Бенджамин Барр Линдсей: Америкалық судья және әлеуметтік реформатор
Ben B. Lindsey
Бенджамин Барр Линдсей – американдық судья, реформатор. Прогрессивтік дәуірде Денверде әлеуметтік өзгерістерге ұмтылды. Өмірбаяны, білімі туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Бенджамин Барр Линдси (25 қараша 1869 – 26 наурыз 1943) – американдық судья және прогрессивтік дәуірде Денверде қызмет еткен әлеуметтік реформатор.
American judge and social reformer
Benjamin Barr Lindsey (November 25, 1869 – March 26, 1943) was an American judge and social reformer based in Denver during the Progressive Era.
Ерте өмір
Бенджамин Бар Линдси Теннесси штатының Джексон қаласында бұрынғы Конфедерация капитаны Лэнди Тунсталл Линдси отбасында дүниеге келді. Ол мемлекеттік мектептерде білім алып, Оңтүстік-Батыс баптистік университетіне қабылданды. Бен 18 жасқа толғанда әкесі өзін-өзі өлтіріп, анасы мен үш кіші бауырларын күту міндеті оның үстіне жүктеді. Ол Денверде жылжымайтын мүлік кеңсесінде жұмыс істеп, бос уақытында заң оқыды. Заң оқуындағы жайлап қана ілгерілеуіне көңілі толмағандықтан, өзін-өзі өлтіруге тырысты, бірақ тапаншасы істемеді. 1894 жылы Денверде заңгерлік тәжірибасын бастады. Жұмысында оған 1914 жылы үйленген әйелі Генриетта көбінесе көмектесетін. 1900 жылы округ сотына тағайындалды.
Benjamin Barr Lindsey was born in Jackson, Tennessee, to former Confederate captain Landy Tunstall Lindsey. He was educated in the public schools and attended Southwest Baptist University. His father committed suicide when Ben was 18, leaving him the sole support of his mother and her three younger children. He obtained employment in a real estate office in Denver, where he studied law in his spare time. In despair over his slow progress in his law studies, he attempted suicide, but his gun misfired. In 1894, he entered the practice of law in Denver. In his work, he was often assisted by his wife, Henrietta, whom he had married in 1914. He was appointed to a vacancy in the county court in 1900.
Жасөспірімдер соты
Линдси жасөспірімдер соты жүйесін құрудағы бастамашы болды. Оның күш-жігерінің арқасында Денверде кәмелетке толмағандар соты құру туралы заң қабылданды, бұл балаларға қатысты заңның маңызды қадамын білдірді және болашақта Америкадағы жасөспірімдер соттары үшін үлгі болып қызмет етті. Линдси 1901 жылы жасөспірімдер сотының судьясы болып тағайындалды (1907 жылы ол жасөспірімдер мен отбасылық мәселелер соты болып қайта құрылды). Ол осы лауазымды үздіксіз атқарып келді, бірақ 1908 жылы екі саяси партияның да қолдауын алмады. Линдсидің ықпалын қосқан басқа шаралардың ішінде сайлаудағы алаяқтықты қысқартатын тіркеу заңын реформалау, дауыс беру бюллетенін жаңарту, түрмеде отырғандардың отбасыларын мемлекеттік деңгейде қолдауға ережелер енгізу, сотталғандарға пробация мерзімін ұзарту, Денверде халыққа арналған жуыну орындары мен ойын алаңдарын ашу, Денверде таза ауа қозғалысын ұйымдастыру және штаттық аналарға зейнетақы төлеу туралы заңды қабылдау болды. Ол бала еңбегін жою қозғалысының белсенді мүшесі болды. Линдси көптеген американдық және шетелдік қалаларда лекциялар оқып, кітаптар мен брошюралар жариялап, жасөспірімдер соты жүйесін кеңінен қабылдау және саяси және әлеуметтік реформалар туралы үгіт жүргізді, соның ішінде Харви Дж. О'Хиггинспен бірге жазылған "Бесті" (1910) атты кітабы кең таралды. 1906 жылы Линдси Колорадо штатының губернаторына кандидат болды, ал 1912 жылы Прогрессивті Ұлттық Комитеттің мүшесі атанды.
