Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1988 жылғы Сан-Марино Гран-приі – 1988 жылғы 1 мамырда Имола қаласында өткен Формула-1 автожарысы. 60 айналымдық жарыс 1988 жылғы Формула-1 маусымының екінші кезеңі болды. Айртон Сена McLaren командасы үшін алғашқы жеңісін одіс етті, турбоқозғалтқышты Honda машиналары үштікке енді.
The 1988 San Marino Grand Prix was a Formula One motor race held at Imola on 1 May 1988. The 60 lap race was the second round of the 1988 Formula One season. Ayrton Senna scored his first victory for the McLaren team, with turbocharged Honda powered cars sweeping the top three positions.
Іріктеу
"Макларен-Хонда" Сан-Марино Гран-приінің іріктеу кезеңінде толыққанды үстемдік құрды. Айртон Сенна мен Ален Прост 1:27.148 және 1:27.919 уақыттарымен старттық тордың алдыңғы қатарын иеленді. Олардың ең жақын қарсыласы – әлем чемпионы Нельсон Пике, оның "Лотосы" 1:30.500 уақыт көрсетті. Қызықтысы, Пикеңнің "Лотосы" да "Макларен" командасының машиналарын қуаттандырған турбокомпрессорлы Honda қозғалтқышымен жабдықталған еді, және ол Тосаға қарайғы жол бойы жылдамдық тұзағында "Макларен" машиналарымен бірдей жылдамдыққа ие болды, бірақ Сеннадан 3 секундтан асып түсті. Айырмашылық сол еді, төмендетілген "Макларен MP4/4" машиналары үдеу кезінде қол жеткізбейтін еді, сондай-ақ олар старттық тордағы кез келген машинаға қарағанда жоғары тұғырлы ұстанымға ие болды. Таң қалдыратыны, команданың 1966 жылғы F1 маусымынан басталатын Формула-1 тарихындағы сәттілігін ескере отырып, Гран-приде "Макларен" машиналарының алдыңғы қатарын толық иеленуі – бұл үшінші рет болды. Алдыңғы екі рет 1972 жылғы Канада Гран-приінде (Питер Ревсон мен Денни Хюльм) және 1986 жылғы Германия Гран-приінде (Кек Росберг пен Ален Прост) тіркелген. 1987 жылғы соңғы екі жарысты жарақат салдарынан өткізбеген Найджел Манселл 1986 жылғы Мексика Гран-приінен бері алғаш рет старттық тордың алдыңғы қатарына іріктеуге қатыса алмады. Ол өзінің "Уильямс Джадд" машинасын 11-орынға қойды, командаласы Риккардо Патресе 6-орында болды. Іріктеу кезеңіндегі ең жылдам атмосфералық қозғалтқыштың машинасы – Алессандро Наннинидің "Бенеттон Форды", ол Герхард Бергердің көңіл көншітпейтін "Феррарисінен" бұрын 4-орынды иеленді. Бергер және оның командаласы Мишель Альборето (Сеннадан шамамен 4,5 секундқа баяу, 10-орынды иеленді) турбокомпрессорлы итальяндық V6 қозғалтқыштарының қуаты жеткіліксіз екенін анықтады. Бергер мен Альборетоның мәлімдемелерін жылдамдық тұзағының көрсеткіштері растады. Тосаға қарайғы ұзақ жолдағы ең жылдам машина – Пикеңнің "Лотос Хондасы", ол "Макларен" машиналарынан шамамен 1,5 км/сағ жылдам болды. "Феррари" машиналары өте баяу болды және старт-финиш сызығынан "Макларен" машиналарынан шамамен баяу өтті (ал "Макларен" машиналары осы жерде ең жылдам болды). Шындығында, екі "Феррари" де старт сызығынан атмосфералық "Бенеттон" машиналарынан (олар да Тосада атмосфералық машиналарының арасында ең жылдам болды) шамамен баяу өтті, сондай-ақ "Закспид" машиналарынан да баяу болды, бұл олардың қаншалықты қиын жағдайда екенін көрсетті. Іріктеу кезеңіндегі бірнеше тосынсыйлықтардың бірі – америкалық тәжірибелі жүргізуші Эдди Чивер болды. Іріктеуде ең жақсы нәтиже көрсетпеген Чивер өзінің "Арроуз Мегатрон" машинасында 8-орынды иеленді, бірақ ол әлі де Сеннадан 4,1 секундқа артта қалды. Чивер және "Арроуз" командасы жарыстан бір апта бұрын Имолада сынақтан өтіп, оларға ұнаған параметрлерді тапты. Дерек Уорвик "Арроуз" машинасы да дәл осындай параметрлерді қолданды, бірақ британдық жүргізуші параметрлерді жалкоо деп мойындады және командаласынан 1,2 секундқа баяу 14-орынды иеленді. Турбокомпрессорлы "Арроуз" машиналары, Чивер мен Уорвик әлі де ерте кесілетін клапанмен қиындыққа тап болды, Тосаға қарайғы жолда Honda қозғалтқыштарымен жабдықталған машиналарының артында ең жылдам болу үшін төменгі жағына дейін жетті. Оскар Ларрауридің "EuroBrun Ford Cosworth", Стефан Йоханссонның "Ligier Judd" машиналары және бұрынғы Имола полына ие болған Рене Арноу және Бернд Шнайдердің "Zakspeed" машиналары іріктеуге қатыса алмады, ал итальяндық Никола Ларинидің "Osella" машинасы машинаның қозғалтқыштарының орнату нүктелері заңсыз өзгертілгені анықталғаннан кейін тексеруден кейін шығарылды. Тексерушілер бұл "Osella FA1L" үшін мүлдем жаңа шасси екенін шешті және жаңа шасси әлі FISA-ның қауіпсіздік сынағынан өтпегендіктен, команда кездесуден шығарылды. "Лижие" үшін 1976 жылғы F1 маусымында команданың Формула-1-де дебюті болғаннан бері бірінші рет екі машина да жарысқа қатыса алмады. Арнук үшін бұл өте қиын болды, өйткені ол "Рено" (1980 және 1982) және "Феррари" (1983) командаларында үш рет жарыста полына ие болған. Йоханссон, "Феррари" (1985 және 1986) және "Макларен" үшін өткен жылы, әр жарысты ұпаймен аяқтады. Іріктеуден кейін "Лотос" командасының басшысы Питер Уорр және жетекші жүргізуші Нельсон Пике "Макларен" мен қалған команда арасындағы үш секундтық айырмашылыққа қарамастан, "Лотос" және тіпті "Феррари" машиналары "Макларен" машиналарынан аэродинамикалық жағынан жақсы деп сенгендерін және бұл олардың отын тұтынуына зиян тигізетіні туралы мәлімдеді. Уорр "Макларен" машиналарының өз басымдықтарын сақтап, жарысты 150 литрлік лимитпен аяқтамайтынын болжады. Оның алдын ала айтқандары бірінші де, соңғы да рет қателікпен аяқталды.
The McLaren Hondas totally dominated qualifying for the San Marino Grand Prix. Ayrton Senna and Alain Prost occupied the front row of the grid with times of 1:27.148 and 1:27.919 respectively. Their nearest challenger was the Lotus of reigning World Champion Nelson Piquet with a time of 1:30.500. All the more interesting was that Piquet's Lotus was powered by the same specification turbocharged Honda engine that powered the McLarens and he was as fast as them through the speed trap on the run to Tosa, yet he was over 3 seconds slower than Senna. The difference was that the lowline McLaren MP4/4's were untouchable under acceleration and they had superior grip to any other car on the grid. Amazingly, considering the team's success in its Formula One history dating back to F1 season of 1966, this was only the third time that there was an all McLaren front row for a Grand Prix. The other two times had been at the 1972 Canadian Grand Prix (Peter Revson and Denny Hulme) and the 1986 German Grand Prix (Keke Rosberg and Alain Prost). Not including the last two races of 1987 that he missed through injury, Nigel Mansell missed qualifying on the front row of the grid for the first time since the 1986 Mexican Grand Prix. He qualified his Williams Judd in 11th place, five places behind teammate Riccardo Patrese in 6th. The fastest atmo car in qualifying was the Benetton