Кіріспе

Эдвард Ральф Кинхольц (23 қазан 1927 – 10 маусым 1994) – американдық инсталляция суретшісі және құрастырма мүсіншісі. Оның туындылары қазіргі өмірдің түрлі салаларын қатаң сынға алды. 1972 жылдан бастап ол көптеген өнер туындыларын өзінің өнердегі серігі және бесінші әйелі Нэнси Реддин Кинхольцпен тығыз байланыста жасады. Олардың мансабының басым бөлігінде Кинхольцтардың жұмысы туған АҚШ-ға қарағанда Еуропада жоғары бағаланды, бірақ 1990 жылдан бері американдық мұражайлар олардың өнерін жиірек көрсете бастады. Өнер сыншысы Брайан Сеуэлл Эдвард Кинхольцты "1950 жылдардағы Джек Керуактың Бит буынының ең аз танымал, ең назарсыз қалған және ұмытылған американдық суретшісі, жазушылар Аллен Гинзберг, Уильям Берроуз және Норман Мейлердің замандасы, оның көрнекі бейнелері олардың әдеби тілінен кем емес, қараңғы, қатал, қарапайым және көңілді емес" деп атады. Сол жылы ол "Синделл галереясының" иесі, аспирант Уолтер Хопппен танысты. Олар бірлесіп All City Art Festival фестивалін ұйымдастырды, ал Ферус галереясы көп ұзамай Лос-Анджелес аймағындағы авангардтық өнер мен мәдениеттің орталығына айналды. Киенхольц ресми көркемдік білімі болмаса да, өзінің механикалық және ағаш өңдеу дағдыларын қаланың көшелері мен аллеяларынан жиналған материалдардан коллаж суреттер мен рельефтер жасауға пайдаланды. 1958 жылы ол Лос-Анджелестегі үй мен студия сатып алу үшін Ferus галереясының үлесін сатты және өзінің өнеріне, тұрған, кең ауқымды орталық кескіндер жасауға көңіл бөлді. Ол Ферус галереясының шараларына қатысуын жалғастырды, 1959 жылы өзінің алғашқы құрастырма жұмыстарының көрмесін ұйымдастырды. 1961 жылы Киенхольц өзінің алғашқы ірі масштабты инсталляциясын, Roxy's-ты аяқтады, бұл 1962 жылы Ferus галереясында көрсетілген бөлме көлеміндегі орта болды. 1943 жылы Роксиде Киенхольцтың Невада штатындағы бордельдегі жастық кездесулерінің естеліктері бейнеленген, ескі жиһаз, 1930 жылдарғы музыкалық автомат, көне заттар және қоқыс бөлшектерінен жиналған сатирикалық кейіпкерлермен толыққан орта көрсетілді. Бұл туынды 1968 жылы Documenta 4 көрмесінде қызу пікір тудырды. 1966 жылы Лос-Анджелес округінің өнер мұражайында (LACMA) өткен көрмеде оның "Back Seat Dodge ‘38" (1964) жинағы қызу дау тудырды. Лос-Анджелес округінің қадағалаушылар кеңесі оны "құмарлықты қоздыратын, порнографиялық және дінге қарсы" деп атады. Келісімге қол жеткізілді, соған сәйкес мүсіннің машина есігі жабық және күзетпен жабылып, тек 18 жастан асқан мұражай қонағының өтініші бойынша және галереяда балалар болмаса ғана ашылуы керек болды. Бұл дау-дамабылдың нәтижесінде көрме ашылған күні 200-ден астам адам жұмысты көру үшін кезекке тұрды. Содан бері "Back Seat Dodge ‘38" көптеген адамдарды қызықтырды. Ол бірнеше тұжырымдамалық кестелерді сатты, бірақ тек "Мемлекеттік аурухана" ғана толыққанды өнер туындысына айналды. Киенхольцтің табылған заттардан құралған жинақтары – қазіргі заманғы өмірдің қалдықтары, көбінесе өмірден алынған фигуралар – кейде қарапайым, қатыгез және қорқынышты, көрерменді адам өмірі және жиырмасыншы ғасыр қоғамының адамгершіліксіздігі туралы сұрақтармен бетпе-бет етеді. 