1989 жылғы Бразилия Гран-при: Манселлдің жеңісі және жарысқа іріктеу кезеңдері

Кіріспе

1989 жылғы Бразилия Гран-приі – 1989 жылғы 26 наурызда Рио-де-Жанейродағы Жакарепагуа трассасында өткен Формула-1 автожарысы. Бұл 1989 жылғы Формула-1 әлем чемпионатының бірінші жарысы болды. 61 айналымнан тұратын жарысты Ferrari командасының ағылшын пилоты Найджел Манселл жеңіп алды, француз Ален Прост McLaren Honda командасымен екінші, ал бразилиялық пилот Маурисио Гугельмин March Judd командасымен үшінші орынға ие болды. Бұл жарыста жартылай автоматты беріліс қорабына ие автомобиль тұңғыш рет жеңіске жетті. Манселл жеңіске үміттенбегендіктен ерте рейске билет алғанын әзілдеп айтқан еді, ал марапаттау рәсімінде ол трофейді көтеріп тұрғанда қолына жарақат алды.

Алдын ала біліктілік туралы есеп

1989 жылы жұма күні таңертеңгілік алдын ала іріктеу сессияларына бірнеше команда қатысуы қажет болды, осылайша жұма күні түстен кейін және сенбіде негізгі іріктеу сессияларына отыз машинаға дейін қысқарту үшін. Маусымның ортасында алдын ала іріктеу тобы қайта қарастырылды, ұпай жинаған, табысты командаларға алдын ала іріктеуден өтуден босатылып, табыссыз командалар маусымның ортасынан бастап алдын ала іріктеуден өтуге міндеттелді. 1989 жылы Бразилияда өткен алғашқы Гран-приде бес машинаға жол берілді. AGS командасы бір машинадан екіге дейін ұлғайды, ал олардың бірінші машинасын Филипп Стрейфф басқаратын болды, ол алдын ала іріктеуге қатысудан босатылды. Алайда, француз спортшысы апта ортасында трассадағы сынақ кезінде апатқа ұшырап, паралич болды, осы оқиға оның мансабын аяқтады. Гран-при демалысында оны алмастырмады, нәтижесінде алдын ала іріктеу сессиясынан қосымша машина өтті. FIRST командасы жарысқа қатысудан бұрын бас тартты, себебі машина FIA-ның міндетті маусым алдындағы қақтығыс сынағынан өтпеді. Сессияға он үш машина қатысты. Олардың ішінде 1988 жылы қатыспаған екі Brabham және екі машинамен қатысқан жаңа Onyx командасы болды. Сонымен қатар, екі Zakspeed және екі Osella да қатысты. Бұл EuroBrun командасынан жалғыз бір машина және 1989 жылы бір машинадан екіге дейін ұлғайтқан төрт команданың екінші машиналары – AGS, Coloni, Dallara және Rial болды. Сессия барысында Мартин Брандл мен Стефано Моденаның екі Brabham машинасы басқа қатысушылардан айқын артық жылдамдық көрсетіп, 1-2 орындарды сенімді түрде иеленді. Үшінші орынды дебют жасаған швейцариялық жүргізуші Грегор Фойтек басқарған EuroBrun, ал төртінші орынды Никола Ларинидің Osella машинасы иеленді. Осы жолы іріктеуге өткен бесінші жылдам жүргізуші Zakspeed командасының Бернд Шнайдері болды. Алтыншы орынды Алекс Каффи (Dallara) алды, ол екінші Osella машинасының ардагері Пьеркарло Гинзаниден озып кетті. Тағы бір жаңадан келген, неміс жүргізушісі Волкер Вайдлер Rial машинасымен сегізінші орынды, Пьер Анри Рафанельдің Coloni машинасы тоғызыншы орынды иеленді, ол сондай-ақ Формула-1-де алғаш рет қатысып жатқан Жоахим Винкельхоктан озып кетті (AGS). Он бірінші орында Агури Судзукидің екінші Zakspeed машинасы болды, ал Onyx жүргізушілері уақыт тізімінде төменде қалды, себебі олардың жаңа машинасымен сынақ жүргізуге жеткілікті уақыт болмады. Стефан Йоханссон өзінің бельгиялық әріптесі Бертран Гашоттан жылдам болды, ол да сессияда Формула-1-де дебют жасады, бірақ Брандлдің көрсеткен уақытынан жеті секундтан астам қалып қойды. Джонни Герберт (Benetton) және Оливье Груйяр (Ligier) екеуі де алғашқы Формула-1 жарыстарына қатысты.

