Кіріспе

Lyndon Hermyle LaRouche Jr. (8 қыркүйек 1922 - 12 ақпан 2019) – ЛаРуш қозғалысын және оның бас ұйымы – Ұлттық еңбек комитеттері (NCLC) ұйымын құрған американдық саяси белсенді. Ол танымал қастандық теориясының жақтаушысы және үнемі президенттікке кандидат болған. 1940 жылдары солшыл саясатпен айналысып, кейін Азаматтық құқық қозғалысын қолдады, бірақ 1970 жылдары оңшыл саясатқа көшті. 1960 жылдары ол үнемі шағын және радикалды топтардың құрамына кірді. 1970 жылдары ЛаРуш қозғалысының негізін салып, қастандыққа байланысты сенімдерге және зорлық-зомбылық пен заңсыз әрекеттерге көбірек бейімделді. Радикалды солшылдықтан бас тартып, радикалды оңшылдық саясатын және антисемитизмді қабылдады. Сондай-ақ ол Демократиялық партиядан президенттікке үміткер болуға тырысты. 1996 жылғы Демократиялық партияның ішкі сайлауында ол жалпыұлттық дауыс берудің 5% -ын алды. 2000 жылы ол кейбір штаттарда делегаттар алуға жеткілікті дауыс жинады, бірақ Демократиялық Ұлттық Комитеті оның делегаттарын тіркеуден бас тартып, ЛаРушке Демократиялық Ұлттық Конвенцияға қатысуға тыйым салды.

Ерте өмір

ЛаРуш Нью-Гэмпшир штатының Рочестер қаласында Джесси Ленор (Вейр) мен Линдон Х. ЛаРуш ағаның үш баласының үлкені ретінде дүниеге келді. Оның әкесінің әкесінің отбасы Квебек штатының Римуски қаласынан АҚШ-қа көшіп келген, ал анасының әкесі Шотландияда туған. Әкесі Рочестердегі United Shoe Machinery Corporation компаниясында жұмыс істеген, содан кейін отбасы Массачусетс штатының Линн қаласына көшті. Әкесі католик дінінен квакер дініне ауысқаннан кейін, оның ата-анасы квакерлер болып қалды. Олар оған тіпті өзін қорғау үшін де басқа балалармен ұрысуға тыйым салды, ол мектептегі зорлық-зомбылықтан "сақтану жылдарына" соқтырды деді. Осының салдарынан ол көп уақытын жалғыз өткізіп, орманға ұзақ серуендеп, өзін үлкен философтармен теңестірді. 12 мен 14 жас аралығында философияны көп оқығанын, Лейбництің идеяларын қабылдағанын, ал Юм, Бэкон, Гоббс, Локк, Беркли, Руссо және Канттың идеяларын қабылдамағанын жазды. 1940 жылы Линн ағылшын тіліндегі орта мектебін бітірді. Сол жылы Линн квакерлері оның әкесін басқа квакерлерді қаржыны дұрыс пайдаланбағандықпен айыптағаны және Хизкия Микаджа Джонс деген псевдониммен жазғаны үшін ұйымнан шығарды. ЛаРуш және оның анасы әкесіне деген ықыласымен олар да кетіп қалды.

Университет оқулары, Марксизм, неке

ЛаРуш Бостонның Солтүстік-Шығыс университетінде оқыды және 1942 жылы оқуын қысқартты. Кейін ол өзінің мұғалімдерінің "мен қабылдай алатын жағдайларда маған білім беруге қабілетсіз болғанын" жазды. Ол квакер болғандықтан, Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде саналы түрде әскери қызметтен бас тартты және әскери қызмет орнына азаматтық қызмет лагеріне қатысты. 1944 жылы ол АҚШ армиясына қатысуға шешім қабылдады және Бирма науқаны кезінде Үндістанда және Бирмада медициналық корпуста қызмет етті. Соғыс аяқталған кезде ЛаРуш қару-жарақ корпусында кеңсе кызметкері болып жұмыс істеді, кейіннен ол әскери қызметке қатысу шешімін өміріндегі ең маңызды шешім деп сипаттады. 1988 жылғы автобиографиясында ЛаРуш президент Франклин Д. Рузвельттің қайтысы туралы ойын бір топ әскерилерге айтуға шақырылғанда, ол өзінің "басты өмірлік саяси міндеттемесін анықтағанын" жазды – АҚШ соғыстан кейін әлемдік көшбасшылықты қабылдап, бүгін біз "дамып келе жатқан елдер" деп атайтын елдердің экономикалық дамуын ілгерілетін әлемдік тәртіп құруға бағытталуы керек. ЛаРуш марксизмді азаматтық қызмет лагерінде талқылағанын және 1946 жылы "SS General Bradley" кемесімен үйге қайтып келе жатып, Линн қаласынан келген және оны троцкизмге көндірген Дон Меррилл атты әріптес сарбазымен кездескенін айтты. АҚШ-қа оралғаннан кейін ол Солтүстік-Шығыс университетінде оқуын жалғастырды, бірақ оқуын тастады. 1954 жылы ол психиатр және SWP мүшесі Дженис Нойбергерге үйленді. 1956 жылы олардың ұлы Дэниел дүниеге келді.

