1934 жылғы АҚШ қару заңы: Ұлттық қару актісі

Кіріспе

1934 жылғы АҚШ-тың атыс қаруын, оның ішінде автоматтары реттейтін заңы

Ұлттық атыс қарулары туралы заң (NFA), 73-ші Конгресс, Sess. 2, тарау 757, 1934 жылдың 26 маусымында қабылданды және қазіргі уақытта кодификацияланып, өзгертілді. Бұл заң – АҚШ Конгресінің актісі, ол белгілі бір атыс қаруларын өндіруге және беруге акциз салығын жүргізеді және осы атыс қаруларын тіркеуді талап етеді. NFA федералды атыс қарулары туралы заңдардың II тақырыбы ретінде де белгілі, ал 1968 жылғы Қаруды бақылау туралы заң ("GCA") – I тақырыбы болып табылады. NFA тіркелген атыс қаруларының меншік құқығының барлық ауысулары Ұлттық атыс қаруларын тіркеу және беру журналы (NFA журналы) арқылы жүзеге асырылуы керек. NFA сонымен қатар иесінің NFA атыс қаруларын штаттар арасында тұрақты түрде тасымалдауын Алкоголь, темекі, атыс қарулары және жарылғыш заттар жөніндегі бюроға (ATF) хабарлауды талап етеді. Кейбір заттарды, ең бастысы дыбыс басу құрылғыларын (сондай-ақ тетіктік құрылғылар деп те аталады) уақытша тасымалдауды хабарлау қажет емес.

Өмірбаян

1934 жылғы Ұлттық қару туралы заңның бастапқы себебі 1929 жылғы Валентин күні қырғыны және 1933 жылы президент сайланған Франклин Д. Рузвельтке жасалған қастандық әрекеті сияқты құрғақ заң кезеңіндегі қылмыстар болды. Қазіргі Ұлттық қару туралы заң (NFA) сияқты, 1934 жылғы заң да NFA қаруларын тіркеуді және салық салуды талап етті. 200 долларлық салық сол кезде өте жоғары болды (1934 жылғы 200 доллар шамамен <есептелген сомаға> тең). Көптеген ерекшеліктерді ескермегенде, салық мөлшері өзгерген жоқ. Заң қабылдалу алдында әдеттегі тапаншалар мен револьверлер заңнан шығарылды, бірақ басқа жасырын қарулар кірді. Бастапқы заң бойынша NFA қаруларына автоматтар, қысқа ұңғылы мылтықтар (SBR), қысқа ұңғылы оқ атар қарулар (SBS), басқа да қарулар (AOW, яғни тапанша мен револьверден басқа жасырын қарулар) және NFA немесе NFA емес қаруларға арналған дыбыс басу құралдары кірді. Оқтың минималды ұзындығы жақын арада 16 дюймге дейін өзгертілді, ал 1960 жылға қарай орталықтан оқ атар мылтықтар үшін де 16 дюймге дейін өзгертілді. NFA санаттары Конгресс қабылдаған заңдармен, Қаржы министрлігінің шешімдерімен және Алкоголь, темекі, қару және жарылғыш заттар жөніндегі бюро (ATF) деп белгілі құқық қорғау органы шығарған ережелермен өзгертілді.

Кез келген басқа қару (AOW)

"Барлық басқа қару" немесе "AOW" анықтамасына сәйкес келетін атыс қарулары – адам денесінде жасырылуы мүмкін және жарылғыш энергиясымен оқ атуға арналған қарулар немесе құрылғылар. Көптеген AOW түрлері қалам, темекі тұтандырғыш, пышақ, таяқша қару және қолшатыр қару сияқты жасырын құрылғылар болып табылады. AOW-қа тегіс ұңғылы оқпандары бар тапаншалар мен револьверлер (мысалы, H&R Handy Gun, Serbu Super Shorty) жатады, олар бекітілген оқ-дәрілі патрондарды ату үшін жасалған немесе қайта жабдықталған. Бұл қарулар сырт көрінісінен мылтықтан жасалған қаруларға ұқсас болғанымен, олар бастапқыда қолданыстағы мылтықтан емес, сипатталған конструкция бойынша өндірілген. Осының салдарынан, мұндай қарулар мылтық немесе мылтықтан жасалған қарулар анықтамасына жатпайды. AOW анықтамасына 12 дюйм немесе одан көп, бірақ 18 дюймнен кем ұзындығы бар, аралас мылтық және мылтық ұңғылы бар қарулар кіреді, онда екі ұңғыдан да қолмен қайта зарядтамай тек бір рет оқ атуға болады. ATF атыс қарулары технологиялық бөлімі пікір білдірді, егер жалпы ұзындығы 26 дюймнен кем пішін (мысалы, AR типті пішін) тік алдыңғы тұтқамен жабдықталған болса, ол енді "бір қолмен ұстағанда ату үшін жобаланған, жасалған және мақсатталған" емес, демек пішіннің анықтамасына сай келмейді. Мұндай қару NFA бойынша тек "басқа қару" анықтамасына жатады. 1938 жылы Конгресс Marble Game Getter, қысқа .22/.410 спорттық атыс қаруының "заңды қолданылуы" бар екенін және оның "бандиттік қару" репутациясына лайық емес екенін мойындады, сондай-ақ Game Getter үшін 200 долларлық салықты 1 долларға дейін төмендетті. 1960 жылы Конгресс барлық AOW санатындағы атыс қаруларына арналған аударма салықтарын 5 долларға өзгертті. Автоматтар, дыбыс басу құрылғылары, SBR және SBS үшін аударма салықтары 200 доллар деңгейінде қалды.

