Кіріспе

Ирландиялық суретші (1945 жылы туған)
актер

Шон Скалли (1945 жылдың 30 маусымында туған) – ирландиялық, бірақ Америкада тұратын суретші, кескінші, мүсінші және фотограф. Оның туындылары әлемдік мұражайлардың көптеген коллекцияларында сақталады және ол екі рет Тернер сыйлығының иегері атануға ұсынылған. 1975 жылы Лондоннан Нью-Йоркке көшіп келген Скалли сурет өнерінде минимализмнен эмоционалды абстракцияға өтуге ықпал етті, минимализмнің шектеулі тілдік мүмкіндіктерінен бас тартып, өнерде метафора мен руханилыққа қайта оралды. Скалли бірнеше университеттерде лекция оқыды және профессор қызметін атқарды. Оның жазбалары мен оқулары 2016 жылы жарық көрген "Inner: The Collected Writings and Selected Interviews of Sean Scully" кітабында жинақталған.

Ерте өмір

Шон Скалли 1945 жылғы 30 маусымда Ирландияның Дублин қаласында дүниеге келді. Төрт жыл өткен соң оның отбасы Лондонға көшіп, қаланың оңтүстігіндегі жұмысшы табының тұратын аймағында бірнеше жыл бойы түрлі жатақтарда тұрды. 9 жасқа келгенде Скалли суретші болғысы келетінін түсінді, ал 15 жасынан 17 жасқа дейін Лондондағы коммерциялық баспаханада шрифт құраушының шәкірті болды. Бұл тәжірибе оның болашақ өнеріне зор ықпал етті. 17 жасынан 20 жасқа дейін, графикалық дизайн және хабаршы болып жұмыс істесе де, Скалли Орталық өнер мектебінде кешкі сабақтарға қатысып, бейнелеу өнерін оқыды. Виктория станциясының би залдарында гипстеушінің көмекшісі болып жұмыс істеген кезде Скалли күнделікті Тейт Милбанк галереясына барып, Ван Гогтың креслосы (1888) туындысын тамашалады, ол оған үлкен әсер етті. 1963 жылы, 18 жасында Скалли картон фабрикасында жүк машиналарына жиналған қораптарды тиейтін жұмыс істеді. Оның көптеген туындыларындағы қабаттау идеясы осы тәжірибеден туындады.

Білім

1965 жылдың қыркүйегінде 20 жастағы Шон Скалли 1968 жылы Ньюкасл университетіне көшуден бұрын Лондонның Кройдон өнер колледжінде күндізгі оқуға түсті. Ньюкасл университетіндегі университет театрының Самуэль Беккеттің "Годо күтуде" қойылымы оған есімде қаларлық әсер етті. 1969 жылы Мароккоға сапар жасағанда Скэлли жергілікті халықтың жүн киіздер мен халаттарына тоқыған түрлі-түсті жолақтарына ғашы болды. 1972 жылы Скэлли Гарвард университетінде оқу үшін Франк Нокс еске алу стипендиясын жеңіп алды. АҚШ-тағы алғашқы қатысуы кезінде Скэлли таспа мен спрей бояу сияқты жаңа техникалармен тәжірибе жасауды бастады.