1984: Шиллер институты, теледидар жарнамалары, Рейган әкімшілігімен байланыс

Хелга Зепп Ларуш 1984 жылы Германияда Шилер институтын құрды. Сол жылы Ларуш 14 теледидарлық ролик сатып алуға жеткілікті қаражат жинады, әрқайсысы 330 000 долларға бағаланып, онда ол Демократиялық партияның президенттік үміткері Уолтер Мондейлді кеңестік ықпал агенті деп атады, бұл 1000-нан астам телефондық шағымға әкеп соқты. 1986 жылдың 19 сәуірінде NBC телеарнасының "Saturday Night Live" бағдарламасы осы роликтерді пародиялап, Ұлыбритания королевасы мен Генри Киссинджерді есірткі сатушылар ретінде бейнелейтін очерк көрсетті. Ларуш 1984 жылғы президенттік сайлауда 78 773 дауыс алды. 1984 жылы БАҚ-та Ларуш пен оның көмекшілері Рейган әкімшілігінің шенеуніктерімен, соның ішінде Ұлттық қауіпсіздік кеңесінің (ҰҚК) халықаралық экономикалық мәселелер жөніндегі аға директоры Норман Бейлимен және Уильям П. Кларктің жеке кеңесшісі Ричард Морриспен кездескенін хабарлады. Сонымен қатар, Есірткіге қарсы күрес басқармасы, Қорғаныс барлау агенттігі және Орталық барлау қызметімен (ЦОБ) байланыс жасағаны туралы да мәлімделді. Ларуштің штабы бұл хабарламалардың қателіктерге толы екенін мәлімдеді. 1984 жылы Пентагонның екі өкілі Вирджиния штатында өткен Ларуш митингісінде сөз сөйледі; Қорғаныс министрлігінің өкілі Пентагон Ларуштің тобын "әкімшіліктің саясатын қатты қолдайтын консервативті топ" деп қарастыратынын айтты. Ақ үйдің өкілі Ларри Спикс әкімшіліктің ақпаратқа ие болуы мүмкін кез келген америкалық азаматпен "әңгімелесуге қуанышты" екенін мәлімдеді. Бейлидің сөзіне сүйенсек, бұл байланыстар жария болғаннан кейін үзілді. Үш жылдан кейін Ларуш өзіне тағылған қылмыстық айыптаманы ҰҚК-ға талады, ол Оливер Нортпен Ларуштің Никарагуалық контраларға қарсылығына байланысты қақтығысқа түскенін айтты. Ларуштің басылымы мәлімдегендей, сот Норттың іс файлдарын іздеуге бұйрық берді, нәтижесінде 1986 жылдың мамырында Иран-Контра ісіне қатысты айыпталушы генерал Ричард Секордтан келген телеграмма табылды, онда Ларушке қарсы қолдануға болатын ақпаратты жинау туралы сөз болған. Кингтің айтуынша, Ларуштің "Executive Intelligence Review" басылымы Иран-Контра ісінің маңызды деректерін алғашқы болып жариялаған, және бұл оқиғаға қатысты үлкен даудың туындауын негізгі БАҚ жарияламай тұрып, айлар бұрын болжаған.

Стратегиялық қорғаныс бастамасы

Вирджиния штатының Лисбург қаласындағы Wheat Building ғимараты, онда 1980-ші жылдары Fusion Energy Foundation орналасқан. Ларуштің үгітшілдері Рейганның Стратегиялық қорғаныс жобасын (СҚЖ) қолдады. Денис Кингтің сөзінше, Ларуш 1975 жылдан бері ғарыш негізіндегі қару-жарақтар туралы ойланып жүрген. Ол Fusion Energy Foundation қорын құрды, ол конференциялар өткізіп, ғалымдарды тартуға тырысты, және біршама сәттілікке қол жеткізді. 1979 жылы FEF өкілдері лазерлік синтез бойынша Мәскеуде өткен конференцияға қатысты. Ларуш лазерлер мен оған байланысты технологияларды әскери және бейбіт мақсаттарда пайдалануды жақтады, сондай-ақ "станок құрылысында революция жасауға" шақырды. Кингтің мәліметінше, Ларуштің серіктестері бірнеше жыл бойы Рейган әкімшілігінің өкілдерімен оның ғарышқа орналастырылатын қару идеяларын талқылаған. Ларуш қорғаныс сәулелі технологияларды АҚШ және КСРО-ның екі елінің мүддесіне сай, шабуылдық қару-жарақтардың жарысына балама ретінде және экономикалық пайда әкелетін фактор ретінде ұсынды. 1982 жылдың ақпанынан 1983 жылдың ақпанына дейін, ҰҚҚ мақұлдауымен, Ларуш кеңестік елшіліктің өкілі Евгений Шершневпен кездесіп, бұл ұсынысты талқылады. Осы кезеңде кеңес экономистері Ларуштің экономикалық болжамдау моделін зерттеуді де бастады. Бірақ Рейганның 1983 жылдың наурыз айында СҚЖ туралы ресми түрде жариялағаннан кейін, кеңес өкілдері Ларушпен және оның өкілдерімен байланысты үзіп жіберді. Кейін Ларуш Кеңес Одағының құлауын Рейганның технологияны бөлісу туралы ұсынысын қабылдамауына байланысты деп түсіндірді. Бұрынғы Қорғаныс министрі Дональд Рамсфелд 2011 жылғы естеліктерінде 2001 жылы Ресейдегі жетекші шенеуніктермен бірге болған кешкі ас кезінде Ресей армиясының екінші жоғары дәрежелі офицері, генерал Юрий Балуевскийдің Ларуштің СҚЖ-ның идеялық авторы екенін айтқанын жазды. Рамсфелд Ларуштің бұл бағдарламаға ешқандай ықпалы болмағанын айтты және Балуевский бұл ақпаратты интернеттен алған болуы мүмкін деп болжады. 2012 жылы Интерполдың Ресейдегі бюросының бұрынғы басшысы, генерал Владимир Овчинский де Ларушты СҚЖ-ны ұсынған адам деп сипаттады.

1984: NBC-нің сот ісі

1984 жылдың қаңтар айында NBC телеарнасы ЛаРуш туралы жаңалықтарды көрсетті, ал наурыз айында Пэт Линч жасаған "Бірінші камера" репортажы эфирға шықты. Репортаждарда ЛаРуш "өзінің қарсыластарын жамандаған және сыншыларын сотқа берген, зорлық-зомбылыққа бейім, антисемит сектасының басшысы" деп сипатталды, - деп жазды Линч 1985 жылы "Колумбия журналистикасына шолу" журналында. Сұхбаттарда қозғалыстың бұрынғы мүшелері олардың қаражат жинау әдістері туралы толық мәлімет берді және ЛаРуш президент Джимми Картерді өлтіру туралы айтқанын мәлімдеді. Репортаждарда Ішкі кірістер қызметінің (IRS) жүргізетін тергеуі айыптамаға әкелуі мүмкін екені айтылды, сондай-ақ, Жалаң жалақорлыққа қарсы лиганың фактілерді анықтау директоры Ирвин Суоллдың ЛаРушты "кішкентай Гитлер" деп атаған сөздері келтірілді. Хабар тарағаннан кейін ЛаРуш мүшелері NBC кеңсесінің алдында "Линч, Пэт Линч" деген жазулармен пикетке шықты, ал NBC байланыс орталығы оған қатысты өлім туралы угроза алғанын хабарлады. NBC зерттеушісінің бірі оның ата-анасының үйінің маңына оның ата-анасының үйінен "колл-гёрл" желісін басқарып отырғаны туралы жарнамалар таратылғанын айтты. Линч ЛаРуш мүшелері телефон арқылы өзін және зерттеушілерін еліктеуге тырысқанын және өз басылымдарында оны "Семіз Линч" деп атағанын мәлімдеді. Сот NBC-ге өзінің дереккөздерін ашудың қажеті жоқ деген шешім шығарды, ал ЛаРуш істі ұтырып алды. NBC қарсы сотқа жеңіп, алқабилер желіге 3 миллион доллар көлемінде зиян өтеуі тағайындады, кейіннен бұл сома 258 459 долларға дейін төмендетілді, бұл жалаң жалақорлық заңын дұрыс емес пайдаланғаны үшін, жалаң жалақорлыққа қарсы сот процесінің ең танымал мысалы ретінде танылды. ЛаРуш кедейлікке байланысты зиянды өтеуден бас тартты, бірақ судья оның жағдайын "ешқандай сенімділікке лайық емес" деп сипаттады. ЛаРуш 1973 жылдан бері үй жалдау, тамақ, тұру, киім-кешек, көлік, күзетшілер және адвокаттарға кім төлейтінін білмейтінін айтты. Судья оған жауап бермегені үшін айыппұл салды. Сот ЛаРуштің жеке қаржысын зерттеуге рұқсат бергеннен кейін, істі аяқтау үшін сотқа кассалық чек тапсырылды. ЛаРуш шағымдану кезінде, Төртінші апелляциялық сот оның аргументтерін қабылдамай, кейіннен "ЛаРуш тесті" деп аталған үш талаптан тұратын сынақты ұсынды, бұл сынақ жалаң жалақорлық ісінде анонимді дереккөздерді қашан ашу керектігін анықтауға арналған.

1985-1986 жж.: PANIC, Ларуштың СПИД-пен күресу бастамасы

Ларуш СПИД пандемиясын 1973 жылы болжаған, яғни 1980 жылдары адамзатқа індет келмек деген алдын ала айтуының орындалуы деп түсіндірді. Кристофер Тумидің сөзінше, оның келесі науқаны Ларушқа тән үлгіде жүрді: үкіметтік сарапшылардың ғылыми біліктілігіне күдік тудырып, Ларушқа ерекше ғылыми түсініктер тән екенін, ал оның ғылыми әріптестері үкіметтік ғалымдардан да білікті екенін дәлелдеді. Ларуш СПИД туралы дәстүрлі медицинамен келісті, себебі ВИЧ СПИДтің себебі еді, бірақ ол ВИЧ суық тию немесе безгек сияқты, жай қарым-қатынас және жәндік шағуы арқылы таралады деген пікірде болды. Егер бұл рас болса, ВИЧ жұқтырған адамдар өте қауіпті болар еді. Ол мектептерде, мейрамханаларда немесе денсаулық сақтау саласында жұмыс істейтіндердің барлығын тексеруді және нәтижесі оң болғандарды карантинге алуды ұсынды. Ларуштің СПИД туралы кейбір көзқарастарын Джон Сил, британдық венеролог дәрігер, кеңестік зертханада жасалған СПИД туралы теориясын ұсынды. Силдің жорамалдауға толы жазбалары үш беделді медициналық журналда жарияланып, бұл идеялар ғылыми негізделген сияқты көрінуіне себеп болды. 1986 жылы Ларуш СПИДті Калифорния штатының Жұқпалы аурулар тізіміне қосуды ұсынды. Оның "Қазір СПИДтің алдын алу комитеті" (PANIC) демеушілігімен "64-қадам" немесе "Ларуш бастамасы" 1986 жылы Калифорния штатында дауыс беруге жіберілді. Қол жинаушылардың көп бөлігі Ларуштің "Campaigner Publications" басылымымен төленді. PANIC тарапынан СПИД сарапшысы ретінде таныстырылған Сил Ларуш бастамасын қолдады, бірақ Ларуштің ВИЧ жәндіктер арқылы тарауы мүмкін деген пікірі және топтың саяси нанымдары мен қастандық теорияларын "қайрық" деп сипаттады. Берклидегі Калифорния университетінің қоғамдық саясат профессоры Дэвид Кирптің айтуынша, бұл ұсыныс аймақтағы 300 000 ВИЧ немесе СПИД жұқтырған адам туралы денсаулық сақтау органдарына хабарлауды талап ететін; олардың 100 000-нан астамы мектептерде, мейрамханаларда және ауыл шаруашылығындағы жұмыстан алынуы мүмкін еді; сондай-ақ 47 000 баланың мектепке баруына тыйым салынар еді. Ұсынысқа жетекші ғалымдар мен жергілікті денсаулық сақтау қызметкерлері дұрыс емес ғылыми ақпаратқа негізделгендігіне және денсаулық сақтау мектептерінің айтуынша, "барлық денсаулық сақтау принциптеріне қайшы" болғандықтан қарсылық білдірді. Ұсыныс жеңіліске ұшырады, екі жылдан кейін қайтадан ұсынылды және тағы да жеңіліске ұшырады, алғашқы рет екі миллион дауыспен, екінші рет 1,7 миллион дауыспен. СПИД Ларуштің 1988 жылғы президенттік науқанындағы бағдарламасының маңызды бөлігіне айналды.

1986: Иллинойста сайлауда жеңіске жетті; баспасөз конференциясы туралы мәлімдемелер

1986 жылдың наурыз айында Марк Фэрчайлд пен Дженис Харт ЛаРуш, Ұлттық Демократиялық Саясат Комитетінің кандидаттары, Иллинойс штатындағы штаттық лауазымдар үшін Демократиялық партияның ішкі сайлауында жеңіске жетті, бұл ЛаРушқа ұлттық назар аударуға мүмкіндік берді. Демократиялық партияның губернаторлыққа үміткері Адлай Стивенсон III ЛаРуш мүшелерімен бір тізімде сайлауға қатысудан бас тартты және журналистерге партияның «осы ерекше және қауіпті экстремистерді Демократиялық партиядан тазалау үшін барлық заңдық шараларды қарастырып жатыр» екенін айтты. Демократиялық Ұлттық Комитеттің өкілі сайлаушыларға ЛаРуштың Ұлттық Демократиялық Саясат Комитетінің Демократиялық партиямен ешқандай байланысы жоқ екенін түсіндіру қажет екенін мәлімдеді. «Нью-Йорк Таймс» газеті Демократиялық партияның шенеуніктері сайлаушыларды ескерту үшін ЛаРуш кандидаттарын анықтауға тырысып жатқанын және ЛаРуш ұйымынан кандидаттарының толық тізімін беруді сұрағанын жазды. Бір айдан кейін ЛаРуш баспасөз мәслихатында Кеңес үкіметі, Ұлыбритания үкіметі, есірткі сатушылар, халықаралық банкирлер және журналистерді бірнеше құлқыларға қатысқан деп айыптады. Қорғаушыларымен қатар тұрып, ол: «Егер Эйбрахам Линкольн тірі болса, бүгін ол, мүмкін, менің қасымда тұрған болар еді» деді және оған қарсы айтылған барлық сын «есірткі лоббисі немесе Кеңес операциясы» тарапынан туындайды деді. Ол 13 жылдан бері Кеңес қылмыскерлерінен қауіптеніп, қауіпсіз үйлерде тұруға мәжбүр болғанын айтты. NBC телеарнасының тілшісінің сұрағына жауап беруден бас тартып: «Мен сен сияқты есірткі сатушымен қалай сөйлесе аламын?» деді. Ол АҚШ басшылығын «ақымақ» және «безуміз», ал сыртқы саясатын «қылмыстық немесе ақылсыз» деп сипаттады. Банктік жүйенің жақын арада құлайтыны туралы ескертіп, банктерді есірткі ақшасын жылыстатуда айыптады. Қозғалыстың қаржысы туралы сұраққа ол: «Мен білмеймін. Мен жауапты емеспін, мен оған қатыспаймын» деді.

