Бениннің Корольдік сотының, Эдо штатының үкіметінің және Нигерияның мұражайлар мен ескерткіштер жөніндегі ұлттық комиссиясының өкілдері кірді. 2015 жылы Марк Уокер Бенин Корольдігін қоршау кезінде оның атасы алған Бенин қоласын қайтарып берді және оны Бенин қаласында Принц Эдун Акензуа қабылдады. Абердин университеті 2021 жылдың наурыз айында 1957 жылы аукционнан сатып алынған Обаның қола басын қайтаруға келісті. Қайтару 2021 жылдың 28 қазанында өткен тапсыру рәсімінде аяқталды. 2021 жылдың сәуір айында Германия үкіметі 2022 жылға дейін Германияның қоғамдық коллекцияларындағы "тоналған" Бенин қоласын қайтаруды жариялады. Берлиндегі Этнологиялық мұражайдың құрамына кіретін Гумбольдт форумының директоры Хартмут Доргерлох баспасөз конференциясында Бениннің қола бұйымдарын бұрын жоспарланғандай Берлиндегі жаңа музей кешенінде көрсету "қазір мүмкін емес екенін" айтты. Сәуірдің соңында Англия шіркеуі 40 жыл бұрын Кентерберидің сол кездегі архиепискобы Роберт Рансиге сыйлық ретінде берілген Бениннің екі қоласын қайтаруға уәде берді. Бұл қола бұйымдар болашақта Бенин Корольдік мұражайының коллекциясына қосылуға тиіс еді. Сол айда Лондонның оңтүстігіндегі Хорниман мұражайы Бенин қаласынан 49 туындыны, оның ішінде 15 мыс тақтаны, қару-жарақ пен зергерлік бұйымдарды қайтару және қайтару бойынша заңгерлік кеңес алуды қарастырып жатқанын айтты. Британ мұражайының тоналған Бенин қоласын қайтарудан бас тартуына жауап ретінде Бенин Корольдігінің Иясе (дәстүрлі премьер-министрі) 2021 жылдың 30 шілдесінде осы уақытқа дейін ең үлкен қола тақтаны ашты. Тақтада 2 тоннадан астам мыс бар, оны Бенин корольдігінің қазіргі Иясе немерелерінің бірі Лукас Осаробо Зейкнер Окоро жасаған. Ол "Оба Эвуардың оралуы" деп аталды, бұл Бениннің реинкарнацияға сенімі мен Бениннің қазіргі Обасы Эвуар II билік құрған Бениннің қола дәуірінің қайта басталуын бейнелейді. Сондықтан бұл Обаның құрметіне арналған және тіпті Британ мұражайында сақталған қолаға айырбастау үшін ұсынылды. 2021 жылдың қазан айында Кембридждің Джесс колледжі 27 қазанда Нигерияға Окукор деп аталатын әтеш мүсінін қайтаруға келісті. Бұл туралы студенттер тоналған мүсін ретінде оның тарихи маңызын ашып көрсеткеннен кейін мәлім болды. Студенттердің мүсінді елге қайтаруды талап еткенінен кейін, мүсін 2016 жылы көріністен алынып тасталды. Колледждің құлдықтың мұрасы жұмыс тобының (LSWP) тергеуінен кейін мүсіннің тікелей Бенин сотынан алынып, 1905 жылы студенттің әкесі колледжге сыйға тартқаны анықталды. 2022 жылдың ақпан айында Бениннің екі қола мүсінін, Абердин университеті мен Кембридждің Иса колледжі қайтарған Бениннің Бас Басшысы бюсті мен қола әтеш Окукорды Бениннің Обасы Евуар II Бенин қаласындағы патша сарайында қабылдады. 2022 жылдың желтоқсан айында Кембридж...

