Кіріспе

Бельгиялық велосипедші Роджер Де Вламинк (; 24 тамыз 1947 жылы туған) – бельгиялық бұрынғы кәсіби велосипедші. Рик Ван Лоой оны "өзінің буынындағы ең талантты және нағыз классикалық жарыс шебері" деп атады. Ол саяхатшы тігіншілер отбасында туғандықтан "Цыган" деп аталды, және Париж-Рубай төбелес жарысындағы жетістіктерімен әйгілі, бірақ басқа "Монумент" жарыстарындағы өнері де оған теңдесі жоқ рекорд сыйлады. Париж-Рубайдағы жетістіктері үшін оған "Мсье Париж-Рубай" деген лақап ат берілді.

Ерте өмір және әуесқойлық мансабы

Де Вламинк 1947 жылы 24 тамызда Шығыс Фландрияның Экло қаласында дүниеге келді. Оның алғашқы сүйікті спорты – футбол. 16 жасында Ф. С. Экло клубында өнер көрсетті. Ол осы салада мансап құра алатын еді, алайда оның ағасы Эрик кәсіби велосипедші ретінде табысқа жеткендіктен, Роджерді де велосипед тебуге ықпал етті. Ол 1965 жылы жасөспірімдер арасында жарысқа қатысып, бір жеңіс тіркеді, бірақ 1966 жылы 25 жеңіске қол жеткізді. Роджер мен Эрик қыста велокросспен айналысты. 1968 жылы Люксембургте Эрик кәсіби әлем чемпионы, ал Роджер әуесқойлар арасындағы чемпионы атанды. Роджер 1975 жылы кәсіби титулды жеңіп алды.

Кәсіби мансап

Де Вламинк 1969 жылғы маусымның басында «Фландрия Деклерк» командасымен кәсіби спортқа қадам басты және өзінің алғашқы жарысында «Het Volk» айналымын жеңіп алды. Де Вламинктің мансабы Эдди Меркстің мансабымен қатар дамыды және ол өзінің мансабы бойында Меркспен үстемдік үшін күресті. Де Вламинк «Париж-Рубай» жарысына 14 рет қатысып, төрт рет жеңіске жетті (1972, 1974, 1975, 1977), төрт рет екінші, бір рет үшінші, бір рет бесінші, бір рет алтыншы, екі рет жетінші орын алды және тек 1980 жылы жарыстан шықты. Оның циклокросс шебері ретіндегі дағдысы оны жарыс өтетін Солтүстік Францияның тасты жолдарына жақсы білуге мүмкіндік берді. Де Вламинк көктемгі классикалық жарыстарға дайындық ретінде маусымның басында өтетін итальяндық көп күндік жарыс «Тиррено-Адриатиконы» пайдаланды. Ол 1972 және 1977 жылдар аралығында жарыста үстемдік құрып, барлық кезеңдерде жеңіске жетіп, 15 кезеңді жеңіп алды. Оның алты жеңісі – барлық уақыттағы ең көп жеңіс көрсеткіші және тағы бір велосипедші жарысты екі реттен артық жеңген емес. Де Вламинк бес «Велосипед спортының бес ескерткішінің» (Милан-Сан-Ремо, Фландрия айналымы, Париж-Рубай, Льеж-Бастонь-Льеж және Ломбардия айналымы) барлығын жеңген үш велосипедшінің бірі. Қалған екеуі – бельгиялық Рик ван Лой және Эдди Меркс. Барлығында Де Вламинк 11 «Монумент» жарысында жеңіске жетті және қосымша 25 рет үздік ондыққа кірді. Ол жеңіске жетпеген жалғыз маңызды бір күндік жарыс – жол жарысының әлем чемпионаты, онда ол 1975 жылы голландиялық Хенни Куйперден кейін екінші орын алды. Ол үш рет «Тур де Франс» жарысына қатысып, 1970 жылы Амиен мен Валенсиен қалалары арасындағы 6-шы кезеңді жеңіп алды. Де Вламинк «Джиро д’Италия» жарысында үш рет және жалпы 22 кезеңді жеңіп алды, соның ішінде 1975 жылы жеті кезеңді жеңіп алды. 1984 жылы соңғы маусымында ол «Вуэльта а Эспанья» жарысында бір кезеңді жеңіп алды. Оның мансабы 15 жылға созылды және ол 259 жол жарысында жеңіске жетті. Ол әрқашан циклокросспен белсенді айналысып, нәтижесінде 70 циклокросс жарысында жеңіске жетіп, 1975 жылы әлем чемпионы атанды. Де Вламинк тректе де сәтті өнер көрсетті, бірнеше рет жүлделі орындарға ие болды және 1972 жылы Патрик Серкумен бірге ұлттық «Мэдисон» титулын жеңіп алды. Бұл оны жол велосипедтерінде, циклокроста және трек велосипедтерінде Бельгияның ұлттық чемпионатын жеңген жалғыз велосипедші етеді.

Мерккпен бәсекелестік

1970 жылы Рик Ван Лоой карьерасын аяқтады, содан кейін көптеген жанкүйерлер Роджер Де Влеминкке оның ізбасары ретінде үміт артты. Ван Лоойдың орнын басатын тағы бір жас шабандоз – Эдди Меркс болатын. Екеуінің кәсіби мансабы басталған кезде, Де Влеминк әрқашан Мерксті жеңгісі келді. Егер біреу басқа шабандоз екінші орын алса, тіпті көңілі тоңды, себебі сонда оған қарсы ешкім жоқ деп айтуға болар еді. Бірнеше жыл бір-бірімен жарысқаннан кейін, екеуі бір-біріне қатысты көзқарасын өзгертті. Де Влеминк Меркстің жетістіктерін құрметтеді, ал Меркс өзінің қарсыласының әрқашан ашық ниетпен күрескенін бағалады. Де Влеминк сондай-ақ, оның және Меркс арасындағы бәсекеден басқалар да пайда тапты деп санайды. Ол көбінесе қарсыласын шектеуге тырысты, бірақ бұл оған соншалықты күш кетірді, соның салдарынан басқа біреу жеңіске жетті. Де Влеминк Меркс қатыспаса, кейбір жарыстарда жеңіске жете алатынын айтады, бірақ басқа жарыстарда қарсыласынан кем болғысы келмегендіктен жақсы өнер көрсетті. Ақырында, Де Влеминк өзінің ұлына қарсыласының құрметіне Эдди Де Влеминк деп ат қойды.

Карьерадан кейінгі кезең

Де Влеминк Каприке фермасында тұрады, ол әлі де велосипед спортымен айналысып жүр. Ол циклокросс жүргізушілерін жаттықтырумен шұғылданып келеді. 2004 жылғы сәуірде ол Бельгиядағы Джон Сай Дешахт командасының бапкерлігінен кетіп, отбасымен көбірек уақыт өткізуді қалады. Бірақ 2004 жылдың қарашасында ол Зимбабве командасына кеңесші ретінде қайта оралды, олар 2005 жылғы қаңтар айының соңында Германияның Санкт-Вендель қаласында өтетін әлем чемпионатына дайындалып жатқан болатын. Де Влеминк велосипед спорты туралы қатаң пікірлерімен белгілі және журналистер онымен жиі кеңеседі. Ол әсіресе, командада бірнеше көшбасшы болу тенденциясын сынап-қана қоймай, ең жақсы жарыскерлер маңызды жарыстарды бөлісіп өткізеді дейді. Де Влеминк Том Буненге қатысты қатал пікірлерімен де танымал, оны Париж-Рубайкстің 4 рет жеңіске жеткен рекордын қайталауға лайық емес деп айтады, сондай-ақ велосипед спорты бұрынғыдай қиын емес екенін мәлімдейді. Осыдан "In den tijd van Roger De Vlaeminck" ("Роджер Де Вламинктің заманында") деген мем пайда болды, онда Де Вламинкке түрлі қияметтік істер жасағандай жазылды.