Кіріспе

Антипсихотикалық препарат

Ацепромазин, ацетопромазин немесе ацетилпромазин (көбінесе ACP, Ace деп немесе Atravet немесе Acezine 2 саудалық атауларымен белгілі, саны мг/мл дозасына байланысты) – фенотиазин туындысы антипсихотикалық дәрі. Бұл препарат 1950 жылдары адамдарда антипсихотик ретінде қолданылған, бірақ қазір көбінесе жануарларда тыныштандыру және құсуды тоқтату үшін қолданылады. Оған жақын аналогы – хлорпромазин, әлі де адамдарда қолданылады. Ацепромазин малеатының стандартты фармацевтикалық препараты ветеринариялық медицинада иттер мен мысықтарға қолданылады. Аттарда оны анестезия алдында тыныштандыру үшін кеңінен пайдаланады және анестезияға байланысты өлім жағдайын азайтатыны дәлелденген.

Фармакология

Ацепромазиннің клиникалық фармакологиясы басқа фенотиазин туындыларынан алынған антипсихотикалық препараттарға ұқсас. Негізгі мінез-құлық әсерлері оның постсинаптикалық D2 рецепторларына күшті қарсы әсер етуіне және аздап басқа D2-ге ұқсас рецепторларға байланысты. Қосымша әсерлер оның түрлі басқа рецепторларға, соның ішінде α1 адренергиялық рецепторларға, H1 рецепторларына және мускариндік ацетилхолин рецепторларына қарсы әсер етуімен байланысты. Ол бауырда метаболизмделіп, гидроксиэтилпромазин сульфоксиді – негізгі метаболитін түзетіндей окистеледі, содан кейін зәрмен шығарылады. Оның хеморецепторлық триггерлік аймақта (пострема аймағында) және жалғыз ядрода (ұзыншақ мида) әрекет етуі құсуға қарсы әсерін қамтамасыз етеді.

Иттер мен мысықтар

Жануарларда ацепромазинді қолданудың ең көп таралған жағдайлары – стрестік оқиғаларға (мысалы, дауылдарға) дейін ауызбен берілетін тыныштандырғыш ретінде, аса агрессивті немесе қиын жануарларға арналған инъекциялық транквилизатор ретінде, сондай-ақ анальгетиктермен және басқа тыныштандырғыштармен бірге қолдану. Бұған қоса, препаратты қозғалыс ауруының алдын алу үшін де қолдануға рұқсат етілген. Орталық нерв жүйесін басаңдататын әсеріне байланысты, бірдей деңгейде тыныштандыруға аз мөлшерде опиаттар жеткілікті болады, сонымен қатар көптеген опиаттардың тудыратын аритмиясы мен құсудың алдын алады.

Мысықтардағы теріс әсерлері

Ацепромазин мысықтарда да қолданылады, бірақ оның сіңірілуі тұрақсыз және жеке тұлғалар арасында өзгеруі мүмкін. Иттерге қарағанда, ол көбінесе аз седация тудырады. Сондай-ақ, ол дофамин рецепторларын стриатум мен қара затта бұғаттау арқылы (мысықтар мен иттерде, бірақ көбінесе мысықтарда) спонтанды моторлық белсенділікті шақырады. Теннесси университетінде жүргізілген ретроспективті зерттеуде, ацепромазин бұрын ұстамалары болған 36 итке тыныштандыру үшін және 11 иттің ұстама белсенділігін азайту үшін берілді. 36 итте ацепромазин қолданғаннан кейін 16 сағат ішінде ешқандай ұстамалар байқалмады, ал белсенді ұстамасы бар 10 иттің сегізінде ұстамалар 1,5-8 сағатқа (n=6) тоқтады немесе қайталанбады (n=2). Бір итте қоздырылған ұстамалар 2 айға дейін азайды. Екінші ретроспективті зерттеуде, бұрынғы немесе жаңадан пайда болған ұстамалары бар иттерге ацепромазин беру ұстамаларды күшейтпеді, сонымен қатар ұстамаларды азайтуға бейімділік байқалды. 1950 жылдары хабарланған бастапқы ұстама ескертулері адамдарда антипсихотик хлорпромазиннің салыстырмалы түрде жоғары дозаларын қолданған кезде болды, ал жоғарыда аталған екі ветеринариялық зерттеуде қолданылған ацепромазин дозалары әлдеқайда төмен. Кейбір боксер иттерінде ацепромазин вазовагальды синкопты (симпатикалық жүйке жүйесінің стимуляциясы төмендеуіне байланысты) және гипотензияны (қан тамырларының кеңеюіне байланысты) тудыруы мүмкін, бұл құлдырауға әкеледі. Бұл тек боксер иттерінің белгілі бір туыстарында ғана кездесуі мүмкін, бірақ жеке иттерге қатысты белгісіз қауіп ацепромазиннің осы тұқымда азайтылған дозада немесе мүлдем қолданылмауы керек екенін білдіреді. Кез келген тұқымдағы иттерде гипотензиямен сипатталатын күшті реакция болуы мүмкін, әсіресе жүрек ауруы болса. Үлкен тұқымды иттер мен саятшыл иттерде ацепромазиннің седативті әсері 12-24 сағатқа созылуы мүмкін, бұл әдеттегі 3-4 сағаттан әлдеқайда ұзақ. Бұл мутацияны анықтауға арналған тесттер бар.

Жылқы

Жылқы хирургиясында ацепромазинмен алдын ала емдеу перианестезиялық өлім-жұлым көрсеткішін төмендетуі мүмкін, бұл оның седативтік және анксиолитикалық әсерлеріне байланысты болуы мүмкін. Егер жылқы қозғын болса, ол седатив ретінде азырақ тиімді. Сонымен қатар, ацепромазин ламинитті емдеуде тамыр кеңейткіш ретінде қолданылады, онда көбінесе "жеңіл седацияға" тең ауызша доза қолданылады, бірақ қолданылатын доза емдеуші ветеринар дәрігерге байланысты өте өзгеріп отырады. Ол дистальды аяқта тамырлардың кеңеюін тудыратыны дәлелденгенімен, ламинадағы қан ағынын арттыру тиімділігін көрсететін деректер жеткіліксіз. Кейде оны жылқының физикалық жүктемеден туындаған рабдомиолизімен күресу үшін де қолданады.

Жағымсыз әсерлер

Жағымсыз әсерлер сирек кездеседі, бірақ парафимоз және приапизм қаупі болғандықтан, асыл тұқымды бикелерде ацепромазин қолдануда сақтық қажет (бірақ толығымен қарсы көрсетілмейді). Ацепромазин қан қысымын төмендеткендіктен, анемиясы, сусыздануы, шок немесе колик ауруы бар жылқыларда да сақтықпен қолдану керек. Пиперазинмен дегельминттелген жылқыларда қолдануға болмайды.