The two largest collections of Benin Bronzes are located in the Ethnological Museum of Berlin and in the British Museum in London, while the third largest collection is located in several museums in Nigeria (principally the Nigerian National Museum in Lagos). Since gaining independence in 1960, Nigeria has sought the return of the bronzes on several occasions. There has also been extensive debate over the location of the bronzes being distant from their place of origin. Often, their return has been considered emblematic of the repatriation of the African continent. The artefacts have become a test case in the international debate over restitution, comparable to that of the Elgin Marbles, and help change attitudes towards repatriation. The British Museum sold more than 30 Benin Bronzes to the Nigerian government between 1950 and 1972. In 1950, the museum's curator Hermann Braunholtz declared that, although made individually, of the 203 plaques acquired by the Museum in 1898, 30 were duplicates; because they were identical representations, he determined that they were superfluous for the museum and were sold. The sales stopped in 1972 and the museum's African art specialist said that they regretted the sales. In 1968, Christies sold for £21,000 a Benin Head that was discovered by an officer around his neighbour's greenhouse. In 1984, Sotheby's auctioned a plaque depicting a musician; its value was estimated at between £25,000 and £35,000 in the auction catalogue. In 2018, an agreement was made between the Benin Dialogue Group (BDG) and the government in London to return Benin Bronzes that will be used to form a temporary exhibition at the New Benin Royal Museum in Edo State. The group comprises representatives of several international museums, the Royal Court of Benin, Edo State Government and the Nigerian National Commission for Museums and Monuments. In 2015, Mark Walker returned some Benin Bronzes that were taken by his grandfather during the siege on Benin Kingdom, and he was received by Prince Edun Akenzua in Benin City. The University of Aberdeen agreed in March 2021 to return a bronze head of an Oba, that had been purchased at an auction in 1957. The return was completed at a handover ceremony held on 28 October 2021. In April 2021, the German government declared the restitution of "looted" Benin bronzes in Germany's public collections by 2022. Hartmut Dorgerloh, the director of the Humboldt Forum, which incorporates the Ethnological Museum of Berlin, said at a press event that exhibiting the Benin bronzes in the new museum complex in Berlin as earlier planned is "now not imaginable". Also in April 2021, the Church of England promised to return two Benin bronzes that were given as gifts to the then Archbishop of Canterbury Robert Runcie almost 40 years ago. These bronzes were meant to join the collection of the future Benin Royal Museum. In the same month, the Horniman Museum in South London said it was considering legal advice in terms of repatriation and restitution of 49 works from Benin City including 15 brass plaques, weapons and jewellery in its possession. In response to the British Museum's continued refusal to return looted Benin bronzes, the Iyase (traditional prime minister) of Benin Kingdom unveiled the largest bronze plaque to date on 30 July 2021. The plaque contains over 2 tons of brass and was created by one of the grandsons of the current Iyase of Benin Kingdom, Lukas Osarobo Zeickner Okoro. It is titled 'The Return of Oba Ewuare' to symbolise the Benin belief in reincarnation and a restart of the Benin Bronze Age in the reign of the current Oba of Benin, Ewuare II. It therefore honours the Oba and was even offered in exchange for the bronzes held by the British Museum. In October 2021, Jesus College, Cambridge, announced that it would be repatriating a sculpture of a cockerel, known as Okukor, to Nigeria, on the 27 October, after the student body brought to light its historical significance as a looted artefact. The statue had previously