NFA нысандарына байланысты бөліктер

Жалпы, NFA элементін құрайтын кейбір компоненттер реттелген деп есептеледі. Мысалы, дыбыс басу құрылғысының бөліктері өздері "дыбыс басу құрылғылары" ретінде қарастырылады және оның ауыстыруға арналған бөлшектері реттеледі. Дегенмен, бастапқы бөлшектерді ауыстырмастан жөндеуді бастапқы өндіруші, FFL қаругері немесе тіркелген иесі сериялық нөмірі мен калибрі сақталған жағдайда жаңа тіркеуден өтпей-ақ жасай алады. Жөндеу кезінде ұзындығы қысқартылуы мүмкін, бірақ ұзартылуы мүмкін емес. Ұзындығын ұзарту – жаңа дыбыс басу құрылғысын жасау болып саналады. "Супрессор" термині сауда және өнеркәсіп әдебиетінде қолданылады, ал "силенсер" – NFA-ның нақты мәтінінде кездесетін, көбірек таралған термин. Көрсетілген дереккөздерге байланысты бұл терминдер көбінесе бір-бірін алмастырып қолданылады. Дыбыс басу құрылғылары мен автоматтары ең көп реттелетін құралдар. Мысалы, ATF-нің 81-4-ші шешімінде 1981 жылдың 1 қарашасынан кейін жасалған кез келген AR 15 автоматты түрде ату құрылғысы (DIAS) өзі автомат болып саналады және, демек, реттелуге жатады. Бұл 1981 жылға дейінгі құрылғыларды тіркеусіз иелену заңды дегенді білдірсе де, ATF басқа басылымдарда бұл кемшілікті жойып, былай дейді: "Автоматты түрде ату құрылғысының өндірілген күніне қарамастан, мұндай құрылғыны және M 16 атыс басқару бөлшектерін иелену – NFA бойынша автоматты түрде ату құрылғысын иелену болып табылады. Нақтырақ айтқанда, бұл бөлшектер "бөлшектердің комбинациясы" ретінде, қаруды автоматқа айналдыру үшін "тек және толыққанды" жасалған және NFA-да автомат ретінде анықталған". 1980-1996 жылдар аралығында ATF машиналық қару технологиясы туралы хаттарды жазған Эдвард М. Оуэн – сол кездегі ATF технология бөлімінің бастығы, "тек және толыққанды" терминін өзінің жарияланған және жарияланбаған машиналық қару туралы шешімдерінде нақты және түсініксіз тілмен анықтады. Басқа NFA атыс қаруын құрастыруға қажетті бөлшектерді иелену әдетте шектеулі. Бір жеке тұлға тіркелген автоматты түрде ату құрылғысы болмаса, автоматты түрде ату құрылғысының (атыс басқару) бөлшектерін иеленуге немесе өндіруге құқығы жоқ. M2 карабиніне арналған оқтауыш – өзі автомат болып табылатын "бөлшектердің комбинациясының" мысалы. Олардың көпшілігі 1960 жылдардың басында артық мылтықтар қоймаларынан алынған кезде тіркелді. Кейбір ерекше жағдайларда ATF осы ережелерге ерекшеліктер жасады. Жартылай автоматты атыс қаруының тұтқасының айналасына және триггердің алды мен артына бау немесе шнур оралып, қаруды автоматты түрде атуға мүмкіндік берсе, егер шнур осылай бекітілмесе, ол автомат болып саналмайды. Қазіргі кездегі толық автоматты триггерлік топтардың көпшілігі жартылай автоматты атыс қаруларының ұқсас түрлеріне сәйкес келмейді – жартылай автоматты нұсқасы толық автоматты триггерлік топты қабылдамау үшін маңызды жерлерде металл қосылып арнайы жасалған. ATF бұл қосымшаны талап етеді, I бөлімдегі атыс қаруын автоматқа оңай айналдыруды болдырмау үшін. Азаматтық иелік үшін барлық автоматтар 1986 жылдың 19 мамырына