Кәсіпінің алғашқы жылдары: 1970-1980

Скэллидің Лондондағы Роуэн галереясындағы алғашқы коммерциялық көрмесі толығымен сатылып бітті. Осы кезеңде Скалли Челси өнер және дизайн колледжінде және Голдсмитте сабақ берді, сонымен қатар Ротерхиттегі Elephant Lane студиясында сурет салуын жалғастырды. 1975 жылы, 30 жасқа толғанда, Скалли екі жылдық Харкнес стипендиясын жеңіп алды, осы стипендияның арқасында ол Нью-Йоркке көшіп барды. Нью-Йоркте ол Роберт Райман сияқты әріптес суретшілермен және академиялық, көркемдік айналымдардағы басқа да мамандармен маңызды достық қарым-қатынас орнатты. 1970-ші жылдардағы Скаллидің жауабы – американдық минимализмнің мақсаттарын Еуропадағы маңызды ағым – оп-артпен үйлестіру болды. Ол бұл екі көркем қозғалысты жаңаша байланыстыратын, бір-біріне жабысатын және «супержелілер» арқылы жұмыс жасады. Нью-Йоркке келгеннен кейін минимализм оның туындыларына күшті әсер етті, ал бірнеше жыл бойы Скаллидің палитрасы сұр монохромды «Қара суреттер» сериясына дейін тарылды. 1979 жылы Скалли «Кэтрин суреттері» сериясін жасауға кірісті, ол үшінші әйелі, суретші Кэтрин Лимен бірге Дуэйн-стриттегі студиясын бөлісті. Серияның идеясы – Скалли олар бірге өткен жылдың ең маңызды суретін таңдап, одан оның есімімен аталған жинақ құру болды. Осылайша Шонның өзінің туындыларынан жеке коллекция жасауының бастауы болды. Ол осы кезеңде Марокко мен Мексикаға бірнеше рет сапар шекті, себебі бұл сапарлардың өнердің немен айналысуы керек екеніне тікелей қатысы бар екенін ойлады – «адам табиғатының қызықты, тартымды, бұрмаланған және әдемі жақтарына назар аудару». Кейін ол «Сурет салудан шығарылған нәрсені – яғни, қарым-қатынас құру, метафоралық және анықтамалық болу, рухани, поэзиялық болу қабілетін, сондай-ақ адам табиғатының барлық осы аспектілерін қайтару қажеттігіне келдім, әйтпесе сурет салу өркендемейді» деп түсіндірді. 1981 жылы Шон Скаллидің туындыларының алғашқы ретроспективасы Бирмингемдегі Ikon галереясында өтті. Осы жылы Скаллидің минимализмге адалудан бас тартуға деген сенімділігі де айқын болды, түс пен кеңістіктің қайта оралуымен, сондай-ақ таспаның қатаң сызықтарының орнына жолақтардың және көрінетін щетка соққыларының еркін қолмен салынуымен. Скалли 1981 жылы салған «Арт жақтары мен алдыңғы жақтары» картинасымен үлкен жетістікке жетті, ол 1982 жылы PS1 қазіргі заманғы өнер орталығында өткен «Сыни көзқарас» көрмесінде үлкен әсер етті. Бұл шешуші картина болды, британдық концептуалдық суретші Джиллиан Уэрингтің айтуынша, ол «американдық минималистік сурет салудың тұйықталуын бұзды».

