Жаңа Зеландияның Оң Аралындағы Кейп Фаулвинд мүйісі
Cape Foulwind
Капе-Фулвинд, Жаңа Зеландия: Тасман теңізіне қараған, мұнда маяк, теңіз түлкілерінің колониясы және тас карьері бар. Westport қаласының жанында орналасқан.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жаңа Зеландияның Оңтүстік аралындағы Фолвинд мүйісі – Тасман теңізіне көрініс беретін Жаңа Зеландияның Оңтүстік аралының батыс жағалауындағы мүйіс. Ол Вестпорт қаласынан батысқа қарай орналасқан. Мүйістің ең биік жерінде маяк орналасқан. Маяк тұрағынан басталатын жол Тауранга шығанағына дейін тасты мүйісті кесіп өтеді және Жаңа Зеландияның тері тұяқты итішкендерінің колониясынан өте жақын өтеді. Аймақта әктас карьері бар, ал 1958 жылдан 2016 жылға дейін жақын жерде цемент зауыты жұмыс істеді. Мүйістің қорғанында, Баллер өзенінің сағасына қарай, Картерс жағажайы орналасқан, ол Оңтүстік аралдың батыс жағалауындағы жалғыз қауіпсіз жүзуге арналған жағажай деп есептеледі.
Headland on the South Island of New Zealand
Cape Foulwind is a headland on the West Coast of the South Island of New Zealand, overlooking the Tasman Sea. It is located west of the town of Westport. There is a lighthouse located on a prominent site on the headland. A walkway beginning at the lighthouse carpark traverses the rocky headland to Tauranga Bay and passes close by a colony of New Zealand fur seals. There is limestone quarry in the area, and a cement works operated nearby from 1958 to 2016. In the lee of the cape, eastwards toward the Buller River mouth, lies Carters Beach, which is claimed to be the only safe swimming beach on the West Coast of the South Island.
Топонимика
Алғашында бұл мүйіс 1642 жылы оны алғаш көрген еуропалық Абель Тасман Рокки-Кейп деп атаған. Алайда, қазіргі атауын, Фолвинд мүйісін, ағылшын саяхатшысы Джеймс Кук 1770 жылы, оның «Эндевор» кемесі осы жерден үлкен қашықтыққа соғылып кеткеннен кейін берді. Маяк 2-санаттағы тарихи орын ретінде тіркелген.
The headland was initially named Rocky Cape by Abel Tasman, the first European to sight it, in 1642. However, the current name, Cape Foulwind, was given by English explorer James Cook in 1770 after his ship Endeavour, was blown quite a distance offshore from this point. the lighthouse is registered as a Category 2 Historic Place.
Жолдар
Кейп Фолвинд жолы – Тауранга шығанағынан Кейп Фолвинд маяк үйіндегі тұраққа дейін созылатын, жартасты мүйістердің үстінде жатқан (бір бағытты) жол. Жолдың ерекшеліктеріне таулар мен жағалаудың көріністері, Жаңа Зеландияның жүнді түлендерінің (кекено) өркендеген колониясы және маяк кіреді. Кейп Фолвиндтің жартастары мен оған жақын орналасқан шағын аралдар түрлі теңіз құстарының, мысалы, Австралиялық ганнеттердің, қара шеврондық альбатростардың, қанатты альбатростардың және жарқын приздердің қоныс аумағы және көбею ортасы болып табылады. Тауранга шығанағындағы түлендер колониясынан теңізде орналасқан шағын тас арал – Уолл аралы, теңіз құстарының колониялары мен кішкентай пингвиндердің (корора) мекені ретінде маңызды рөл атқарады. Бұған қоса, жолдан Гектор дельфині мен касаткаларды көру мүмкіндігі де бар.
The Cape Foulwind Walkway is a (one way) path situated above rocky headlands, extending from Tauranga Bay to the carpark at the Cape Foulwind Lighthouse. Notable features of the walkway encompass views of mountains and coastline, a thriving colony of New Zealand fur seals (kekeno), and the lighthouse. The cliffs of Cape Foulwind, along with the adjacent small offshore islands, serve as roosting and breeding grounds for various seabird species, such as Australasian gannets. sooty shearwaters, fluttering shearwaters and fairy prions. Wall island, a small rocky islet, offshore from the seal colony at Tauranga Bay, plays a vital role as habitat for seabird colonies and Little penguins (kororā). Additionally, there is a chance to occasionally spot Hector's dolphin and orcas from the walkway.
Цемент өндірісі
1924 жылы "Грей Ривер Аргус" газеті Ұлттық Портленд Цемент компаниясының Фолвинд мүйісіндегі әк тас пен марль кен орындарын қазу және өңдеу үшін құрылатынын хабарлады. 1946 жылы Фолвинд мүйісінде цемент зауытын салу туралы ұсыныс жарияланды. 1953 жылы британдықтар Фолвинд мүйісінде үлкен жерді сатып алғаны туралы хабарланды. Бірақ 1955 жылға дейін британдық Tunnel Portland Cement (кейіннен Hanson Cement) компаниясы ғана зауыт салуға нақты міндеттеме берді. Жылдық 120 000 тонна өндіріс қуаты бар зауыт 200 жұмысшыны жұмыспен қамтып, жыл сайын 40 000 тонна Буллер көмірін пайдалануға жоспарланған. Зауытты салуға қажетті капитал 2 500 000 фунт стерлинг болды, ал Жаңа Зеландияда тек 100 000 фунт стерлинг жиналды. Кейп-Фолвиндтегі жаңа зауыт 1958 жылдың қарашасында өндіріске кірісті, ал ресми ашылуы 1959 жылдың 15 ақпанында өтті. 2013 жылы иесі Holcim компаниясы зауытты жабу және Жаңа Зеландияда цемент өндірісін тоқтату жоспарларын жариялады. Кейп Фолвинд цемент зауыты 58 жылдық қызметтен кейін 2016 жылдың маусым айында жұмысын тоқтатты, нәтижесінде 105 жұмыс орны жойылды.