Several teams were required to participate in the Friday morning pre qualifying sessions during 1989, in order to reduce the field to thirty cars for the main qualifying sessions on Friday afternoon and Saturday. At the midway point of the season, the pre qualifying group was to be reassessed, with the more successful, points scoring teams being allowed to avoid pre qualifying, and unsuccessful teams being required to pre qualify from mid season onwards. At this first Grand Prix of 1989 in Brazil, five cars were allowed to progress. The AGS team had expanded from one car to two, and their first car, to be driven by Philippe Streiff, was not required to pre qualify. However, the Frenchman had been paralysed in a midweek testing crash at the circuit, which ended his career. He was not replaced for the Grand Prix weekend, allowing an extra car to progress from the pre qualifying session. The FIRST team withdrew before the event, as the car had failed a mandatory FIA pre season crash test. This left thirteen cars participating in the session. They included the two Brabhams, as the team had not participated in 1988, and the new Onyx team with their two car entry. Also included were the two Zakspeeds and the two Osellas. This left five other cars: the sole single car entry from EuroBrun, and the second cars of the four teams expanding from one car to two for 1989, namely AGS, Coloni, Dallara and Rial. During the session, the two Brabhams of Martin Brundle and Stefano Modena were considerably faster than the other entrants, securing a comfortable 1–2. Third was the EuroBrun driven by debutant Swiss driver Gregor Foitek, and fourth was the Osella of Nicola Larini. The fortunate fifth fastest runner, who also went through to qualifying on this occasion, was Zakspeed's Bernd Schneider. Missing out in sixth was Alex Caffi in the Dallara, ahead of veteran Piercarlo Ghinzani in the other Osella. Another newcomer, German driver Volker Weidler was eighth in the Rial, with Pierre Henri Raphanel's Coloni ninth, ahead of Joachim Winkelhock, also competing in Formula One for the first time, in the AGS. Eleventh was the second Zakspeed of Aguri Suzuki, with the Onyx drivers a little way adrift at the bottom of the time sheets, having had little time to test their new car. Stefan Johansson was faster than his Belgian team mate Bertrand Gachot, the other driver in the session to make his Formula One debut, but was still over seven seconds slower than Brundle's time. Johnny Herbert (Benetton) and Olivier Grouillard (Ligier) both qualified for their first Formula One races.

Біліктілік жіктелуі

Орын № Жүргізуші Командасы Q1 Q2 Айырмасы 1 1 Ayrton Senna McLaren Honda 1:26.205 1:25.302 2 6 Riccardo Patrese Williams Renault 1:26.172 7:12.732 +0.870 3 28 Gerhard Berger Ferrari 1:26.271 1:26.394 +0.969 4 5 Thierry Boutsen Williams Renault 1:27.367 1:26.459 +1.157 5 2 Alain Prost McLaren Honda 1:27.095 1:26.620 +1.318 6 27 Nigel Mansell Ferrari 1:27.249 1:26.772 +1.470 7 16 Ivan Capelli March Judd 1:27.525 1:27.035 +1.733 8 9 Derek Warwick Arrows Ford 1:27.937 1:27.408 +2.106 9 11 Nelson Piquet Lotus Judd 1:28.423 1:27.437 +2.135 10 20 Johnny Herbert Benetton Ford 1:27.626 1:27.754 +2.324 11 19 Alessandro Nannini Benetton Ford 1:28.394 1:27.865 +2.563 12 15 Maurício Gugelmin March Judd 1:27.956 1:28.581 +2.654 13 7 Martin Brundle Brabham Judd 1:29.138 1:28.274 +2.972 14 8 Stefano Modena Brabham Judd 1:28.621 1:28.942 +3.319 15 22 Andrea de Cesaris Dallara Ford 1:29.005 1:29.206 +3.703 16 23 Pierluigi Martini Minardi Ford 1:30.077 1:29.435 +4.133 17 38 Christian Danner Rial Ford 1:30.460 1:29.455 +4.153 18 3 Jonathan Palmer Tyrrell Ford 1:30.443 1:29.573 +4.271 19 17 Nicola Larini Osella Ford 1:31.341 1:30.146 +4.844 20 4 Michele Alboreto Tyrrell Ford 1:32.260 1:30.255 +4.953 21 12 Satoru Nakajima Lotus Judd 1:30.942 1:30.375 +5.073 22 26 Olivier Grouillard Ligier Ford 1:30.410 1:30.666 +5.108 23 24 Luis Pérez Sala Minardi Ford 1:30.702 1:30.643 +5.341 24 10 Eddie Cheever Arrows Ford 1:30.657 1:31.068 +5.355 25 34 Bernd Schneider Zakspeed Yamaha 1:32.346 1:30.861 +5.559 26 30 Philippe Alliot Lola Lamborghini 1:31.872 1:31.009 +5.707 27 29 Yannick Dalmas Lola Lamborghini 1:32.411 1:31.260 +5.958 28 25 René Arnoux Ligier Ford 1:34.232 1:31.376 +6.074 29 33 Gregor Foitek EuroBrun Judd 1:31.791 1:53.570 +6.489 30 31 Roberto Moreno Coloni Ford 1:32.561 1:34.894 +7.259