Ford of Alessandro Nannini who ended up 4th on the grid in front of the disappointing Ferrari of Gerhard Berger who, along with teammate Michele Alboreto (who qualified 10th, almost 4.5 seconds slower than Senna), found the turbocharged Italian V6 engines down on power throughout. The claims of Berger and Alboreto were backed up by the speed trap figures. The fastest car on the long run to Tosa was the Lotus Honda of Piquet timed at just over (1.5 km/h faster than the McLarens). The Ferraris were much slower at , and were some slower than the McLarens over the start finish line (McLaren were fastest there at almost In fact, both Ferraris were almost slower over the start line than the atmospheric Benettons (who were also the fastest of the atmos at Tosa with ) and were also slower at the start/finish line than the Zakspeeds, showing just how much trouble they were in. One of the surprises of qualifying was American veteran Eddie Cheever. Not noted as the best qualifier, Cheever qualified 8th in his Arrows Megatron, though he was still 4.1 seconds behind Senna. Cheever and Arrows had tested at Imola a week before the race and came up with a set up they liked. The same settings were put on Derek Warwick's Arrows but the Briton admitted he found the settings lazy and could only qualify 14th, 1.2 seconds slower than his teammate. The turbocharged Arrows', with Cheever and Warwick still hampered by the pop off valve cutting in early, were touching just under on the run to Tosa to make them the fastest behind the Honda powered cars. The EuroBrun Ford Cosworth of Oscar Larrauri, the Ligier Judds of Stefan Johansson and former Imola pole winner René Arnoux, and the Zakspeed turbo of Bernd Schneider all failed to qualify, while the Osella of Italian Nicola Larini was excluded after scrutineering when it was discovered that the car's engine mounting points had been illegally changed. The scrutineers ruled that this constituted an entirely new chassis for the Osella FA1L and as the new chassis had not yet been crash approved by FISA, the team was excluded from the meeting. For Ligier it was the first time since the team's début in Formula One in F1 season of 1976 that neither car had qualified for a race. For Arnoux it was a bitter pill to swallow as he had sat on the pole at the circuit three times previously when he had driven for both Renault (1980 and 1982) and Ferrari (1983). Johansson, driving for Ferrari (1985 and 1986) and McLaren the previous year, had finished each race in the points. After qualifying, Lotus team boss Peter Warr and lead driver Nelson Piquet made the claim that despite the three second gap between the McLarens and the rest of the field, they believed the Lotus and even the Ferraris were better aerodynamically than the McLarens and that would hurt their fuel consumption on what was one of the most fuel thirsty circuits on the calendar. Warr predicted the McLarens would not be able to maintain their advantage and still finish the race on their 150 litre fuel limit. Not for the first time, or the last, his public predictions would prove to be wrong.
Жарыс қорытындылары
