Жоэль Стивен Сигел: Америкалық кино сыншысының өмірі мен қызметі
Joel Siegel
Жоэл Стивен Сигел (1943-2007) – американдық киносыншы, «Good Morning America» бағдарламасында 25 жылдан астам жұмыс істеген, Эмми жүлдесінің иегері. Биографиясы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық кино сыншысы (1943–2007)
кино сыншысы
American film critic (1943–2007)
the film critic
Джоэл Стивен Сигел (7 шілде 1943 – 29 маусым 2007) – 25 жылдан астам ABC таңғы жаңалықтары бағдарламасы "Жақсы таң, Америка" телешоуында американдық кино сыншысы болды. Бірнеше "Эмми" сыйлығының иегері Сигел Лос-Анджелесте өсті. Ол Лос-Анджелестегі Калифорния университетін үздік дипломмен бітірді. Оның Румынияда туған, Ботошани қаласынан шыққан әжесі 1911 жылғы наурыз айындағы Үшбұрыш жейде фабрикасының өртінен аман қалды. Оқу кезінде Сигел Азаматтық құқықтар қозғалысы кезінде Грузияда афроамерикандық сайлаушыларды тіркеуге қатысты және Мартин Лютер Кингпен кездескенін жиі айтқан. Ол сондай-ақ сенатор Роберт Ф. Кеннедидің әзілшісі болып жұмыс істеді және сенатор қанынан айырылған түні Амбассадор қонақүйінде болды. Кейбір мәліметтерге сәйкес, ол студенттердің университет аумағында футбол стадионының салынуына қарсылығын ұйымдастырды.
Joel Steven Siegel (July 7, 1943 – June 29, 2007) was an American film critic for the ABC morning news show Good Morning America for over 25 years. The winner of multiple Emmy Awards, Siegel was raised in Los Angeles. He graduated cum laude from the University of California, Los Angeles. His Romanian born grandmother from Botoşani survived the Triangle Shirtwaist Factory fire in March 1911. During college, Siegel worked to register black voters in Georgia during the Civil Rights Movement, and he spoke frequently of having met Martin Luther King Jr. He also worked as a joke writer for Senator Robert F. Kennedy and was at the Ambassador Hotel the night the senator was assassinated. According to some reports, he also led student opposition to the construction of a football stadium on campus.
Алғашқы жұмыстар
Сигел 1960 жылдары түрлі жұмыстар істеді, көбінесе азаматтық құқық қозғалысына ден қойды. 60-жылдардың соңында Нью-Йоркке көшер алдында жарнама агенттігінде мәтін жазушы және продюсер болып жұмыс істеді. «Карсон/Робертс» жарнамасында жұмыс істеген кезде, ол «Баскин Роббинс» үшін мұзқаймақ дәмдерін ойлап тапты және ат қойды. Олар: «Неміс шоколад торты»; «Персик пен қаймақ»; «Пралин мен қаймақ»; «Көкжидек ірімшік торты»; «Шалфей жемісі ірімшік торты»; «Жасыл ірімшік торты»; «Қызыл, ақ және көкжидек»; және «Суық бургерлер» болды. Ол радиода диджей және жаңалықтарды оқушы болып жұмыс істеді, сонымен қатар жарнама саласында жеке жұмыс істеді. Жеке жұмысының арқасында оған «Los Angeles Times» газетінде кітап сыншысы лауазымы ұсынылды. Сигелдің «Los Angeles Times Sunday Magazine» журналындағы мақалаларын CBS басшылығы байқап, оны Нью-Йорктегі WCBS телеарнасына тілші ретінде жұмысқа алды. Джоэл кейіннен WABC TV-нің «Eyewitness News» бағдарламасының жетекшісі болған продюсермен бірлесіп, ерекше жұмыс жасады. Сигелдің продюсері басқа орынға кеткенде, ол Сигелге эфирдегі лауазым ұсынды, ал Джоэл ол ұсынысты қабылдады. Сигел «Eyewitness News» басшылығына кино және театр сыншысы болуды ұсынды. Ол бұл форманы жаңаша өңдеу үшін, қарап отырған фильм немесе қойылымнан қысқаша үзінділерді сын-тұжырымдарына енгізуді ұсынды, оларды сценарийлеріне әзіл ретінде қосып, жаңа, тапқыр сын стилін жасауды көздеді. Сигел WCBS телеарнасында жұмыс істеген жылдары WCBS AM Newsradio 88 үшін «Джоэл Сигелдің Нью-Йоркі» деп аталатын арнайы бағдарламалар жасады. 1986 жылы «Spy» журналы Сигелді «кедей Джин Шалит» деп қысым көрсетіп, ол «әлітерацияға көп жүйкеленгенін» айтты.