Жарыс туралы есеп

Бастауда Никола Ларини заңсыз старт үшін дисквалификацияланды. Манселл 1971 жылы Марио Андреттиден бері Феррари үшін Формула-1 дебютінде жеңіске жеткен алғашқы адам болды, бұл көрсеткіш 2007 жылғы Австралия Гран-присінде Кими Райкконен Феррари үшін жеңіске жеткенге дейін қайталанбады. Бұл жарыста жартылай автоматты беріліс қорабы бар автомобиль жеңіске жеткен алғашқы жарыс болды. Манселл жарыстан кейін кубокты ұстағанда қолына кесік алды. Оған Маклареннің Ален Просты және Марштың Маурисио Гугельмин қосылды, ол подиумға алғаш рет шықты. Алты ай бұрын Брэндс-Хатчтағы Formula 3000 жарысындағы ауыр апаттан қалпына келген Джонни Герберт, Benetton үшін Формула-1 дебютінде 4-орынды иеленді, Гугельминнен 1.123 секунд қалып қойды, ал командаласы Алессандро Наннини 6-орынды иеленді, ол Герберттен 7.748 секунд артта қалды. Жарыстың ең қиын жағдайына тап болған жүргізуші – Arrows командасының Дерек Уорвик болды. Екінші тоқталысында артқы дөңгелекті орнату кезінде 25 секундтан астам уақыт жоғалды. Ол ақырында 5-орынды иеленді, Манселден 18 секундқа кем, бұл пит-стоп Уорвик пен Arrows командасына алғашқы Гран-при жеңісінен айырған болуы мүмкін. Уорвиктің Arrows командаласы Эдди Чивер, Бернд Шнайдердің Zakspeed машинасының қатысуымен болған соқтығыстан кейін көлігінен түскеннен кейін құлап кетті. Arrows командасы Чивердің машинасына өзгеріс енгізуге мәжбүр болды, өйткені ол FIA қауіпсіздік тексеруінен өте алмады, онда жүргізушінің машинасынан шығуға бес секунд уақыты болды. Росс Браунның жаңа Arrows A11 үлгісінің дизайны ұзын бойлы америкалық үшін тығыз болды және жаттығулар алдында машинаға кіру қиын болды. Шнайдердің машинасына жаңа Yamaha V8 қозғалтқышы орнатылған, ол Филипп Стрейфтың апатынан кейін ғана жарысқа қатыса алды, ал FIA төрт емес, бес алдын ала іліккен жүргізушіге қатысуға рұқсат берді. Шнайдер маусымның соңғы кезеңіне дейін, яғни Жапониядағы жарысқа жеті айдан кейін қатыса алмады. Оның жаңа командаласы Агури Судзуки 1989 жылғы маусымның барлық 16 кезеңіне ілікпеді. Бұл Жакарепагуа және Рио-де-Жанейродағы соңғы Формула-1 жарысы болды. 1990 жылдан бастап Бразилия Гран-присі Айртон Сеннаның туған қаласы Сан-Паулудағы қысқартылған Интерлагос трассасында өткізіледі, ол бүгінгі күнге дейін сақталған.