Айртон Сеннаның McLaren машинасы старттан бастап көшбасшылықты сақтап келді, ал оның командаласы Ален Просттың қозғалтқышы тоқтады, нәтижесінде ол старттық торға орналасуға мәжбүр болды (кейін Прост парад айналымында да қозғалтқыш тоқтағанын хабарлады). Машина әлі де инерциямен қозғалғандықтан, ол қозғалтқышты қайта іске қосты, бірақ жарыс басталғанда қозғалтқыш тағы да тоқтауға жақын болды, соның салдарынан ол Эдди Чивердің Arrows машинасынан кейін 7-орынға түсті. Ол осы орындарды қайтаруға және 8-айналымда екінші орынға көтерілуге үлкерді, бірақ трафик ағынына байланысты Сеннаны қуып жете алмады, ол қашықтықты бақылап отырды. 6-10 секундтық басымдылықты сақтап, Сенна соңғы айналымда жылдамдығын төмендетті, отыны бітпеуіне көз жеткізу үшін, бұл финиш сызығында Простқа дейінгі қашықтықты 2,3 секундқа дейін қысқартты. Прост кейіннен екінші орынға таласу кезінде турбо күшейткішін арттырғанын мойындады, және алаңның көп бөлігінде жылдам болғанымен, жарыстың соңына дейін отынын үнемдеуге мәжбүр болды, себебі отыны бітіп қалу қаупі бар еді. Нельсон Пике Lotus машинасымен күресті, бірақ Хонданың артық қуатын пайдаланып, Бенеттон, Williams және Бергердің Ferrari машиналарын қосқанда, 3-орынды сақтап қалды. Ол финиш сызығына жету үшін сәтті болды, өйткені оның позициясын сақтау үшін қосымша күш қажет болды. Егер ол финиш сызығына дейін төрт айналым ғана қалғанда озып кетпеген болса (яғни қалған үш айналымды ғана аяқтауы керек еді), онда соңғы айналымды аяқтауға жеткілікті отыны болмауы мүмкін еді. Найджел Манселл 11-орыннан жақсы старт алып, 40-айналымда Ривацца бұрылысында Пикетті тежеу кезінде озып, қысқа ғана уақытқа 3-орынға көтерілді. Алайда, Манселл Lotus машинасынан озып кеткеннен кейін, оның Williams машинасының артынан көк түтін көтеріле бастады, және бір айналымнан кейін Пике Хонданың артық қуатын пайдаланып, Тамбурелло арқылы Манселлді озып, Вильнёв арқылы 3-орынды қайта иеленді. Бұл озып кету қаншалықты жылдам болса да, Манселл кернеуді реттеушідегі ақаулық салдарынан 4-орынға түскеннен кейін бір айналымнан кейін жарыстан шықты. Тьерри Бутсеннің Benetton машинасы 4-орында финиш сызығын кесті, Герхард Бергер Ferrari машинасынан озып, бірақ жарыстың соңында машинасының құбырларының жарылуынан қозғалтқышының қуаты төмендеді, ал ұпайларды оның командаласы Алессандро Наннини жинады. Наннини Пикемен 3-орын үшін күресті, бірақ бұрыштарда үнемі жылдам болғанына қарамастан, ол тура жолдарда Хонданың артық қуатына мойынсұнуға мәжбүр болды. Пике мен Наннини Тоса шашырқағында дөңгелектерді соқты, және бірнеше айналымнан кейін итальяндық өзінің командаласына 4-орынды жоғалтты, өйткені әлем чемпионымен болған келесі дөңгелек соқтығысы Тосада айналуға себеп болды. Наннини Бутсенмен бірге 7-орынға түсті, Наннинидің айналуынан 2 секундқа кешікті, енді Пикеден кейін шабуыл жасады. Осыдан кейін Наннини ең жылдам атмосфералық айналым жасап, ұпайлар тізіміне және 5-орынға қайта оралды. Наннини соңғы айналымда Acqua Minerale шашырқағында газонды кесіп өткен Герхард Бергерден озылып, 6-орынға қанағаттанды. Кейбіреулер Бергердің бұл әрекеті үшін жазаланбағанына таң қалды, ал Ferrari командасының басшысы Чезаре Фиорио Бергердің Наннинимен соқтығысудан аулақ болуы үшін мұны жасауы қажет болды деп мәлімдеді, бірақ теледидардағы қайталанулар басқаша нәрсені көрсетті. Сенна мен Прост екеуі де Нельсон Пикеттің біліктілік уақытынан жылдам жарыс айналымын тіркеді, және екі McLaren жүргізушісі де 60 айналымдық жарыстың 56-айналымында Пикетті қоса алғанда, бүкіл алаңды озып