Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Wickes класының эсминшісі. USS Stansbury (DD–180) – Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде АҚШ Әскери-теңіз күштерінде қызмет еткен эсминші.
Wickes class destroyer
USS Stansbury (DD–180) was a in the United States Navy during World War II.
Есімдес
Джон Стэнсбери 1788 жылдың 28 наурызында Мэриленд штатының Балтимор қаласында дүниеге келген. Ол Стивен Декатурдың басшылығымен АҚШ кемесінде мичман болып қызмет еткен, британдық "Македония" кемесін жаулап алу кезінде. Лейтенант Стэнсбери 1814 жылдың 11 қыркүйегінде Шамплейн көліндегі шайқаста қаза тапты.
John Stansbury was born on 28 March 1788 in Baltimore, Maryland. He served under Stephen Decatur as a midshipman on the United States during the capture of the British ship, Macedonian. Lieutenant Stansbury was killed during the Battle of Lake Champlain on 11 September 1814.
Құрылыс және іске қосу
Стансбери 1918 жылдың 9 желтоқсанында «Бейтлехем кеме құрылысы корпорациясының» Сан-Францискодағы «Одақ темір зауытында» салынды, 1919 жылдың 16 мамырында суға түсірілді, Мэри Элеонора Треворроудың қолдауымен, және 1920 жылдың 8 қаңтарында Маре Айленд теңіз базасында қолданысқа берілді.
Stansbury was laid down on 9 December 1918 by Bethlehem Shipbuilding Corporation, Union Iron Works at San Francisco, launched on 16 May 1919, sponsored by Miss Mary Eleanor Trevorrow, and commissioned at Mare Island Navy Yard on 8 January 1920.
Қызмет тарихы
Стансбери екі жылдан астам Тынық мұхиты флотында қызмет етті, осы кезеңде ол DD 180 деген белгі алып, 1922 жылдың 27 мамырында қызметтен босатылып, Сан-Диегоға орналастырылды. Ол 12 жылдан астам уақыт бойы қолданысқа енбеді, бірақ 1939 жылдың қыркүйегінде Екінші дүниежүзілік соғыс басталғанда, оның көптеген әріптес кемелерімен бірге қайта жандану қажет болды. Сәйкесінше, Стенсбери 1940 жылдың 29 тамызында Сан-Диегода қайтадан қызметке кірісті. Одан кейін ол Mare Island Navy Yard кемежайына жылдам мина іздеу кемесіне айналдыру үшін көшірілді. Қазан айында ол Норфолкқа (Виргиния штаты) бағытталды, онда түрлендіру аяқталды. 19 қарашада ол мина іздеуші эсминец, DMS 8 деп қайта тағайындалды.
Stansbury served with the Pacific Fleet for over two years during which time she received the designation DD 180. On 27 May 1922, she was decommissioned and berthed at San Diego. She remained inactive for more than 12 years, but the onset of World War II in September 1939 necessitated her reactivation along with that of many of her sister ships. Accordingly, Stansbury was recommissioned at San Diego on 29 August 1940. From there, she moved to the Mare Island Navy Yard to begin her conversion to a high speed minesweeper. In October, she proceeded to Norfolk, Virginia, where the conversion was completed. On 19 November, she was redesignated a destroyer minesweeper, DMS 8.