Геометриялық абстракция: 1982 жылдан қазіргі уақытқа дейін

1982 жылы Скэлли галерея иесі Дэвид МакКименмен жұмыс істей бастады, бұл маңызды қарым-қатынас он жылға созылды. Сол жылдың жазында Скэлли Монтокта Эдвард Альби суретшілер колониясында болғанда, табылған ағаштардан жасалған шағын көп панельдік жұмыстарды жасауға кірісті. Бұл жұмыстар Лонг-Айлендті қоршаған аралдардың аттарымен – «Ридж», «Плюм» және «Бэр» деп аталды. Сол жылы ол ірі суреттерінде қатаң геометрияны және экспрессивті текстура мен түстердің үйлесімін қолдана бастады. Бұған мысал ретінде 1899 жылғы «Қараңғылық жүрегі» ромасынан шабыттанған туындысын келтіруге болады. 1987 жылға қарай Скэллидің жұмысы азайтты, жазық және кішкентай масштабты болды, ал 1988 жылы «Pale Fire» туындысынан бастап, ашық түсті палитраларды қолдана бастады. Сол жылы Мексикадағы жағажайда акварельмен тәжірибе жасағанда, ол сәулет және жарыққа арналған ұзақ медитацияға айналатын «Жарық қабырғасы» сериясының алғашқы суретін жасады. 1989 жылы Лондондағы Уайтчапел галереясы Скэллидің жеке көрмесін өткізді, ол кейін Мадридтегі Паласио Веласкеске және Мюнхендегі Städtische Galerie im Lenbachhaus-қа көшті. Бұл Скэллидің Еуропадағы алғашқы жеке көрмелері болды. 1989 жылы TIME журналындағы өнер сыншысы Роберт Хьюздің мақаласы Скэллидің өсіп келе жатқан беделін нығайтты. 1988 жылы жасалған «Неге және не» (Сары) суретіне алғаш рет болат элемент қосылды. 1991 жылы Скэлли болаттан жасалған үлкен панельдерге майлы бояумен боялған зығырдан жасалған кіріспелерді орналастыру арқылы болатты пайдалануды кеңейтті. Сонымен қатар, ол 1970 жылдардың ортасындағы «Тейптелген және жасырылған суреттерінде» алғашқы жорамалар берілген шахматтағы мотивті жиі қолдана бастады. 1992 жылы Гарвард университетінде оқытып жүргенде Шон Скэлли Мароккоға қайта оралып, BBC деректі фильмін түсірді – «Суретшінің саяхаты: Шон Скэлли Генри Матисс туралы». Матисс 1912-1913 жылдары Мароккоға сапар шеккен. 1993 жылы Техас штатының Форт-Уорт қаласындағы Қазіргі заманғы өнер мұражайында «Кэтрин суреттері» атты алғашқы көрме өтті. 1994 жылы Барселонада екінші студиясын ашты, ал 1995 жылы Мароккоға оралып, елде көбірек уақыт өткізді. «Атлас қабырғалары» – осы сапар кезінде түсірілген Скэллидің фотосуреттерінің портфолиосы. 1995 жылы Скэлли Нью-Йоркке оралып, Манхэттеннің Челси ауданындағы үлкен жаңа студияға көшті. «Челси қабырғасы» – сол жерде жасалған алғашқы сурет. Скэлли академиялық мекемелерде сөз сөйлеуге көп шақырулар алды және Англияның Оксфорд университетінің Раскин мектебінде өткен Ұлыбритания, Еуропа және АҚШ-тағы қазіргі заманғы өнердің жай-күйіне арналған Джозеф Бойс лекцияларына қатысты. 1997 жылы Скэллидің фотосуреттері алғаш рет Испанияның Бильбао қаласындағы Sala de Exposiciones Rekalde көрмесінде көрсетілді. 1998 жылы Скэлли Метрополитен өнер мұражайындағы Ричард Пузетт Дарт көрмесімен байланысты өткен коллоквиумға қатысты. 1999 жылы Санто-Домингоға сапар шегіп, Нене үшін «Санта-Доминго» фотосуреттер портфолиосын жасады. Сол жылы Скэллидің гравюралары Венадағы Graphische Sammlung Albertina және Gravelines-тегі Musée du Dessin et de l’Estampe Originale музейлерінде ретроспективалық көрмеге қойылды. Сондай-ақ, 1969-1999 жылдардағы оның гравюраларының каталогы жарияланды.

2001 - 2013 жылдар

2001 жылы Форт-Уорт қаласындағы заманауи өнер мұражайы толық «Катрин» сериясын сатып алды – 1979–1996 жылдар аралығындағы әр жылды бейнелейтін он сегіз картинаны. 2002 жылы ашылған жаңа мұражай ғимаратында оларға тұрақты көрмеге арналған жеке бөлме бөлінді. Сол жылы Скэлли Мюнхендегі өнер академиясының студенттерімен бірге Ирландия жағалауындағы Инйшер аралына сапар жасады. Дәл сол жерде «Аран» фотосуреттер жинағы түсірілді. 2006 жылы Хью Лейн галереясы Шон Скаллиға арналған бөлмені ашты, ол суретшінің туындыларының тұрақты инсталляциясы болды, ал Франция Ұлттық кітапханасы оның гравюраларының көрмесін ұйымдастырды. «Шон Скалли: Ретроспектива» көрмесі 2007 жылы Барселонадағы Fundació Joan Miró мұражайында ашылып, содан кейін Сен-Этьендегі Musée d’art moderne және Римдегі Museo d’Arte Contemporanea Roma (MACRO) мұражайларына көшті. Вашингтондағы Ұлттық өнер галереясы Скэллиді 2007 жылы Элсон лекциясын оқуға шақырды. «Константинополь немесе жасырын сезімталдық: Шон Скаллинің бейнелері» атты ретроспективалық көрме 2009 жылы Германияның Дуйсбург қаласындағы MKM Museum Küppersmühlefür Moderne Kunst мұражайында ашылып, содан кейін Белфасттағы Ulster мұражайына көшті. 2010 жылы 1980-ші жылдарға қатысты маңызды ерте туындылардың гастрольдік көрсетілімі Ирландияның Карлоу қаласындағы Қазіргі заманғы өнер орталығынан басталып, кейін Лидс өнер галереясына және Людвигсхафен-ам-Райндегі Вильгельм Хак мұражайына барды. 2011 жылы Шазен өнер мұражайы жаңа кеңейтілген бөлімін ашып, Скаллидің сегіз бөліктен тұратын «Лилиан» картиналарын алюминий бетіне және басқа да туындыларын көрсететін жеке көрме ұйымдастырды. 2012 жылы Скэлли тағы тоғыз жеке мұражайлық көрме ашты, оның ішінде Филадельфия өнер мұражайындағы «Notations: Sean Scully» көрмесі, сондай-ақ MIMA, Kunstmuseum Bern, Линцтегі Lentos Kunstmuseum және Испанияның Валенсия қаласындағы IVAM сияқты мұражайлардағы көрмелер болды.

