Кіріспе
1991 жылы Роальд Дальдың балалар кітабы "Нибблсвиктің викарі" – Роальд Даль жазған және Квентин Блейк суреттеген балалар әңгімесі. Ол алғаш рет 1991 жылы, Даль өткен жылы қайтыс болғаннан кейін, Century баспасында жарық көрді. Басты кейіпкер – дислексиясы бар викарий, пастор Ли, оның ерекше және көңілді дислексия түрі бар, ол сөздерді керісінше айтады және бұл оның уағыздарына әсер ететінін білмейді. Waterstones оны "Роальд Даль дәстүріндегі ең керемет комедиялық ертегі" деп атады. Бұл кітаптан бұрын Даль Ұлыбританиялық Дислексия қауымдастығының хабардар ету кампаниясына көмектескен. "Нибблсвиктің викарі" Лондондағы Дислексия институтына (қазір Дислексия әрекеті) көмектесу үшін жазылды, Роальд Даль мен Квентин Блейк өздерінің авторлық құқықтарын сыйға берді.
The Vicar of Nibbleswicke is a children's story written by Roald Dahl and illustrated by Quentin Blake. It was first published in 1991, after Dahl's death the previous year, by Century. The protagonist is a dyslexic vicar, the Reverend Lee, who has a unique and amusing form of dyslexia which means that he pronounces words backwards, not realising that it is affecting his sermons. Waterstones called it "a comic tale in the best Dahl tradition of craziness". Prior to the book, Dahl had been assisting with the British Dyslexia Association's Awareness Campaign. The Vicar of Nibbleswicke was written to benefit the Dyslexia Institute in London (now Dyslexia Action), with Dahl and Blake donating their rights.
Қорытынды
Нибблсвикке жаңа викарийі Роберт Ли Лондондағы дислексия институтының мұғалімдерінің көмегімен балалық шақтағы оқу қиындықтарын жеңіп, мектепте және семинарияда сәтті оқыған. Бірақ, енді алғашқы приходта оның жүйкесінен сирек кездесетін және қатты ұялтқыш жағдай пайда болады: «Кері дислексия» – дислексияның ойдан шығарылған түрі, ол адамды сөйлемдегі ең маңызды сөзді (әдетте етістік) кері айтуға мәжбүр етеді, осылай комедиялық жағдайлар туындайды. Мысалы, «тоқу» дегеннің орнына «иіс» дейді, ал «Құдай» сөзін «ит» деп айтады. Бұл тек оның сөйлеуіне ғана әсер етеді, ол осыны істеп жатқанын сезбейді, бірақ Нибблсвикке шіркеуінің пайылымдары оның көңілсіз пікірлерінен қорқып, шатасады, әсіресе шіркеудің ең жомарт демеушісі, Арабелла Превт ханым, оны «Тверп ханым» деп атағанға ашуланады. Бірақ, жергілікті дәрігердің арқасында ем табылады (қалған өмірі бойы артқа қарай жүру), және жайлы мінезді викарий әдеттегі қызметін жалғастыра алады. Кітапта Дальдің бұрынғы романы «Эсио Трот» туралы айтылады, оның атауы кері оқылғанда «Тасбақа» деген мағына береді. Викарийдің жаңа дислексиясын анықтаған дәрігердің сөзіне сәйкес, бұл өзін «Эсио Трот» деп атайтын тасбақалардың арасында өте кең таралған.