Ford Sidevalve қозғалтқышы: 1930-жылғы Model Y негізінде жасалған, 8/10 ат күші, су сорғышы бар/жоқ нұсқалары. Шағын Ford, ауыл шаруашылығы көліктерінде қолданылды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ford Sidevalve – Ford Motor Company компаниясының британдық бөлімшесінің жақтау клапаны (жатық қозғалтқыш), оны көбінесе «Англияның жақтау клапаны» деп те атайды. Қозғалтқыштың тамыры 1930 жылдардағы Ford Model Y көлігінде жатыр және ол екі өлшемде – «8 а.к.» және «10 а.к.» болып жасалған. Алғашқы қозғалтқыштарда су сорғысы стандартты жабдыққа кірмей, оның орнына Model T көлігіндегідей термосифондық салқындату жүйесі қолданылған. 1953 жылы 100E модельдері үшін су сорғысы қосылды, осы кезде қозғалтқыш қайта жасалды, нәтижесінде ерте және кейінгі сериялар арасындағы айырмашылықтар өте көп болды. Sidevalve қозғалтқышы көптеген кішігірім Ford көліктерінде, сондай-ақ шаруашылық, коммерциялық көліктерде және қайықтарда қолданылды. Қозғалтқыштың өндірісі 1962 жылы тоқтатылды. Сыртқы көрініс айнектерін тазартатын щеткалар көбінесе кіреберіс коллекторында туындайтын вакууммен қозғалтылды. Sidevalve қозғалтқышы неміс Ford көліктерінде де қолданылды, ол 1932 жылы Ford Köln көлігінен басталып, 1962 жылы соңғы артқы дөңгелекті Ford Taunus 12M (G13/G13AL) көлігімен аяқталды. Алғашқы зерттеулер мен әзірлемелер неміс Ford компаниясының Кельн қаласындағы қозғалтқыш зауытында жүргізілді. Бұл Taunus көліктерінің желісінде пайдалануды жеңілдету үшін қозғалтқышты жақсарту мақсатында жасалды, соның ішінде Taunus G93A үшін 1172 см³ көлемден 44 а.к. қуатты 1,5 литрлік қозғалтқыш жасалды, бірақ бұл жұмыс 1942 жылы тоқтатылды. Германияның Ford компаниясы кейіннен 1,2 Sidevalve қозғалтқышының 1,5 литрлік нұсқасын пайдаланып, оны 1955 жылғы Ford Taunus 15M P1 көлігі үшін 55 а.к. қуатты 1498 см³ көлемді Overhead Valve (жоғары жатқан клапанды) қозғалтқышқа айналдырды, кейін 1957 жылғы Ford Taunus 17M P2 үшін 59 а.к. қуатты 1698 см³ және 1960 жылғы Ford Taunus 17M/TS 1750 P3 үшін 69-74 а.к. қуатты 1758 см³ көлемге дейін кеңейтілді, өндіріс 1964 жылы тоқтатылғанға дейін. Ол Ұлыбританияда Kent қозғалтқышымен, ал Германияда Taunus V4 қозғалтқышымен алмастырылды.
The Ford Sidevalve is a side valve (flathead engine) from the British arm of the Ford Motor Company, often also referred to as the "English Sidevalve". The engine had its origins in the 1930s Ford Model Y, and was made in two sizes, or "8 HP", and or "10 HP". The early engines did not have a water pump as standard, instead relying on thermosiphon cooling as the Model T engine had. A water pump was added in 1953 for the 100E models when the engine was re engineered to the point that few specifications are identical between the early and the later series. The Sidevalve engine was used in many smaller Fords as well as farm vehicles, commercial vehicles and a marine version in boats. Production of the engine was stopped in 1962. Windscreen wipers were often driven by the vacuum generated in the inlet manifold. The Sidevalve Engine was also used in German Fords, starting with the Ford Köln in 1932 and ending with the last rear wheel drive Ford Taunus 12M (G13/G13AL) in 1962. Early further research and development were being carried out at the German Ford engine plant in Cologne to improve the engine for ease of use in the Taunus line of cars, including a 44 hp 1.5 developed from the 1172cc for the Taunus G93A but this work was finally halted in 1942. Ford of Germany would later make use of the work on the 1.5 development of the 1.2 Sidevalve and convert it to a 55 hp 1498 cc Overhead Valve design for the 1955 Ford Taunus 15M P1, which would later be further enlarged to a 59 hp 1698 cc for the 1957 Ford Taunus 17M P2 and 69 74 hp 1758cc for the 1960 Ford Taunus 17M/TS 1750 P3 until production ceased in 1964. It was replaced by the Kent engine in Britain and by the Taunus V4 engine in Germany.
Қозғалтқыштың модификациясы
Стандартты қозғалтқыштың қуатын арттыру үшін көптеген тәсілдер зерттелді, ең бастысы – арнайы түтін коллекторлары, екі карбюратор, күшті клапан серіппелері, жұқа цилиндр бастықтары және өзгертілген кәмшафттар. Wilmont және Elva компаниялары ұсынған үстіңгі кіріс клапаны бастықтарына түрлендіру – ең жоғары деңгейдегі күштілікті арттыру мүмкіндігі, олардың көмегімен 70+ АТ қуат алуға болады.
Many ways were explored to enhance the power output of the standard engine, most notably special exhaust manifolds, twin carburettors, stiffer valve springs, thinner cylinder head gaskets and modified camshafts. The most hardcore performance tuning available was the Overhead Inlet Valve head conversion from Wilmont and Elva, which could be built to produce 70+ BHP
Күштік көрсеткіш
Әрбір қозғалтқыш көлемі үшін көрсетілген номиналды ат күші жол салығын есептеу үшін британдық әдіспен шығарылған және нақты қуатпен ешқандай қатысы жоқ. Қозғалтқыш көлемі, цилиндр диаметрі, поршеньнің илемдемесі және цилиндрлер саны жол салығын есептеу үшін анықталды.
The nominal horsepower quoted for each engine size comes from the British method of power calculation for road taxation purposes, and bears no relationship with the actual power output. Displacement, cylinder diameter, stroke, and number of cylinders determined the power for road taxation purposes.
Ылғалдандырғыш және беріліс
Стандартты түрде үш жылдамдықты беріліс қорабы орнатылған; үш алға және бір кері. Беріліс қорабы мен күш беріліс тізбегіне өзгерістер енгізу арқылы өнімділікті жақсартудың бірнеше тәсілі қолданылды; беріліс қорабына жақын қатынастағы ауыспалы тісті дөңгелектер орнатылды, бастапқы беріліс қорабының артына overdrive тісті дөңгелектер орнатылды және артқы осьтегі дифференциалға жоғары қатынастағы бас және пиньон тісті дөңгелектер орнатылды.
A three speed gearbox was fitted as standard; three forward and one reverse. Several ways of improving the performance through modifications to the gearbox and transmission train were applied; replacement close ratio gears fitted to gearbox, overdrive gears fitted behind the original gearbox and higher ratio crown & pinion gears fitted to the differential unit on the back axle.