Қытайдағы қабылдау және жаңа жобалар: 2014-2017

2014 жылы Скэлли Нью-Йорктің Тэппан қаласында үш акр жерді қамтитын жаңа студия ашты, онда ол 2000 жылы бастаған Landline суреттер сериясын кеңейтуді жалғастырды. Сол жылы Скэлли әлем бойынша он төрт жеке көрме ұйымдастырды, оның ішінде Қытайдағы батыс суретшісінің алғашқы ірі ретроспективасы болды. «Жүрекке ер: Шон Скалли өнері» атты көрме Бейжіңде ашылды. Көрмеде кортен болаттан жасалған жаңа монументалды мүсін – China Piled Up қойылды және ол Шанхай Гималай мұражайынан Пекиндегі CAFA өнер мұражайына көшіріліп, сыншылардың жоғары бағасына ие болды. Францияның Ла Кост шатосында «Ауаға толы қораптар» атты тағы бір сыртқы мүсін орнатылды. Скэлли 2015 жылы Венеция биенналесіне алғаш рет қатысты, Венециядағы Палаццо Фалиерде Land Sea жеке көрмесін ұсынды. Австрияның Неухаус қаласындағы Ляуниг мұражайы Шон Скалли: Сурет салу – қиял әлемінің бейнесі атты көрмесімен жаңа ғимарат ашты. 2013 жылы қайтыс болған өнер сыншысы Артур Дантомен ұзақ жылғы достығын құрметтеу үшін Скэлли «Данто Скэлли туралы» кітабын жариялады, онда Дантоның соңғы 20 жылда суретші туралы жазған бес эссесі біріктірілген. 2015 жылы Скэлли Испаниядағы Санта-Сесилия-де-Монсеррат шіркеуінің 10-шы шіркеуін толыққанды қалпына келтіріп, көпшілікке ашты. Монсеррат мұражайының тапсырысы бойынша киелі кеңістікте толыққанды көркемдік өзгерістер жасау үшін Скэлли суреттерді орнатумен қатар, арнайы фрескалармен және алтарь мен кресттің дизайнымен жұмыс істеді. Қазіргі таңдағы шатыр – бұл жұмыс істейтін шіркеу де, сонымен қатар Шон Скаллидің Espai d’Art орталығы да. Скэлли испан діни мұрасына қосқан үлесі үшін V Congreso Asociacion Protecturi сыйлығымен марапатталды.

2016 жылы Скэллидің Қытайдағы екінші ірі көрмесі – «Шон Скалли: Қарсылық және табандылық» Нанкин өнер университетінің өнер мұражайында ашылды және Гуандун мұражайына, содан кейін Уханьдағы Хубэй мұражайына көшірілді. Скэлли 1960-шы жылдардың соңындағы бейнелеудегі алғашқы тәжірибесін 2015 және 2017 жылдар аралығында аяқталған Eleuthera атты бейнелі суреттер сериясында қайта қарады. Серия Скэллидің ұлы Оисиннен шабыдаланды және Багам аралдарындағы Элеутера аралының атымен, сондай-ақ грек тіліндегі «бос» деген мағынаны білдіретін ἐλεύθερος (eleútheros) сөзінен алынған.