кетті. Бұл Пике мен Бергер үшін жақсы жаңалық болды, өйткені олар атмосфералық Benetton машиналарына қарсы турбомобильдермен жұмыс істеді, себебі бұл олардың рұқсат етілген отынмен бір жарысты аз айналдыру керектігін білдірді және жарыстың соңғы үш айналымында күшейе алды. Просттің екінші орында тұрғаны оған 6 ұпай әкелді, ол 1984 жылғы F1 маусымы мен 1985 жылғы F1 маусымындағы McLaren командаласы Ники Лауданы 421,5 ұпаймен Лауданың 420,5 ұпаймен басып өтті. 1985 жылғы Сан-Марино Гран-приінде 2 кг салмақтан кем болғандықтан Прост дисквалификацияланғаннан бері McLaren командасында стандартты тәжірибеге айналғандай, екі McLaren машинасы да шахматтық туды алудан бірнеше метр қашықтықта тоқтады. Прост соңғы айналымға өзінің командаласынан 7 секундқа артта қалған, бірақ финиш сызығында 2,334 секундқа ғана артта қалды, өйткені Сенна жеңіске жету үшін және отынын үнемдеу үшін қажетті жылдамдықпен ғана жүрді. Бұрынғы жылдары көптеген турбомобильдердің отыны бітіп, Сан-Маринода жарысты аяқтамауы және 1988 жылғы 150 литрлік отын шегі 1986-1987 жылдардағыдан 45 литрге, ал 1984-1985 жылдардағы шектен 70 литрге төмен болғанын ескерсек, таңқаларлықтай, 1988 жылы Имолада турбомобильдердің ешқайсысы отыны бітпеді. Жергілікті батыр Микеле Альборетоның Ferrari машинасы ғана жарыстан шықты, ол 54-айналымда қозғалтқышы бұзылып, 18-орынға және соңғы орынға ие болды, бірақ ол таңертеңгі жаттығу кезінде де қозғалтқышы бұзылып, жарысқа екінші машинамен қатысуға мәжбүр болды. Ол сондай-ақ жаттығу айналымында қозғалтқышы тоқтағаннан кейін алаңның соңынан стартқа тұруға мәжбүр болды.
The McLaren of Ayrton Senna led from the start, whilst his teammate Alain Prost had his engine stall coming to take his place on the grid (Prost later reported that the engine had also stalled earlier on the parade lap). The car was still rolling so he bump started it but it almost stalled again as the race started and he dropped to 7th place behind the Arrows of Eddie Cheever. Whilst he was able to recover these places and get back to second place by lap 8, he could not catch Senna who controlled the gap according to the traffic. Maintaining a lead of 6–10 seconds, Senna slowed on the last lap to make sure he finished without running out of fuel which reduced the gap to the pursuing Prost to just 2.3 seconds at the line. Prost later admitted he had turned up his turbo boost in his fight up to second and although still lapping quicker than most of the field, he was then forced to conserve for the rest of the race for fear of running dry before the end. Nelson Piquet battled with an ill handling Lotus but used superior Honda power to maintain 3rd place ahead of a train of cars including both Benettons, both Williams and Berger's Ferrari. He was lucky to make it to the finish line as the extra boost needed to keep his position cut severely into his fuel. Had he not been lapped only four laps from the finish (meaning he only had to complete three of the remaining laps), he might not have had enough fuel to complete his last lap. Nigel Mansell made a superb drive from a poor 11th place on the grid to be briefly up to 3rd place after taking Piquet under braking for the Rivazza on lap 40. However, as soon as Mansell got past the Lotus, blue oil smoke started to appear from the back of his Williams and less than a lap