Екінші дүниежүзілік соғыс
Стенсбери 1940 жылдың қазанынан 1943 жылдың желтоқсанына дейін Атлантика флотына тағайындалды. Ол Атлантикалық мұхитта алғашқы жылында миналарды тазалау жаттығуларында, жағалау бойында сүйемелдеу міндеттерінде және Кариб теңізінде маневрлер жүргізуде болды. 1942 жылдың 30 маусымында Норфолктен Бермудаға сүйемелдеу кезінде ол тереңдік зарядтарымен неміс суасты қайығына шабуыл жасады. Торпедаланған сауда кемелерінің аман қалғандарын құтқару және қатты теңіз жағдайы шабуылдың сәтсіздігіне әкелді. Дегенмен, оның гуманитарлық күш-жігері сәтті болды және 1 шілдеде ол 390 аман қалған адаммен Бермудаға келді. 1942 жылдың 24 қазанында Стенсбери Норфолктен шығып, Солтүстік Африкаға шабуыл жасауға арналған Task Force (TF) 34 құрамына қосылды. Стэнсбери десантты жүргізу үшін Орталық шабуыл тобының 7-ші миналық эскадрильясына (MinRon) тағайындалды. Топтың шабуыл аймағы Касабланкадан жағалау бойындағы Федалада болды. Кемелер 7 қарашада мақсатты аймаққа келді. Стэнсбери және басқа мина сыпырушылар жолдарды барлап, содан кейін көлік аймағын күзетуге кірісті. 15 қарашада "Электра" торпедаланды, бірақ Стэнсбери, "Рейвен" және "Черокидің" күш-жігерінің арқасында ол түн бойы су үстінде қалды және келесі күні таңертең Касабланкаға жағаға шықты. 1942 жылдың 26 желтоқсанында мина сыпырушы Хэмптон-Роудсқа оралды. Келесі жыл бойы ол АҚШ-тың шығыс жағалауында және Солтүстік Атлантикада, шығысында Исландияға дейін жүзіп жүрді. 1943 жылдың 4 желтоқсанында Стэнсбери Панама каналы арқылы өтіп, Тынық мұхит флотына қосылды. Ол Калифорния жағалауында шамамен бір ай бойы миналарды тазалау жаттығуларын жүргізді, содан кейін 1944 жылдың 13 қаңтарында Сан-Диегодан шығып, TF 53-пен батысқа бет алды. Жұмыс тобы 22 қаңтарда Гавай аралдарындағы Лахайна жолдарына жетіп, келесі күні Маршалл аралдарына жөнелді. Стэнсбери Кваджалейнге сапар кезінде де, шабуыл кезінде де суасты қайықтарға қарсы күзетпен жұмыс істеді. Ол 1-7 ақпан аралығында сол маңайда болды, содан кейін Эллис аралдарындағы Фунафутиге оралған амфибиялық топқа қосылды. 13 ақпанда Ноумеяға (Жаңа Каледония) жөнелтіліп, 20-сы күні келді. Стэнсбери төрт ай бойы Оңтүстік Тынық мұхит аймағын аралап, көптеген су асты және логистикалық топтарды тексерді. Ол Соломон және Жаңа Гебрид аралдарына, Жаңа Британияға барып, сәуірдің ортасында Адмиралтейство аралдарының шабуыл күшінің бір бөлігін мақсатына дейін алып барды. Ол мамыр айында Эньиветокке оралды. 10 маусымда ол және тағы тоғыз мина сыпырушы эсминецтері Эньиветоктан шығып, үш күннен кейін Сайпанға ТФ 58 командасымен, вице-адмирал Марк Митчердің жылдам авиатасымалдаушы тобымен кездесті. Мина сыпырушылар аралдың батыс жағалауын тазалап, TF 58 оларды қорғады. Шамамен бес сағат миналарды тазалағаннан кейін олар зейнеткерлікке шығып, TF 53-тің алдын ала бомбалау тобына қосылды. Стэнсбери 15 маусымда алғашқы шабуыл жасаушы күштер келгенге дейін үлкен әскери кемелерді жаудың суасты қайықтарынан қорғауға көмектесті, содан кейін Гуамды бомбалауға қатысты. Сайпан мен Тиниан маңына оралғанда, ол 26 маусымға дейін жағалаудағы әскерлерге отпен қолдау көрсетті, содан кейін ол Эньиветокке қайтып келді. 21 шілдеде, төрт аптаға жуық болғаннан кейін, ол Гуамды қайтарып алуды қолдау үшін TF 53-пен Мариан аралдарына оралды. Бір апта бойы ол топты суасты қайықтарынан қорғады және амфибиялық бөлімдер үшін күзеттік патрульдік жұмыстарды жүзеге асырды. 28 шілдеде ол Эньиветокке көлік тобының сүйемелдеушісі ретінде оралды. 7 тамызда мина сыпырушы эсминец Эньиветоктан Перл-Харбор арқылы Сан-Францискоға қарай жолға шықты. Ол 26 тамызда өзінің мақсатына жетіп, "General Engineering & Dry Dock Co" компаниясының сарайына кірді. 1945 жылдың 17 қаңтарында күрделі жөндеу жұмыстары аяқталып, Стэнсбери Сан-Диегоға кетіп, келесі күні сол жерге жетті. Сол жерде ол Сан-Диегодағы "Шейкдаун" тобында қызмет етті. Соғыстың қалған кезеңінде ол Тынық мұхит флотының операциялық оқу командасының оқу кемесі ретінде қызмет етті. 1945 жылдың 5 маусымында DMS 8 атауы AG 107 болып өзгертілді. 1945 жылдың қыркүйегінде Стэнсбери тағы да Панама каналы арқылы Норфолкке (Виргиния) жолға шықты. 1945 жылдың 11 желтоқсанында Норфолк кеме жасау зауытында қызметінен шығарылды, ал 1946 жылдың 3 қаңтарында оның аты Әскери-теңіз тізімінен өшірілді. Оның корпусы 26 қазанда Филадельфиядағы Luria Bros. Co. компаниясына сатылды, ал 25 қаңтарда ол 1947 жылы жартылай қиратылды.
Stansbury was assigned to the Atlantic Fleet from October 1940 to December 1943. She spent her first year in the Atlantic in minesweeping exercises, in coastwise escort duties, and in conducting maneuvers in the Caribbean Sea. On 30 June 1942, while escorting the from Norfolk to Bermuda, she attacked a German U boat with depth charges. A rough sea and rescue operations for survivors of the torpedoed merchantmen handicapped her during the unsuccessful attack. However, her humanitarian effort proved successful, and on 1 July, she pulled into Bermuda with 390 survivors. The destroyer minesweeper set out from Norfolk on 24 October 1942 to join Task Force (TF) 34, the North Africa invasion force. Stansbury was assigned to Mine Squadron (MinRon) 7 of the Center Attack Group for the landings. The group's assault area was at Fedala just up the coast from Casablanca. The ships arrived off the objective area on 7 November. Stansbury and the other minesweepers made an exploratory sweep of the approaches and then she joined the screen in patrolling the transport area. On 15 November, Electra was torpedoed, but thanks to the efforts of Stansbury, Raven, and Cherokee she remained afloat throughout the night and was beached at Casablanca the following morning. The destroyer minesweeper returned to Hampton Roads, Virginia, on 26 December 1942. For the next year, she plied the eastern coastal waters of the United States and the North Atlantic as far east as Iceland. On 4 December 1943, Stansbury transited the Panama Canal and joined the Pacific Fleet. She conducted minesweeping exercises off the coast of California for about a month; then stood out of San Diego on 13 January 1944 and headed west with TF 53. The task force reached Lahaina Roads, in the Hawaiian Islands, on 22 January and sailed for the Marshalls the following day. Stansbury operated in the anti submarine screen both during the voyage to Kwajalein and during the assault itself. She remained in the vicinity from 1 to 7 February, and then joined an amphibious group in returning to Funafuti in the Ellice Islands. On 13 February, she sailed to Noumea, New Caledonia, arriving on the 20th. For almost four months, Stansbury made the South Pacific circuit, screening numerous amphibious and logistics groups. She visited the Solomons and New Hebrides groups, New Britain, and escorted part of the Admiralty Islands assault force to its objective in mid April. She returned to the central Pacific, in May, at Eniwetok. On 10 June, she and nine other destroyer minesweepers departed Eniwetok and, three days later, rendezvoused off Saipan with TF 58, Vice Admiral Marc Mitscher's Fast Carrier Task Force. The minesweepers swept off the west coast of the island while TF 58 covered them. After about five hours of clearing mines, they retired and joined an advance bombardment group from TF 53. Stansbury helped screen the big warships from enemy submarines until the arrival of the initial invasion forces on 15 June, then she joined in a bombardment of Guam. Returning to the vicinity of Saipan and Tinian, she provided fire support for the troops ashore until 26 June when she headed back to Eniwetok. On 21 July, after almost four weeks of absence, she returned to the Marianas with TF 53 to support the recapture of Guam. For a week, she screened the task force from submarines and performed picket patrol for the amphibious units. On 28 July, she returned to Eniwetok as part of the escort for a transport group. On 7 August, the destroyer minesweeper got underway from Eniwetok for San Francisco, via Pearl Harbor. She reached her destination on 26 August and entered the yard of the General Engineering & Dry Dock Co. Her overhaul was completed on 17 January 1945, and Stansbury sailed to San Diego, arriving the following day. There, she reported for duty with the San Diego Shakedown Group. For the remainder of the war, she served as a training ship for the Fleet Operational Training Command, Pacific Fleet. Her designation was changed from DMS 8 to AG 107 on 5 June 1945. In September 1945, Stansbury transited the Panama Canal again and headed for Norfolk, Virginia. She was decommissioned at the Norfolk Naval Shipyard on 11 December 1945, and her name was struck from the Navy list on 3 January 1946. Her hulk was sold to Luria Bros. Co. of Philadelphia, Pennsylvania, on 26 October, and she was scrapped on 25 January 1947.
Марапаттар
Стенсбери Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде үш шайқас жұлдызымен марапатталды. 2004 жылға дейін АҚШ Әскери-теңіз күштерінде осы атпен басқа ешбір кеме болған емес.
Stansbury was awarded three battle stars during World War II. As of 2004, no other ship in the United States Navy has borne this name.