2018 жыл

2018 жылы Скалли әлем бойынша барлығы он төрт қоғамдық көрме өткізді. Олардың ішінде Мексика қаласындағы Куадра Сан-Кристобальде «Ауа қораптары» монументалды мүсінінің орнатылуы, сондай-ақ әйгілі қызғылт сары тұрақ блогының жылқы қораларына орнатылған суреттер болды. Басқа музейлік көрмелер: Мәскеудегі Мультимедиялық өнер мұражайы; Ньюкасл, Ұлыбританиядағы Хэттон және Лэйнг галереялары; Тильбург, Нидерландыдағы Де Понт заманауи өнер мұражайы; Санкт-Петербург, Ресейдегі Ресей мұражайы; Германиядағы Штаттлихе Кунстхалле Карлсруэ; Ұлыбританиядағы Йоркшир мүсіндер паркі және тағы да көптеген орындар. 2019 жылы Лондонның Ұлттық галереясында «Шон Скалли: Теңіз жұлдызы» көрмесі ашылды, онда Скаллидің туындылары Дж.М.У. Тернердің туындыларымен бірге қойылды. 2019 жылдың 6 сәуірінде режиссер Ник Уиллингтің «Тоқтатылмас. Шон Скалли және барлық нәрсенің өнері» атты деректі фильмі Ұлыбританияда BBC Two телеарнасында көрсетілді. 58-ші Венеция биенналесінде Скалли Сан-Джорджо-Маджоре базиликасында «Шон Скалли: Адам» көрмесін ұсынды, онда жаңа суреттер мен Палладионың жоғары ренессанс шіркеуінің күмбезі астында орналасқан «Жұмыр аспанға көтерілу» атты жаңа мүсін көрсетілді.

Сыни қабылдау

Артур Данто: «Шон Скаллидің есімі біздің заманымыздың ең маңызды суретшілерінің ең қысқа тізіміне жатады» деп жазды. Одан әрі ол: «Скаллидің тарихи маңызы – абстрактілік экспрессионизмнің үлкен жетістіктерін қазіргі заманға жеткізуі және суретті айдауға себеп болған үлгілердің шектеулерін еңсеруінде» жатыр деді.

Музыка

Скэллидің анасы Холли ваудевилл әншісі болған, ал Шон Скэлли жасөспірім шағында ритм-энд-блюз музыкасына қатты әсер етті. Скаллидың Оңтүстік Лондонда ритм-энд-блюз клубы болды, ол жас кезінде ағасы мен досымен бірге R&B тобында ойнады. 2016 жылы Medeski Martin & Wood тобының перкуссионисі Билли Мартин Шон Скэллидің Таппан студиясындағы Corten болаттан жасалған «Боксс оф Эйр» монументалды мүсінімен бірлесіп жұмыс жасады. Бұл «Шон үшін бокс» атты 6 бөлімнен тұратын перкуссиялық композициямен аяқталды, ол ашық ауада тікелей орындалды. 2019 жылы Merzouga дуэті «Шон Скэллидің туындыларына арналған жарық тілі – музыка» (YLE/DLF 2019) атты 46 минуттық дыбыстық композициясын шығарды, онда Шон Скэллидің мәтіндері мен дауысы қолданылған. Оның тұсаукесері 3 желтоқсанда Финляндияның Yleisradio телеарнасында жергілікті уақыт бойынша сағат 21:00-де өтті. Германияның бүкіл елдегі Deutschlandfunk телеарнасы осы туындыны өндірді, ал Германиядағы көрсетілімі 2020 жылдың ақпанына жоспарланған.

Жазу

Скэлли өнер және өзінің туындылары туралы 1980-жылдары жаза бастады, бірақ жазуды өзінің шығармашылық практикасының бір бөлігі ретінде 1996 жылдан бастап толыққанды қолдана бастады. 2016 жылы HatjeCantz баспасынан Шон Скэллидің жинақталған жазбалары мен таңдамал сұхбаттарынан тұратын "Inner" атты кітабы жарық көрді.

Жеке өмір

Скэлли 19 жасында әке болды, 1965 жылдың 7 мамырында оның ұлы Пол дүниеге келді. Кейін Пол 1983 жылы 18 жасында автокөлік апатында қаза болды. Ньюкасл университетінде оқып жүргенде Скэлли Розмари Пурнеллмен танысты, ол Сурет салу факультетінде оның құрбысы болды. Олар 1971 жылы үйленді, бірақ кейін ажырасты. Олардың ұлы Ойсин Скэлли 2009 жылы дүниеге келді.

Жеке және екі адамнан тұратын көрме каталогтары

ЖылАвторКөрмесінің атыБаспагер/Галереясы1975Уильям ФейверШон Скалли. Суреттер, 1974La Tortue Gallery, Санта-Моника1981Жозеф Машек, Сэм ХантерШон Скалли. Суреттер, 1971–1981Ikon Gallery, Бирмингем1985Джон Колдуэлл, Дэвид Карриер, Эми ЛайтхиллШон СкаллиКарнеги институтының өнер мұражайы1986Жозеф МашекШон Скалли. Суреттер, 1985–1986Дэвид МакКи галереясы1987Памела ОучинклоссШон Скалли. Гарнер Туллис шеберханасының монотипияларыПамела Оучинклосс галереясы, Нью-ЙоркМари РантаненШон Скалли/Харви КуайтманХельсинки фестивалі, ХельсинкиСузанна ЛамбрехтШон СкаллиГалерея Шмела/Мейор Роуэн галереясы, Дюссельдорф/Лондон1988Нил БенезраШон СкаллиЧикаго өнер институты, ЧикагоДжон ЛоухерриШон СкаллиФуджи теледидар галереясы, Токио1989Шон Скалли. Суреттер, 1987–1988Дэвид МакКи галереясы, Нью-ЙоркКартер РатклиффШон Скалли. Суреттер және қағаздағы жұмыстар, 1982–88Whitechapel Gallery, Лондон1990Шон Скалли. Суреттер, 1989–1990Дэвид МакКи галереясы, Нью-ЙоркШон Скалли. Гарнер Туллис шеберханасының монотипияларыШон СкаллиФранция галереясы, ПарижШон Скалли/Дональд Султан: Абстракция/РепрезентацияСтанфорд университетінің өнер мұражайы, Стэнфорд1991Картер РатклиффШон СкаллиЖамиле Вебер галереясы, Цюрих1992Шон Скалли. КсилографияларГарнер Туллис, Нью-ЙоркПол БонавентураШон СкаллиУоддингтон Касто, Лондон1993Картер Ратклифф, Артур Данто, Стивен Генри МэдоффШон Скалли. Катерина суреттері, қазіргі заманғы өнер мұражайы, Форт-УортАрмин ЦвайтеШон Скалли. Суреттер және қағаздағы жұмыстарГалерея Бернд Клюзер, Мюнхен1994Деметрио ПапарониШон Скалли. Қараңғыдағы жарықФудзи теледидар галереясы, ТокиоФранциско ДжарутаШон Скалли. Obragráfica, 1991–1994Galleria DV, Сан-Себастьян1995Жан ФремонШон Скалли. "Орын". Галерея Лелонг, ПарижХанс Майкл ГерцонгШон Скалли. Катерина суреттеріКунстале Билефельд, БилефельдЭнрике ЮнкосаШон СкаллиУоддингтон галереясы, ЛондонНед Рифкин, Виктория Комбалия, Линн Кук, Армин ЦвайтеШон Скалли. 20 жыл, 1976–1995Атлантадағы жоғары өнер мұражайыНед РифкинШон Скалли. 20 жыл, 1976–1995Хиршхорн мұражайы және мүсіндер бақшасы, ВашингтонБернд Клюзер және Шон СкаллиШон Скалли. Нағыз сұлулықГалерея Бернд Клюзер, Мюнхен1996Ханс Михаэль ГерцогШон Скалли. "Катерина суреттері" акварельдерЛюксембург КазиносыЛюксембургВиктория Комбалия және Энрике ЮнкозаШон СкаллиГалерея Карлес Таше, БарселонаДеметрио Папарони, Шон СкаллиШон Скалли. Obra Gràfica RecentГалерея Дрт, БарселонаДанило Эчер, Дэвид Карриер, Ханс Майкл ГерцогШон СкаллиЖаңа заман өнері галереясы, Милан/Шарта, Болонья/Милан: Жан Луи Шефер, Ксавье Жирар, Артур ДантоШон СкаллиПариждегі Jeu de Paume ұлттық галереясыНед Рифкин, Виктория Комбалия, Линн Кук, Арминет ЦвеШон Скалли. Vintanys, 1976–1995Fundació la Caixa, БарселонаШон Скалли. ZwanzigJahre, 