дейін ATF-де тіркеліп, шығарылуы керек. Бұл автоматтардың бағасы, әсіресе тіркелген сейлер мен конверсиялық жиынтықтар сияқты заттардың бағасы күрт өсті. Осы күннен кейін автоматтарды тек ІІ сыныптағы өндіруші (атыс қаруын өндіруге лицензиясы бар FFL немесе арнайы кәсіптік салық мөртабасын төлеген 07-түрлі лицензия иегері) ғана шығара алады және оларды тек үкімет, құқық қорғау және әскери ұйымдарға сата алады. Басқа SOT FFL иелеріне ғана беру мүмкін, және мұндай FFL иелері тиісті мемлекеттік агенттіктен осындай автоматтарды алу үшін "демонстрациялық хатқа" ие болуы керек. "Демо-хат" процесін жалғандау және/немесе теріс пайдалану бұзушыларға ұзақ мерзімге бас бостандығынан айыру жазасын және ауыр қылмыс жасады. Қысқа оқпанды да, заңды ұзындықтағы мылтықты да иелену заңсыз, тіркелмеген SBR құрастыру ниетімен түсіндірілуі мүмкін. Бұл мүмкіндік АҚШ Жоғарғы Сотының Құрама Штаттар Томпсон Орталық қару-жарақ компаниясына қарсы ісі бойынша дау көтеріліп, жеңіп шықты. ATF істі жоғалтты және Thompson Contender пішінінің арнайы пішін конфигурациясына арналған қысқа оқ атудың заңсыз екенін дәлелдей алмады. Кейіннен ATF 2011-4 қаулысын шығарды, онда осындай конверсиялық жиынтықтардың құқықтық мәртебесі түсіндірілді. Қаруды NFA атыс қаруы ретінде жіктеуден алып тастау, мысалы, түпнұсқалық Брумхендл Маузерді иық қоржынынан "қысқа оқпанды мылтықтан" (SBR) "курио" немесе реликті қол қаруына қайта жіктеу, оның ІІ NFA атыс қаруы ретінде мәртебесін өзгертті, бірақ оның I атыс қаруы ретінде мәртебесін өзгертпеді. Оқпаналы қарулар заңнан босатылған (өйткені олар "көне қарулар" ретінде анықталған және GCA немесе NFA бойынша "қарулар" саналмайды). Осылайша, 0,50 дюймнен асатын калибрлі оқпаналы қарулардың көптеген түрлері болғанымен, олар жарылғыш құрал ретінде реттелмейді. Оқпаналы зеңбіректер де солай босатылған, себебі заң оқпаналы қарулардың мөлшеріне қатысты ешқандай айырма жасамайды. Осылайша, азаматтар оқпаналы мылтықтарды, тапаншаларды, зеңбіректерді және минометтерді ешқандай құжатсыз жасауға құқылы. Дегенмен, осы қаруларға арналған оқ-дәрілердің өзі жарылғыш құрал ретінде жіктелуі мүмкін, мысалы, жарылғыш снарядтар. "Көне қару" NFA бойынша "қару" саналмаса да, кейбір штаттар (Орегон сияқты) GCA немесе NFA бойынша "қару" иелене алмайтын немесе ала алмайтын (яғни, сотталғандар, әскери қызметтен ар-ұятсыз босатылғандар, психикалық денсаулығына қатысты шешім қабылданғандар және т.б.) адамдарға "көне қару" иеленуіне немесе алуына тыйым салатын заңдарға ие. Ірі калибрлі қаруларды сатуға ниеттенген жеке тұлғалар немесе компаниялар ATF-ке "спорттық ережеден бас тартуға" өтініш бере алады. Егер өтініш қабылданса, ATF қарудың заңды спорттық мақсаты бар екенін мойындайды және, демек, ол жарылғыш құрал болып табылмайды. .585 Nyati және .577 Tyrannosaur сияқты ірі сафари мылтықтарының калибрлеріне осындай ерекшеліктер жасалған. "Барлық NFA ережелері қолданылады" деген сөз жиі қолданылады. Бұл ескерту әдетте FFL лицензиясы бар қару сатушылардың басылымдарында қалың әріптермен жазылады.

