Кіріспе

19 ғасырдағы Патерсон қаласындағы локомотив өндірушісі, Rogers Locomotive and Machine Works – АҚШ-тың Нью-Джерси штатындағы Пасайк округіне қарасты Патерсон қаласында орналасқан теміржол бу локомотивтерін өндіруші компания. 1832 жылы құрылғаннан бастап 1905 жылы сатып алынғанға дейін компания әлемдік теміржолдар үшін 6000-нан астам бу локомотивін жасады. 19 ғасырдағы АҚШ теміржолдарының көпшілігі кем дегенде бір Rogers жасаған локомотивке ие болды. Компанияның ең танымал өнімі – 1855 жылдың желтоқсанында салынған «Генерал» локомотиві, ол Америка Азамат соғысы кезіндегі Ұлы локомотив қуудың маңызды бөлігі болды. Компанияны Томас Роджерс 1832 жылы Моррис Кетчем мен Джаспер Гровенормен серіктестік құрып, Rogers, Ketchum and Grosvenor деп атады. Роджерс 1856 жылы қайтыс болғанға дейін президент қызметін атқарды. Оның ұлы Джейкоб С. Роджерс компанияны Rogers Locomotive and Machine Works деп қайта ұйымдастырып, 1893 жылы зейнеткерлікке шыққанға дейін басқарды. Содан кейін Роберт С. Хьюз президент болып, компанияны Rogers Locomotive Company деп қайта ұйымдастырды және 1900 жылы қайтыс болғанға дейін басқарды. Rogers 1901 жылы American Locomotive Company (ALCO) компаниясымен бірігуден Rogers Locomotive Works ретінде жабылып, қайта ашылу арқылы сақтады, бірақ компанияның тәуелсіздігі 1905 жылға дейін, ALCO компаниясы сатып алғанға дейін сақталды. ALCO 1913 жылға дейін Rogers зауытында жаңа бу локомотивтерін жасауды жалғастырды және 1920 жылдарға дейін Rogers нысандарын бөлшектерді сақтау және қойма ретінде пайдаланды. Ақырында, ALCO мүлікті жеке инвесторларға сатты. Бүгінде әлемдегі теміржол музейлерінде бірнеше Rogers жасаған локомотивтер сақталып тұр, ал зауыттың құрастыру цехы Томас Роджерс ғимараты ретінде сақталған; қазір ол Патерсон қаласының өнеркәсіптік тарихын сақтау және көрсету мақсатымен құрылған Патерсон мұражайының орны.