1976–1995Ширн Кунстхалле, ФранкфуртМихаил Семфф, Артур Данто және Марио Андреас фон ЛюттичауШон Скалли. Қағаз бойынша жұмысStaatliche Graphische Sammlung München, Мюнхен1997Марк Глэзбрук және Ирвинг СандлерШон Скалли. СуреттерМанчестер өнер галереясы, МанчестерАрмин ЦвейтШон СкаллиГалерея DV, Сан-СебастьянФранциско Джарута, Кевин Пауэр, Жан Луис ШеферШон СкаллиSala de Exposiciones REKALDE, БильбаоЖан ФремонШон СкаллиГалереясы Лелон, Париж1998Франциско ДжарутаШон СкаллиГалереясы Антония Пуйо, СарагосаЖан ФремонЭшкер ду мечЛэчопе, ПарижЖером СансЛоуренс Кэрролл және Шон Скалли. Лавинг галереясы, ХьюстонШон СкаллиГалерея Бернд Клюзер, МюнхенГелмут Фридель, Ханс Майкл ГерцогШон СкаллиBAWAG, ВенаШон СкаллиГалерея Хаас және Фукс, Берлин1999Эдвард Люси Смит, Ханс Майкл ГерцогШон СкаллиОңтүстік Лондон галереясы, ЛондонДжон ЯуШон СкаллиГалерея Лелонг, ПарижДжон Яу, Ханс Майкл ГерцогШон Скалли. Жаңа суреттер және қағаз беттеріндегі шығармаларДан/Galerie Lelong, Нью-ЙоркШон Скалли, Федерико Гарсия Лорка, Бернд КлюзерШон Скалли. Барселона суреттері және соңғы басылымдарГалерея Бернд Клюзер, МюнхенКевин ПауэрШон СкаллиКерлин галереясы, ДублинВиктория Мартино, Джулия КлюзерШон Скалли. Баспа: Catalogue Raisonné, 1968–1999Galerie Lelong/Galerie Bernd Klüser, Мюнхен2000Франциско ДжарутаШон СкаллиГалерея Карлес Таше, БарселонаЖулия КлюзерШон Скалли. Эстамп, 1983–1999Музей де Бэкс Арт де Каен, Каен2001Шон СкаллиШон Скалли. "Суретшінің күнделігі"Матадор, МадридДаниел АбадиШон Скалли. Жарықтан қараңғыға дейінГалерея Лелонг, ПарижАрмин Цвайте, Бернд Клюзер, Франсиско Джаранта, Ханс Михаэль Герцог, Мария МюллерШон Скалли. Суреттер, пастельдер, суреттер, фотосуреттер, 1990–2000Солтүстік Рейн Вестфален, ДюссельдорфКарен ХеннигШон СкаллиКунстлер, МюнхенАртур ДантоШон Скалли. Жарық және гравитацияНодлер және компания, Нью-ЙоркШон СкаллиКеліп кетіп бара жатқан: Катафильмдік оқу орталығы, Гарвард университеті, КембриджМихаил АупингШон Скалли. Жарықтың қабырғасы/Muro de LuzМузей де Арте Контемпоранео де Монтеррей2002Армин ЦвайтеШон Скалли: Óleos Pasteles Acuarelas FotografíasИнститут Валенсиано д'Арт Модерн, Валенсия: Рональдо БритоШон Скалли. Жарықтың қабырғасыCentro de Arte Hélio Oiticica, Рио-де-ЖанейроФернандо ФрансесШон СкаллиCámera De Comercio De Cantabria, СантандерУльрих БишоффШон Скалли қонақ ретінде Galerie Neue MeisterГалерея Neue Mesiter, Дрезден2003Мария Ллуиса Боррас и ГонсалесШон СкаллиГалерея Карлес Таше, БарселонаКевин ПауэрШон Скалли: Жарықтың қабырғасы, ФигураларTimothy Taylor Gallery, ЛондонЖилль Альтьери, Пьер Ват, Франсиско Джарута, Ханс Майкл ГерцогШон СкаллиHôtel des Arts, ТулонТимо Вуорикоски, Дональд Куспит, Юрген ХабермасШон СкаллиSara Hildén Art Husem, Тампере2004Михаил ПеппиаттШон Скалли. Қысқы халатГалерея Лелонг, ПарижФлориан