At the start, Nicola Larini was disqualified for an illegal start. Mansell became the first man since Mario Andretti in 1971 to win on his Formula One debut for Ferrari, a feat that was not matched until Kimi Räikkönen won for Ferrari at the 2007 Australian Grand Prix. It was also the first race ever to be won by a car with a semi automatic gearbox. Mansell cut his hands on the trophy following the race. He was joined on the podium by McLaren's Alain Prost and March's Maurício Gugelmin, making his first appearance on the podium. Johnny Herbert, still recovering from his horrifying Formula 3000 crash at Brands Hatch six months earlier, finished 4th on his Formula 1 debut for Benetton, 1.123 seconds behind Gugelmin and 7.748 seconds in front of teammate Alessandro Nannini who finished 6th. The hard luck of the story of the race was Arrows driver Derek Warwick. There was a problem fitting a rear wheel during his second stop for tyres which lost him over 25 seconds. He eventually finished in fifth place, less than 18 seconds behind Mansell suggesting that the pit stop may have cost Warwick and Arrows their maiden Grand Prix victories. Warwick's Arrows teammate Eddie Cheever collapsed after exiting his car following the collision involving the Zakspeed of Bernd Schneider that ended his race. Arrows actually had to modify Cheever's car after he failed the FIA safety check where a driver had five seconds to be able to exit their car. The new Ross Brawn designed Arrows A11 was a tight fit for the tall American and he had trouble fitting into the car before practice. Schneider, whose car carried the new Yamaha V8 engine, only got into the race after Philippe Streiff's crash and the FIA had allowed five pre qualifiers to enter the main field instead of four. Schneider did not qualify for another race until the season's penultimate round in Japan some seven months later. His new teammate Aguri Suzuki ultimately failed to qualify for all 16 rounds of the 1989 season. This was the last Formula One race at Jacarepaguá and in Rio de Janeiro. From 1990, the Brazilian Grand Prix would be held at a shortened Interlagos in São Paulo, the home town of Ayrton Senna, where it is today.

Жасырын жіктеу

Орын № Тәуекелсіздік Жүгіруші Ұйымдама Тұрлар Уақыт/Шығу Орны Ұпайлар 1 27 Найжел Мэнселл Феррари 61 1:38:58.744 6 9 2 2 Ален Прост МакЛарен Хонда 61 + 7.809 5 6 3 15 Маурисио Гугельмин Марч Джадд 61 + 9.370 12 4 4 20 Джонни Герберт Бенеттон Форд 61 + 10.493 10 3 5 9 Дерек Уорвик Эрроус Форд 61 + 17.866 8 2 6 19 Алессандро Наннини Бенеттон Форд 61 + 18.241 11 1 7 3 Джонатан Палмер Тиррелл Форд 60 + 1 айналым 18 8 12 Сатору Накадзима Лотус Джадд 60 + 1 айналым 21 9 26 Оливье Груйяр Лижье Форд 60 + 1 айналым 22 10 4 Микеле Альборето Тиррелл Форд 59 + 2 айналым 20 11 1 Айртон Сенна МакЛарен Хонда 59 + 2 айналым 1 12 30 Филипп Аллио Лола Ламборгини 58 + 3 айналым 26 13 22 Андреа де Чесарис Даллара Форд 57 + 4 айналым 15 14 38 Кристиан Даннер Риал Форд 56 Жетек қорабы 17 Шығарылды 6 Риккардо Патрезе Уильямс Рено 51 Генератор 2 Шығарылды 10 Эдди Чивер Эрроус Форд 37 Соқтығысу 24 Шығарылды 34 Бернд Шнайдер Закспид Ямаха 36 Соқтығысу 25 Шығарылды 7 Мартин Брундл Брабам Джадд 27 Жарты ось 13 Шығарылды 16 Иван Капелли Марч Джадд 22 Ілмек 7 Шығарылды 11 Нельсон Пике Лотус Джадд 10 Отын жүйесі 9 Дисквалификация 17 Никола Ларини Оселла Форд 10 Заңсыз старт 19 Шығарылды 8 Стефано Модена Брабам Джадд 9 Жарты ось 14 Шығарылды 5 Тьерри Бутсен Уильямс Рено 3 Қозғалтқыш 4 Шығарылды 23 Пьерлуиджи Мартини Минарди Форд 2 Шасси 16 Шығарылды 28 Герхард Бергер Феррари 0 Соқтығысу 3 Шығарылды 24 Луис Перес Сала Минарди Форд 0 Соқтығысу 23 Қатысуға жіберілмеді 29 Янник Дальмас Лола Ламборгини Қатысуға жіберілмеді 25 Рене Арну Лижье Форд Қатысуға жіберілмеді 33 Грегор Фойтек ЕвроБрун Джадд Қатысуға жіберілмеді 31 Роберто Морено Колони Форд Қатысуға жіберілмеді 21 Алекс Каффи Даллара Форд Қатысуға жіберілмеді 18 Пьеркарло Гинцани Оселла Форд Қатысуға жіберілмеді 39 Волькер Вейдлер Риал Форд Қатысуға жіберілмеді 32 Пьер Анри Рафанель Колони Форд Қатысуға жіберілмеді 41 Йоахим Винкельхок АГС Форд Қатысуға жіберілмеді 35 Агури Сузуки Закспид Ямаха Қатысуға жіберілмеді 36 Стефан Йоханссон Оникс Форд Қатысуға жіберілмеді 37 Бертран Гашо Оникс Форд Дереккөз: