Кіріспе

Терезелерге қарайтын (итальянша: La finestra di fronte) – 2003 жылы Ферзан Өзпетек түсірген итальяндық фильм.

Сюжет

Джованна (Джованна Меццоджиорно) мен оның күйеуі Филиппо (Филиппо Нигро) өмірге кірісті. Екеуінің де бақытсыздыққа ұшыраған жұмыстары бар. Ол құс фабрикасында жұмыс істейді. Ол жұмыс істемегендіктен, түнгі ауысымда жұмыс істейді. Олар ақша, жыныстық қатынас, уақыт және жұмыс туралы дау-дамай жасайды. Бұл некеде махаббат тез кемиді деген жасырын сезім бар, және олар тек балаларының мүддесі үшін ғана әрекет етуде. Бір күні таңертең екеуі үйге қарай жүріп бара жатқанда, жолдар қарт кісімен (Массимо Жиротти) қиылысады. Ол уақытша жаһандық амнезиядан зардап шегеді, ол өзінің және қазіргі жағдайы туралы ештеңе есіне алмайды, бірақ алыс өткендегі кездейсоқ эпизодтарды еске түсіреді. Джованнаның наразылығына қарамастан, Филиппо оны түнде үйіне алып келеді, содан кейін оны келесі күні таңертең құпияны ашу үмітімен полицияға апарады. Одан кейін бір түнде бірнеше күн бойы асқынулар пайда болады. Қарт адамда таңғажайып оқиғалар, оның құпия өткеніне қатысты сылтауларды ашатын еске түсірулер болады. Оның әрекеттері Джованна мен Лоренцоның (Рауль Бова) кездесуіне әкеледі. Лоренцо Джованнаның көше маңында тұрады, олардың пәтерлерінің терезелері бір-біріне қарама-қарсы. Екеуінің арасындағы жыныстық тартылыс айқын көрінеді, өйткені олар бір-бірін жасырын бақылап, бір-біріне құмарлық танытады. Джованна мен Лоренцоның бірден басталған достығы тез арада флиртке, содан кейін құмарлықпен өбеуге айналады. Алайда Лоренцоның жұмысы оны жақын арада басқа қалаға ауыстырады, ал Джованна өте ыңғайсыз жағдайға тап болады, ол өте тез шешім қабылдауға мәжбүр болады. Жүрегі оған өз сезімдері бойынша әрекет ету керектігін айтады. Оның ақыл-ойы жауапкершілікке баруға шақырады. Алайда екеуі де қарттың құпиясын түсінбей, бір-біріне деген сезімдерін түсінуге тырысады. Қарт жігіт тек Симона деген есімді ғана есіне түсіреді, сондықтан Джованна мен оның отбасы оны осылай атайды. Джованна Симонның костюмін тазалауға алып барады және жакеттің қалтасынан оған Davide Veroli деген адамның махаббат хаты бар екенін табады. Келесі күні таңертең Симона жоғалады, сондықтан Джованна Симонеді анықтау және осы сәтте оны іздеу үшін Дәвид Веролидің ізін табуға кіріседі. Олар кездесуді ұйымдастырады. Джованна ескі Давид Веролимен бетпе-бет келгенде, ол олар Симоне деп атаған қарт адам екені анықталады. Шынында да, Симон Дәуіттің жас кезінде жақсы көрген адамы еді. Дәвид нацистердің Римдегі барлық яһудилерді өлтіретінін естіді. Ол боссын өлтіріп, мүмкіндігінше көп адамды ескерту үшін қашып кетті. Алайда, Давид жол қиылысында тұрды: ол басқаларға, оның көршілеріне, гомосексуалист екендігі үшін оған күлдіргендерге айтуды немесе алдымен Симонды іздеуді таңдау керек болды. Ол өзінің құрметке лайық екенін дәлелдеу үшін, алдымен, басқаларды құтқаруды таңдады. Осыдан кейін ол көптеген құрметке ие болды, бірақ ол өзінің жалғыз махаббатын жоғалтты. Ол өзінің кім екенін есіне түсірген соң, үйіне қайта оралды, бірақ өткен күндері оған баспана берген отбасыға ештеңе айтпады. Дегенмен олар өте жақсы дос болды. Дәвидте оған өміріндегі маңызды шешімдер қабылдауға көмектесті, мысалы, нан пісіру цехында жұмыс істеу арманын жүзеге асыру және некесі мен балалары үшін күресуге күш-қуат табу.

Қабылдау

Rotten Tomatoes сайтында фильм 66 сынға негізделген 64% рейтингке ие. 2004 жылы Film Journal International журналынан Кевин Лалли фильм туралы: «Бұл Италия киносының жарыққа шығып келе жатқан жұлдызы Джованна Меццогиорноны көрсететін керемет туынды және италияндық ардагер Массимо Жироттиге жасалған соңғы құрмет» деген пікір білдірді. Ол сондай-ақ фильмнің «құпиялы, әрқашан қызықтыратын» және режиссер Ферзан Озпетектың сценарийі оған «көбірек авторлық кино жанкүйерлерін» тартуы мүмкін екенін атап өтті.