In general, certain components that make up an NFA item are considered as regulated. For example, the components of a silencer are considered as "silencers" by themselves and the replacement parts are regulated. However, the repair of original parts without replacement can be done by the original manufacturer, FFL gunsmith, or by the registered owner without being subjected to new registration as long as the serial number and the dimension (caliber) are maintained. The length may be reduced in repair, but cannot be increased. Increasing the length is considered as making a new silencer. "Suppressor" is the term used within the trade/industry literature while the term "silencer" is the commonly used term that appears in the actual wording of the NFA. The terms are often used interchangeably depending on the source quoted. Suppressors and machine guns are the most heavily regulated. For example, in Ruling 81 4, ATF declared that any AR 15 Drop in Auto Sear (DIAS) made after November 1, 1981 is itself a machine gun, and is therefore subject to regulation. While this might seem to mean that pre 1981 sears are legal to possess without registration, ATF closes this loophole in other publications, stating,Regardless of the date of manufacture of a drop in auto sear, possession of such a sear and certain M 16 fire control parts is possession of a machine gun as defined by the NFA. Specifically, these parts are listed as "(a) combination(s) of parts" designed "Solely and exclusively" for use in converting a weapon into a machine gun and are a machine gun as defined in the NFA. ATF machine gun technology letters written between 1980 and 1996 by Edward M. Owen—the then chief of the ATF technology division defined "solely and exclusively" in all of his published and unpublished machine gun rulings with specific non ambiguous language. Owning for the parts needed to assemble other NFA firearms is generally restricted. One individual cannot own or manufacture certain machine gun sear (fire control) components, unless, he owns a registered machine gun. The M2 carbine trigger pack is such an example of a "combination of parts" that is a machine gun in and of itself. Most of these have been registered as they were pulled from stores of surplus rifles in the early 1960s. In some special cases, exceptions have been determined to these rules by ATF. A semiautomatic firearm which could have a string or shoelace looped around the cocking handle of and then behind and in front of the trigger in such a way as to allow the firearm to be fired automatically is no longer considered a machine gun unless the string is attached in this manner. Most current fully automatic trigger groups will not fit their semi automatic firearm look alike counterparts—the semi automatic version is specifically constructed to reject the fully automatic trigger group by adding metal in critical places. This addition is required by ATF to prevent easy conversion of Title I firearms into machine guns. For the civilian possession, all machine guns must have been manufactured and registered with ATF prior to May 19, 1986, to be transferable between citizens. These machine gun prices have drastically escalated in value, especially items like registered sears and conversion kits. Only a Class II manufacturer (a FFL holder licensed to manufacture firearms or Type 07 license that has paid a Special Occupational Tax Stamp or SOT) could manufacture machine guns after that date, and they can only be sold to government, law enforcement, and military entities. Transfer can only be done to other SOT FFL holders, and such FFL holders must have a "demonstration letter" from a respective government agency to receive such machine guns. Falsification and/or misuse of the "demo letter" process can and has resulted in long jail sentences and felony convictions for violators. Owning both a short barrel and a legal length rifle could be construed as intent to build an illegal, unregistered SBR. This possibility was contested and won in the U. S. Supreme Court case of United States v. Thompson Center Arms Company. ATF lost the case, and was unable to prove that possession of a short barrel for the specific pistol configuration of a Thompson Contender is illegal. ATF later released ruling 2011 4 to clarify the legal status of owning such conversion kits. Removal of a weapon from classification as an NFA firearm, such as the reclassification of the original Broomhandle Mauser with shoulder stock from "short barrel rifle" (SBR) to a curio or relic handgun, changed its status as a Title II NFA firearm but did not change its status as a Title I Gun Control Act firearm. Muzzle loading firearms are exempt from the Act (as they are defined as "antique firearms" and are not considered "firearms" under either the GCA or the NFA). Thus, though common muzzle loading hunting rifles are available in calibers over 0.50 inch, they are not regulated as destructive devices. Muzzle loading cannon are similarly exempt since the law makes no distinction about the size of muzzle loading weapons. Thus it is legal for a civilian to build muzzle loading rifles, pistols, cannon, and mortars with no paperwork. However, ammunition for these weapons can still be classified as destructive devices themselves, such as explosive shells. While an 'antique firearm' is not considered a 'firearm' under the NFA, some states (such as Oregon) have laws that specifically prohibit anyone that could not otherwise own/obtain an GCA or NFA defined 'firearm' (i. e., felons, recipients of dishonorable discharge from military service, the mentally adjudicated, etc.) from owning/obtaining an 'antique firearm'. Individuals or companies seeking to market large bore firearms may apply to ATF for a "sporting clause exception". If granted, ATF acknowledges that the firearm has a legitimate sporting use and is therefore not a destructive device. Certain large safari rifle calibers, such as .585 Nyati and .577 Tyrannosaur, have such exceptions. The phrase "all NFA rules apply" is commonplace. This disclaimer is usually posted in bold print from firearm dealers holding an FFL license.