1986-1988: Рейдтер мен қылмыстық айыптаулар

1986 жылдың қазан айында жүздеген мемлекеттік және федералдық қызметкерлер Вирджиния және Массачусетс штаттарындағы ЛаРуш кеңселерiне шабуыл жасады. Федералдық қазылар алқасы ЛаРуш пен оның он екі серігіне кредиттерді қолдану және әдiлеттiлiкке кедерiл келтіру бойынша айып тақты. Айдарда олар бiрнеше қарт адамдарды қоса алғанда, миллиондаған доллар ақшаны алдап, қайтаруға ниеттенбеген қаржыны қарызға алып, алаяқтық жасауға тырысқандығы айтылды. ЛаРуш бұл айыптаулардың саяси себептермен жасалғанын мәлімдеді. ЛаРуштің "қатты күзетiлген" меншiгі қоршауға алынғанда, ол алдымен құқық қорғау органдарына оны тұтқындамауға ескерттi, себебi оны тұтқындауға тырысу оны өлтірумен тең болар едi. Оның өкiлi, жауап ретiнде, шенелдiктерге қарсы күш қолдану мүмкүндiгiн жоққа шығармады. Қоршауға алынған ЛаРуш президент Рональд Рейганға телеграмма жiберiп, оны тұтқындауға тырысу "менi өлтіруге талпыныс болар едi. Мен мұндай тұтқындауға пассивтi түрде мойынсұнбаймын, өзiмдi қорғаймын" дедi. 1987 жылы Fusion Energy Foundation қоса алғанда, бiрнеше ЛаРуш ұйымдары банкроттық рәсiмдер арқылы иелiкке көшiрiлдi. Үкiметтiң осы рәсiмде жасырын бұйрық қолдануын сирек кездесетiн құқықтық амал деп есептедi. 1988 жылдың 16 желтоқсанында ЛаРуш 30 миллион доллардан астам сомадағы қайтарылмаған несиелер бойынша пошта арқылы алаяқтық жасауға қатысқаны; 294 000 долларлық қайтарылмаған несиелер бойынша пошта арқылы алаяқтық жасауға қатысқан он бiр қылмыс; және АҚШ Ішкi Кіріс Қызметiн алаяқтық жолмен алдауға қатысқан бiр қылмыс бойынша сотталды. Ол 15 жылға сотталды, бiрақ 1994 жылдың 26 қаңтарында бес жылдан кейiн шартты түрде босатылды. Қорғау адвокаттары қазылар алқасының әрекеттерiне, сотқа қарама-қайшылық жасағаны үшін айыппұл салуға, тiнту ордерлерiн орындауға және түрлi сот процедураларына шағымданып, сәтсiз апелляциялар бердi. АҚШ Апелляциялық соты кем дегенде он шағымды, ал үшiн АҚШ Жоғарғы соты қарады. Бұрынғы Бас прокурор Рамси Кларк екі шағымда қорғау тобына қосылып, бұл iстiң "саяси қозғалысты және оның жетекшiсiн жою мақсатында ұзақ уақыт бойы қасақана және жүйелi түрде бұрмалаушылық пен биліктi теріс пайдаланудың кең ауқымын қамтитын, менiң қызметiмдегi немесе менiң бiлiмiмдегi басқа федералдық қудалаудан гөрi ауыррақ" екенiн жазды. 1988 жылғы автобиографиясында ЛаРуш өзінің операциясына жасалған шабуылдың Раиса Горбачевтың жұмысы екенін айтты. Сол жылы берген сұхбатында ол Кеңес Одағының өзіне қарсы болғанын, себебі ол Стратегиялық қорғаныс бастамасын ойлап тапты дедi. "Совет үкіметі мені осы үшін жек көрді. Горбачев та мені жек көріп, мені өлтіруді, түрмеге қамауды және т.б. талап етті". Ол осы қауіп-қатерлерден аман қалғанын, себебі оны белгiсiз АҚШ үкіметiнің қызметкерлерi қорғаған деп мәлімдедi. "Олар мені ұнатпаса да, мені ұлттық байлық деп санайды және олар ұлттық байлықтарын өлтіруді ұнатпайды". ЛаРуш 1988 жылғы президенттік сайлауда 25 562 дауыс алды.

1989: Музыкалық қызығушылықтар және Вердидің күйін баптау бастамасы

ЛаРуш Брамс дәуіріне дейінгі классикалық музыкаға қызығушылық танытты. ЛаРуштің Еуропалық жұмысшылар партиясының ұраны – "Бетховен сияқты ойла". Қозғалыстың кеңселерiнде әдетте пианино және неміс композиторларының плакаттары болады, ал мүшелерi наразылық акцияларында хор әндерімен және өз мақсаттарына сай сатирикалық өлеңдермен танымал. ЛаРуш халық музыкасын жек көреді; ол 1980 жылы: «Рок – жай ғана оқиға емес. Бұл Америка Құрама Штаттарын құлату мақсатымен әдейі жасалған. Бұл британдық барлау қызметінің ісі» деді және «The Beatles» тобын «Британдық психологиялық соғыс бөлімінің талаптарына сәйкес жасалған өнім» деп жазды. ЛаРуш қозғалысының мүшелері Рихард Вагнердің операларын орындауға қарсылық білдіріп, Вагнерді нацистердің құрметін алған антисемит деп айыптады, ал дирижерді қазіргі заманғы музыка орындағаны үшін «шайтандық» деп атады. 1989 жылы ЛаРуш классикалық оркестрлердің 432 Гц жиілігінде, ортаңғы C-нің үстіндегі A (A4) нотасына негізделген концерттік питчті пайдалануын ұсынды, бұл питчті Шиллер институты «Верди питчі» деп атады, Верди осы питчті оптималды деп ұсынған, бірақ ол басқа питчтерде де шығармалар жазып, дирижерлік еткен, мысалы, француздық ресми диапозон нормалы 435 Гц, оның ішінде 1874 жылғы Реквиемы. Шиллер институтының бастамасы 300-ден астам опера жұлдыздарының, соның ішінде Джоан Сазерленд, Пласидо Доминго және Лучано Павароттидің қолдауын алды, бірақ Opera Fanatic журналының мәліметінше, олар ЛаРуштің саясатын білмеген болуы мүмкін. Домингоның өкілі Домингоның тек сауалнамаға қол қойғанын, оның шығу тегін білмегенін және ЛаРуштің саясатына келіспейтінін мәлімдеді. ЛаРуштің «Италия үшін патриоттар» платформасынан Еуропалық парламентке үміткер болған Рената Тебалди мен Пьеро Каппуччилли Шиллер институтының конференциясына баяндамашы ретінде қатысты. Бұл талқылаулар итальяндық парламентте «Верди» заңын қайта жаңарту туралы пікірталастарға әкелді. ЛаРуш бұл бастама туралы ұлттық қоғамдық радиоға түрмеден берген сұхбатында айтты. Бұл бастамаға Opera Fanatic журналының редакторы Стефан Цукер қарсылық білдірді, ол «питч полициясын» құруға қарсы болды және ЛаРуш бұл мәселені өзінің беделін арттыру үшін пайдаланып отыр деп мәлімдеді.

