Эверли: Атаулары ұқсас елді мекендер мен тарихы

Кіріспе

Everleigh, айтылуы және кейде Everley деп жазылуы мүмкін, - Англияның шығыс Уилтшир округіндегі ауыл және азаматтық приход, Пьюзи қалашығының оңтүстік-шығысында, Солсбери жазығының солтүстік-шығысына қарай орналасқан. Ауылды Адовер мен Девизді байланыстыратын A342 тас жолында шамамен 2 км батысқа қарай жатқан Төменгі Эверли ауылынан ажырату үшін Шығыс Эверли деп те атайды. Ауыл Қорғаныс министрлігінің меншігіндегі, Солсбери жазығы оқу аймағының бір бөлігі ретінде әскери жаттығулар үшін пайдаланылатын Эверли Дроп Зонасымен қоршалған.

Тарих

Бұл орманды аймақ демалыс аң аулауымен танымал болды. 13 ғасырда бұл аймақта аң паркі мен қоян фермасы болды, ал кейіннен қоян қуу, бүркітшілік және жарыс аттарын жаттықтыру сияқты шаралар да жүргізілді. Шығыс Эверли ескі Марлборо-Солсбери жолының (қазіргі кезде тек қана ауданның оңтүстігіндегі жол) және Девиз-Андовер жолының (қазіргі A342) қиылысында дамыды. 18 және 19 ғасырларда бірнеше таверналар тамақтандыру және тұруға жайлар ұсынды. Эверли есімді үйді 1765 жылы сэр Джон Астли сатып алды, ал 1771 жылы оны оның туысы Фрэнсис Дагдейл Астли мұраға алды; ол келесі ғасырдың ортасына дейін Астли баронеттерінің резиденциясы болып қала берді. Сэр Фрэнсис 1811 жыл шамасында ауылдың жоспарын өзгертіп, сарайға жақын тұрған ғимараттарды бұзды және жолды одан ауыстырды. Бұзылған ғимараттардың ішінде ескі шіркеу (Сэр Фрэнсис батысқа қарай қайта салған) және «Роза мен тәж» тавернасы болды. Қазіргі Эверли сарайы 18 ғасырда, мүмкін, бұрынғы үйдің орнында салынды және ғасырдың соңында шығыс және батыс қанаттарымен кеңейтілді. 1882 жылы өрттен кейін орталық бөлігі жаңартылды. Бұл кірпіш пен тастан салынған екі қабатты үй, бастапқыда бес бөлмелі, кейін тоғыз бөлмелі болды. Сарай 1685 жылы судья Джеффрис жүргізген қанды сот процесі кезінде тұтқындарды уақытша ұстау орыны болды. Ол жақын маңдағы «Тәж» тавернасымен жер асты тоннелі арқылы байланысты болды, сол тоннель арқылы тұтқындар сот залына және сарайға жеткізілді. Қазір тоннельдің екі жағы да бітеліп қалған, бірақ тоннель әлі де сақталған. 1921 жылы сарайды Ұлттық салымдық достастық қоғамы сауықтыру орталығы ретінде пайдалану үшін сатып алды. 1939 жылы сарай мемлекеттік меншікке алынып, аумағына жаңа ғимараттар салынды, ол АҚШ армиясы қолданған әскери госпитальге айналды; сонымен қатар вакцина зертханасы да болды. 1951 жылы батыс қанаты Дэвид Брюс зертханасы деп аталды, ал сол кезде бұл орынды Корольдік армия медициналық корпусы пайдаланды; үй мен аумағы 1954 жылы Соғыс министрлігі сатып алды. 1958 жылғы 1:25 000 масштабты Ordnance Survey картасында сарайдың солтүстік-батысында көптеген шағын ғимараттар көрсетілген. Кейіннен үй жеке тұрғын үй ретінде пайдалануға қайтару.

The partly forested area was known for recreational hunting. By the 13th century there was a deer park and a rabbit warren, and later activities included hare coursing, falconry and racehorse training. East Everleigh developed at a crossroads where the old Marlborough Salisbury road (now only a track in the south of the parish) met the Devizes Andover road (now the A342). In the 18th and 19th centuries, several inns provided refreshment and lodging. The Everleigh estate was bought by Sir John Astley in 1765, and inherited in 1771 by his cousin Francis Dugdale Astley; it continued as the seat of the Astley baronets until the middle of the next century. Sir Francis made changes to the village layout around 1811, removing buildings which stood close to the manor house and diverting the road away from it. Those demolished included the old church (rebuilt by Sir Francis further west) and the Rose and Crown inn. The present Everleigh Manor was built in the 18th century, possibly on the site of the earlier house, and extended with east and west wings later in the century. In 1882 the central block was virtually reconstructed following a fire. It is a two storey country house in brick and stone, originally five bays, extended to nine. The Manor House was once a holding area for the prisoners during the Bloody Assizes with trials held by Judge Jeffreys in 1685. It was connected to a public house nearby, known as "The Crown", by a tunnel where prisoners would be led to and from the court house and manor. The tunnel is now blocked up on either end of both the manor and public house, but the tunnel still exists to this day. The manor house was bought by the National Deposit Friendly Society in 1921, for use as a convalescent home. The house was requisitioned in 1939 and, with new buildings added in its grounds, became a military hospital used by the US Army; there was also a vaccine laboratory. In 1951 the west wing was named the David Bruce Laboratory, and by this time the site was used by the Royal Army Medical Corps; the house and grounds were bought by the War Office in 1954. The Ordnance Survey 1:25,000 map of 1958 shows many small buildings in the grounds to the northwest of the manor house. and the house returned to use as a private residence.

Қауымдық шіркеу

Эверлиде 1228 жылға қарай еншілес шіркеу болған, ол Гэмпширдегі бенедиктиндік Уэрвелл аббаттығына берілді. Онда ескі шіркеуден сақталған түпнұсқа Норман су шамысы бар. 1716 жылдан Эверлидің пасторы болған, ал 1675-1738 жылдары өмір сүрген профессор Джон Уоллис, сонымен қатар Оксфорд университетінде араб тілінен дәріс оқыған профессор болды.

Жергілікті билік

Эверли – сайланған приход кеңесі бар азаматтық приход. Ауыл Уилтшир кеңесінің бірыңғай әкімшілік аумағында орналасқан, ол маңызды жергілікті басқару функцияларының барлығына жауапты.

Демалыс

Оранж жолының ұзақ қашықтықты жаяу жолы Эверли ауылынан оңтүстік-батыстан солтүстік-шығысқа қарай өтеді.