Венециандық терезе: Палладиан сәулетіндегі маңызды элемент. Римдік және грек үлгілерінен бастау алған, аркалы орталық бөлігі мен симметриялы жақтары бар.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Үш бөліктен тұратын терезе
Tripartite window
Венециялық терезе (Серлиан терезесі деп те аталады) – палладиандық сәулет өнерінің маңызды элементі болып табылатын үлкен үш бөліктен тұратын терезе. Себастьяно Серлио (1475–1554) оны ойлап таппағанмен, бұл терезе итальяндық сәулетші Андреа Палладионың (1508–1580) еңбектерінде кеңінен қолданылған және оның ерте мансабының айрықша белгісіне айналған. Нағыз палладиандық терезе – оның күрделендірілген нұсқасы. Венециялық немесе Серлиан терезесі, сондай-ақ палладиандық терезелердің бәрі эллиндік және римдік үлгілерден шабыттанды, олар классикалық дәстүрдің бір бөлігі болып табылады және мәртебе мен қасиеттілікпен байланысты.
A Venetian window (also known as a Serlian window) is a large tripartite window which is a key element in Palladian architecture. Although Sebastiano Serlio (1475–1554) did not invent it, the window features largely in the work of the Italian architect Andrea Palladio (1508–1580) and is almost a trademark of his early career. The true Palladian window is an elaborated version. Both the Venetian window or Serlian window and the Palladian window were inspired by Hellenistic and Roman examples which are part of the classical tradition and related to prestige and sacredness.
Шолу
Венеция терезесі – екі қысқа бүйірлік терезелермен симметриялық түрде шеңберленген доға тәрізді орталық жарықтан тұрады. Әрбір бүйірлік терезе екі бағана немесе пилястрмен шеңберленген және үстінде кішкентай антаблемент орналасқан. Антаблементтер орталық жарықтың үстіндегі жартылай дөңгелек арканы қолдайтын тіреулер (импосттар) қызметін атқарады. Венециядағы кітапханада Сансовино дизайнды өзгертіп, екі ішкі пилястрдың орнына бағаналарды қойды. Оның палладиандық немесе венециялық шығу тегі деп айту дұрыс емес; бұл мотивті алғаш рет Донато Браманте қолданған, ал кейін Серлио жеті томдық архитектуралық кітабында – «Tutte l'opere d'architettura et prospetiva» деп атап, Витрувий мен римдік архитектураның идеалдарын жазды. Бұл доға тәрізді терезе екі төменгі тіктөртбұрышты ашылумен шеңберленген, бұл мотив алғаш рет ежелгі Римнің жеңіс аркаларында пайда болған. Палладио бұл мотивті кеңінен қолданды, әсіресе Виченцадағы Палладиана базиликасының аркадаларында. Бұл Вилла Форни Сератоға кіреберістің де ерекшелігі. Бұл мотивтің Венето аймағында кеңінен қолданылуы терезеге «венециялық терезе» деген қосымша атау берді; оны «Серлиан терезесі» деп те атайды. Атауы мен шығу тегіне қарамастан, бұл терезе формасы Палладионың ең танымал жұмыстарының біріне айналды және одан кейінгі палладиандық стильде дамыған архитектуралық ерекшеліктердің бірі болып табылады. Джеймс Лис Милннің сөзіне сүйенсек, бұл терезе алғаш рет Ұлыбританияда Лондонның Берлингтон Хаусының жаңартылған қанаттарында пайда болды, бірақ оның тікелей көзі Палладионың өзінен емес, Иниго Джонстың Уайтхолл сарайының жобаларынан алынған.
The Venetian window consists of an arched central light, symmetrically flanked by two shorter sidelights. Each sidelight is flanked by two columns or pilasters and topped by a small entablature. The entablatures serve as imposts supporting the semicircular arch that tops the central light. In the library at Venice, Sansovino varied the design by substituting columns for the two inner pilasters. To describe its origin as being either Palladian or Venetian is not accurate; the motif was first used by Donato Bramante and later mentioned by Serlio in his seven volume architectural book Tutte l'opere d'architettura et prospetiva expounding the ideals of Vitruvius and Roman architecture, this arched window is flanked by two lower rectangular openings, a motif that first appeared in the triumphal arches of ancient Rome. Palladio used the motif extensively, most notably in the arcades of the Basilica Palladiana in Vicenza. It is also a feature of his entrance to Villa Forni Cerato. It is perhaps this extensive use of the motif in the Veneto that has given the window its alternative name of the Venetian window; it is also known as a Serlian window. Whatever the name or the origin, this form of window has probably become one of the most enduring features of Palladio's work seen in the later architectural styles evolved from Palladianism. According to James Lees Milne, its first appearance in Britain was in the remodeled wings of Burlington House, London, where the immediate source was actually in Inigo Jones's designs for Whitehall Palace rather than drawn from Palladio himself.
Палладиандық терезе
Палладиандық терезе немесе "Палладио мотиві" – бұл Палладионың осы мотивті дамытуы, көбінесе бірнеше терезелер қатарында қолданылады. Ол әрбір терезенің арасына үлкен немесе алып өлшемді жобаны қойып, қабырғалық сөрелерді тіреп тұрған кішкентай бағаналарды екі еселендіреді, екінші бағананы біріншісінің артына орналастырады. Бұл мотив алғаш рет Виченцадағы Палладиана базиликасында қолданылды, онда ол екі қабатта да пайдаланылған; аталған ерекшелік көбінесе көшірілмеді. Мұндағы ашылулар қатаң түрде терезе емес, себебі олар лоджияны қоршап тұрады. Басқа жағдайлардағыдай, пиластерлер бағаналардың орнына қолданылуы мүмкін. Сэр Джон Саммерсон екі еселенген бағаналарды жоюға рұқсат етуге болады деп санайды, бірақ "Палладио мотиві" термині тек үлкен жоба бар жағдайларда ғана қолданылуы керек.
The Palladian window or "Palladio motif" is Palladio's elaboration of this, normally used in a series. It places a larger or giant order in between each window, and doubles the small columns supporting the side lintels, placing the second column behind rather than beside the first. This is introduced in the Basilica Palladiana in Vicenza, where it is used on both storeys; this feature was less often copied. Here the openings are not strictly windows, as they enclose a loggia. Pilasters might replace columns, as in other contexts. Sir John Summerson suggests that the omission of the doubled columns may be allowed, but "the term "Palladian motif" should be confined" to cases where the larger order is present.