Түрмеде қалу, шартпен босату, айыптан босату әрекеттері, Ресейге сапарлар

ЛаРуш 1989 жылы Рочестердегі (Миннесота штаты) Федералды медициналық орталығында жазасын өтеді. Сол жерден 1990 жылы Вирджинияның 10-шы округін өкілдік ету үшін Конгресске үміткер болды, бірақ ол бір проценттен аз дауыс алды. 1992 жылы ол президенттікке қайта үміткер болып, Джеймс Бевелді өзінің кандидаттығына қосты. Бевел – азаматтық құқықтар қозғалысының белсендісі, ол Франклиндегі балалардың жыныстық құлдыққа сатылуына қатысты ЛаРуш қозғалысының мүдделерін қорғаған. Бұл түрмеден президенттікке үміткер болған екінші жағдай еді. Ол 26 334 дауыс жинап, "Экономикалық жаңару" партиясы ретінде қайтадан қатысты. Бір кезде ол теледидарда насихат айтатын Джим Баккермен бірге камерада отырды. Кейін Баккер ЛаРуштың Киелі кітапты терең білуіне таң қалғанын жазды. Баккердің айтуынша, ЛаРуш пошта арқылы күнделікті ақпараттық хабарламалар алатын, және кейде жаңа оқиғалар туралы хабарды олардан бірнеше күн бұрын білетін. Баккер сондай-ақ ЛаРуш олардың камерасына тыңшы қойылғанына сенгенін айтты. Баккердің пікірінше, "ЛаРуштің аздап параноидальды екенін айту – Титаник кемесінде кішкентай тесік болғанын айтумен бірдей". 1993 жылы Виктор Кузин, Мәскеу қалалық кеңесінің мүшесі және Ресейдегі Демократиялық Одақтың негізін қалаушы, ЛаРушпен түрмеде кездесу үшін Миннесотаға сапар шекті, содан кейін ЛаРуштың ісін ақтау бойынша халықаралық науқандарға қатысты. Кузин, азаматтық құқықтар жөніндегі адвокат Дж. Л. Честнат, Уганданың бұрынғы президенті Годфри Бинаиса және басқалар қол қойған бірнеше АҚШ газеттерінде ақтауға шақыратын жарнама жарияланды. "Tuscaloosa News" газетінде Честнатпен сұхбаттасып, ол ЛаРушпен кездескенде "Оған қара және Алабама штатында болуы мүмкін екенін айттым" деді. Ақтау науқанына АҚШ-тағы бірқатар штаттық өкілдер мен сенаторлар, сондай-ақ Вашингтон штатының Жоғарғы сотының бұрынғы судьясы қолдау көрсетті. 1994 жылдың қаңтар айында ЛаРуш мерзімінен бұрын босатылып, Лудон округіне оралды. "Вашингтон пост" газетінде ол 2004 жылдың қаңтарына дейін шартты түрде босатылу және бақылауда болады деп жазылған. Сондай-ақ 1994 жылы оның жақтастары Ислам Ұлтының мүшелерімен бірігіп, Анти Дифамация Лигасын афроамерикандықтарға қарсы жасалған қылмыстар мен құйрықтар деп айыптады, бұл 1992 жылдан бергі осындай бірнеше кездесудің бірі болды. Бұрынғы АҚШ Бас прокуроры Рамзи Кларк 1995 жылы сол кездегі Бас прокурор Джанет Реноға жазған хатында ЛаРушқа қатысты іс "саяси қозғалысты және оның жетекшісін жою мақсатымен ұзақ мерзімге созылған қасақана және жүйелі құқық бұзушылықтар мен билікті теріс пайдаланудың кең ауқымын қамтиды, менің өмірімдегі немесе білгенімше, басқа ешбір федералдық қудалаумен салыстыруға болмайды" деді. Ол "Үкімет өз тарапынан осы баспа бизнестерінің есіктерін жабатын бұйрық сұрап алды, олардың барлығы Бірінші түзетуге қатысты қызметпен айналысып, олардың борыштарын одан әрі өтеуіне кедергі келтірді" деді. Ол бұл үкімдерді "әділет жүйесінің қайғылы қателігі деп атады, оны әділет министрлігінің объективті тексеруі мен батыл әрекеттері арқылы ғана түзетуге болады". ЛаРуш қозғалысы екі комиссия ұйымдастырды: Кертис Кларк комиссиясы және Манн Честнаттың тыңдауы. 1994 жылдан бастап ЛаРуш Ресейге көптеген сапарлар жасап, Ресей Ғылым академиясының Вернадский атындағы мемлекеттік геологиялық мұражайының (РАН), Қиыр Шығыстың РАН институтының және басқа да орындардағы конференцияларға қатысты. Ол РАН Экономика институтында, РАН Шығыстану институтында семинарларда сөз сөйледі. Ол Ресей Федерациясының Мемлекеттік Думасында әлемдік қаржы жүйесінің тұрақсыздануына байланысты Ресей экономикасының дамуын қамтамасыз ету шаралары туралы тыңдауларда сөйледі. Оның екі кітабы орыс тіліне аударылды. 1996 жылдың 18 қыркүйегінде "New Federalist" газетінде, "The Washington Post" және "Roll Call" газеттерінде толық беттік жарнама жарияланды. "ЛаРуштың ақталуын талап ететін лауазымды адамдар" деп аталатын оған Аргентинаның бұрынғы президенті Артуро Фрондизи, 1960 жылдардағы американдық азаматтық құқық қозғалысының қайраткерлері Амелия Бойнтон Робинсон (ЛаРушпен байланысты Шилер институтының жетекшісі), Джеймс Бевел (ЛаРуш қозғалысының қатысушысы) және Роза Паркс; бұрынғы Миннесота сенаторы және Демократиялық президенттікке кандидат Юджин Маккарти; Конгресс қара партиясының төрағасы Мервин Даймали; және классикалық вокалист Уильям Уорфилд және Amadeus Quartet-тің бұрынғы 1-ші скрипкасы Норберт Брейнин сияқты суретшілер кірді. 1996 жылы ЛаРуш Ислам Ұлты Луис Фарахан мен Бен Чавис ұйымдастырған конвенцияда сөйлеуге шақырылды. Ол сөйлеуді бастағанда, оны ызылдап қарсы алды. 1996 жылғы Демократиялық партияның президенттік праймериздерінде ол Луизиана және Вирджиния штаттарында әр штаттан бір делегат алуға жеткілікті дауыс алды, бірақ праймериздер басталмас бұрын Демократиялық Ұлттық Комитетінің төрағасы Дональд Фаулер ЛаРуштің "нақты демократ" еместігін мәлімдеді, өйткені оның "айқын саяси сенімдері нәсілшіл және антисемиттік" болды, сондай-ақ оның "өткен әрекеттері, оның ішінде үн берушілерді және дауыс берушілерді алдау және пайдалану" болды. Фаулер штаттық партияларға ЛаРуш үшін берілген дауыстарды есепке алмауды бұйырды. ЛаРуш президент Билл Клинтонды импичментке ұйымдастыруға қарсы болды, бұл АҚШ үкіметін тұрақсыздандыру үшін британдық барлау қызметінің қастандығы екенін айтты. 1996 жылы ол Пенсильвания губернаторы Том Риджді импичментке ұйымдастыруды талап етті. ЛаРуштың атын ақтауға жасалған күш-жігер жалғасты, Австралияда да, онда Парламент 1998 жылы 1606 петиция қолдауын алғанын мойындады. 1999 жылы Қытайдың баспасөз агенттігі Синьхуа ЛаРуштың Кокс есебін сынға салғанын хабарлады, бұл есеп қытайларды АҚШ-тың ядролық қарулар құпияларын ұрлады деп айыптады, оны "ғылыми білімі жоқ жалғандық" деп атады. 1999 жылдың 13 қазанында президенттікке үміткерлік жоспарларын жариялауға арналған баспасөз конференциясында ол әлемдік қаржы жүйесінің күйреуін болжады, "Бұл ғасырдың ешбір нәрсесімен салыстыруға болмайды. Бұл жүйелі және сондықтан сөзсіз" деді. Ол АҚШ және басқа елдер тарихтың ең үлкен қаржылық көпіршігін салғанын, ол жақында банкротқа ұшырағанын айтты.