Тіркеу, сатып алу, салықтар және аударымдар

NFA қаруын иелену үшін жеке тұлғаның "3-сыныпты" лицензиясы болуы керек деген жалпы қате түсінік бар. Федералды қару лицензиясы (FFL) жеке меншік иесі болу үшін қажет емес, бірақ ол арнайы кәсіпке салық төлеуші (SOT) болу үшін қажетті алғышарт ретінде талап етіледі: 1-сыныптың импортшысы, 2-сыныптың өндірушісі немесе 3-сыныптың NFA қару-жарағының дилері. Жалпы алғанда, NFA қаруын иеленудің үш жолы бар: жеке тұлға ретінде, қару сенім қоры арқылы немесе жауапкершілігі шектеулі компания (ЖШС) ретінде. NFA атыс қаруын жеке тұлға заңды түрде иелену үшін NFA тіркелімінде тіркеуді ауыстыру қажет. Жеке меншік иесі ІІ бөлімдегі қаруды сатып алу үшін NFA дилері болудың қажеті жоқ. Алайда, NFA қаруын сату мен сатып алу келесідей салық салынады және реттеледі: Барлық NFA нысандары Алкоголь, темекі, атыс қарулары және жарылғыш заттар бюросында (ATF) тіркелуі керек. NFA затын сатып алғысы келетін жеке меншік иелері ATF-тен келісім алуы, сурет пен саусақ іздерін беруді қамтитын ауқымды тексеруден өтуі, атыс қаруын толық тіркеуі, атыс қаруын мемлекеттік шекарадан өткізуден бұрын ATF-тен жазбаша рұқсат алуы және салық төлеуі керек. NFA нысанының меншік құқығын беру туралы өтініш ATF 4 нысанында жасалады. Бірнеше рет шағымдар беріліп, талапкерлерге NFA-ның көшіру туралы келісімін беруден бас тартылды. Бұл сот процестеріне мыналар кіреді: Ломонт О'Ниллге қарсы, Вестфолл Миллерге қарсы және Стил Ұлттық филиалға қарсы. NFA нысандары корпорацияларға (немесе басқа да заңды тұлғаларға, мысалы сенім қорына) берілуі мүмкін. Егер NFA нысанын беруді сұрату үшін құжаттарды корпорацияның лауазымды адамы бастаса, онда беру туралы өтінішпен бірге лауазымды адамның саусақ іздері карталары мен суреттері ұсынылуы қажет. Бұл әдістің кемшіліктері бар, өйткені атыс қаруына иелік ететін корпорация (не басты емес). Егер корпорация тараса, онда ол өзінің NFA қаруын иелеріне беруі керек. Бұл оқиға жаңа беру ретінде қарастырылып, жаңа беру салығы салынады. Жеке тұлғаларға NFA атыс қаруын (мешиналық қарудан басқа, жеке тұлғаларға өндіру заңсыз) жеке өндірісі үшін салық 200 доллар. АОВ-тан басқа барлық NFA қару-жарақтары үшін беруге 200 доллар салық талап етіледі, бұл үшін беру салығы 5 доллар (егер өндіріс салығы 200 доллар болса да). Жабдықты өндіруші лицензиясының (FFL 10-тықыры) иесі құнсыз құралдарды өндіруге құқылы. Алайда, 07-түрлі лицензия үш жылға 150 доллар тұрады, ал 10-түрлі бұзғыш өндіріс лицензиясы үш жылға 3000 доллар тұрады. Екі лицензияда да жылына $500 (төменделген мөлшерлеме) арнайы кәсіптік салық мөртабанын немесе SOT (немесе $1000 толық салық) төлеуді талап етеді, олар NFA қаруларын өндіруге сәйкесінше білікті. SOT "кемітілген мөлшерлемесі" жылына $500,000-дан кем сатумен айналысатын бизнеске қолданылады. 1986 жылдың 19 мамырына дейін жасалған немесе тіркелген ауыстырылатын пулеметтер олардың бастапқы, 1986 жылға дейінгі құнынан әлдеқайда артық және жоғарыда аталған күнге дейін пулемет ретінде тіркелген "автоматтық тіреулер", "жарық сілтемелер", триггерлік топтамалар, трюниондар және басқа "бөлшектердің комбинациясы" сияқты заттар көбінесе толық тіркелген пулеметке тең. Мысалы, 2008 жылдың қыркүйегінде тасымалданатын M16 мылтығының бағасы шамамен 11000-18000 долларды құрайды, ал AR 15 үшін тасымалданатын "жарық сілтемесі" 8000-10000 долларға сатылуы мүмкін. Жаңа өндірілген М-16 қарулары полиция мен әскерилерге шамамен 600-1000 долларға сатылады. Кез келген АТФ агенті немесе тергеушінің немесе Бас прокурордың сұрауы бойынша, тіркелген иесі атыс қаруын тіркеу туралы дәлелді ұсынуы тиіс. Бірқатар жағдайларда NFA нысанының бір бөлігін беру салықсыз болуы мүмкін. Бұған мемлекеттік мекемелерге сату, NFA қаруын уақытша жөндеу үшін қару жасаушыға беру және NFA қаруын иесі қайтыс болғаннан кейін заңды мұрагерге беру жатады. Түпкілікті беру, тіпті салықтан босатылса да, ATF-тің рұқсатын алуы тиіс. Тиісті нысанды ATF-ке беруден бұрын тапсыру керек. Мысалы, заңды мұрагерлер 5-нысанды тапсырып, оларға өсиет етілген NFA затын иеленуге рұқсат алу үшін күтуі керек. Уақытша беру, мысалы, қару жасаушы немесе бастапқы өндірушіге жөндеу үшін беру, ATF мақұлдауына жатпайды, өйткені олар заң бойынша беру деп саналмайды. Алайда, ATF осындай уақытша көшірмелер бойынша салықтан босатылған көшірмелер туралы құжаттарды тапсыруды ұсынады, бұл меншік иесі мен қарушының құқықтық қорғанысына қосымша қабат береді.

It is a common misconception that an individual must have a "Class 3" license in order to own an NFA weapon. A Federal Firearms License (FFL) is not required to be an individual owner, although it is required as a prerequisite to become a Special Occupation Taxpayer (SOT, see Special Occupational Taxpayers): Class 1 importer, Class 2 manufacturer dealer or Class 3 dealer in NFA weapons. There are generally three ways to own an NFA weapon: as an individual, through a gun trust, or as a Limited Liability Company (LLC). Legal possession of an NFA firearm by an individual requires transfer of registration within the NFA registry. An individual owner does not need to be an NFA dealer to buy Title II weapons. The sale and purchase of an NFA weapon is, however, taxed and regulated, as follows:

All NFA items must be registered with the Bureau of Alcohol, Tobacco, Firearms and Explosives (ATF). Private owners wishing to purchase an NFA item must obtain approval from the ATF, pass an extensive background check to include submitting a photograph and fingerprints, fully register the firearm, receive ATF written permission before moving the firearm across state lines, and pay a tax. The request to transfer ownership of an NFA item is made on an ATF Form 4. There have been several unfavorable lawsuits where plaintiffs have been denied NFA approval for a transfer. These lawsuits include: Lomont v. O'Neill, Westfall v. Miller, and Steele v. National Branch. NFA items may also be transferred to corporations (or other legal entities such as a trust). When the paperwork to request transfer of an NFA item is initiated by an officer of a corporation, fingerprint cards and photographs of the official need to be submitted with the transfer request. This method has downsides, since it is the corporation (and not the principal) that owns the firearm. Thus, if the corporation dissolves, it must transfer its NFA weapon to the owners. This event would be considered a new transfer and would be subject to a new transfer tax. The tax for privately manufacturing any NFA firearm (other than machine guns, which are illegal for individuals to manufacture) is $200. Transferring requires a $200 tax for all NFA weapons except AOWs, for which the transfer tax is $5 (although the manufacturing tax remains $200). A Destructive Device manufacturing license (Type 10 FFL) holder can manufacture destructive devices tax free. However, a type 07 license costs $150 for three years –– whereas a Type 10 destructive manufacturing license costs $3000 for three years. Both licenses still require the payment of the $500 (reduced rate) Special Occupational Tax Stamp or SOT, (or the $1000 full tax) per year to conduct manufacturing of NFA weapons that they are respectively qualified to manufacturer. The SOT "reduced rate" applies to a business whose sales are less than $500,000 per year. Transferable machine guns made or registered before May 19, 1986, are worth far more than their original, pre 1986 value and items like registered "auto sears", "lightning links", trigger packs, trunnions, and other "combination of parts" registered as machine guns before the aforementioned date are often worth nearly as much as a full registered machine gun. For instance, as of September 2008, a transferable M16 rifle costs approximately $11,000 to $18,000, while a transferable "lightning link" for the AR 15 can sell for $8,000 to $10,000. New manufacture M 16s sell to law enforcement and the military for around $600 to $1000. Upon the request of any ATF agent or investigator, or the Attorney General, the registered owner must provide proof of registration of the firearm. In a number of situations, an NFA item may be transferred without a transfer tax. These include sales to government agencies, temporary transfers of an NFA firearm to a gunsmith for repairs, and transfer of an NFA firearm to a lawful heir after the death of its owner. A permanent transfer, even if tax free, must be approved by ATF. The proper form should be submitted to ATF before the transfer occurs. For example, lawful heirs must submit a Form 5 and wait for approval before taking possession of any NFA item willed to them. Temporary transfers, such as those to a gunsmith or to the original manufacturer for repair, are not subject to ATF approval since they are not legally considered transfers. ATF does, however, recommend filing tax free transfer paperwork on all such temporary transfers, to confer an extra layer of legal protection on both the owner and the gunsmith.

Қылмыстық жазалар

Заңның бұзылуы 10 жылға дейін федералды түрмеге қамауға және бұзушылыққа байланысты барлық құрылғылар мен қару-жарақтарды тәркілеуге, сондай-ақ болашақта қару-жараққа ие болу немесе ұстау құқығынан айыруға соқтырады. Заңда белгілі бір бұзушылықтар үшін 10 000 доллар айыппұл көзделеді. Заңмен белгіленген салықтан қасақана жалтару немесе оны төлеуден қашу әрекеті, жалпы салықтан қашу туралы заң бойынша, бес жылға дейін бас бостандығынан айыру және 100 000 доллар айыппұл (корпорация немесе траст үшін – 500 000 доллар) көзделген қылмыс болып табылады. Жеке тұлға үшін салықтан қашу үшін 100 000 долларлық айыппұл 250 000 долларға дейін арттырылуы мүмкін.

Ерекшеліктер

АҚШ Жоғарғы Соты "Хейнс АҚШ-қа қарсы" ісінде АҚШ Конституциясының Бесінші түзетуі қылмыстық жаза алғандарды – және, осыдан шығарып айтқанда, барлық басқа да қару ұстауына тыйым салынған адамдарды – Заңның тіркеу талаптарынан босататынына шешім шығарды. Бірақ, қару ұстауына тыйым салынған адам қаруды ұстауға тыйым салынғандығы үшін 1968 жылғы Қаруды бақылау заңы бойынша сотталды. 1954 жылғы Атом энергиясы туралы заң 2005 жылы өзгертілді және оған (42 U.S.C. § 2201a) Ядролық реттеу комиссиясының (NRC) лицензия иелері мен уәкілетті мердігерлеріне қауіпсіздікті қамтамасыз ету мақсатында пулеметтерге ие болуға рұқсат беру ережесі қосылды.