later Piquet again used his Honda's superior power to slipstream Mansell through the Tamburello and re take 3rd through Villeneuve. However fleeting the move was, Mansell would retire just a lap after dropping to 4th with a faulty voltage regulator. Thierry Boutsen's Benetton came home in 4th ahead of Gerhard Berger in the Ferrari, though late in the race he was hampered by a down on power engine thanks to a cracked exhaust on his car, and rounding out the points was his teammate Alessandro Nannini. Nannini had been fighting for 3rd place with Piquet, but despite being consistently quicker in the corners, he had to yield to superior Honda power on the straights. Piquet and Nannini banged wheels at the Tosa hairpin, and a couple of laps later the Italian lost 4th place to his teammate after another wheel banging dual with the reigning World Champion caused him to spin at Tosa. Nannini dropped to 7th with Boutsen, delayed 2 seconds by Nannini's spin, now charging after Piquet. A fired up Nannini then put in the fastest atmospheric lap in a climb back into the points and 5th place. Nannini had to settle for 6th though after being passed on the last lap at the Acqua Minerale chicane by a grass cutting Gerhard Berger, now charging thanks to being lapped and having to drive one less lap on fuel. Some were surprised that Berger wasn't penalised for the move and while Ferrari team boss Cesare Fiorio claimed it was necessary for Berger to avoid a crash with Nannini, television replays suggested otherwise. Both Senna and Prost recorded a fastest race lap faster than Nelson Piquet's qualifying time and both McLaren drivers had lapped the entire field up to and including Piquet in 3rd place by lap 56 of the 60 lap race. That was actually good news for Piquet and Berger in their turbo powered cars against the atmospheric Benettons as it meant they had to do one less race lap on their allowed fuel and could push harder for the final three laps of the race. Prost's second place earned him 6 points which saw him surpass his F1 season of 1984 and F1 season of 1985 McLaren teammate Niki Lauda as the all time career points leader, with 421.5 to Lauda's 420.5 points. In what had become standard practice at McLaren since Prost's disqualification for being 2 kg underweight at the 1985 San Marino Grand Prix, both McLarens stopped within metres of taking the chequered flag. Prost had started the last lap some 7 seconds behind his teammate but was only 2.334 behind at the flag as Senna had driven only as fast as he needed to both win and conserve fuel at what was traditionally one of the most fuel thirsty circuits on the Formula One calendar. Surprisingly given that in previous years numerous drivers of turbo powered cars had failed to finish a race at San Marino due to running out of fuel and that the 1988 fuel limit of 150 litres was 45 less than in 1986 1987, and 70 less than the 1984 1985 limit, no turbo runner ran out of fuel at Imola in 1988. The only turbo starter to not finish was the Ferrari of local hero Michele Alboreto, who was classified as 18th and last despite suffering engine failure on lap 54. This was his second engine failure of the day after his Ferrari also blew up in the morning warm up session forcing him into the spare car for the race. He was also forced to start from the rear of the field after stalling his engine as the field went away on the warm up lap.