Siegel worked at a range of jobs throughout the 1960s, often concentrating on the civil rights movement. In the late '60s, before moving to New York, he worked as an advertising agency copy writer and producer. While working in advertising for Carson/Roberts Advertising, he invented and named ice cream flavors for Baskin Robbins. These flavors were: German Chocolate Cake; Peaches & Cream; Pralines & Cream; Blueberry Cheesecake; Strawberry Cheesecake; Green Cheesecake; Red, White and Blueberry; and Chilly Burgers. He began working in radio as a disc jockey and newscaster, while continuing to freelance in advertising. Through his freelance work, he was offered the book review position with the Los Angeles Times. Siegel's essays in the Los Angeles Times Sunday Magazine were spotted by a CBS executive, and Siegel was hired as a feature correspondent for WCBS TV in New York. Joel created signature work teamed with a producer who later became an executive at WABC TV's Eyewitness News. When Siegel's producer moved, he offered Siegel a featured on air position, and Joel accepted. Siegel proposed to Eyewitness News management that he become a film and theatre critic. He suggested that he would innovate the form by using brief clips from the movie or show being reviewed as drop ins into his reviews, working them into his scripts as gags to create a new, witty form of review. Siegel, during his years at WCBS TV, also created features for WCBS AM Newsradio 88 called Joel Siegel's New York. In 1986, Spy magazine derided Siegel as "the poor man's Gene Shalit", who relied "heavily on alliteration."
"Қош таң, Америка" және кейінгі мансабы
1981 жылы ол Good Morning America (GMA) бағдарламасына кино сыншысы ретінде қатысты. Осы еңбегі үшін 1982 жылы ол «Тони» сыйлығына үміткер болды. Бұл оны осы номинацияға іліккен жалғыз драма сыншысы етеді. Сигелге операция жасалды, сәулелік терапия мен химиотерапиядан өтті. Ол химиялық терапиясын аяқтаған күні жаңа туған ұлы Дилан Томас Джефферсон Свонси Сигельді үйге қабылдады. Екі жыл өткен соң, КТ-скан нәтижесінде Сигелдің сол өкпесінде ісік анықталды. Өкпе лобектомиясынан және қосымша химиотерапиядан кейін Сигел GMA-дағы жұмысын жалғастырды.
In 1981, he joined Good Morning America (GMA) as a film critic. for which he received a Tony Award nomination in 1982. This marks him as the only drama critic to receive this nomination. Siegel underwent surgery, radiation, and chemotherapy. He welcomed his newborn son, Dylan Thomas Jefferson Swansea Siegel, home on the same day he completed his chemotherapy treatments. Two years later, a CAT scan revealed a lesion on Siegel's left lung. After a pulmonary lobectomy and additional chemotherapy, Siegel continued to work on GMA.
