Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық концептуалдық суретші Майкл Макс Ашер (15 шілде 1943 - 15 қазан 2012) – концептуалдық суретші, «Нью-Йорк Таймс» газеті оны «Институционалдық сын деп аталатын концептуалдық өнер саласының қадірлі өкілдерінің бірі, өнерді қабылдауды анықтайтын ұғымдарды терең талдайтын» деп сипаттаған. Ашер жаңа өнер туындыларын жасаудың орнына, әдетте қолданыстағы кеңістікті өзгертіп, өнер жұмыстарын, қабырғаларды, фасадаларды және басқаларын жылжытып немесе алып тастайтын. Ашер сонымен қатар Калифорния өнер институтында ұзақ жылдар бойы сабақ берген жоғары санатты профессор болды. Көптеген белгілі суретшілер оның сабақтары өздерінің өсуіне зор ықпал еткенін айтады. Британдық журналист Сара Торнтон оның оқыту қызметін «ең әсерлі» жұмысы деп атады.
American conceptual artist
Michael Max Asher (July 15, 1943 – October 15, 2012) was a conceptual artist, described by The New York Times as "among the patron saints of the Conceptual Art phylum known as Institutional Critique, an often esoteric dissection of the assumptions that govern how we perceive art." Rather than designing new art objects, Asher typically altered the existing environment, by repositioning or removing artworks, walls, facades, etc. Asher was also a highly regarded professor of art, who spent decades on the faculty at California Institute of the Arts. Cited by numerous successful artists as an important influence in their development, Asher's teaching has been described by British journalist Sarah Thornton as his "most influential" work.
Ерте өмір және білім
Лос-Анджелесте, Калифорния штатында дүниеге келген Ашер, галерея иесі Бетти Ашер мен доктор Леонард Ашердің ұлы. Орта мектепте оның сыныптастарының бірі болашақ әріптесі Том Андерсен болды. 1966 жылы ол Калифорния университетінің Ирвин қаласындағы бөлімін бітіріп, көркем өнер саласында бакалавр дипломын алды.
Born in Los Angeles, California, Asher is the son of gallerist Betty Asher and Dr. Leonard Asher. While in high school, one of his classmates was future colleague, Thom Andersen. He studied at the University of California, Irvine, where he received his bachelor's degree in fine arts in 1966.
Шығармалары
Ашердің жұмысы "нақты бір ортаға жасалған нәзік, бірақ мақсатты түрдегі араласу – қосымшалар, алып тастаулар немесе өзгерістер" нысанында көрінеді. Оның туындылары әрқашан нақты бір орынмен байланысты болды, олар әрқашан уақытша болды, және олар үшін жасалған немесе жылжытылған барлық нәрсе көрмеден кейін жойылды немесе өз орнына қайтарылды. 1969 жылы Уитни Америка өнер мұражайында өткен "Анти Иллюзия: Процедуралар/Материалдар" атты топтық көрмесі үшін ол есік үстіне желдеткіш орнатып, келушілер бір галереядан екіншісіне өтетін кезде сезінетін ауа қабырғасын жасады. 1979 жылы ол мұражай коллекцияларындағы заттардың орнын өзгерте бастады. 2008 жылы Санта-Моника өнер мұражайындағы көрме үшін ол 1998 жылдың мамыр айында мұражай Бергамот станциясына көшірілгеннен бері өткен әрбір көрме үшін салынған 44 қабырғаны қайта жасауға шешім қабылдады. Көрмеге кіре берістегі кішкентай галереяда сол 44 көрменің жоспарлары, әрқайсысының аты мен күні көрсетілген, орналастырылған, бұл келушілерге алда не көретінін түсіндіретін нұсқаулық қызметін атқарады. Оның 1991 жылғы атаусыз жұмысы, функционалды, жылтыратылған граниттен жасалған су ішетін шүмегі мен тудың тірегінің қатар орналасуы – АҚШ-тағы оның тұрақты, ашық ауада жасалған алғашқы жұмысы болды. Сан-Диегодағы Калифорния университетінің кампусындағы қоғамдық өнердің Стюарт коллекциясының бөлігі болып табылатын бұл су ішетін шүмек, әдетте кеңселер мен мемлекеттік ғимараттарда кездесетін металл шүмектердің нақты көшірмесі. Әдеттегі кеңсе жиһазы ретінде емес, бұл шүмек кампустың ортасындағы шөп аралындағы ескерткіштей орналасқан. Ол 1917-1964 жылдар аралығында әскери оқу ортасы болған бұрынғы Camp Matthews орнын көрсетеді. Бұл туынды 2015 жылдың 13 қаңтарында балғамен шабуыл жасаған вандалдың қолынан жойылды.
