1829 ж. Rainhill сынағы: локомотивтердің күшін сынаған жарыс. Стивенсонның "Rocket" локомотиві жеңіске жетіп, L&MR теміржолына локомотивтер енгізілуіне жол ашты.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Локомотивтік қозғаушы күшті сынау жарысы (1829)
Locomotive motive power competition (1829)
Рейнхилл сынақтары 1829 жылдың 6-14 қазаны аралығында Джордж Стивенсонның локомотивтердің сол кезде салынып жатқан Ливерпуль мен Манчестер темір жолында (L&MR) ең тиімді қозғаушы күш болатыны туралы пікірін тексеру мақсатында өткізілген маңызды жарыс болды. Он локомотив тіркелді, олардың бесеуі Ланкаширдегі (қазіргі Мерсисайд) Рейнхиллдегі 1 миль (2 км) тегіс учаскеде жарысқа қатысты. Стивенсоннің "Ракетасы" сынақтарды аяқтаған жалғыз локомотив болып, жеңімпаз атанды. L&MR директорлары локомотивтердің жаңа желіде жұмыс істеуі керектігін мойындады және Джордж пен Роберт Стивенсонға темір жол үшін локомотивтер жасауға келісімшарт берілді.
The Rainhill trials was an important competition run from the 6 to 14 October 1829, to test George Stephenson's argument that locomotives would have the best motive power for the then nearly completed Liverpool and Manchester Railway (L&MR). Ten locomotives were entered, of which five were able to compete, running along a 1 mile (2 km) length of level track at Rainhill, in Lancashire (now Merseyside). Stephenson's Rocket was the only locomotive to complete the trials, and was declared the winner. The directors of the L&MR accepted that locomotives should operate services on their new line, and George and Robert Stephenson were given the contract to produce locomotives for the railway.
Өмірбаян
Ливерпуль мен Манчестер темір жолының директорлары бастапқыда теміржол бойымен пойызды кабельдер арқылы тарту үшін стационарлық бу машиналарын пайдалануды жоспарлаған. Олар 1826 жылы Джордж Стивенсонды желі инженері етіп тағайындады, ол бу локомотивтерін пайдалануды ынталандырды. Теміржол аяқталуға жақындағанда директорлар локомотивтердің пойыздарды тарта алатынын анықтау үшін жарыс өткізуге шешім қабылдады; осылайша Рейнхилл сынақтары өтті. Сынақ жеңімпазына 500 фунт стерлинг (1829 жылы 500 фунт стерлинг, қазіргі шақта шамамен <есептелген сома>) сыйлық ретінде ұсынылды. Үш белгілі инженер төрешілер ретінде таңдалды: Стоурбридждің локомотив инженері Джон Урпет Растрик, локомотив құрылымында мол тәжірибесі бар Киллингворттың тау-кен инженері Николас Вуд және Манчестердің мақта тоқымашысы, сонымен қатар теміржолдың жақтаушысы Джон Кеннеди.
The directors of the Liverpool and Manchester Railway had originally intended to use stationary steam engines to haul trains along the railway using cables. They had appointed George Stephenson as their engineer of the line in 1826, and he strongly advocated for the use of steam locomotives instead. As the railway was approaching completion, the directors decided to hold a competition to decide whether locomotives could be used to pull the trains; these became the Rainhill trials. A prize of £500 (equal to £500.0 in 1829 is equivalent to about <calculated amount> in recent years today) was offered to the winner of the trials. Three notable engineers were selected as judges: John Urpeth Rastrick, a locomotive engineer of Stourbridge, Nicholas Wood, a mining engineer from Killingworth with considerable locomotive design experience, and John Kennedy, a Manchester cotton spinner and a major proponent of the railway.
Ережелер
L&MR компаниясы сынақтардың ережелерін белгіледі. Ережелер бірнеше рет қайта қаралып, соңғы нұсқасы, аталған бәйге өткізілген ережелер бойынша:
The L&MR company set the rules for the trials. The rules went through several revisions; the final set, under which the competition was held, was:
"Локомотивтің двигателінің салмағы, қазандықтағы судың толық мөлшерімен бірге, таңғы сағат сегізге дейін салмақ өлшеу машинасымен анықталады, ал оған жүктелген жүк оның салмағынан үш есе артық болуы керек. Қазандықтағы су суық болуы тиіс, ал оттық орында отын болмауы керек. Двигатель иесі отыз бес мильдік сапар үшін жеткілікті деп санайтын отын мөлшері салмақтап өлшеніп, су мөлшері де өлшеніп, тендерлік вагонда жеткізіледі. Содан кейін қазандықтағы от жағылып, бу көтеруге жұмсалған отын мөлшері анықталып, уақыты тіркеледі." "Тендерлік вагон, отын мен сумен бірге, двигательге жүктелген жүктің бір бөлігі деп есептеледі және солай қабылданады." "Өздері отын мен суын тасымалдайтын двигательдерге олардың салмағына пропорционалды түрде жүктемеден жеңілдік беріледі." "Двигатель осы міндетті орындағаннан кейін (бұл Ливерпульден Манчестерге сапарға тең), оған жаңа отын мен су жеткізіледі; және ол қайта жолға шығуға дайын болған кезде, бастапқы позицияға барып, тағы он рет сапар жасауы керек, бұл Манчестерден Ливерпульге кері сапарға тең." "Әр сапардың уақыты, сондай-ақ екінші сапарға дайындалуға кеткен уақыт мұқият тіркелуі керек."
