Кіріспе
1990 жылғы Сан-Марино Гран-приі (ресми түрде 10o Gran Premio di San Marino) — 1990 жылы 13 мамырда Имола қаласында өткен Формула-1 автожарысы. Бұл 1990 жылғы Формула-1 әлем чемпионатының үшінші жарысы болды. Жарыс трассаның 61 айналымында, жалпы қашықтығы [қашықтық көрсетілмеген] өткізілді. Жарысты итальяндық Riccardo Patrese жеңіп алды, ол Williams Renault командасынан қатысты. Бұл Патрезе үшін үшінші Гран-при жеңісі және 1983 жылғы Оңтүстік Африка Гран-приінен бергі алғашқы жеңісі болды. 2022 жылғы мәліметтер бойынша, Патрезе екі Гран-при жеңісі арасындағы ең ұзақ күту мерзімі бойынша рекордты сақтап тұр, ол 6 жыл, 6 ай және 28 күнге созылады. Жеңістер арасындағы ең көп Гран-приге қатысу рекорды да бұзылды және 2018 жылғы АҚШ Гран-приіне дейін Патрезе осы рекордымен болды, содан кейін Кими Райкконен оны алды. Австриялық жүргізуші Герхард Бергер McLaren Honda командасымен екінші орынды, ал Патрезедің отандасы Алессандро Наннини Benetton Ford командасымен үшінші орынды иеленді.
The race was won by Italian driver Riccardo Patrese, driving a Williams Renault. It was Patrese's third Grand Prix victory, and his first since the 1983 South African Grand Prix. as of 2022 Patrese holds the record for the longest waiting period between two Grand Prix wins, at 6 years, 6 months and 28 days. The record of most Grands Prix between wins was also broken and would be retained by Patrese until the 2018 United States Grand Prix when Kimi Räikkönen took the record. Austrian driver Gerhard Berger finished second in a McLaren Honda, with Patrese's compatriot Alessandro Nannini third in a Benetton Ford.
Өмірбаян
1990 жылғы әлем чемпионаттың алғашқы Еуропа жарысына дейін командалар құрамында бірнеше өзгеріс болды. «Брабам» командасы швейцариялық Грегор Фойтектің орнына австралиялық жүргізуші Дэвид Брабамды қосты, ол команданың негізін қалаушы сэр Джек Брабамның кіші ұлы еді. Фойтек қиындыққа тап болған «Оникс» командасына (оның бір бөлігін әкесі Карл басқарады) көшті, бұл командадағы Стефан Йоханссонның жұмысына қанағаттанбауына байланысты болды. Дэвид Брабамның ағасы Гэри «Life» командасынан кетіп, оны «толыққанды ұйымдаспаған және кәсіби емес» деп сипаттады. Оның орнына 1983 жылғы F1 маусымында соңғы рет жарысқа қатысқан итальяндық тәжірибелі жүргізуші Бруно Джакомелли келді. Ал Эмануэле Пирро гепатитке шалдыққандықтан маусымның алғашқы екі жарысын өткірмей, «Далара» командасына қайта оралды. Бірнеше команда жаңа машиналарын таныстырды, Харви Постлтвейттің жобалаған «Tyrrell 019» машинасы көп назар аударды. Бұл машина алдыңғы қанатты төменнен тіреп тұратын «жоғары мұрын» дизайнымен жасалған алғашқы F1 машинасы болды.