Кіріспе
1910 жылдардағы неміс ұшағы Albatros C. I, (соғыстан кейінгі компания тағайындамалары L.6 & L.7) – екі орындық, көп мақсатты биплан, неміс ұшақ жасаушысы Albatros Flugzeugwerke компаниясымен жобаланып, өндірілген. Бұл Luftstreitkräfte әуе күштері қолданған C сериялы ұшақтардың алғашқысы болды. Бірінші дүниежүзілік соғыстың басында Albatros B. II сияқты қарусыз ұшақтар одақтастардың қаруланған әскери ұшақтарының көбеюіне байланысты үлкен осалдыққа тап болды. 1914 жылдың соңындағы талапқа жауап ретінде Albatros C. I жобаланды; B. II негізінде жасалған C. I ұшқыш пен бақылаушының орындықтарын ауыстырды, нәтижесінде бақылаушы автоматты қарумен жабдықталған артқы кабинада орналасты, әдетте сақина тәрізді орнатылған 7,92 мм (0,312 дюйм) Parabellum MG14 автоматтары. Ұшақ сонымен қатар Benz Bz. III немесе Mercedes D. III сияқты күшті қозғалтқышпен жабдықталды және жақсырақ ұшу қасиеттеріне ие болды. 1915 жылдың сәуір айының соңында бұл типтің алғашқы үлгілері Luftstreitkräfte әуе күштерінің қатарына қосылды; ол өте табысты болып шықты және жыл соңына дейін 228 ұшақ қолданысқа енді, бұл C типіндегі ұшақтардың барлық күшінің 42% құрады. Ол түрлі мақсаттарда қолданылды, соның ішінде истребитель ретінде, Осуальд Боэльке және Манфред фон Рихтхофен сияқты белгілі ұшқыштар осы үлгіде ұшқан. Әуеде барлау жүргізу, артиллерияны бақылау және тіпті бомбалау сияқты түрлі тапсырмаларды орындады. C. I ұшағының жетілдірілуі Albatros C. III үлгісіне әкелді, нәтижесінде 1916 жылы Батыс майданындағы белсенді ұрыстардан алынып тасталды. Жаңа ұшқыштар мен бақылаушыларды оқыту үшін қос басқарумен жабдықталғандықтан, оқыту ұшағы ретінде қолданыла берді. C. I 1918 жылдың 11 қарашасындағы соғысты аяқтаған келісімге дейін неміс әуе күштерінде қолданыста болды. C. I Литва, Польша және Швеция әуе күштері сияқты басқа да операторлардың қолданысында болды.
The Albatros C. I, (post war company designations L.6 & L.7), was a twin seat general purpose biplanes designed and produced by the German aircraft manufacturer Albatros Flugzeugwerke. It was the first of the successful C series aircraft operated by the Luftstreitkräfte. During the opening year of the First World War, unarmed aircraft such as the Albatros B. II became increasingly vulnerable to the increasing numbers of armed military aircraft fielded by the Allies. In response to a requirement formulated in late 1914, Albatros designed the C. I; based on the B. II, the C. I reversed the pilot and observer seating so that the observer occupied the rear cockpit which was provisioned with a machine gun, typically a ring mounted 7.92 mm (0.312 in) Parabellum MG14. The aircraft was also furnished with a more powerful powerplant, such as the Benz Bz. III or a Mercedes D. III engine, and had relatively favourable flying characteristics. During late April 1915, the type entered frontline service with the Luftstreitkräfte; it quickly proved itself to be a success and 228 aircraft were operational by the end of the year, comprising 42% of the total strength of C type aircraft. Amongst its various roles, it became used as a fighter aircraft, noted pilots such as Oswald Boelcke and Manfred von Richthofen flew in the type. It performed various mission roles, including aerial reconnaissance, artillery spotting, and even bombing. Improvements to the C. I ultimately resulted in the Albatros C. III, which led to the aircraft being withdrawn from active combat on the Western Front during 1916. It continued to be used in the secondary trainer role, being outfitted with dual controls for training new pilots as well as observers. The C. I remained operational in German service through to the Armistice of 11 November 1918 that ended the conflict. The C. I saw further use in the hands of other operators, including the Lithuanian Air Force, Polish Air Force, and the Swedish Air Force.