"The weight of the Locomotive Engine, with its full complement of water in the boiler, shall be ascertained at the Weighing Machine, by eight o'clock in the morning, and the load assigned to it shall be three times the weight thereof. The water in the boiler shall be cold, and there shall be no fuel in the fireplace. As much fuel shall be weighed, and as much water shall be measured and delivered into the Tender Carriage, as the owner of the Engine may consider sufficient for the supply of the Engine for a journey of thirty five miles. The fire in the boiler shall then be lighted, and the quantity of fuel consumed for getting up the steam shall be determined, and the time noted." "The Tender Carriage, with the fuel and water, shall be considered to be, and taken as a part of the load assigned to the Engine." "Those engines which carry their own fuel and water, shall be allowed a proportionate deduction from their load, according to the weight of the Engine." "As soon as the Engine has performed this task, (which will be equal to the travelling from Liverpool to Manchester,) there shall be a fresh supply of fuel and water delivered to her; and, as soon as she can be got ready to set out again, she shall go up to the Starting Post, and make ten trips more, which will be equal to the journey from Manchester back again to Liverpool." "The time of performing every trip shall be accurately noted, as well as the time occupied in getting ready to set out on the second journey."
Қосымша сынақтар
"Райнхилл" сынақтарынан кейін "Ракет" локомотиві "Уистон" көтерілімінде сынақтан өтті және 1:96 еңісте 8 тонна, ал 1:96 еңісте 12 тонна жүкті тасып көтере алды.
After the Rainhill trials Rocket was tested on the Whiston Incline and was able to haul eight tons up the 1:96 at and 12 tons at up the 1:96 gradient.
2002 жыл
2002 жылы Рейнхилл сынақтары қайтадан салынды, онда түпнұсқасына сәйкес жасалған қозғалтқыштар пайдаланылды. Бірақ, Sans Pareil (20 рет іске қосылғаннан 11 рет) және Novelty (20 рет іске қосылғаннан 10 рет) ешқайсысы да жолды толық аяқтамады. Жылдамдық пен отынның тиімділігін есептегенде, Rocket бәрібір жеңіске жетер еді, себебі оның салыстырмалы түрде жаңа технологиясы оны басқаларына қарағанда сенімді локомотив етіп шығарды. Novelty тиімділік жағынан Rocket-ке жақын болды, бірақ оның оттық дизайны салдарынан балқыған күл ("клинкер" деп аталады) жиналып, ауа ағынын тоқтатып, локомотив біртіндеп тоқтап қалды. Қайта жаңартылған сынақтар Уэльстегі Лланголен темір жолында өткізілді және 2003 жылы BBC Timewatch телеарнасының деректі фильмінің тақырыбы болды. Бұл қайта жаңартуды нақты деп санауға болмайды, себебі телешоу үшін көптеген шараларға келісім берілді, сондай-ақ экипаж тәжірибесі, қолданылған отын, қазіргі қауіпсіздік ережелеріне сәйкес репликаларға енгізілген өзгерістер, қазіргі материалдар мен құрылыс әдістері және алдағы тәжірибе де ескерілді. Қозғалтқыштарды салыстыру тек есептеулердің нәтижесінде, айырмашылықтар ескерілгеннен кейін ғана жүзеге асырылды. Репликалардың 1829 жылғы түпнұсқалардан үлкен айырмашылықтары болды.
In a 2002 restaging of the Rainhill trials using replica engines, neither Sans Pareil (11 out of 20 runs) nor Novelty (10 out of 20 runs) completed the course. In calculating the speeds and fuel efficiencies, it was found that Rocket would still have won, as its relatively modern technology made it a much more reliable locomotive than the others. Novelty almost matched it in terms of efficiency, but its firebox design caused it to gradually slow to a halt due to a buildup of molten ash (called "clinker") cutting off the air supply. The restaged trials were run over the Llangollen Railway, Wales, and were the subject of a 2003 BBC Timewatch documentary. This restaging should not be taken as accurate as there were major compromises made for television and because of the differences in crew experience, the fuel used, the modifications made to the replicas for modern safety rules, modern materials and construction methods, and following operating experience. Sensible comparisons were made between the engines only after calculations took into account the differences. The replicas had major differences from the 1829 originals.