Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Грекия мифологиясының кейіпкері, Крит патшасы
Greek mythical character, King of Crete
Грекия мифологиясында Идомен (/aɪ/'/d//ɒ//m//ɪ//n//i//ə//s/; Ἰδομενεύς) – Крит патшасы және қолбасшы, Крит әскерін Троя соғысына сексен қара кемемен бастап барған. Ол Еленаға күйеу болам дегендердің бірі және Теламондық Аякспен серік болған. Мерионес оның көлікшісі және жауынгерлік досы еді.
In Greek mythology, Idomeneus (/aɪ/'/d//ɒ//m//ɪ//n//i//ə//s/; Ἰδομενεύς) was a Cretan king and commander who led the Cretan armies to the Trojan War, in eighty black ships. He was also one of the suitors of Helen, as well as a comrade of the Telamonian Ajax. Meriones was his charioteer and brother in arms.
Сипаттама
Хронографиялық жазбасында Малалас Идоменесті "орташа бойдан жоғары, қара терілі, көркем көзді, жарасымды келген, денелі, жақсы мұрынды, қалың сақалды, сұлу бас, иілім шашы, шайқаста қаһарлы" деп сипаттаған.
Idomeneus was described by the chronicler Malalas in his account of the Chronography as "above average height, dark skinned, good eyes, well set, strong, good nose, thick beard, good head, curly hair, a berserker when fighting".
Отбасы
Идомен Девкалион мен Клеопатраның ұлы, Минос патшасы мен Пасифая патшайымының немересі, осылайша оның тегін күн құдайы Гелиостан бастауға болады. Ол Медаға үйленді, одан Орсилох, Клеисифра, Ификл және Лик дүниеге келді.
Idomeneus was the son of Deucalion and Cleopatra, grandson of King Minos and king of Crete and Queen Pasiphaë, thus tracing his line from Helios the sun god. He was husband of Meda by whom she became the mother of Orsilochus, Cleisithyra, Iphiclus and Lycus.
Мифология
Гомердің "Илиада" шығармасында Идоменей грек генералдарының алдыңғы қатарында болады, әскерін жетектеп, жаумен тікелей шайқасып, ауыр жарақаттан сау шығады. Идоменей Агамемнонның сенімді кеңесшілерінің бірі еді. Ол Ахаилердің көптеген батырлары жарақат алғанда негізгі қорғаушылардың бірі болды, тіпті Гектормен қысқаша шайқасып, оның шабуылын тойтарды. Гректердің көптеген басшылары сияқты, ол да оқиғаның соңында тірі және зор-сау. Ол Троялық жылқыға кірген ахаилердің бірі болды. Идоменей Трояда жиырма адамды және кем дегенде үш амазонка әйелін, оның ішінде Бремузаны өлтірді. Сервий Грамматик Вергилийдің "Энеида" туындысына жазған түсіндірмесінде сақталған кейінгі дәстүрлер оқиғаны былай жалғастырады: соғыс аяқталғаннан кейін Идоменейдің кемесі қатты дауылға тап болды. Ол Посейдонға үйіне оралғанда көріп қалған алғашқы тірі нәрсені құрбан ететінін уәде етті, егер Посейдон кемесі мен экипажын құтқаратын болса. Алғашқы тірі жан – Идоменейдің өз ұлы болды. Идоменей өз ұлын өлтіргеніне ашуланған құдайлар Критке оба эпидемиясын жіберді. Криттіктер оны Италиядағы Калабрияға (Апулиядағы Салентоның ежелгі атауы) және содан кейін Кіші Азиядағы Колофон қаласына жер аударды, ол сол жерде қайтыс болды. Маркус Террентий Варроның сөзіне қарағанда, Салентин тайпасы Идоменейден тараған, ол Криттен теңізге шығып, Иллирияға жеткен. Содан кейін ол Иллириялықтар мен Локриялықтармен бірге Салентоға келген. Афиналық Аполлодор сақтаған дәстүр бойынша, Идоменейді оның асырап алған ұлы Левк Криттен қуды, ол Идоменейдің әйелі Меданы азғырып, өлтіріп, Крит тағын басып алды. Бұл оқиғаны 17 ғасырдың француз жазушысы Франсуа Фенелон да сипаттаған. Моцарттың 1781 жылы жазған "Идоменей" операсы Идоменейдің Критке оралуы туралы оқиғаға негізделген. Бұл нұсқада Посейдон (операда Нептун) Идоменейдің ұлы Идамантені, Идоменей тағын жаңа буынға беру шартымен аман қалдырады.
In Homer's Iliad, Idomeneus is found among the first rank of the Greek generals, leading his troops and engaging the enemy head on, and escaping serious injury. Idomeneus was one of Agamemnon's trusted advisors. He was one of the primary defenders when most of the other Achaean heroes were injured, and even fought Hector briefly and repulsed his attack. Like most of the other leaders of the Greeks, he is alive and well as the story comes to a close. He was one of the Achaeans to enter the Trojan Horse. Idomeneus killed twenty men and at least three Amazon women, including Bremusa, at Troy. A later tradition, preserved by Servius the Grammarian in a commentary on Virgil's Aeneid, continues the story as follows: after the war, Idomeneus's ship hit a terrible storm. He promised Poseidon that he would sacrifice the first living thing he saw when he returned home if Poseidon would save his ship and crew. The first living thing was his son, whom Idomeneus duly sacrificed. The gods were angry at Idomeneus's murder of his own son and sent a plague to Crete. The Cretans sent him into exile in Calabria (ancient name of the Salento in Apulia), Italy and then Colophon in Asia Minor where he died. According to Marcus Terrentius Varro, the gens Salentini descended from Idomeneus, who had sailed from Crete to Illyria, and then together with Illyrians and Locrians from Illyria to Salento, see Grecìa Salentina. Alternatively, in a tradition preserved by Apollodorus of Athens, Idomeneus was driven out of Crete by Leucus, his foster son, who had seduced and then killed Idomeneus' wife Meda and usurped the throne of Crete. The tale is also covered by the French 17th century writer François Fénelon. Idomeneo, a 1781 opera seria by Mozart, is based on the story of Idomeneus's return to Crete. In this version, Poseidon (Neptune in the opera) spares Idomeneo's son Idamante, on condition that Idomeneo relinquish his throne to the new generation.