Штайнберг, Вильгельм Кристоф ВарнингШон Скалли және Джон ГрумГалерея 422, ГмунденМ. Дж. БальсакШон Скалли. Федерико Гарсия Лоркаға арналғанCasa, Museo Federico García Lorca, ГранадаБрайан Кеннеди, Йорг Хуттер, Тимо Вуорикоски, Артур Данто, Юрген Хабермас, Дональд Куспит, Лилиан Томаско, Шаун А. ЛакинШон Скалли. Жарықтың денесіҰлттық галерея, АвстралияЭнрике Юнкоса, Юрген Хабермас, Кевин ПауэрTigresen el jardín/Тіс бақшасындаCentro José Guerrero, Гранада2005Шон СкаллиШон СкаллиIngleby Gallery, ЭдинбургУильям ФейверШон Скалли. Суреттер және қағаздағы жұмыстарAbbot Hall Art Gallery/Lakeland Arts, КендалСтивен Беннетт Филлипс, Михаил Аупинг, Энн Л. СтрауссШон Скалли. Жарықтың қабырғасыThe Phillips Collection, Rizzoli/Вашингтон DC/Нью-ЙоркВиктория Комбалия, Лоури Сток СимсШон Скалли. Гарасиа Лорка үшінSala de Exposiciones Acala 31, МадридМарианне Хайнц, Лилиан ТомаскоШон Скалли. Malerie: kleine FormateStaatliche Museen, КассельМиа ФинманШон Скалли. ФотосуреттерГалерея Карлес Таше, Барселона2006Джон ЯуШон Скалли. Соңғы суреттерL. A. Louver, ВенецияУве ВиечорекШон Скалли. Түстің архитектурасы/The Architecture of ColorKunstmuseum Liechtenstein, ВадуцСью ХаббардШон СкаллиTimothy Taylor Gallery, Лондон2007Данило Эчер, Лоранд Хедьи, Мария Ллуиса Боррас и Гонсалес, Дональд КуспитШон Скалли: РетроспективаFundació Joan Miró, Барселона/Thames and Hudson, Лондон2008Сью ХаббардШон Скалли. La surface peinteГалерея Лелонг, ПарижБрайан КеннедиШон Скалли. Жолақтың өнеріHood Museum of Art, Дартмут колледжі, ХановерШон Скалли, Брайан КеннедиШон Скалли. The Art of the Stripe. Exhibition GuideLooking at Sean Scully's Paintings. 2009Сузанна Кляйн, Вальтер СмерлингШон Скалли. Константинопольдер Дие верстеккеСиннлихкейт. Дие Бильдервельт фон Шон СкаллиMuseum Küppersmühle, МюнхенПауль КёзерШон СкаллиMuseum Küppersmühle, ДуйсбургЛасло Хегесхальми, Вальтер Штормс, Хельмут ФридельШон Скалли. Эмоция және құрылымFine Arts үйі/Заманауи галерея Ласло Васс жинағы/Вальтер Штормс галереясы, Веспрем/МюнхенТиффани БеллШон СкаллиEdizioni Charta, МиланХанс Майкл Герцог, Маурисио Сотело, Шон Скалли, Флориан ШтайнингерШон СкаллиГалерея Карлес Таше, S. L., Барселона2010Танья Пирсиг Маршалл, Артур С. Данто және Армин ЦвайтеШон Скалли Жұмыстар...

Дәйексөздер

Өнер, әсіресе абстракция: моральдық акт болуы тиіс. Әйтпесе, ол сәндікпен одақтасып қалуы мүмкін.
«Неліктен жолақтар? Өйткені олар кез келген нәрсе болуы мүмкін. Ал олар кез келген нәрсе болуы мүмкін, себебі олар ештеңе емес. Ештеңені бір нәрсеге айналдыру, бір нәрсені басқа нәрсеге айналдырудан әлдеқайда қызықтырақ. Шайтанмен байланысты ескермейінше».
«Маған өнер мәдениеті – үнемі бүктеліп, жазылатын үлкен кілем сияқты. Ол қайта-қайта ашылған сайын, жаңа немесе бұрын назардан тыс қалған нәрселер көрінеді.»