2003-2012 жж.: шетелдегі баспасөз, қаржы дағдарысы

Ла Руш шамамен 2006 жылы. Икбал Казвини 2003 жылы араб тіліндегі «Ашарқ әл-Авсат» газетінде 1988 жылы Берлин қабырғасының құлауын және Германияның бірігуін алғаш болжағандардың бірі Ла Руш екенін жазды. Ол Ла Рушты батыс елдерін социалистік елдердің экономикасын дамыту үшін Маршалл жоспары сияқты экономикалық ынтымақтастық саясатын ұстануға шақырды. Казвинидің сөзінше, соңғы жылдары Ла Руш идеялары Қытай мен Оңтүстік Азияда кеңінен тарады. Казвини оны Жаңа Жібек жолының немесе Еуразиялық құрлық көпірінің рухани әкесі деп атады, оның мақсаты құрлықтарды құрлық көлігі желісі арқылы байланыстыру болып табылады. 2005 жылы Қытайдың «Халық Күнделігі» Ла Руштің экономикалық болжамдарын жариялады және онымен сегіз бөлімнен тұратын сұхбат жүргізді; сұхбаттасушы Ла Руштің «қазіргі Қытайда өте танымал» екенін жазды. 2007 жылы Ла Руш АҚШ банк жүйесін банкроттықтан қорғау арқылы қайта құруға болатынын айтып, Гласс-Стигалл заңын қайта жаңарту үшін ұлттық лоббистік науқан бастады. Сондай-ақ 2007 жылы ол «Тұрғын үй иелері мен банктерді қорғау туралы» заң жобасын ұсынды. Бұл заң федералды және штаттық банктерді қорғауға, барлық қолданыстағы тұрғын үй ипотекасын уақытша тоқтатуға, ипотека құнын нақты бағаға келтіруге, ипотеканы тиісті пайыздық мөлшерлемемен қайта құруға және ипотекалық қағаздардың спекуляциялық қарыздарын жоюға арналған федералды агенттік құруды көздеді. Заң жобасында ипотекаға мораторий енгізілуі көзделген, бұл үй иелеріне уақытша кезеңде жалға төлеуге тең төлемдер жасауға мүмкіндік береді, сондай-ақ банктерді банкроттық заңдары бойынша қайта ұйымдастыруға мәжбүр ететін банктерді құтқаруды тоқтатуды қарастырды. 2007 жылдың көктемінде ол Ресей Ғылым академиясында Станислав Меншиковтың 80 жылдығына арналған салтанатты шараға шетелдік құрметті қонақ ретінде қатысты. Волонтёрлердің үстелдеріндегі суреттерде Обама Адольф Гитлермен салыстырылған, ал кем дегенде біреуінде Гитлер сияқты мұрты бар Обаманың суреті болды. Сиэтлде полиция екі рет шақырылды, себебі адамдар волонтёрлерге шабуыл жасаумен қорқытқан. Көпшілік алдында өткен бір жиында конгрессмен Барни Франк бұл суреттерді «нашар, жек көрінішті әуесқойлық» деп атады.