been removed from display in 2016, after student calls for the statue to be repatriated; following investigation by the college's Legacy of Slavery Working Party (LSWP), it was ascertained that the statue had been directly taken from the court of Benin, and had been gifted to the college by the father of a student in 1905. In February 2022, two Benin bronzes, the bust of a Head of an Oba and the bronze cockerel Okukor, that had been returned by the University of Aberdeen and Jesus College, Cambridge, were received at the royal palace in Benin City by the Oba of Benin, Ewuare II. In December 2022, the University of Cambridge legally transferred ownership of more than 100 Benin artefacts from its Museum of Archaeology and Anthropology to the National Commission of Museums and Monuments (NCMM) of Nigeria. A museum spokesperson declared that some of the pieces were to remain in Cambridge “on extended loan” to ensure that “this west African civilisation continues to be represented in the museum's displays, and in teaching for school groups." In November 2021, the Metropolitan Museum of Art transferred two sixteenth century Bronze plaques, a Warrior Chief and Junior Court Official to the National Commission for Museums and Monuments. This transfer is not to be confused as a response to repatriation requests, as the Institution owns a collection of about 160 Benin Bronzes. Instead, the museum describes this transfer as a return of plaques that were stolen from the National Museum in Lagos in the 1950s. In January 2022, the Great North Museum: Hancock in Newcastle, England, agreed to return a Benin Bronze stave to Nigeria. In March 2022, the Smithsonian Institution announced that 39 bronzes would be repatriated. The bronzes are meant to be on display at the future National Museum of Benin City. The Smithsonian Institution's National Museum of African Art signed over ownership of 29 Benin bronzes to the Nigerian National Commission for Museums and Monuments in a formal ceremony on 11 October 2022, in Washington D. C., with Nigerian leaders and cultural officials in attendance; at the same time, the National Gallery of Art returned one Benin bronze. On 1 July 2022, Germany announced the immediate ownership transfer of 1,100 artefacts held by the Linden Museum in Stuttgart, Berlin's Humboldt Forum, the Cologne Rautenstrauch Joest Museum, Hamburg's Museum am Rothenbaum and the State Ethnographic Collections of Saxony to Nigeria. The physical return of each item will be negotiated between the German museums and the Nigerian government and some of the objects could remain in display in Germany under custody agreements. Hermann Parzinger, the head of the Prussian Cultural Heritage Foundation, an authority that oversees many of Berlin's museums, said a “representative collection of objects” would remain in the German capital on a long term loan. On 28 November 2022, the Horniman Museum in London held an official ceremony, unconditionally transferring ownership of its Benin Bronzes back to Nigeria. A few months later, on 23 March 2023, departing President Muhammadu Buhari declared by decree, that all restituted objects from the Benin Expedition belong to the Royal Family in Benin City. Effective for objects that have been restituted and those to be restituted in the future. The Royal Family alone should be responsible for safekeeping and management. The bronzes were thereby turned into private property, to the exclusion of every other person and institution. Oba Ewuare II announced his plans to put them into a future museum on, or near, his palace grounds. European journalists noted that the ″Edo Museum of West African Art″, for whose construction Germany had pledged 4 million Euros, would most likely remain empty. Swiss ethnologist Brigitta Hauser Schäublin concluded that Germany's 2022 restitution policy was a fiasco. According to journalists, the German government returned the Benin bronzes to Nigeria under certain conditions which were ignored by the Nigerian president.

