Кіріспе
АҚШ ядролық қаруы
B43 – АҚШ-тың әуеден тасталған, өнімділігі өзгертілетін термоядролық қаруы. Ол түрлі истребитель-бомбалаушы және бомбалаушы ұшақтарда қолданылды. B43 1956 жылдан бастап Лос-Аламос Ұлттық зертханасында жасалды және 1959 жылы өндіріске түсті. 1961 жылғы сәуірде қызметке енгізілді. Барлығы 2000 дана қару өндірілді, өндіріс 1965 жылы аяқталды. Кейбір түрлері парашютпен тежелді және ленталы парашютпен жабдықталған. B43 екі нұсқада – Mod 1 және Mod 2 түрінде жасалды, әрқайсысы бес өнімділік опциясын ұсынды. Нұсқасына қарай, B43-тің диаметрі және ұзындығы аралығында, ал салмағы аралығында болды. Оны төменгі биіктікте, мысалы, жарылыс, жер бетінде жарылыс, еркін түсіру, тікелей соқтығысу немесе жатып жеткізу опцияларымен жеткізуге болады. Жарылыс қуаты 70 килотонна TNT-ден 1 мегатонна TNT-ге дейін ауытқып отырды. B43 өз ядролық бөліну сатысында «Цеце» негізгі конструкциясын пайдаланды, сондай-ақ 1950 жылдардың ортасы мен соңындағы бірнеше конструкцияларда да қолданылды. B43 – 1964 жылдың маусымынан 1972 жылға дейін Германияда дислокацияланған кезде Канаданың CF 104 әуе кемелерімен тасымалданған төрт термоядролық гравитациялық бомбаның бірі болды.
The B43 was a United States air dropped variable yield thermonuclear weapon used by a wide variety of fighter bomber and bomber aircraft. The B43 was developed from 1956 by Los Alamos National Laboratory, entering production in 1959. It entered service in April 1961. Total production was 2,000 weapons, ending in 1965. Some variants were parachute retarded and featured a ribbon parachute. The B43 was built in two variants, Mod 1 and Mod 2, each with five yield options. Depending on version, the B43 was in diameter, and length was between and The various versions weighed between It could be delivered at altitudes as low as , with fuzing options for airburst, ground burst, free fall, contact, or laydown delivery. Explosive yield varied from 70 kilotons of TNT to 1 megaton of TNT. The B43 used the Tsetse primary design for its fission stage, as did several mid and late 1950s designs. The B43 was one of four thermonuclear gravity bombs carried by Canadian CF 104 jets while serving in Germany between June 1964 and 1972.
Жеткізу жүйелері
Көліктік ұшақтарға АҚШ Әскери-әуе күштерінің, Әскери-теңіз күштерінің және Әскери-теңіз корпусының көптеген истребительдері, бомбалаушылары мен шабуылдық ұшақтары кірді, оның ішінде A-3 Skywarrior, A-4 Skyhawk, A-5 Vigilante, A-6 Intruder, A-7 Corsair II, B-47 Stratojet, B-52 Stratofortress, B-58A Hustler, F-100 Super Sabre, F-105 Thunderchief, F-4 Phantom II, F-104 Starfighter, FB-111A стратегиялық бомбалаушы түрі, F-15E Strike Eagle, F-16 Fighting Falcon және F/A-18 Hornet. B-1B Lancer-дің де B43-ті тасымалдауы жоспарланған, бірақ B-1 ұшағын дәстүрлі шабуылдық міндеттерге қайта бағыттағанға дейін осы ұшақтың B43-ті тасымалдауға бекітілгені белгісіз. B43 сонымен қатар, SACEUR қолбасшылығымен НАТО-ға қарасты Ұлыбритания Корольдік әуе күштерінің Canberra және Valiant ұшақтарымен жеткізілді.
Сынған жебе
B43 ешқашан жауынгерлік қимылдарда қолданылмаған, бірақ ядролық оқиғаға қатысқан. 1965 жылдың 5 желтоқсанында, USS Ticonderoga (CVA 14) (VA 56 шабуыл эскадрильясы) ұшағынан A 4E Skyhawk (BuNo 151022) Жапония жағалауынан жоғалып кетті. Ұшақ 2-ші ангардан 2-ші лифт платформасына шығарылып жатқанда, платформа шетінен құлап, 4876.80 метр тереңдіктегі Тынық мұхитының түбіне түсті. Skyhawk Кагосима префектурасының Кикай аралынан шамалы қашықтықтағы жерде жоғалды. Ұшқыш LTJG Д. М. Вебстер, ұшақ корпусы және бомба ешқашан табылған жоқ. Оқиға сол кезде жария етілген жоқ, және 1989 жылы АҚШ Қорғаныс министрлігінің баяндамасында бір мегатондық бомбаның (жақында қызметтен алынып, жаңасымен ауыстырылған) жоғалып кеткені белгілі болғанға дейін құпия сақталды. Осыдан кейін Жапония оқиғаның толық мәліметтерін сұрады.
Қайтарып алынды
B43 қаруы 1980-ші жылдары қолданыстан шығарылды, ал соңғы B43 қарулары 1991 жылы жаңа B61 және B83 қарулары пайдасына зейнетке шығарылды.