Идеология және наным-сенімдер

Нотр-Дам университетінің саяси философтары Кэтрин Цукерт пен Майкл Цукерт ЛаРуш туралы: «Америка саясатында президенттік үміткердің Платонды түсіндіруді өзінің сайлау кампаниясындағы басты мәселе етіп қоюы сирек кездесетін жағдай» деп жазады. Джордж Джонсонның сөзіне қарағанда, ЛаРуш тарихты абсолютті шындыққа сенедін платонистер мен эмпирикалық деректерге сүйенетін аристотелистер арасындағы күрес ретінде қарастырған. Джонсон ЛаРуштің көзқарасын былай сипаттайды: платонистерге Бетховен, Моцарт, Шекспир, Леонардо да Винчи және Лейбниц сияқты тұлғалар кіреді. ЛаРуш әлемдегі көптеген кемшіліктердің себебі эмпирикалық философтар (Хоббс, Локк, Беркли және Юм сияқты) қабылдаған аристотелизмнің басымдығы екеніне сенді. Бұл метафизикалықтан гөрі эмпирикалықты бағалайтын, моральдық релятивизмді қабылдайтын және халықты бейхабар ұстауға тырысатын мәдениетке алып келді. ЛаРуш өнеркәсіп, технология және классикалық музыканы әлемді ағарту үшін пайдалану керек деді, ал аристотелистер психотерапия, есірткі, рок музыкасы, джаз, экология және кванттық теорияны әлемді олигархтар билейтін жаңа қараңғы дәуірге жеткізу үшін қолданады. ЛаРуш үшін сол және оң – бұл жалған бөлініс; маңыздысы – платондық және аристотельдік көзқарас. Осы позиция оны фермерлер, ядролық инженерлер, қара мұсылмандар, жүк тасушылар және абортқа қарсы жақтастар сияқты әртүрлі топтармен қарым-қатынас жасауға итермеледі. «Қорқыныштың сәулетшілері» (1983) еңбегінде Джонсон ЛаРуштің көзқарасын иллюминаттардың қастандық теориясымен салыстырады. Джонсон ЛаРуш туралы жазғаннан кейін, оның ізбасарлары оны ежегіттен бастау алған элиталардың қастандығының бір бөлігі деп айыптады. Бірақ ЛаРушқа сәйкес, аристотелистер міндетті түрде бір-бірімен байланыста немесе координацияда болмайды: «Олардың тұрғысынан алғанда, олар инстинкт бойынша әрекет етеді», - деді ЛаРуш. «Егер сіз олардың саясаты қалай қалыптасқанын сұрасаңыз, егер жасырын топ отырып жоспар жасаса, жоқ, ол осылай жұмыс істемейді. Тарих осылай саналы түрде жұмыс істемейді». 2011 жылы Стивен Э. Адкинстің «Соңғы американ тарихындағы оңшыл экстремизм энциклопедиясы» ЛаРушты «Америка Құрама Штаттарындағы жетекші неофашистік саясаткер» деп атады.

Дау

ЛаРуш "фашистік бейімділіктерге" ие, өзін солшыл деп және кейбір солшыл саясаттармен байланыстырса да, оңшыл қағидалар ұстанатын және қасақана бұрмалаушылық тудыратын тұлға ретінде сипатталды.

Құрлық теоретигі ретінде атау

ЛаРуш көбінесе артық ойлы адам ретінде танымал болды: мысалы, Fox News телеарнасындағы оның қайтысы туралы хабарламасында. Southern Poverty Law Center сайтындағы мақалада ол "Америка туымен оралған фашизмді әкелген адам" деп аталған, Political Research Associates компаниясының аға сарапшысы және радикалды оңшылдар сарапшысы Чип Берлеттің айтуынша, "шектен шыққан идеолог және артық ойлы адам". NPR телерадиосының қайтыс хабарламасы "Артық ойлы және президенттікке жиі үміткер Линдон ЛаРуш 96 жасында дүниеден өтті" деп тақырыпталған. The Washington Post газетінің қайтыс хабарламасында ол "көбінесе экстремист және шеткі тұлға ретінде сипатталды" және ол "артық ойлы теорияларға, экономикалық құлдырауға, антисемитизмге, гомофобияға және расизмге негізделген бүкіл әлемде жақтастар жинады" делінген.

Антисемитизм туралы айыптар

1970 жылдардың ортасынан бастап ЛаРуш фашистік және антисемиттік бейімділіктері бар деген айыптамалар пайда бола бастады. 1977 жылы ЛаРуш екінші әйелі Хельга Зепп ЛаРушқа үйленді, ол одан 27 жас кіші болды. Оның 1984 жылы жарық көрген «Гитлер кітабында» былай делінген: «Германияны Версаль және Ялта келісімдерінің бақылауынан азат ететін және бір ғасыр бойы бір апаттан екіншісіне құлатып келген қозғалысқа мұқтаждық бар». Хельга Шилер институтын құрды, ол Берлиндегі «Цайтунг» газеті және оңшыл, нәсілшіл және әскери топтарды зерттейтін коммерциялық емес «Саяси зерттеулер қауымдастығы» антисемиттік теорияларды таратушы деп сипаттады. ЛаРуш өзінің антисионист екенін, антисемит емес екенін мәлімдеді. 1979 жылы «Anti-Defamation League» (ADL) ЛаРушты антисемитизмде айыптағанда, ол 26 миллион долларлық қорқыныш айтты; бірақ Нью-Йорк Жоғарғы сотының судьясы Майкл Донтзин бұл пікірдің дұрыс екенін және фактілер «осы сипаттамаға орын беретінін» шешкен соң, іс сәтсіз аяқталды. ЛаРуш ADL-ге қарсы науқан бастады және «Бнай Бритті тазалау жөніндегі уақытша комитет» деп аталатын ұйым құрды. ЛаРуш 1986 жылы оны неофашист немесе антисемит деп сипаттау «есірткі лоббисінің немесе кеңестік операцияның» нәтижесі екенін айтты, ал 2006 жылы «діни және нәсілдік жек көрушілік, мысалы антисемитизм, исламға немесе христиандарға қарсы жек көрушілік, тарих бойынша бүгінгі күні планетада көрінетін ең жаман қылмыстың көрінісі болып табылады» деп жазды. Антони Лерман 1988 жылы ЛаРуштің «британдықтарды» «жүйттерге» сілтеме жасау үшін кодтық сөз ретінде қолданғанын жазды, бұл теорияны «Линдон ЛаРуш және жаңа американдық фашизм» (1989) кітабының авторы Деннис Кинг де қолдады. Джордж Джонсон Кингтің баяндамасында ЛаРуштің жақын шеңберінің бірнеше мүшесінің еврей екені ескерілмегенін айтты. Дэниел Пайпс 1997 жылы ЛаРуштің британдықтарға жасаған сілтемесінің шынымен британдықтарға қатысты екенін, бірақ британдық еврейлердің одағы ЛаРуштің теорияларының негізінде жатқанымен келісті. 2016 жылғы мәліметтер бойынша, «Еврейлік виртуалды кітапханасы» ЛаРуш басқаратын халықаралық ұйымның «әлемде осындай маскировкаланған антисемит теорияларының негізгі көзі екенін» мәлімдеді. АҚШ-та Ларухиттер Ислам ұлтының министрі Луис Фарраханның көмекшілерімен бірлесіп, осы теорияларды таратуда. Ларухиттердің бірқатар жарияламалары неоконсервативті қозғалысты «Шайтанның балалары» деп атап, еврей неоконсервативтерін қанға қастандық жасау туралы тарихи риторикамен байланыстырады.