Іріктеу
Орын № Жүруші Құрылыс Q1 Q2 Аралық 1 12 Айртон Сенна McLaren Honda 1:41.278 1:27.148 — 2 11 Ален Прост McLaren Honda 1:41.597 1:27.919 +0.771 3 1 Нельсон Пике Lotus Honda 1:44.806 1:30.500 +3.352 4 19 Алессандро Наннини Benetton Ford 1:45.090 1:30.590 +3.442 5 28 Герхард Бергер Ferrari 1:43.394 1:30.683 +3.535 6 6 Риккардо Патрезе Williams Judd 1:45.673 1:30.952 +3.804 7 18 Эдди Чивер Arrows Megatron 1:48.399 1:31.300 +4.152 8 20 Тьерри Бутсен Benetton Ford уақыт жоқ 1:31.414 +3.993 9 16 Иван Капелли March Judd 1:47.518 1:31.519 +4.371 10 27 Микеле Альборето Ferrari 1:45.982 1:31.520 +4.372 11 5 Найжел Мэнселл Williams Judd 1:45.616 1:31.635 +4.487 12 2 Сатору Накадзима Lotus Honda 1:47.399 1:31.647 +4.499 13 14 Филипп Стрейфф AGS Ford 1:47.465 1:32.013 +4.865 14 17 Дерек Уорвик Arrows Megatron 1:49.081 1:32.483 +5.335 15 30 Филипп Аллио Lola Ford 1:47.215 1:32.712 +5.564 16 22 Андреа де Чесарис Rial Ford уақыт жоқ 1:33.037 +5.889 17 31 Габриэле Таркуини Coloni Ford 1:48.146 1:33.236 +6.088 18 24 Луис Перес Сала Minardi Ford 1:49.211 1:33.239 +6.091 19 29 Янник Дальмас Lola Ford 1:46.062 1:33.374 +6.226 20 15 Маурисио Гугельмин March Judd 1:49.306 1:33.448 +6.300 21 4 Джулиан Бейли Tyrrell Ford уақыт жоқ 1:33.874 +6.726 22 23 Адриан Кампос Minardi Ford 1:49.012 1:33.903 +6.755 23 3 Джонатан Палмер Tyrrell Ford 1:47.265 1:33.972 +6.824 24 36 Алекс Каффи Dallara Ford 1:48.156 1:34.204 +7.056 25 9 Пьеркарло Гинцани Zakspeed 1:48.463 1:34.567 +7.419 26 33 Стефано Модена EuroBrun Ford 1:48.466 1:34.782 +7.634 DNQ 32 Оскар Ларраури EuroBrun Ford 1:54.566 1:35.077 +7.929 DNQ 26 Стефан Йоханссон Ligier Judd 1:43.633 1:35.654 +8.506 DNQ 25 Рене Арну Ligier Judd 1:49.054 1:36.123 +8.975 DNQ 10 Бернд Шнайдер Zakspeed 1:51.498 1:36.218 +9.070 EX 21 Никола Ларини Osella
Pos No Driver Constructor Q1 Q2 Gap 1 12 Ayrton Senna McLaren Honda 1:41.278 1:27.148 — 2 11 Alain Prost McLaren Honda 1:41.597 1:27.919 +0.771 3 1 Nelson Piquet Lotus Honda 1:44.806 1:30.500 +3.352 4 19 Alessandro Nannini Benetton Ford 1:45.090 1:30.590 +3.442 5 28 Gerhard Berger Ferrari 1:43.394 1:30.683 +3.535 6 6 Riccardo Patrese Williams Judd 1:45.673 1:30.952 +3.804 7 18 Eddie Cheever Arrows Megatron 1:48.399 1:31.300 +4.152 8 20 Thierry Boutsen Benetton Ford no time 1:31.414 +3.993 9 16 Ivan Capelli March Judd 1:47.518 1:31.519 +4.371 10 27 Michele Alboreto Ferrari 1:45.982 1:31.520 +4.372 11 5 Nigel Mansell Williams Judd 1:45.616 1:31.635 +4.487 12 2 Satoru Nakajima Lotus Honda 1:47.399 1:31.647 +4.499 13 14 Philippe Streiff AGS Ford 1:47.465 1:32.013 +4.865 14 17 Derek Warwick Arrows Megatron 1:49.081 1:32.483 +5.335 15 30 Philippe Alliot Lola Ford 1:47.215 1:32.712 +5.564 16 22 Andrea de Cesaris Rial Ford no time 1:33.037 +5.889 17 31 Gabriele Tarquini Coloni Ford 1:48.146 1:33.236 +6.088 18 24 Luis Pérez Sala Minardi Ford 1:49.211 1:33.239 +6.091 19 29 Yannick Dalmas Lola Ford 1:46.062 1:33.374 +6.226 20 15 Maurício Gugelmin March Judd 1:49.306 1:33.448 +6.300 21 4 Julian Bailey Tyrrell Ford no time 1:33.874 +6.726 22 23 Adrian Campos Minardi Ford 1:49.012 1:33.903 +6.755 23 3 Jonathan Palmer Tyrrell Ford 1:47.265 1:33.972 +6.824 24 36 Alex Caffi Dallara Ford 1:48.156 1:34.204 +7.056 25 9 Piercarlo Ghinzani Zakspeed 1:48.463 1:34.567 +7.419 26 33 Stefano Modena EuroBrun Ford 1:48.466 1:34.782 +7.634 DNQ 32 Oscar Larrauri EuroBrun Ford 1:54.566 1:35.077 +7.929 DNQ 26 Stefan Johansson Ligier Judd 1:43.633 1:35.654 +8.506 DNQ 25 René Arnoux Ligier Judd 1:49.054 1:36.123 +8.975 DNQ 10 Bernd Schneider Zakspeed 1:51.498 1:36.218 +9.070 EX 21 Nicola Larini Osella