Lindsey was a pioneer in the establishment of the juvenile court system. Through his efforts, an act was passed creating a juvenile court in Denver which represented an important advance in relation of the law to children and would go on to serve as a model for future juvenile courts across America. Lindsey was made judge of the juvenile court in 1901 (which became a juvenile and family relations court in 1907). He held the position continuously, but he was not endorsed by either political party in 1908. Among other measures to which Lindsey contributed his influence were a reform of the registration law, greatly reducing election frauds; a reform of the ballot; state provisions for the support of the dependents of people serving in prison; extension of the probation system for prisoners; organization of public baths and playgrounds in Denver; the institution of the fresh air movement in Denver; and enactment of statewide Mother's Pension Law. He was a leader in the movement to abolish child labor. He carried on an active propaganda for the general adoption of the juvenile court plan, and for political and social reform, through lectures delivered in many American and foreign cities and through the publication of books and pamphlets, of which The Beast (with Harvey J. O'Higgins, 1910) was widely circulated. In 1906, Lindsey was a candidate for governor of Colorado, and in 1912 became a member of the Progressive National Committee.
Жұбайлық неке
1927 жылдың басында Линдси "серіктестік неке" деп атаған тақырыптағы даулы кітапты бірлесіп жазды. Онда ол жас жігіттер мен қыздардың сынақ некесінде бірге тұруға мүмкіндігі болу керектігін, олардың бір-біріне лайықты екенін бағалау үшін бір жыл уақыт берілуі керектігін ұсынды. Бір ғана талап болды: олар бала тудырмауға келісулері керек еді. Егер бір жылдан кейін жұбайлар бірге қалуды шешсе, олай істей берсе болады, ал қарым-қатынас орынды болмаса, олар оңай таратып жіберуге құқылы еді. Егер олар үйлесімді екенін және балалы болуды қаласа, қарым-қатынастарын дәстүрлі некеге өзгерте алатын еді. Көпшілік мәдениеттегі ең көп талқыланған мәселелердің бірі әйелдердің бала тууы болғандықтан және көптеген дін қызметкерлері некедегі жыныстық қатынас тек бала туу үшін болуы керек деп сенгендіктен, Линдсейдің мақаласы қатты әсер қалдырды; бірқатар дін қызметкерлері мен пасторлар, сондай-ақ қоғамдық қайраткерлер оны әдепсіздікті, рассіздікті және еркін махаббатты насихаттауда айыптады, бірақ ол бұл айыптауларды жоққа шығарды. Бір кезде тіпті Папа да оған қарсы сөйледі. Бертран Рассел 1929 жылы жазған "Неке және мораль" кітабында Линдсейдің ұсыныстарын мақұлдап, олардың "Американың барлық жеріндегі орта жастағы адамдар мен көптеген газеттер тарапынан үреймен қарсы алынғанын" байқады. Денверде ол 28 жыл қызмет еткеннен кейін судьялық қызметтен шеттетілді. Time журналы оның серіктестік некеге қатысты көзқарастары оның беделін жойғанын жазды. Линдсей радиода және бірқатар лекциялардағы сөздерінде өз пікірін қорғауын жалғастырды.
In early 1927, Lindsey co wrote a controversial book about what he called "companionate marriage", in which he suggested that young men and women should be able to live together in a trial marriage, where the couple could have a year to evaluate whether or not they were suitable with each other. The only caveat was they had to agree not to have children. If after a year, the couple decided to stay together, they could do so, but if the relationship didn't work out, they would be able to dissolve the relationship easily. Also, if they decided they were compatible and did want children, they could change the status of their relationship to a traditionally understood marriage. Since one of the most common discourses in the popular culture was about women having children, and many clergy believed that sexual intercourse within marriage should only be for purposes of procreation, Lindsey's essay aroused strong emotions; a number of priests and ministers, as well as civic leaders accused him of promoting immorality, promiscuity and free love, charges that he denied. At one point, even the Pope spoke out against him. Bertrand Russell, in his 1929 book Marriage and Morals, wrote approvingly of Lindsey's proposals but observed that they "were received with a howl of horror by all middle aged persons and most of the newspapers throughout the length and breadth of America." In Denver, he was ousted from the bench, after 28 years of service. Time expressed the view that his views on companionate marriage had destroyed his reputation. Lindsey continued to defend his views on radio and in a series of speaking engagements.