NFA элементтерінің нарығы

1968 жылғы Қаруды бақылау заңымен NFA атыс қаруын импорттауға тыйым салынды, ол «спорттық» ережені енгізді. Тек ATF спорттық қолдануға мүмкіндігі бар деп бағалаған атыс қаруын ғана азаматтық мақсатта пайдалану үшін импорттауға болады. Лицензиясы бар NFA атыс қаруын өндірушілер тиісті құжаттарды рәсімдеп, шетелдік NFA атыс қаруын ғылыми-зерттеу және әзірлеу мақсатында немесе мемлекеттік мұқтаждар үшін импорттауға құқылы. Азаматтар сатып ала алатын жаңа машиналық қарулардың отандық өндірісі 1986 жылғы «Қару иелерін қорғау туралы» заңмен (сондай-ақ «McClure Volkmer» деп белгілі) тиімді түрде тоқтатылды. Бұл ереже Уильям Дж. Хьюз енгізген түзетуге қосылды және Хьюз түзетуі деп аталды. Заң күшіне енген күнге дейін (яғни 1986 жылдың мамыр айында) заңды түрде тіркелген машиналық қарулар, егер мемлекеттік заңмен рұқсат етілсе, азаматтардың иеленуіне және олардың арасында ауыстырылуына әлі де заңды. Аталған машиналық қарулардың аз саны және олардың ауыстырылу мүмкіндігінің шектеулі болуы бағасын өсірді, көбінесе 10 000 доллардан асып түседі, бірақ MAC 10 және MAC 11 автоматтарының ауыстырылатын үлгілерін шамамен 8000 долларға сатып алуға болады. FOPA күшіне енгеннен кейін жасалған машиналық қаруларды құқық қорғау және мемлекеттік органдарға ғана сатуға болады, сондай-ақ экспорттауға немесе лицензияланған өндірушілер мен дилерлерде «қойма немесе үлгілер» ретінде сақтауға болады. 1986 жылдан кейін құқық қорғау органдары үшін жасалған, бірақ азаматтық тіркеуге ауыстырылмаған машиналық қарулардың бағасы жартылай автоматтық аналогтарынан бірнеше жүз доллар ғана артық, ал Хьюз түзетуіне дейін тіркелген және заңды түрде ауыстырылатын машиналық қарулардың бағасы айтарлықтай жоғары. Хьюз түзетуі тек машиналық қаруларға қатысты болды. Барлық басқа NFA атыс қаруларын азаматтар 1-форма бойынша өндіруге және тіркеуге, ал 4-форма арқылы тіркеуді азаматтарға беруге болады (бірақ кейбір штаттарда NFA атыс қаруларын иеленуге рұқсат етілгендерді анықтайтын өз заңдары бар). Азаматтар арасында ең танымал NFA атыс қарулары – қысқартылған ұңғылы және қысқартылған зеңбіректер, одан кейін қирату құрылғылары және «басқа қарулар» болып табылады. NFA атыс қаруларының көпшілігі өндірушілерден сатып алынып, дилер арқылы азаматтарға беріледі, бірақ көптеген жағдайларда азаматтар өзіндік өндіріспен айналысады, 1-форманы толтырып, 200 доллар салық төлейді. NFA атыс қаруларының кейбір түрлерін жасау салыстырмалы түрде оңай болуы мүмкін: қысқартылған ұңғылы зеңбіректерді қысқартылған ұңғылы ұстағышпен ауыстыру арқылы жасауға болады, ал қысқартылған зеңбіректерді ұңғылы ұзындығын қысқарту үшін құбыр кескішімен жасауға болады. Басқа NFA атыс қарулары, мысалы, дыбыс басу құрылғылары, көбірек техникалық біліктерді қажет етеді.

