Джефф Бектың 1966 ж. жазылған "Beck's Bolero" – рок инструменталы. Led Zeppelin құрамының алғашқы әрекеті, Равельдің "Boléro" әсерімен жазылған. Авторлық құқықтар даулы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Инструменталды алғаш рет Джефф Бек 1966 жылы жазған.
Instrumental first recorded by Jeff Beck in 1966
"Бектің Болеросы" – 1966 жылы ағылшын гитарисі Джефф Бек жазған рок-инструменталь. Бұл Бектың жеке таспаға түсірген алғашқы әні және "эпикалық көлемді, гармониялық және ритмикалық тұрғыдан амбициялы, бірақ бастапқы күшпен құйылған" деп сипатталған. "Бектің Болеросы" Равельдің "Болеросынан" шабыттанған ырғақпен жүргізілетін, көптеген гитаралық партиялары бар ерекше мелодияға ие. Жазу сессиясына Джимми Пейдж, Кит Мун, Джон Пол Джонс және Никки Хопкинс сияқты музыканттар қатысты, кейін олар бұл құралымның Led Zeppelin тобының бастауы екеніне келісті. Алайда, композиторлық және продюсерлік құқықтар бойынша дау әлі де жалғасуда. Кредит тек Пейджке берілгенімен, Бек композицияға маңызды үлес қосқанын мәлімдейді. Сол сияқты, Пейдж пен Саймон Нейпир Белл оны өндіргендерін алға тартады, ал Микки Мост кредит алды. "Бектің Болеросы" жазылғаннан кейін он ай өткен соң ғана шығарылды, тіпті ол Бектың алғашқы синглының B жағы ретінде ғана жарық көрді. 1968 жылдың соңында Бектың дебюттік альбомы "Truth"-та кеңінен танылған кезде, екі жылдан астам уақыт өткеніне қарамастан, ол әлі де өте прогрессивті деп есептелді. Мун студияға күн көзілдірігі мен орыс казак бас киімімен келді. Энтуистл келмегендіктен, Джон Пол Джонс және Никки Хопкинс соңғы сәтте шақырылып, бас және фортепианода орындады. Ричи Блэкмор студияда болған деген негізсіз мәлімдеме бар, бірақ оның қатысуын Бек, Пейдж немесе сессияға қатысқан басқалар растамады. Бұл жазбаның идеясын бастапқыда ұсынған "The Yardbirds" тобының продюсері Нейпир Белл жазу кезінде болды. Гитаралық партиялар үшін Бек Vox AC30 күшейткіші арқылы ойналған Gibson Les Paul-ды, ал Пейдж Fender Electric XII он екі тартқышты электр гитарасын қолданды. Әннің ортасында Мун барабан микрофонын таяғымен қиратты – "Ол соққанда айқайлағанын естіп басады", – деп еске алады Бек, – "содан кейін тек барабанның дыбысын ғана естисің!". Мун мен Нейпир Белл кеткеннен кейін Бек пен Пейдж тректі аяқтау үшін қосымша дыбыстар мен әсерлер қосты. Бектың айтуынша, сессияда екі-үш ән жазылған, бірақ "Бектің Болеросы" ғана жарық көрді.
"Beck's Bolero" is a rock instrumental recorded by English guitarist Jeff Beck in 1966. It is Beck's first solo recording and has been described as "one of the great rock instrumentals, epic in scope, harmonically and rhythmically ambitious yet infused with primal energy". "Beck's Bolero" features a prominent melody with multiple guitar parts propelled by a rhythm inspired by Ravel's Boléro. The recording session brought together a group of musicians, including Jimmy Page, Keith Moon, John Paul Jones, and Nicky Hopkins, who later agreed that the line up was a first attempt at what became Led Zeppelin. However, there is an ongoing disagreement over the composer as well as producer credits. Despite being credited solely to Page, Beck claims that he made significant contributions to the composition. Likewise, Page and Simon Napier Bell each claim to have produced it, while Mickie Most received the credit. "Beck's Bolero" was not released until ten months after recording and then only as the B side to Beck's first single. When it finally received greater exposure on Beck's debut album Truth in the latter part of 1968, it was still considered quite advanced even though it was over two years old. Moon arrived at the studio disguised in sunglasses and a Russian cossack hat. When Entwistle did not show, studio musicians John Paul Jones and Nicky Hopkins were brought in at the last minute to provide bass and piano. There is an unsubstantiated account that Ritchie Blackmore may have been involved at the studio, but his participation has not been acknowledged by Beck, Page, or others at the session. Napier Bell, the Yardbirds' producer who had originally promoted the idea, was present for the recording. For the guitar parts, Beck used a Gibson Les Paul played through a Vox AC30 amplifier and Page played a Fender Electric XII twelve string electric guitar. Halfway through the song, Moon smashed the drum microphone with his stick – "You can actually hear him screaming as he does it", Beck remembered, "so all you can hear from then on is cymbals!" After Moon and Napier Bell left, Beck and Page added overdubs and sound treatments to complete the track. According to Beck, two or three songs were recorded at the session, but "Beck's Bolero" was the only track released.
Құрамы
"Бектің боллеросы" шамамен үш бөлімге бөлінеді. Біріншісі Равельдің екі аккордтық прогрессиясын қайта өңдеуден басталады, ол А тональдығына көшіріледі. Пауэрдің айтуынша, Пейдж 12 таспалы гитараны пайдаланып, аспаптың "бай, дыңғырақтаған сапасын ерекше, оркестрлік "болеро" дыбысын имитациялауға" мүмкіндік алады. Содан кейін Бек электр гитарында мелодиялық желіні фуз-тон эффектісімен ұсынады, бұл белгісіздікке ие тұрақты дыбыс шығарады; мажор және минор режимдер арасында ауысып, Пауэр оны "көңілді қалдыратын" деп, ал сыншы Ричи Унтербергер "ерекше, өткір, зұлым дыбыс" деп сипаттайды. Ән АҚШ Billboard тізіміндегі Bubbling Under Hot 100 Singles чартында 123-орында тұрды. "Hi Ho Silver Lining" американдық андерграунд FM радиосында назарсыз қалды, бірақ "Beck's Bolero" жаңа радио форматының маңызды бөлігіне айналды. 1968 жылы бұл инструменталды ән Jeff Beck Group тобының тұңғыш альбомы Truth-қа енгізілген кезде кеңінен танылды. АҚШ-та шілдеде шыққан альбом бір айдан кейін Billboard 200 альбомдар тізімінде 15-орынға жетті. Truth қазан айында Ұлыбританияда жарық көрді, бірақ альбомдық тізімге ілікпеді. Британдық моно релиздерінде "Бектің боллеросы" әнінің соңында он бес секундтық кері гитара кодировкасы бар. Бұл нұсқа 2006 жылы қайта өңделген Truth CD-сінде және түпнұсқа моно винил альбомының Sundazed Records қайта шығарылымында бонус трек ретінде қосылған. Алғашқы альбомның қаптамасында "Бектің боллеросы" әніне қатысқан музыканттар көрсетілмеген. Джонс пен Хопкинстің үлесі басқа әндерде, сондай-ақ "Тимпани" орындаушысы "You Know Who" деп аталған топта атап көрсетілген, "Кім" деген сөз Мунға сілтеме жасайды. "Бектің боллеросы" Бектің сүйікті шығармаларының бірі болып қала берді және ол оны көптеген рет орындады, көбінесе концерттерді ашатын ән ретінде. 2008 жылғы концерттік нұсқасы Live at Ronnie Scott's альбомы мен видеосында қолжетімді. "Beck's Bolero" әнін орындау кезінде, алғашқы АҚШ турнесінде (маусым айы), әнші Род Стюарт ритм-гитарада ойнады. Сондай-ақ 1968 жылы Пейдж Джонспен бірге Led Zeppelin тобын құрды. Пейдж Led Zeppelin-нің тұңғыш альбомындағы "How Many More Times" әнінің мелодиялық желісі мен боллеро ырғағын пайдаланды. "Бектің боллеросы" әртүрлі "ең жақсы" тізімдерге енген, ал "Гитара шеберлері: жақын портреттер" кітабында Алан ди Перна оны "эпостық ауқымы бар, гармониялық және ритмикалық жағынан амбициялық, бірақ бастапқы энергиямен толыған ұлы рок-инструментальдерінің бірі" деп сипаттады. 1966 жылғы мамырдағы жазба 1960 жылдардың ортасындағы басқа хард-рок/психоделикалық рок жетістіктерінен бұрын жасалды, мысалы, Cream тобының құрылуы, Джими Хендрикстің Англияға келуі, The Beatles-тың Revolver альбомы және Сан-Франциско дыбысының өркендеуі. Гитарашы Майк Блумфилд "Бектің боллеросы" Джими Хендрикске "көп әсер еткенін, ол оны өзінің сүйікті тректерінің бірі деп атағанын" еске алды. Бек Хендрикспен бірге әннің концерттік нұсқасын орындағанын еске алды, бірақ жазбасы әлі шығаруға дайын емес. Пол Хорнсбидің айтуынша, ол 1967-1968 жылдары Дуэйн Оллменмен бірге Hour Glass тобында ойнаған, Allman Brothers Band құрылғанға дейін, "Бектің боллеросы" Оллманды слайд-гитарамен айналысуға шабыстандырды. Бектың пластинкасын тыңдағаннан кейін Оллман "осы слайд бөлімін ұнатып, оны ойнауға үйренетінін айтты", - деп еске алады Хорнсби. 1970 жылы Джо Уолш "Бектің боллеросы" әнінің слайд-гитара бөлімін Джеймс Ганг әні үшін бейімдеді. "The Bomber" деп аталатын көп бөлімді сюитада Равельдің "Болеро" әні де бар және ол Джеймс Ганг Rides Again альбомында пайда болады.