"Бенин сандық" онлайн-платформасы

2022 жылдың қарашасында ARTnews журналы және басқа да бұқаралық ақпарат құралдары Digital Benin онлайн дерекқоры бірнеше мұражайлар тарапынан құрылғанын хабарлады, оның ішінде Нигериялық (Лагос Ұлттық мұражайы және Бенин қаласының Ұлттық мұражайы) сарапшыларымен қатар, Африка мен Батыс елдерінің басқа да мекемелері де бар. Digital Benin коллекцияларында Бенин мәдени мұрасын сақтайтын 20 елден келген 131 мекеменің тізімін ұсынады. Бұл жаңа онлайн-платформа келушілерге 5 мыңнан астам африкалық артефактілердің сипаттамаларымен, орналасқан жерімен және тарихымен танысуға мүмкіндік береді, соның ішінде карталар, жоғары сапалы суреттер және туындылардың ағылшын және эдо тілдеріндегі атауларын қамтиды.

Жұмыс

Бенин бронзасы сол кезеңдегі көптеген африкалық өнер туындыларына қарағанда көбірек нақтылықты көрсетеді. Бронза беттері жарық пен металл арасындағы контрастты күшейту үшін жасалған. Көптеген бас мүсіндерінің ерекшеліктері, табиғи пропорциялардан тыс, үлкен құлақтары, мұрындары және еріндері зеректікпен бейнеленген. Бұл туындылардың ең айқын ерекшелігі – жоғалған балауыз құю технологиясындағы металл өңдеудің жоғары деңгейі. Осы шеберлердің ұрпақтары Иг Игханы Бенин Корольдығына құю өнерін әкелген адам ретінде қадірлейді.

Тақырыптар

Төртбұрышты тақталар екі форматта кездеседі. Бір түрінде ұзын тік қабырғалары артқа бүгілген, нәтижесінде кішкентай жиек пайда болады, ол кесілген гильоше өрнегімен әшекейленген. Екінші форматта, ол әлдеқайда тар, бүгілген жиектер жоқ, ал тақтаның фондық дизайны күрт аяқталады, тіпті кесілгендей көрінеді. Бұл айырмашылықтар, әдетте, сарайдың бағаналарының мөлшері мен пішініне, сондай-ақ тақталардың оларға орналасуына байланысты болуы мүмкін. Тақталардың қалыңдығы шамамен ... құрайды. Жапырақтар теңіз құдайы Олокунның жәдігерлері емдеу ритуалдарында қолданылған. Рельефтердің кейбіреулері 16 ғасырдағы экспансия соғыстарының маңызды шайқастарын бейнелейді, бірақ көпшілігі салтанатты киім киген сарай шенеуніктерін көрсетеді. Көптеген тақталарда бейнеленген тұлғалар көбінесе жеке, жұп немесе орталық тұлғаның айналасында иерархиялық түрде орналасқан шағын топтарда тұрақты бейнеленген. Тақталарда бейнеленген көптеген тұлғаларды олардың киімдері мен белгілері арқылы ғана анықтауға болады, бұл олардың мәртебесі мен сарайдағы лауазымын көрсетеді, бірақ жеке тұлғаларын ашып көрсетпейді. Кейбір бейнелерді тарихи тұлғалармен байланыстыруға әрекеттер жасалған, бірақ бұл сәйкестендірулер болжамдық және расталмаған. Кейбір жағдайларда ақпараттың жетіспеушілігі кейбір тұлғалардың қызметтік рөлдеріне дейін жетеді, оларды нақты анықтау мүмкін емес. Алайда, Бабатунде Лавал оңтүстік Нигерия өнеріндегі рельефтік өрнектердің мысалдарын келтіріп, тақталардың Бенинге тән екенін көрсететін теориясын қолдайды. Британдық археолог және антрополог Дэн Хикс Бенин бронзаларының тоналанғанын және олардың бүкіл әлемдегі мұражайларда болуын талқылады. Ол өзінің кітабында Бенин бронзаларын тонауды «тарихи қабылдау оқиғасы» емес, «үздіксіз қатыгездік» деп мәлімдеді. Бениннен тоналған артефакттардың жалпы саны 10 000-ға дейін қола, азу және басқа да заттарды құрады деген деректер келтірілді. Хикс тоналған Бенин артефакттарының көп бөлігі Британ мұражайы, Корольдік коллекция және Виктория мен Альберт мұражайы сияқты белгілі жинақтардың орнына Ұлыбританиядағы аймақтық және университет мұражайларында сақталатынын атап өтті.