Жарыс
Орын № Жүргізуші Ұйым Лаптар Уақыт/Шығу Орын Ұпайлар 1 12 Айртон Сенна McLaren Honda 60 1:32:41.264 1 9 2 11 Ален Прост McLaren Honda 60 + 2.334 2 6 3 1 Нельсон Пике Lotus Honda 59 + 1 Лап 3 4 4 20 Тьерри Бутсен Benetton Ford 59 + 1 Лап 8 3 5 28 Герхард Бергер Ferrari 59 + 1 Лап 5 2 6 19 Алессандро Наннини Benetton Ford 59 + 1 Лап 4 1 7 18 Эдди Чивер Arrows Megatron 59 + 1 Лап 7 8 2 Сатору Накадзима Lotus Honda 59 + 1 Лап 12 9 17 Дерек Уорвик Arrows Megatron 58 + 2 Лап 14 10 14 Филипп Стрейфф AGS Ford 58 + 2 Лап 13 11 24 Луис Перес Сала Minardi Ford 58 + 2 Лап 18 12 29 Янник Дальма Lola Ford 58 + 2 Лап 19 13 6 Риккардо Патрезе Williams Judd 58 + 2 Лап 6 14 3 Джонатан Палмер Tyrrell Ford 58 + 2 Лап 23 15 15 Маурисио Гугельмин March Judd 58 + 2 Лап 20 16 23 Адриан Кампос Minardi Ford 57 + 3 Лап 22 17 30 Филипп Аллио Lola Ford 57 + 3 Лап 15 18 27 Микеле Альборето Ferrari 54 Қозғалтқыш 10 NC 33 Стефано Модена EuroBrun Ford 52 Классификацияланбады 26 Ret 4 Джулиан Бейли Tyrrell Ford 48 Жәшік 21 Ret 5 Найджел Мэнселл Williams Judd 42 Қозғалтқыш 11 Ret 31 Габриэле Таркуини Coloni Ford 40 Отын жүйесі 17 Ret 36 Алекс Каффи Dallara Ford 18 Жәшік 24 Ret 9 Пьеркарло Гинцани Zakspeed 16 Жәшік 25 Ret 16 Иван Капелли March Judd 2 Жәшік 9 Ret 22 Андреа де Чесарис Rial Ford 1 Ілгектік 16 DSQ 21 Никола Ларини Osella Шығарылды DNQ 32 Оскар Ларраури EuroBrun Ford DNQ 26 Стефан Йоханссон Ligier Judd DNQ 25 Рене Арну Ligier Judd DNQ 10 Бернд Шнайдер Zakspeed Источник:
Pos No Driver Constructor Laps Time/Retired Grid Points 1 12 Ayrton Senna McLaren Honda 60 1:32:41.264 1 9 2 11 Alain Prost McLaren Honda 60 + 2.334 2 6 3 1 Nelson Piquet Lotus Honda 59 + 1 Lap 3 4 4 20 Thierry Boutsen Benetton Ford 59 + 1 Lap 8 3 5 28 Gerhard Berger Ferrari 59 + 1 Lap 5 2 6 19 Alessandro Nannini Benetton Ford 59 + 1 Lap 4 1 7 18 Eddie Cheever Arrows Megatron 59 + 1 Lap 7 8 2 Satoru Nakajima Lotus Honda 59 + 1 Lap 12 9 17 Derek Warwick Arrows Megatron 58 + 2 Laps 14 10 14 Philippe Streiff AGS Ford 58 + 2 Laps 13 11 24 Luis Pérez Sala Minardi Ford 58 + 2 Laps 18 12 29 Yannick Dalmas Lola Ford 58 + 2 Laps 19 13 6 Riccardo Patrese Williams Judd 58 + 2 Laps 6 14 3 Jonathan Palmer Tyrrell Ford 58 + 2 Laps 23 15 15 Maurício Gugelmin March Judd 58 + 2 Laps 20 16 23 Adrián Campos Minardi Ford 57 + 3 Laps 22 17 30 Philippe Alliot Lola Ford 57 + 3 Laps 15 18 27 Michele Alboreto Ferrari 54 Engine 10 NC 33 Stefano Modena EuroBrun Ford 52 Not Classified 26 Ret 4 Julian Bailey Tyrrell Ford 48 Gearbox 21 Ret 5 Nigel Mansell Williams Judd 42 Engine 11 Ret 31 Gabriele Tarquini Coloni Ford 40 Fuel System 17 Ret 36 Alex Caffi Dallara Ford 18 Gearbox 24 Ret 9 Piercarlo Ghinzani Zakspeed 16 Gearbox 25 Ret 16 Ivan Capelli March Judd 2 Gearbox 9 Ret 22 Andrea de Cesaris Rial Ford 1 Suspension 16 DSQ 21 Nicola Larini Osella Excluded DNQ 32 Oscar Larrauri EuroBrun Ford DNQ 26 Stefan Johansson Ligier Judd DNQ 25 René Arnoux Ligier Judd DNQ 10 Bernd Schneider Zakspeed Source: