Мани Каул: Үнді кино режиссерінің өмірі мен шығармашылығы
Mani Kaul
Кашмирлік түкпілдегі кинорежиссер Куль, үнді киносындағы формальды эксперименттердің алғашқы режиссерлерінің бірі. FTII-де оқыды, Ритвоик Гатактан сабақ алды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Үнді кинорежиссері
Indian film director
Ерте өмірі және өмірбаяны
Раджастханның Жодхпур қаласында кашмирлік отбасында туған Каул алғаш рет Пунадағы FTII-ге жылнама фотографы ретінде қосылды, кейін актерлік курсқа ауысты, онда белгілі кинорежиссер Ритвик Гатак мұғалім болды, 1966 жылы бітірді. Ол актёр-режиссер Махеш Каулдың туған інісі еді, ол Радж Капурдың басты рөлде ойнаған "Сапно Ка Саудагар" (1968) сияқты фильмдер түсірді. Бұл фильм бұрынғы үнді киносының техникасынан, формасынан және повествованиесінен айтарлықтай өзгеше болды. Бұл үнді киносындағы алғашқы формальды эксперименттік фильмдердің бірі еді. Оның келесі фильмі "Ашад ка ек дин" (1971) Мохан Ракештің пьесасы негізінде түсірілді. Оның үшінші фильмі "Дювидха" – оның алғашқы түсті фильмі болды. Ол Виджайдан Детханың әңгімесінен өрбіген, керуеншінің ұлы мен оның жаңа әйелінің тарихын баяндайды. Ол сапарға кеткенде, әйелге бір арбақ ғашық болады. Фильм Еуропа бойынша кеңінен көрсетілді. 1974 жылы ол беделді Жавахарлал Неру стипендиясымен марапатталды. Каул 1976 жылы "Юкт" кинокооперативінің (Кинематограф техниктерінің одағы) құрылушыларының бірі болды, бұл авангардтық фильмдерге жол ашты. Сыншылар.
Born in Jodhpur, Rajasthan in a Kashmiri family, Kaul first joined FTII, Pune as an Yearbook photographer and later shifted to the acting course, where noted film director Ritwik Ghatak was a teacher, graduating in 1966. He was a nephew of the actor director Mahesh Kaul, who made films like Raj Kapoor starrer Sapno Ka Saudagar (1968). It marked a drastic departure from earlier Indian cinema technique, form and narrative. It was one of the early formal experimental films in Indian cinema. Ashadh Ka Ek Din (1971), his next film, was based on a play by Mohan Rakesh. Duvidha, his third film, was his first in colour. It grew out of a short story by Vijaydan Detha and tells the story of a merchant's son, who returns with his new bride. When he departs on a business trip, a ghost falls in love with the wife. It was widely shown across Europe. He was awarded the prestigious Jawaharlal Nehru Fellowship in 1974. Kaul was one of the co founders of the Yukt Film Co operative (Union of Kinematograph Technicians) in 1976, leading to avant garde films. Critics
Ол 2000–2001 оқу жылында Гарвард университетінде қонақ лекторы болып жұмыс істеді.
He was a visiting lecturer at Harvard University for the 2000–2001 school year.
Өлім
Мани Каул 2011 жылғы 6 шілдеде Дели қаласының жанындағы Гургаондағы үйінде, ұзаққа созылған қатерлі ісіке қарсы күресінен кейін қайтыс болды. Оның екі ұлы мен екі қызы бар. "Фильм режиссері ретінде ол әйелдер мәртебесін (Уски Роти, Дувида) талқылап, визуалды тұрғыдан әсерлі деректі фильмдер (Arrival, Before My Eyes, A Desert of a Thousand Lines) түсірді және Федор Достоевскийдің шедеврлерін интерпретациялаумен айналысты. Орыс жазушысының "Жұмсақ жаратылыс" атты әңгімесі "Назар" фильміне шабыт берді, ол төмен, кездік жарықта түсірілді." Фильм жасаушы Самир Вадхва Hindustan Times газетінде жарияланған Мани Каулдың некрологында былай деп жазады: "Мани Каул көрермендерін терең философиялық түсіндіру арқылы ойша қоздыру өнерін жетілдірді. Оның фильмдері уақытты тиімді пайдаланып, терең кеңістіктік көрініс жасады, онда адамның сезімдері жанғыш провокациямен құбылып тұрды. Бұл кинематографиялық ишара соншалықты нәзік болғандықтан, назар салмаса, мағынасы жоғалып кетеді."
Mani Kaul died on 6 July 2011 at his home in Gurgaon, near Delhi, after prolonged battle with cancer. He is survived by two sons and two daughters. "As a film director, he discussed the status of women (Uski Roti, Duvidha), crafted visually seductive documentaries (Arrival, Before My Eyes, A Desert of a Thousand Lines) and went through a spell of interpreting Fyodor Dostoevsky’s masterworks. The Russian writer’s short story A Gentle Creature inspired Nazar, shot in low, chiaroscuro lighting." Filmmaker Sameer Wadhwa, in his obituary of Mani Kaul published in Hindustan Times writes: “Mani Kaul had perfected the art of deeply moving his audience cerebrally by meticulous philosophical exposition. His films effortlessly employed temporality to create a deep spatial landscape in which human emotions oscillated with an incendiary provocation. This cinematic gesture was so subtle that if one were not attentive the meaning would be lost.”