Importation of NFA firearms was banned by the 1968 Gun Control Act which implemented a "sporting" clause. Only firearms judged by ATF to have feasible sporting applications can be imported for civilian use. Licensed manufacturers of NFA firearms may still, with the proper paperwork, import foreign NFA firearms for research and development purposes, or for government use. The domestic manufacture of new machine guns that civilians could purchase was effectively banned by language in the Firearm Owners Protection Act of 1986 (also known as "McClure Volkmer"). The language was added in an amendment from William J. Hughes and referred to as the Hughes Amendment. Machine guns legally registered prior to the date of enactment (i. e. May 1986) are still legal for possession by and transfer among civilians where permitted by state law. The static and relatively small number of transferable machine guns has caused their price to rise, often over $10,000, although transferable MAC 10 and MAC 11 submachine guns can still be purchased for around $8,000. Machine guns manufactured after the FOPA's enactment can be sold only to law enforcement and government agencies, exported, or held as inventory or "dealer samples" by licensed manufacturers and dealers. Machine guns made after 1986 for law enforcement but not transferable to civilian registration are usually priced only a few hundred dollars more than their semi automatic counterparts, whereas a pre Hughes Amendment registered machine gun that can be legally transferred commands a huge premium. The Hughes Amendment affected only machine guns. All other NFA firearms are still legal for manufacture and registration by civilians under Form 1, and transfer of registration to civilians via Form 4 (though some states have their own laws governing which NFA firearms are legal to own there). Silencers and Short Barreled Rifles are generally the most popular NFA firearms among civilians, followed by Short Barreled Shotguns, Destructive Devices, and "Any Other Weapons". While most NFA firearms are bought from manufacturers and transferred to civilians through a dealer, many are made by civilians themselves after they file a Form 1 and pay the $200 tax. Some types of NFA firearms can be relatively simple to make: a Short Barreled Rifle can be made by swapping out the upper receiver for one containing a short barrel, and a Short Barreled Shotgun can be created by using a pipe cutter to shorten the barrel length. Other NFA firearms, such as suppressors, require more technical skill.

NFA сенімгерлік

NFA тресті (сонымен қатар қару тресті, II тақырыптағы трест, ATF тресті немесе 3-сыныпты трест деп те аталады) – АҚШ-та NFA атыс қаруын тіркеу және меншікке алу үшін қолданылатын заңды трест. Ережелерге сәйкес, трестті пайдалану NFA заттарын сатып алуға ниеттенген адамдарға жеке тұлғаларға басқа жағдайда тағылатын кейбір федералдық беру талаптарынан аулақ болуға мүмкіндік береді. Басқа тресттер сияқты, ол атыс қаруын мұраға алу жоспарлауға да мүмкіндік береді. 2013 жылы ATF жаңа ережелерді ұсынды, олар көбінесе ATF ұсынған 41p ережесі деп аталады, егер қабылданса, NFA заттарын сатып алу үшін пайдаланылатын ұйымның барлық "жауапты тұлғалары" NFA заттарын алуда жеке тұлғалармен бірдей рәсімдерді орындауға міндетті болады. NFA трестінде жауапты тұлға – "кез келген сенімгер, сенімді сақтаушы, иегер, трест құжатында тікелей немесе жанама түрде атыс қаруын алуға, иеленуге, жіберуге, тасымалдауға, жеткізуге, беруге немесе басқаша тастауға құқылы немесе өкілеттік алған кез келген адам" деп анықталады.

Миллер ісі

1938 жылы Арканзас штатының Батыс округінің АҚШ округ соты бұл заңды конституцияға қайшы деп шешті. Сотталушы Миллер тіркелмеген, екі стволды қысқа ұңғылы мылтық иеленгені үшін және оны "Оклахома штатының Клермор қаласынан Арканзас штатының Силоам-Спрингс қаласына заңсыз тасымалдағаны" үшін ұсталған болатын, бұл қылмысты аяқтады. Үкіметтің пікірінше, қысқа стволды мылтық әскери үлгідегі қару емес, демек Екінші түзетуде қорғалған "милиция" қаруы емес, федералдық құқық бұзушылықтан қорғалмайды. Аудандық сот Миллердің мылтықтың Екінші түзетуге сәйкес заңды екендігі туралы аргументімен келісті. Аудандық соттың шешімі АҚШ Жоғарғы Сотына тікелей шағым жасау арқылы күшін жойды (Қошма Штаттар Миллерге қарсы ісі). Айыпталушылардың қорғау үшін ешқандай материалдық дәлел ұсынбады және айыпталушылардың өзі Жоғарғы Сот алдында пайда болған жоқ. Миллердің өзі Жоғарғы Сот шешімі шығар алдында бір ай бұрын қаза тапқан. Сотта мұндай қарудың "қалыпты әскери жабдық" екенін көрсететін ешқандай дәлел ұсынылмады (көрініп тұрғанындай, іс айыпталушылардың өтініші бойынша, дәлелдер ұсынылмас бұрын тоқтатылды), бірақ сол кездегі Жоғарғы Соттың екі судьясы Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде АҚШ армиясының офицерлері болған және мұндай қаруды жауынгерлік жағдайда қолдану туралы жеке білімі болуы мүмкін. Жоғарғы Сот мұндай мәлімдемелерді сотқа қарастыра алмайтынын мәлімдеді. Жоғарғы Сот Аудандық соттың шешімін күшін жойып, NFA ережесінің (кейбір қаруларды иеленуді қылмыстық қылу) Екінші түзетудің шектеуін бұзбайтынын және демек конституциялық екенін анықтады. Кейінгі шешімдер күшінде қалды, егер қысқа стволды мылтықтарды арнайы әскери бөлімдерде қолдану туралы материалдық дәлелдер ұсынылса (мысалы, қараңыз: Құрама Штаттар), қысқа стволды мылтықтарды қалыпты әскери жабдық ретінде тануға болады.