1977 жылы ол табылған материалдар туралы былай деді: "Мен кез келген қоғамды оның қоқыс дүкендері мен блоха базарларын аралап, түсінуді бастаймын. Бұл мен үшін білім алудың және тарихи бағыт алудың бір түрі. Мен мәдениеттің лақтырып тастаған нәрселерінде идеялардың нәтижесін көре аламын". Киенхольц кейде жұмыстарына тоқтатылған немесе жұмыс істеп тұрған радио немесе теледидарды қосты, кейде жалпы әсерге дыбыс пен қозғалатын суреттерді қосты. Тірі жануарлар кейбір инсталляцияларда маңызды элементтер ретінде таңдамалы түрде пайдаланылды, олар қозғалыс пен дыбыс берді, бұл шіріген және бүлінудің тоңазытылған кескіндеріне қарама-қайшы болды. Мысалы, "Күту" – жалғыздықты сезінген әйелдің есіне түсіп, өлімді күтіп отырған күйзелісі. Құс инсталляцияның ажырамас бөлігі болып саналады, бірақ Уитни мұражайының онлайн каталогы мен видеосында сипатталғандай, оның дені сау және белсенді болуын қамтамасыз ету үшін ерекше назар аудару қажет. Тағы бір танымал туынды, "Мемлекеттік аурухана", ақыл-ой ауруынан зардап шеккен тұтқынның басын бейнелейтін екі шыны алтын балық табанының әрқайсысында жүзіп жүрген екі қара алтын балықты қамтиды. Киенхольцтің туындылары расизм, қартаю, психикалық аурулар, жыныстық стереотиптер, кедейлік, ашкөздік, сыбайлас жемқорлық, империализм, патриотизм, дін, бөтендік және, ең бастысы, моральдық екіжүзділік туралы өткір сын айтады. Олардың сатирикалық және антиустанавливающее сипатының арқасында олардың туындылары 1960 жылдарда Сан-Францискода пайда болған фанк өнері қозғалысымен байланысты. Өзі атеист болғанымен және діни ықыласты жек көретін болса да, Киенхольц Спокан, Вашингтон штатында табылған анонимді дүкен терезесіндегі құрбандық орынын сақтап қалды. Бұл табылған сыртқы өнер туындысын "Иисус бұрышы" деп атаған Киенхольц оны 1984 жылы Спокан мұражайында, содан кейін Сан-Францисконың заманауи өнер мұражайында көрсетті. Он жылдан кейін Киенхольц оны Миссула, Монтана штатындағы Миссула өнер мұражайына төмендетілген бағамен сатуға талап етті, оның өзі сезінген ортада оның көрсетілуін қамтамасыз ету үшін.

Мұра

Киенхольц 1960 жылы «Рокси» жұмысымен орнату өнері мен монтаж өнері деп кейіннен аталған өнер түрлерінің алғашқы өкілі ретінде танылды. Ол 1960 жылдардың ортасында «Concept Tableau» сериясымен тұжырымдамалық өнердің алғашқы туындыларын жасады. 1968 жылы Эд Кинхольцтің «TWA оқиғасы» деп аталған, мұқият тіркелген және әдейілеуге тырысқан мінез-құлқы, кейін «перформанс өнері» деп аталатын өнердің кейбір аспектілерін ашты. Өзінің қарапайым жұмысшы сыныбының ағаш шебершісі және механик екенін айтса да, Киенхольц заманауи өнер әлеміндегі өз орнын жақсы білген және өзінің беделін және мұрасын қалыптастыру үшін белсенді әрекеттер жасады.