Asher's work takes the form of "subtle yet deliberate interventions – additions, subtractions or alterations – in particular environments." His pieces were always site specific; they were always temporary, and whatever was made or moved for them was destroyed or put back after the exhibitions. In 1969, for the group show “Anti Illusion: Procedures/Materials” at the Whitney Museum of American Art, he concealed a blower above a door to create a slab of air that visitors passed through when they moved from one gallery to the next. In 1979 he started to reposition objects in museum collections. For a show at the Santa Monica Museum of Art in 2008, he decided to re create all the 44 stud walls that have been built for every exhibition since the museum relocated to Bergamot Station in May 1998. Architectural floor plans for those 44 exhibitions, captioned with the title and dates of each one, are displayed in a small gallery at the show's entrance, providing a key to what visitors are about to see. His untitled 1991 work featuring a functional, polished, granite drinking fountain juxtaposed with a flag pole was his first permanent public outdoor work in the United States. Part of the Stuart Collection of public art on the campus of the University of California, San Diego, this drinking fountain is an exact replica of commercial metal fountains typically found in business offices and government buildings. Instead of its usual context as interior office furniture, the fountain is placed monument like on a grass island in the center of the campus. It marks the site as the former Camp Matthews, a military training facility from 1917 to 1964. The piece was destroyed by a sledgehammer wielding vandal on January 13, 2015.
Көрмелер мен марапаттар
Ашер Документа (1972, 1982), MoMA (1979) және Венеция биенналесіне (1976) қатысты, ал оның жеке музейлік көрмелеріне Центр Помпиду (1991), Лос-Анджелес округінің өнер мұражайы (2003), Чикаго өнер институты (2005) және Санта-Моника өнер мұражайы (2008) кірді. Ашер 2010 жылы Баксбаум сыйлығын жеңіп алды. Төрешілер алқасы: Адам Д. Вайнберг, Уитнидің Элис Пратт Браун директоры; Донна Де Сальво, Уитни бағдарламаларының директор-орынбасары және бас кураторы; 2010 жылғы кураторлар Франческо Бонами және Гэри Каррион Мураяри; сондай-ақ үш шақырылған сарапшы – Хоу Ханру (Сан-Франциско өнер институты), Ясмил Реймонд (Dia Art Foundation) және Джеймс Рондо (Чикаго өнер институты). Жеңімпаз 100 000 доллар және Уитни Америка өнер мұражайында жеке көрме өткізуге мүмкіндік алды. Оның 2010 жылғы Уитни биенналесіне арналған жобасы мұражайдың бір апта бойы күні-түні ашық болуын көздеген (алайда, мұражай «бюджеттік және кадрлық шектеулер» салдарынан бұл мерзімді үш күнге дейін қысқартты). 1970 жылдардың ортасында галерея иесі Хайнер Фридрихпен туындаған даудан кейін Ашер өнер жобаларының өндірісін, таратылуын және меншік құқығын бақылау үшін шарттық келісімдерді пайдалануға бел буды. Сет Сигелауб пен Роберт Проянксидің «Суретшілердің құқықтарын беру және сату шарты» үлгісін қолданып, Ашер Лос-Анджелестегі адвокат Артур Алефтің көмегімен өзіндік шарт жасады.
Asher exhibited at documenta (1972, 1982), the MoMA (1979), and the Venice Biennale (1976), and his solo museum shows include the Centre Pompidou (1991), Los Angeles County Museum of Art (2003), Art Institute of Chicago (2005) and Santa Monica Museum of Art (2008). Asher won the Bucksbaum Award 2010. The jury consisted of: Adam D. Weinberg, the Whitney’s Alice Pratt Brown Director; Donna De Salvo, Whitney Associate Director of Programs and Chief Curator; the 2010 curators Francesco Bonami and Gary Carrion Murayari; and three guest panelists, Hou Hanru (San Francisco Art Institute), Yasmil Raymond (Dia Art Foundation), and James Rondeau (Art Institute of Chicago). The winner received $100,000 and a solo exhibition at the Whitney Museum of American Art. His project for the 2010 Whitney Biennial involved having the museum remain open 24 hours a day for one week (although this was shortened to three days by the museum due to “budgetary and human resources limitations”). In the mid 1970s, after a dispute with gallery dealer, Heiner Friedrich, Asher decided to use contractual agreements in order to control the production, dissemination and ownership of his art projects. Using Seth Siegelaub and Robert Projanksy's contract, The Artists Reserved Rights Transfer and Sale Agreement, as a model, Asher crafted his own contract with the help of Los Angeles attorney, Arthur Alef.