АҚШ-тың Миллер ісі: Қару туралы даудың тарихы

Кіріспе

Miller, 307 U.S. 174 (1939) – 1934 жылғы Ұлттық қару туралы заңға (NFA) конституциялық шақыруды қараған АҚШ Жоғарғы Сотының маңызды шешімі, бұл шақыру АҚШ Конституциясының екінші түзетуіне қатысты болды. Бұл іс американдық қару саясаты жөніндегі пікірталас барысында жиі сілтеме ретінде келтіріледі, өйткені екі тарап та оның өздерінің позициясын қолдайтынын айтады.

Өмірбаян

Бұл іс 1934 жылғы Ұлттық қару-жарақ туралы заңға сәйкес қылмыстық қудалауға қатысты. Валентин күніндегі қырғынға байланысты қоғамдық наразылыққа жауап ретінде қабылданған NFA, автоматты қарулар, қысқа ұңғылы мылтықтар мен сапқыштар сияқты белгілі бір атыс қаруларын әртүрлі салық бөлімінде тіркеуді талап етті, ол кейіннен Алкоголь, темекі, қару-жарақ және жарылғыш заттар бюросына (ATF) біріктірілді, содан кейін Ішкі кірістер бюросының бөлігі, бүгінгі Ішкі кірістер қызметінің алдағысы. Тіркеу кезінде және қару сатылған жағдайда 200 доллар салық төленуі керек еді. Жауапкерлер Джек Миллер мен Фрэнк Лейтонға Оклахомадан Арканзасқа тіркелмеген екі түтіклі 12 калибрлі саптық мылтықты заңсыз және қылмыстық түрде тасымалдағаны үшін айып тағылды, оның ұңғысы 18 дюймнен кем болды, бұл Ұлттық қару-жарақ туралы заңның 26 U.S.C.S. § 1132c және одан кейінгі баптарын бұзу болып табылды ("Заң"). Федералды округтік сотта сотталушылар актіге қарсылық білдіріп, оның кіріс шарасы емес, штаттарға тиесілі полиция билігін тартып алуға жасалған әрекет екенін және осылайша конституцияға қайшы екенін мәлімдеді. Жауапкерлер акт АҚШ Конституциясының екінші түзетуін бұзады деп таласқан. Округтік сот актінің тіркелмеген қаруды мемлекетаралық саудада тасымалдауға тыйым салатын бөлігінің екінші түзетуді бұзатындықтан конституцияға қайшы екенін анықтады. Осыған байланысты сот қарсылық білдіруді қабылдап, айыптау актісін жоққа шығарды. Үкімет тікелей Жоғарғы Сотқа шағымдануға мәжбүр болды. Шындығында, округтік сот судьясы қаруды бақылау заңын қолдады және оны конституцияға қайшы деп тапты, өйткені Миллердің банк тонаушы екенін және жақында сотта өзінің тобына қарсы куәлік бергенін білді, сондықтан босатылғаннан кейін жасырынуға мәжбүр болады. Ол Миллердің Жоғарғы Сотта іс жүргізу үшін адвокатқа ақша төлемей, жай ғана жоғалып кететінін білді. Сондықтан үкіметтің Жоғарғы Сотқа шағымдануы сөзсіз жеңіске апарар еді, өйткені Миллер мен оның адвокаты тіпті дау кезінде де қатыспайтын болар еді. 1939 жылдың 30 наурызында Жоғарғы Сот істі қарады. АҚШ-тың адвокаттары төрт мәселе көтерді: NFA кіріс жинау шарасы ретінде қарастырылған, сондықтан ол Қазынашылық департаментінің құзырында. Жауапкерлер мылтықты Оклахомадан Арканзасқа тасымалдағандықтан, оны мемлекетаралық саудада қолданған. Екінші түзету тек әскери типтегі қару-жараққа иелік етуді қорғайды, ол ұйымдасқан милицияда қолдануға жарамды. "12 калибрлі Стивенс сауытының екі түтік, ұзындығы 18 дюймнен кем, идентификациялық нөмірі 76230" ешқашан милиция ұйымында қолданылмаған. Қылмысқа айыпталушылар да, олардың заңгерлері де Жоғарғы Сотта қатыспады. Қаржылық қолдаудың болмауы және процедуралық бұзушылықтар адвокаттың саяхаттауына кедергі келтірді. Миллер сот шешімі шығарылмастан бұрын сәуір айында атып өлтірілді.

The case involved a criminal prosecution under the 1934 National Firearms Act (NFA). Passed in response to public outcry over the St. Valentine's Day Massacre, the NFA requires certain types of firearms, such as fully automatic firearms and short barrelled rifles and shotguns, to be registered with the Miscellaneous Tax Unit, which was later folded into what eventually became the Bureau of Alcohol, Tobacco, Firearms and Explosives (ATF), then part of the Bureau of Internal Revenue, the ancestor of today's Internal Revenue Service. The $200 tax was to be paid at the time of registration and again if the firearm was ever sold. The defendants Jack Miller and Frank Layton were indicted on charges of unlawfully and feloniously transporting in interstate commerce from Oklahoma to Arkansas an unregistered double barrel 12 gauge shotgun having a barrel less than 18 inches in length, in violation of the National Firearms Act, 26 U. S. C. S. § 1132c et seq. ("Act"). At trial in federal district court, the defendants filed a demurrer to the indictment alleging that the Act was not a revenue measure but an attempt to usurp police power reserved to the states and so was unconstitutional. Defendants further argued that the Act violated the Second Amendment to the United States Constitution. The district court held that the section of the Act that made it unlawful to transport an unregistered firearm in interstate commerce was unconstitutional as violative of the Second Amendment. It accordingly sustained the demurrer and quashed the indictment. The government took a direct appeal to the Supreme Court. In reality, the district court judge was in favor of the gun control law and ruled the law unconstitutional because he knew that Miller, who was a known bank robber and had just testified against the rest of his gang in court, would have to go into hiding as soon as he was released. He knew that Miller would not pay a lawyer to argue the case at the Supreme Court and would simply disappear. Therefore, the government's appeal to the Supreme Court would surely be a victory because Miller and his attorney would not even be present at the argument. On March 30, 1939, the Supreme Court heard the case. Attorneys for the United States argued four points:
The NFA is intended as a revenue collecting measure and so is within the authority of the Department of the Treasury. The defendants transported the shotgun from Oklahoma to Arkansas and so used it in interstate commerce. The Second Amendment protects only the ownership of military type weapons appropriate for use in an organized militia. The "double barrel 12 gauge Stevens shotgun having a barrel less than 18 inches in length, bearing identification number 76230," was never used in any militia organization. Neither the defendants nor their legal counsel appeared at the Supreme Court. A lack of financial support and procedural irregularities prevented counsel from traveling. Miller was found shot to death in April, before the decision had been rendered.