1831 - 1856: Томас Роджерс дәуірі

Роджерс локомотивтер жұмысына айналатын фирма 1831 жылы құрылды. Томас Роджерс 20 жылға жуық уақыт бойы тоқыма өндірісі үшін машина жасаумен айналысып, сол жылдың маусым айында Годвин, Роджерс & Компаниядағы (ол аталған компанияның Роджерс бөлігі болды) үлесін сатты. Роджерс Патерсон, Нью-Джерсиде Jefferson Works деген жаңа компаниямен жеке жұмыс істеді. Jefferson Works Роджерс компаниясын ірі локомотив өндірушісіне айналдыруға көмектесетін екі адамды кездестіргенге дейін бір жыл бойы тоқыма және ауыл шаруашылығы машиналарын жасады. 1832 жылы Роджерс Нью-Йорк қаласынан келген екі инвестор – Моррис Кетчум және Джаспер Гровенормен серіктестік құрды. Jefferson Works-тың атауы Rogers, Ketchum & Grosvenor болып өзгертілді, және компания темір жол саласына кеңейе бастады. Жақын арада компания теміржолға қажетті серіппелер, осьтер және басқа да ұсақ бөлшектерді өндіре бастады. Роджерс компаниясы құрастырған алғашқы локомотив 1835 жылы Роберт Стивенсон мен Англия компаниясымен жасалған. Бұл локомотив Патерсон және Гудзон өзені темір жолы үшін McNeil локомотиві болды. Роджерс толық локомотивке алғашқы тапсырысын алу үшін тағы екі жыл күтті. 1837 жылы Mad River және Lake Erie Railroad темір жолы тізімін құру үшін Роджерстен екі локомотивке тапсырыс берді. Бұл екі локомотивтің біріншісі Sandusky болды, ол Аллегей тауларын (темір жолмен емес, канал қайығымен) кесіп өткен және Огайо штатында жұмыс істеген алғашқы локомотив атанды. Sandusky-ге Томас Роджерс жасаған, локомотивтерде бұрын-соңды кездеспеген ерекшеліктер енгізілді. Бұл сондай-ақ құйма темірден жасалған қозғалтқыш дөңгелегін қолданған алғашқы локомотив болды, ал дөңгелектерде дөңгелек айналғанда салмақ бірден түсіп, жолға тигізетін қозғалтқыш таяқ пен дөңгелектің салмағынан туындайтын тозуды азайту үшін орнатылған қарсы салмақтар болды. Sandusky құрылысына дейін қозғалтқыш дөңгелектер көбінесе вагон дөңгелектері сияқты ағаш спицалардан жасалған. Кейбір мәліметтерде Sandusky алғашқы сыбызғысы бар локомотив болған делінеді, бірақ бұл ақиқат емес екені дәлелденді. Роджерс американдық локомотив өндірісінде жалғыз жұмыс істемеді. 1837 жылы компанияның алғашқы локомотивін жасаумен қатар, Роджерс сондай-ақ локомотив өндіруші әріптестері Маттиас В. Болдуиннен (Baldwin Locomotive Works негізін қалаушы) және Уильям Норристен (Norris Locomotive Works негізін қалаушы) түрлі өлшемдегі локомотив дөңгелектеріне тапсырыс орындады. Алайда Роджерс өз локомотивтерін жасауды бастағаннан кейін Болдуин мен Норристен қосымша тапсырыстар түспеді. Роджерс шеберханасында Уильям Суинберн 1845 жылы өзінің локомотив өндіруші компаниясы – Swinburne, Smith & Company-ді құруға дейін шеберхана басшысы болып жұмыс істеді. Суинберн Роджерстен кеткеннен кейін Джон Кук та Роджерс зауытында жұмыс істеді. Суинберн сияқты Кук та кейіннен өзінің локомотив өндіруші фирмасы Danforth, Cooke & Company-ді құрды. Роджерсте жұмыс істеген тағы бір инженер – танымал локомотив инженері, кейін редактор және баспагер болған Зерах Колберн. Колберн 1854 жыл шамасында локомотив дизайнында бірқатар жақсартулар енгізген жұмыста "бас инженер және/немесе кеңесші" болып жұмыс істеді. Оның көмекшісі Уильям С. Хадсон болды, ол 1856 жылы Роджерс қайтыс болғаннан кейін оның орнын басып, инженерлік жақсартуларға жауапты болды. Хадсон Роджерспен 1881 жылы қайтыс болғанға дейін бірге жұмыс істеді. Роджерс локомотивтері компания тарихының басынан бастап-ақ американдық теміржолдарда қуатты және қабілетті локомотивтер ретінде танымал болды. 1839 жылы Нью-Джерси темір жолы және көлік компаниясы үшін салынған 11 сериялық нөмірі бар 4-2-0 (алдыңғы екі доңғалағы қозғалмайтын, соңынан бір қозғалтқыш доңғалағы бар локомотив) локомотиві American Railroad Journal журналында жоғары бағаланды. 1846 жылы Роджерс АҚШ-тағы ең үлкен 6 дөңгелекті локомотив (4-2-0) деп есептелетін Licking локомотивін (92 сериялық нөмірі) құрды, ол Mansfield және Sandusky Railroad үшін салынды, бу қысымы 150 фунтқа жететін және 0.3% еңіспен пойызды тарта алатын. Роджерс шеберханасынан шыққан ең танымал локомотив 1855 жылы салынды. Роджерс сол жылдың желтоқсан айында Батыс және Атлантик темір жолы үшін 631 сериялық нөмірі бар 4-4-0 локомотивін құрастырды. Темір жол бұл локомотивке The General деп ат қойды. Американдық Азамат соғысының оқиғасының ортасында болғандығымен танымал бұл локомотив қазір Кеннесо, Джорджиядағы Оңтүстік Азамат соғысы және локомотив тарихы мұражайында (Big Shanty Museum) қойылған. Роджерс локомотивтері өнеркәсіпте тек қуатымен ғана емес, сондай-ақ төзімділігімен де танымал болды. Мысалы, 1853 жылдың желтоқсанында салынған Illinois Central Railroad 4-4-0 локомотивінің 23 сериялық нөмірі (449 сериялық нөмірі) Illinois Central темір жолындағы отыз жылдық мансабында 1.6 миллион шақырымнан астам қашықтықты жүріп өткен.