Белсенділік
Ол ішек қатерлі ісігі тақырыбында ашық айтты және 2005 жылы бұрынғы президент Джордж Буш пен бұрынғы бірінші ханым Барбара Буш төрағалық еткен үкімет, бизнес және коммерциялық емес ұйымдардың қатерлі ісік сарапшыларының тобы – C Change жиынында сөз сөйледі. Ол 2005 жылдың наурыз айында колоректальды қатерге арналған хабардар ету айлығында Сенат алдында куәлік берді. "Бүгін таңертең Нью-Йорк қаласынан келдім, мен бастан өткен жағдайды ешкімге бастан кешірмеу үшін, кем дегенде бір адамды колоноскопия жасауға шақыруға үміттендім", - деді ол Сенат комиссиясына. 2005 жылдың маусым айында Сигель "The Oncologist" онкологиялық журналында "Бір-бірлеп" деген мақала жариялады. Онда оның қатерлі ісігінің диагнозы және сол кезге дейінгі тәжірибесі туралы айтылған. 2007 жылдың 10 мамырында, қайтыс болғанға екі ай жетпегенде, ол CEO Roundtable on Cancer алдында сөз сөйледі – бұл корпоративтік басшылардың қауымдастығы, ол бұрынғы президент Джордж Буш Америка бизнесінен қатерлі ісікке қарсы "батыл және ерлікке толы" әрекеттер жасауды сұрағанда құрылған. 10 мамыр күні Нью-Йорктегі Эссекс-хауста Джоэл сөз сөйлегенде, Буш және оның әйелі Барбара тыңдаушылардың арасында болды. Ол баяндамасын және аяқтағанда: "Қатерлі ісікпен ауыратын науқастарға жасағандарыңыз үшін рахмет айтамын" деді.
He was outspoken on the subject of colon cancer, and in 2005, spoke at a meeting of C Change, a group of cancer experts from government, business, and nonprofit sectors, chaired by former President George H. W. Bush and former First Lady Barbara Bush. He testified before the Senate during Colorectal Cancer Awareness month, March 2005. "I came here from New York City this morning hoping that I would encourage someone to have a colonoscopy so that they would not have to go through what I went through", he told a Senate panel. In June 2005, Siegel published a letter in the peer reviewed cancer medicine journal, The Oncologist entitled, "One at a Time". It shares his cancer diagnosis and experiences to that date. On May 10, 2007, less than two months before his death, he spoke before the CEO Roundtable on Cancer, an association of corporate executives that was formed when former President George H. W. Bush asked corporate America to do something "bold and venturesome" about cancer. Bush and his wife Barbara were in the audience when Joel spoke on May 10 at the Essex House in New York City. He began and ended his presentation by saying, "I want to thank you for what you are doing for cancer patients."
Өлім
Сигел 2007 жылғы 29 маусымда метастаздық колоректальды қатерлі ісіктен қайтыс болды, туған күніне санаулы күн қалғанда 64 жасқа толуға тиіс еді. Оның өлімінен кейін Роджер Эберт Жоелге арнап эссе жазып, онда Жоелдің "батыл адам және керемет жақсы жігіт" екенін айтты.
Siegel died from metastatic colon cancer on June 29, 2007, shortly before what would have been his 64th birthday. Following his death, Roger Ebert wrote a tribute to Joel and stated in the tribute that Joel was "a brave man, and a hell of a nice guy."
Марапаттар
Сигел бес Нью-Йорк Эмми сыйлығын, Б'най Б'риттің Қарсы Жалақылау Лигасының қоғамдық қызмет сыйлығын және жеке репортаждардағы жалпы тамашалығы үшін Нью-Йорк штатының Associated Press хабар таратушылар қауымдастығы сыйлығын алды.
Siegel received five New York Emmy Awards and a public service award from the Anti Defamation League of B'nai B'rith and the New York State Associated Press Broadcasters Association Award for general excellence in individual reporting.
Шығармалары
Сигел, Джоэл. Диланға арналған сабақтар: Өмір, махаббат, кино және мен туралы. PublicAffairs, 2003.
Siegel, Joel. Lessons for Dylan: On Life, Love, the Movies, and Me. PublicAffairs, 2003.