In 1924, the Grey River Argus reported that the National Portland Cement Company was to be floated, to mine and process deposits of limestone and marl at Cape Foulwind. A proposal to establish a cement works at Cape Foulwind was announced in 1946. In 1953, it was reported that British interests had purchased a large area of land at Cape Foulwind. However, it was not until 1955 that the British company Tunnel Portland Cement (subsequently Hanson Cement) made a firm commitment to construct a plant. The plant, with an expected production capability of 120,000 tons per annum, was set to employ 200 workers and utilise 40,000 tonnes of Buller coal annually. The capital required for the plant would be £2,500,000, with only £100,000 to be raised in New Zealand. The new plant at Cape Foulwind commenced production in November 1958, and its official opening took place on 15 February 1959. In 2013, Holcim, the owner, announced plans to close the factory and cease cement production in New Zealand. The Cape Foulwind cement works ceased operations in June 2016 after 58 years, resulting in the loss of 105 jobs.
Минералды құмдар кен өндіру
2022 жылдың мамыр айында Westland Mineral Sands кен өндіру компаниясына Батыс жағалауы аймақтық кеңесі мен Буллер аудандық кеңесінің бірлескен тыңдаулар тобы Фолвинд мүйісінің оңтүстігіндегі Окаридегі меншігіндегі 500 000 тонна минералды құмды жеті жыл ішінде өндіру жөніндегі ұсынысқа ресурстық келісім берді. Жергілікті тұрғындар тобы қоршаған ортаны қорғау сотында тыңдаулар тобының шешіміне шағымданып, шу деңгейін төмендету және жұмыс уақытын қосымша шектеуді сұрады. Минералды құмдарды өндіру 2022 жылдың қазанында басталуы жоспарланған, және олар бір уақытта ашық әдіспен қазылатын болады.
In May 2022, Westland Mineral Sands, a mining company, was granted resource consent by a joint hearings panel of the West Coast Regional Council and Buller District Council for a proposal to mine 500,000 tonnes of mineral sands over seven years, at its property at Okari, south of Cape Foulwind. A group of local residents appealed the decision of the hearings panel in the Environment Court, seeking lower noise level limits and more restrictions on operating hours. The mining of mineral sands was projected to begin in October 2022, with to be strip mined at a time.
Үш шпильді жартастар мен қара риф
Үш шың және Қара риф – 28 тас арал, олар Фолвинд мүйісінен солтүстікке қарай шамамен биікке көтеріледі. Олар 1827 жылғы 12 қаңтарда Жюль Дюмон д’Урвиллдің Les Trois Cloches деп атаған гранитті тау жыныстары. Джеймс Уайлдтың 1839 жылғы картасында Үш шпиль ретінде бейнеленген. Олар 1826 жылдан бері теңіз түлкілерін аулаушыларға "Қара тастар" деп белгілі болды. Патрик О’Реган бұл тастарды Исаак Гильсеман салған суреттер деп ойлады, оларды Тасман 1642 жылғы 14 желтоқсанда Жаңа Зеландия суларына алғаш рет кірген кезде көрсеткен. Суреттердің астындағы голландша жазу "Rocky Point" деп аударылған. Жарық үй тиімді екенін дәлелдеді, жартастарда құлау оқиғалары тіркелген жоқ. Алайда, 1881 жылы "Anchor Shipping and Foundry Company" компаниясының саппен жүретін пароходы "Чарльз Эдвард" (1864–1908) тесіліп, кейін Вестпортқа сүйретілді. Сол сияқты, 1946 жылы "Union Steamship" компаниясының көмір тасымалдаушы кемесі "Karepo" қалың тұман ішінде жартастарға кептеліп қалды, бірақ кейін суға қайта шығарылды. Мүйіс пен Қара риф арасында шамамен ені бар кеме қатынасы үшін қолайлы арна бар. Шыңдарда тұзға төзімді тапапата өседі, ал олар шағақтардың тоқу орындары болып табылады. Жыртасты тасты балық (коура), көк балық (равару), құм балық (кумукуму), акулалар және снайпер (тамуре) жартастардың маңынан ауланады, ал қашандар түлкі мүйізді колонияларымен қоректенеді. Сондай-ақ, жыртастарда Leptomya retiaria табылды.
The Three Steeples and Black Reef are 28 rocky islets, rising to a bit over high, approximately north of Cape Foulwind. They are granite rocks, named by Jules Dumont d'Urville as Les Trois Cloches on 12 January 1827 and depicted as Three Steeples on James Wyld's 1839 map. They had been known to sealers as Black Rocks since at least 1826. Patrick O'Regan thought these were the rocks illustrated by Isaack Gilsemans, when Tasman first anchored in New Zealand waters on 14 December 1642. The Dutch inscription beneath the drawings has been translated as the Rocky Point. The lighthouse has proven effective, with no recorded wrecks on the rocks. However, in 1881, the Anchor Shipping and Foundry Company's paddle steamer Charles Edward (1864 1908) was holed and then towed to Westport. Similarly, in 1946, the Union Steamship's collier, Karepo, stranded on the rocks in a thick fog, but was later floated off. A navigable channel, about wide, runs between the Cape and Black Reef. Spotted shags roost on the Steeples, where salt resistant taupata grows on the rock tops. Rock lobster (kōura), blue cod (rāwaru), gurnard (kumukumu), sharks and snapper (tāmure) are fished around the rocks and orca probably feed off the fur seal colonies. and Leptomya retiaria have been found on the rocks.