Жобалау және әзірлеу
1914 жылдың соңында Германияның Luftstreitkräfte, Императорлық Германия армиясының әуе күштері, кем дегенде екі орындық, кем дегенде бір пулеметпен қаруланған C типіндегі ұшақтарды жасау қажеттігін білдірді. Авиациялық инженер Роберт Телен басқарған Albatros Flugzeugwerke жобалау тобы осы талапты орындау үшін ұшақ құрастыруға кірісті; осы ұшақ, C. I, Albatros-тың қарусыз B. II бипланының жетілдірілген нұсқасы болды. Бұл жаңа үлгі алдыңғы ұшақтан айтарлықтай ірілеу болды. C. I мен B. II арасындағы басты айырмашылықтар – күштірек қозғалтқышты пайдалану және ұшқышты алдыңғы кабинаға, ал бақылаушыны артқы кабинаға отырғызу болды. Бақылаушы икемді орнатылған пулеметпен жабдықталды, көбінесе Parabellum MG 14, кейде аздап қанағаттандыратын Bergmann MG 15 та қолданылды. C. I ұшағының фюзеляжы, B. II сияқты, негізінен фанерадан жасалған. Негізгі құрылымдық элементтер – алдыңғы бөлігінде шаған, артқы бөлігінде қарағайдан жасалған төрт лонжероннан тұратын аралас конструкция, оған ұшақтың қаптамасын құрайтын көптеген фанералық панельдер бекітілген. Ішкі тіреулердің қажеттілігін жойған фюзеляж дизайны компанияның екі орындық ұшақтарында кең таралған. B. II-ге ұқсас, ұшақтың қанат құрылымында екі спарының артқы жағы қанаттың ортасына орналастырылған, бұл артқы жиекті ерекше икемді ететін және ұшаққа белгілі бір деңгейде тұрақтылық беретін еді. Басқару беттерінің ешқайсысы теңдестірілмеген. C. I Benz Bz. III немесе Mercedes D. III қозғалтқышымен жабдықталды, екеуі де қолжетімділікке байланысты сумен салқындатылатын алты цилиндрлі тізбекті қозғалтқыштар еді. Германияның императорлық теңіз күштеріне қарасты ұшақтар Rapp Rp III қозғалтқышымен жабдықталды, себебі оларға артықшылықты Benz немесе Mercedes қозғалтқыштарына қол жеткізуге рұхсат етілмеді. Жобалау тобы ұшақтың аэродинамикасын жақсартуға назар бөлгенімен, радиаторлар бұл күш-жігерді аздап жойды. Көптеген ерте модельдерде радиаторлар фюзеляжға бүйірден бекітілген, бірақ кейінірек салынған C. Is модельдерінде радиатор жоғарғы қанаттың алдыңғы жиегінің орталық бөлігіне орнатылды. 1915 жылы Albatros компаниясынан шамамен 485 C. I ұшағына тапсырыс берілді, ал тағы 88 C. I ұшағы Luft Fahrzeug Gesellschaft компаниясынан (өзінің ұшақтары үшін Roland саудалық атауын қолданған) тапсырыс берілді. Сонымен қатар, 56 C. I ұшағы австро-венгр авиация әскерлері үшін Albatros компаниясының австро-венгрлік еншілес компаниясы Ostdeutsche Albatros Werke (OAW) компаниясынан тапсырыс берілді. 1917 жылы әуе экипажын оқытуға деген қажеттіліктің артуына жауап ретінде Luftstreitkräfte оқу-жаттығу ұшақтарына үлкен тапсырыс берді, оның ішінде C. I да болды. Bayerische Flugzeug Werke (BFW) Argus As III қозғалтқышымен жабдықталған C. Ia ұшағын, ал Mercur Flugzeugbau Mercedes D. III қозғалтқышымен жабдықталған C. Ib ұшағын құрастырды. 1918 жылдың тамызында Albatros және Mercur компаниялары жаңа жаттығу нұсқасы C. If ұшағына тапсырыс алды, онда шикізаттың жетіспеушілігіне байланысты ұшақтың шассидегі резеңке соққы сіңіргіштер пневматикалық пружиналармен ауыстырылды, бірақ қанша C. If ұшағы аяқталғаны белгісіз. C. I ұшағына енгізілген жақсартулар Albatros C. III ұшағының пайда болуына әкелді, ол Albatros C типінің ең көп таралған нұсқасы болды.
Пайдалану тарихы
1915 жылдың сәуір айының соңында C. I әуеде барлау жүргізу, артиллерияны түзеу, бомбалау және фотосуретке түсіру міндеттерін атқарды. Ұшақ үлгісі табысты болды, оның жақсы көрсеткіштері, оңай басқарылуы және берік құрылысы экипаждар арасында оны танымал етті. Оның тиімді қару-жарағы C. I ұшағының истребитель ретінде де қолданылуына мүмкіндік берді; Освальд Боэльке лейтенант фон Вюлишпен бірге C. I ұшағымен ұшып келе жатып, өзінің алғашқы жеңісін тойлады. Истребитель рөлінде ұшқанда, ұшқыштар көбінесе агрессивті түрде қимылдап, байқаушының жауларға атыс ашуы үшін қолайлы жағдайға ұшақты әдейілеп орналастыратын. Боэльке табысы басқа экипаждарға да шабыт берді; Бірінші дүниежүзілік соғыстағы Германияның ең танымал авиаторы Манфред фон Рихтгофен де Шығыс майданында C. I бақылаушысы ретінде мансабын бастады. Әдетте, C. I ұшағымен истребитель рөлінде өнімділігін көрсеткен ұшқыштар арнайы истребитель ұшақтарына ауыстырылатын. 1915 жылдың қалған бөлігінде C. I ұшақтарының саны артып, жеткізілді; жыл соңына қарай ол майданның ең көп санды C типіндегі ұшақтарының біріне айналды, олардың саны 228 ұшақ немесе C типіндегі ұшақтардың жалпы күшінің 42% құрады. Осы көрсеткіштерге қарамастан, ұшақтың майдандағы қызмет мерзімі салыстырмалы түрде қысқа болды, 1916 жылы Батыс майданындағы бөлімдер Albatros C. III ұшақтарымен алмастырылғаннан кейін ол қолданыстан шығарылды. C. I 1917 жылға дейін Шығыс майданында орыстарға қарсы әрекеттерін жалғастырды. C. I ұшағының басқарудың қарапайымдығы оны болашақта оқу ролінде пайдалануға ыңғайлы жағдай жасады. Ол бақылау ұшақтарының экипаждарын оқыту үшін де, екі басқару пультімен жабдықталған жағдайда, ұшқыштарды оқыту үшін де қолданылды. Осы мақсатта ұшақ соғыс аяқталғанға дейін Luftstreitkräfte қатарында қызмет етті.