Танымал мәдениетте
1919 жылы Линдси бұрынғы жезөкше Мэделин Блэрдің естеліктері – "Мадлен: Автобиография" кітабына кіріспе жазды, ол 19 ғасырдағы Америка батысындағы борделдерді әшкереледі. Судья Линдси Уильям Десмонд Тейлордың режиссерлік еткен "Жастың жаны" (1920) фильмінде және "Жасөспірімдер сотындағы судья Бен Линдси" (1921) фильмінде өзінің ролінде ойнады, соңғы фильмде фотокинема дыбысы дискіде жазылған тәжірибелік технология қолданылды. Джон Ф. Кеннедидің Пулитцер сыйлығын жеңіп алған кітабына негізделген тарихи-драмалық телесериал "Батылдық үлгілері" ("Profiles in Courage") ішіндегі "Бенджамин Бар Линдси" атты 24-ші эпизод 1965 жылдың 25 сәуірінде көрсетілді, онда Джордж Гриззард Линдсиді 1906 жылы, оның жасөспірімдер әділеттілігін реформалауды қолдаған кезінде бейнеледі. Ол Денверлік фолк/кантри әншісі Джей Мунлидің әндерінде жиі кездесетін кейіпкер, мысалы "Circle Round My Bedside" және "Bonnie Clyde, the Big Bull Hen of the Women's Prison" әндерінде.
In 1919, Lindsey wrote the introduction to Madeleine: An Autobiography, the memoirs of former prostitute Madeline Blair, an exposé of brothels in the 19th century American West. Judge Lindsey appeared as himself in the film The Soul of Youth (1920), directed by William Desmond Taylor, and in Judge Ben Lindsey in the Juvenile Court (1921), the latter film made in the experimental Photokinema sound on disc process. "Benjamin Barr Lindsey", episode 24 of the historical docudrama TV series Profiles in Courage, based upon John F. Kennedy's Pulitzer Prize winning book, was broadcast on April 25, 1965, with George Grizzard portraying Lindsey in 1906, at the time of his advocacy for juvenile justice reform. He is a recurring character in the songs of Denver folk/country artist Jay Munly, appearing in songs such as "Circle Round My Bedside" and "Bonnie Clyde, the Big Bull Hen of the Women's Prison".
Кейінгі жылдар
1929 жылы Линдсей судья болып қызмет еткенде заңдық қызметтер үшін ақша алғандығы үшін Колорадо штатында адвокаттықтан шеттетілді. 1930 жылдың 7 желтоқсанында ол Нью-Йорктегі Әулие Иоанн соборында діни қызметке бөгет келтіргені үшін тұтқындалды. Оның бұл әрекеті епископ Уильям Т. Мэннинг уағызында Линдсейдің некеге қатысты пікірін сынағаннан кейін болды. 1934 жылы ол Лос-Анджелес округінің Жоғарғы сотына сайланды. Ол сонымен қатар жасөспірімдердің сот жүйесіндегі балалардың құқықтарын қорғаумен айналысып тұрды. Ол Лос-Анджелесте 73 жасында жүрек талмасынан қайтыс болды.
In 1929, Lindsey was disbarred in Colorado for accepting money for legal services while serving as a judge. On December 7, 1930, he was arrested for disorderly conduct after disrupting public worship at the Cathedral of St. John the Divine in New York City. His interruption came after Bishop William T. Manning denounced Lindsey's stance on marriage in his sermon. In 1934, he ran for, and won election to a judgeship in the Los Angeles County Superior Court. He also continued his advocacy for children in the juvenile justice system. He died in Los Angeles, of a heart attack, at age 73.