The rectangular plaques exist in two formats. In one, the long vertical sides are turned back, creating a small edge that is decorated with an incised guilloché pattern. In the other format, which is much narrower, the turned back edges are missing and the design of the plaque background ends abruptly, as if cut off. These variations probably reflect the size and shape of the palace pillars and the arrangement of the plaques on them. The plaques are generally about thick. The leaves were used in healing rites by priestesses of Olokun, the god of the sea. Some of the reliefs represent important battles of the sixteenth century wars of expansion; however, the majority depict dignitaries wearing ceremonial dress. Most of the plaques portray static figures, either alone, in pairs, or in small groups arranged hierarchically around a central figure. Many of the figures depicted in the plaques may be identified only through their clothing and emblems, which indicated their rank and function in the court, but not their individual identities. Although there have been attempts to link some of the depictions with historical figures, these identifications have been speculative and unverified. In certain cases, the lack of information even extends to the functional roles of some figures, which cannot conclusively be determined. but by contrast, Babatunde Lawal cites examples of relief carving in southern Nigerian art to support his theory that the plaques are indigenous to Benin. British archaeologist and anthropologist Dan Hicks discussed the looting of the Benin Bronzes and their current presence within museums around the world. In his book he expressed the view that the looting of the Benin Bronzes are not an 'historical incident of reception' but an 'enduring brutality'. It was also noted that a total figure of looted artefacts from Benin was up to 10,000 bronzes, ivories and other objects. Hicks notes that many of the looted Benin artefacts are in regional and university museums within the UK rather than the more well known collections such as the British Museum, Royal Collection and the Victoria and Albert Museum.

Техника

Бұл бұйымдар Бенин қоласы деп аталғанымен, олар әртүрлі материалдардан жасалған. Кейбіреулері мыстан жасалған, ал талдау көрскендей, олар мыс, мырыш және қорғасынның әртүрлі пропорциядағы қоспасынан тұрады. Басқалары металл емес, ағаштан, керамикадан, пил сүйегінен, былғарыдан немесе матадан жасалған. Ағаш бұйымдар күрделі процесте жасалады. Ол ағаш діңінен немесе бұтағынан басталып, тікелей қашалып өңделеді. Суретші ағаштан жұмыстың соңғы пішінін шығарады. Дәстүр бойынша, қашау үшін жаңадан кесілген ағаш қолданылғандықтан, кептіру кезінде жарылудың алдын алу үшін, дайын болғаннан кейін беті күйдірілген. Бұл сонымен қатар пышақпен кесу және өсімдік майы немесе пальма майымен жасалған табиғи пигменттерді қолдану арқылы көп түсті көркем туындылар жасауға мүмкіндік берді. Үйдің түтініне жақын жерде жасалған май ағаш мүсіндерге тот баққан металл сияқты патина түсін беруге көмектесті. Бронзада бейнеленген пішіндер балауыз модельдегі бөлшектерімен рельефтік түрде құйылған. Қоламен жұмыс істейтін суретшілер патша жарлығымен гильдия құрып, Обаның тікелей бақылауындағы сарайдың арнайы аймағында тұрған. Жоғалған балауыз әдісімен жасалған жұмыстарға жоғары мамандану қажет болды. Патшаның билігі күшті болған кезде олардың сапасы арта түсті, бұл оған көптеген мамандарды жұмысқа алуға мүмкіндік берді. Бениндегі осыған ұқсас металл бұйымдарының ең көне мысалдары XII ғасырға дейін жетеді, бірақ дәстүр бойынша, жоғалған балауыз құю техникасын Бенинге Ифе билеушісі Онидің ұлы әкелген. Олардың айтуынша, ол XIII ғасырда Бенин металлургтеріне жоғалған балауыз әдісімен қола құю өнерін үйреткен. Бенин шеберлері бұл техниканы жетілдіріп, бір дюймнен де жуқақ пластиналар құюға қол жеткізді, бұл Еуропадағы Ренессанс шеберлерінің өнерінен де асып түсті.

Қабылдау

XVI ғасырдағы қоладан құйылған, еуропалықтармен бірге Оба бейнеленген бұл туынды, 2010 жылы BBC мен Британ мұражайының бірлескен жобасы ретінде басталган "100 нысан арқылы әлем тарихы" атты радио бағдарламалар сериясында көрсетілді; сондай-ақ, ол кітап түрінде де жарық көрді.