Расизмге қатысты айыптар

Колумбия университетінің профессоры Маннинг Марабл 1998 жылы ЛаРуштің 1980-ші жылдардың ортасында афроамерикандық қауыммен байланыс орнатуға тырысқанын жазған. Марабл қауымның көп бөлігінің оған сенбегенін айтып, афроамерикандық кәсіподақтар ұйымы – А. Филип Рэндольф институтының мәлімдемесін келтірді: "ЛаРуш қорқыныш, жеккөру және білімсіздікке шақырады. Ол американдықтардың алаңдаушылығы мен наразылығын пайдаланып, түрлі жаңсақ себептермен және жаулармен қамтуға тырысады: еврейлер, сионистер, халықаралық банкирлер, қара нәсілділер, кәсіподақтар – дәл Гитлер Германияда жасағандай". 1984 жылы NBC-ге қарсы ЛаРуштің қорлауға байланысты сот ісі кезінде, Расалық теңдік конгресінің басшысы Рой Иннис ЛаРуштің мінез-құлқына куә ретінде баяндама жасап, ЛаРуштің расизмге қатысты көзқарастары "өзінің көзқарастарымен сәйкес келетінін" антпен мәлімдеді. ЛаРуштің жанындағы адамдардың арасында расизмнің белгілерін көргені туралы сұраққа ол "көрмедім" деп жауап берді.

Культ ретінде сипаттама

Ларуш қозғалысы сыншылар мен антикульт ұйымдары тарапынан культ немесе культ сияқты деп сипатталған. 1987 жылы «The Washington Post» газетінде Джон Минц жариялаған мақаласында Ларуш қозғалысының мүшелері тығыз пәтерлерде, мұңайып өмір сүргені, ал олардың қарапайым қажеттіліктері қозғалыс есебінен төленгені айтылған. Олар Ларуш үшін ақша жинап, газет сататын, оның зерттеулерін жүргізетін немесе хорда ән шырқап, көздері ашық болатын барлық уақытын бірге өткізетін. Бұл топ қарсыластары мен бұрынғы мүшелеріне қатыгез шабуылдар жасауымен белгілі. Олар өздері «психологиялық соғыс тәсілдері» деп атаған нәрсенің адамдарды ояту үшін қажет екенін дәлелдеді; 1983 жылы Джонсон Ларушпен байланысты адамның сөзін келтірді: «Біз жақсы адамдар емеспіз, сондықтан бізді жек көреді. Неге жақсылыққа ұмтылу керек? Бұл қатыгез әлем. Біз соғыстамыз, ал адамзат тағдыры салмақта тұр». Ларушпен бұрын байланысы болған Чарльз Тейт 1987 жылы «The Washington Post» газетіне мүшелердің өздерін қоғамның жалпы заңдарынан босатылған деп есептейтінін айтты: «Олар адамзаттың болашағы олардың ұйымдағы іс-әрекеттеріне толыққанды байланысты деп санайды, Ларуш болмаса, ешкім осында болмас еді. Олар өте ерекше тәсілмен кез келген нәрсені жасауға өзін лайықты деп біледі».

Өлім

ЛаРуштің қайтысы туралы оның ұйымдарының бірінің сайтында хабарланды. Ол 2019 жылдың 12 ақпанында 96 жасында дүние сарды. Оның қайда және қандай себеппен қайтыс болғаны нақты көрсетілмеген.

Жарияланымдар

Империализмнің үшінші кезеңі (Лин Маркус ретінде). Нью-Йорк: "Тәуелсіз саяси іс-қимыл жөніндегі Батыс ауыл комитеті" (1967). "Массалық іс-қимыл" архиві, Тони Папертпен бірге. Энн-Арбор, Мичиган: SDS өңірлік еңбек комитеті (1968). Социалистік білім беру философиясы. Нью-Йорк: Еңбек комитеттерінің ұлттық кокусы (1969). Орталықшылдық әлеуметтік құбылыс ретінде: Революциялық партияны қалай құруға болмайды (Лин Маркус ретінде), Уве Хенке фон Парпартпен. Нью-Йорк: SDS Еңбек комитеттерінің ұлттық кокусы (1970). Білім, ғылым және саясат. Нью-Йорк: Еңбек комитеттерінің ұлттық кокусы (1972). Сталиндік мәселе бүгінгі күні. Нью-Йорк: Campaigner Publications (1975). "Кампанияшы", том. 8, № 9 (1975 ж. қараша). Толық саны. Халықаралық даму банкі қалай жұмыс істейді? Нью-Йорк: Campaigner Publications (1975). Президент сайлауына арналған ауыл шаруашылығы өнімінің ақ кітабы. Нью-Йорк: Жаңа халықаралық ынтымақтастық баспасөз қызметі (1975). Ротшильдтер, Питттен Рокфеллерге дейін (1976). Диалектикалық экономика - марксистік саяси экономикаға кіріспе. Нью-Йорк: Heath (1975). Архив Уолтер Липманның ісі: Президенттік стратегия. Нью-Йорк: Campaigner Publications (1977). Архив Либерализмді қалай жеңуге болады және Уильям Ф. Бакли: 1980 жылғы науқан саясаты. Нью-Йорк: Жаңа Бенджамин Франклин үйі (1979). Архив "Ақиқаттың күші: автобиографияның бір түрі". Нью-Йорк: Жаңа Бенджамин Франклин үйі (1979). 1980 жылдары Кеңестер билік ете ме? Нью-Йорк: Жаңа Бенджамин Франклин үйі (1979). Архив Консервативті демократтар үшін негізгі экономика. Нью-Йорк: Жаңа Бенджамин Франклин үйі (1980). Коммунизм туралы әрбір консерватор не білуі керек. Нью-Йорк: Жаңа Бенджамин Франклин үйі (1980). Архив "СОЛТ" жандануы соғысты тоқтата алмайды. Нью-Йорк: Жаңа Бенджамин Франклин үйі (1980). Архив "Мильтон Фридман туралы жағымсыз шындық", Дэвид П. Голдманмен. Нью-Йорк: Жаңа Бенджамин Франклин үйі (1980). Архив Операция Хуарес: Мексика / Иберо Америка саясатының зерттеуі. Нью-Йорк: Executive Intelligence Review (1982). Өсудің шегі жоқ. Нью-Йорк: Жаңа Бенджамин Франклин үйі (1983). Сонымен, сіз экономика туралы бәрін білгіңіз келе ме? Элементар математикалық экономика туралы мәтін. Нью-Йорк: Жаңа Бенджамин Франклин үйі (1984). Архив Империализм: большевизмнің соңғы кезеңі. Нью-Йорк: Жаңа Бенджамин Франклин үйі (1984). Архив "Аң-сананың күші", 1988: Автобиография. Вашингтон, округ: Executive Intelligence Review (1987). "Ортақ сананы қорғау". Вашингтон, округ: Шиллер институты (1989). "Христиандық экономика ғылымы". Вашингтон, округ: Шиллер институты (1991). "Салқын синтез: АҚШ ғылым саясатына қарсы күрес", Пол Галлагермен бірге. Вашингтон, округ: Шиллер институты (1992). Экономика туралы білім алуға дайынсыз ба? Вашингтон, округ: EIR News Service (2000). Ноосфера экономикасы. Вашингтон, округ: EIR News Service (2001).