1856-1905 жж.: қайта ұйымдастыру және құлдырау

Томас Роджерс 1856 жылы қайтыс болғанда, оның ұлы Джейкоб С. Роджерс RK&G компаниясын қайта ұйымдастырды, Кетчем мен Гросвенор инвесторлар ретінде қалды, ал компания Роджерс локомотив және машина жасау зауыты болып аталды. Зауыт 1880-ші жылдардың басында қайта салынды және 1885 жылы No. 343 болып қайта белгіленді. No. 119 локомотиві 35 жылға жуық қызметтен кейін 1903 жылдың сәуір айында зейнеткерлікке шығарылып, металл тескіштерге жіберілді. 1979 жылы толық көлемде жұмыс істейтін көшірмесі жасалды және қазір ол Алтын Шығанақтың Ұлттық тарихи ескерткішіндегі жұмыс істейтін көрмелердің бір бөлігі болып табылады. 1870 жылы Роджерс Джей Гулд, Джеймс Фиск кіші, Уильям Х. Рассон және С. В. Насонға қарсы сотқа шағымданып, олардың өнімдерін жеткізгенде Роджерске шамадан тыс жүк тарифтері қойылғанын айыптады; сот Роджерс пайдасына шешім шығарды және төрт еркекке қарсы айыптамалар қойылды. 1870-ші жылдардың ортасында Роджерс тоқыма машиналарын өндіруді тоқтатып, локомотивтерді жасауға толыққанды көңіл бөлді. 19 ғасырдың ортасында Роджерстің клиенттері локомотивтерді сатып алуды жалғастырды. Луисвилл және Нэшвилл темір жолы (L&N) компаниядан соншалықты көп локомотивтер сатып алды, 1879 жылы компанияға алғыс ретінде бір локомотив тегін берілді. Рубен Уэллс 1887 жылы шеберхана басшысы болып тағайындалды. Қазір 70-тің соңына жеткен Джейкоб Роджерс, 1893 жылы Роджерс президенттік лауазымнан кеткенге дейін жауапкершілікті Уэллске біртіндеп жүктеді. Содан кейін компания Роджерс локомотив компаниясы болып қайта құрылды. 60 жылдан кейін Роджерс компаниясы енді Роджерс отбасының мүшесімен басқарылмады. Компания бұрынғы қазынашысы және жаңа президенті Роберт С. Хьюз басшылығымен Роджерс локомотив компаниясы ретінде қайта ұйымдастырылды; Джейкоб Роджерс компанияның негізгі инвесторы болып қалды. Хьюз компанияны 1900 жылы қайтыс болғанға дейін басқарды. Бір жылдан кейін Джейкоб Роджерс Роджерс локомотив компаниясының зауытын жапты. 1901 жылы, Джейкоб Роджерс қайтыс болған және сегіз басқа локомотив өндірушілерінің бірігуінен Америка локомотив компаниясы (ALCO) құрылған жылы, компания Роджерс локомотивтер жұмысы деген атпен қайта ашылды. Рубен Уэллс қайтадан шеберхана басшысы болды, бірақ фирма бәсекеге төтеп бере алмады. Жаңа жабдықтар сатып алуға және ғылыми-зерттеу жұмыстарын дамытуға жеткілікті капитал инвестициясы жасалмады. Солтүстік Америкадағы ең ірі локомотив өндірушілері ALCO және Болдуин өз локомотивтерін өндіру және сатуда Роджерстен оқшау тұрды. Роджерстің қиындықтарын одан әрі уақытты қажет ететін материалдар мен локомотивтерді тасымалдау қиын болды, себебі жақын маңдағы темір жол байланысы болмады, ал Ери темір жолы шығысқа қарай шамамен 1 км қашықтықта орналасқан, сондай-ақ Паттерсон қаласының дамуы және үлкен қозғалтқыштарға тапсырыс беру де қиындықтарға себеп болды.

1905 жылдан қазіргі уақытқа дейін: ALCO-ға қосылды

Қатты бәсекеге және өзінің қуатын арттыра алмауына байланысты, Роджерс локомотивтер зауыты 1905 жылы ALCO компаниясымен сатып алынды. Роджерстің жеке құрастырылған соңғы локомотиві – 6271 сериялық нөмірі бар, 1905 жылдың ақпанында W. R. Grace & Company үшін салынған 0-6-0 танк локомотиві. ALCO 1913 жылға дейін Роджерс зауытында локомотивтер құрастыруды жалғастырды, содан кейін зауыттағы өндіріс тоқтатылды. ALCO аясында Роджерс зауытында салынған локомотивтер әдетте ALCO Rogers компаниясының локомотивтері деп аталады. ALCO Роджерс зауытының ғимараттарын 1920 жылдарға дейін қойма ретінде пайдаланды, бірақ соңында барлық мүлікті сатты. Роджерстің бастапқы құрастыру цехы кеңсеге айналдырылды және 1992 жылға дейін осылай пайдаланыла берді. Кейіннен "Томас Роджерс ғимараты" деп аталған бұл цех қазір Патерсон мұражайына жайғасқан. Мұражай Патерсонның өнеркәсіптік тарихының артефакттарын сақтап, көрсетеді. Мұражай сыртында Панама каналын салу кезінде пайдаланылған 2-6-0 локомотиві қойылған, бірақ ол Роджерс емес, ALCO Cooke (бұрынғы Cooke Locomotive and Machine Works зауыты, ол да Патерсон қаласында орналасқан) компаниясының локомотиві.