"Beck's Bolero" is roughly divided into three parts. The first begins with a reworking of Ravel's two chord progression, transposed to the key of A. Power points out that by using a 12 string guitar, Page is able to take advantage of the instrument's "rich chiming quality to emulate the distinct, orchestral 'bolero' sound". Beck then introduces the melody line on electric guitar with a fuzz tone effect producing indefinite sustain; alternating between major and minor modes, it is described as "haunting" by Power and as a "distinctive piercing, sinister tone" by critic Richie Unterberger. and number 123 in the US Billboard's Bubbling Under Hot 100 Singles chart. "Hi Ho Silver Lining" was ignored by American underground FM radio, but "Beck's Bolero" became a staple of the new radio format. In 1968, the instrumental gained wider exposure when it was included on the Jeff Beck Group debut album, Truth. Released in the US in July, the album reached number 15 in the Billboard 200 album chart one month later. Truth was issued in October in the UK, but it did not appear in the album charts. On the British monaural releases, "Beck's Bolero" has a fifteen second backwards guitar coda. This version is included as a bonus track on the 2006 remastered Truth CD and on the Sundazed Records reissue of the original mono vinyl album. The original album liner notes do not list the personnel for "Beck's Bolero" – Jones' and Hopkins' contributions are noted for other songs along with "Timpani by 'You Know Who'", the "Who" being Moon. "Beck's Bolero" remained one of Beck's favourite pieces and he performed it numerous times, often as his opening number. A live version in 2008 appears on his Live at Ronnie Scott's album and video. and for performances of "Beck's Bolero" during their first US tour in June, singer Rod Stewart played the rhythm guitar part. Also in 1968, Page started Led Zeppelin with Jones. Page incorporated some of the melody line and bolero rhythm into the medley portion of "How Many More Times" for the Led Zeppelin debut album. "Beck's Bolero" appears on various "best of" lists and in Guitar Masters: Intimate Portraits, Alan di Perna describes it as "one of the great rock instrumentals, epic in scope, harmonically and rhythmically ambitious yet infused with primal energy". The May 1966 recording pre dated other mid 1960s hard rock/psychedelic rock milestones, such as the formation of Cream, Jimi Hendrix's arrival in England, the Beatles' Revolver album, and the rise of the San Francisco Sound. Guitarist Mike Bloomfield recalled that "Beck's Bolero" had a "significant impact on Jimi Hendrix, who named it among his favorite tracks". Beck recalled performing a live version with Hendrix on lead guitar, but a recording has not been forthcoming. According to Paul Hornsby, who played with Duane Allman in Hour Glass in 1967–1968 before the Allman Brothers Band, "Beck's Bolero" inspired Allman to take up slide guitar. After hearing Beck's record, Allman "loved that slide part and told me he was going to learn to play it", Hornsby recalled. In 1970, Joe Walsh adapted the slide guitar section of "Beck's Bolero" for a James Gang song. Titled "The Bomber", the multi part suite also includes a rendition of Ravel's Boléro and appears on the James Gang Rides Again album.