Жеймс Ангус Грэм, Монтроуз 7-ші герцогі: Шотландиялық саяхатшы, фермер және аристократтың өмірі

Кіріспе

Шотландияда туған Родезия саясаткері, фермер және аристократ Джеймс Ангус Грэм, Монтроздың 7-ші герцогы (2 мамыр 1907 – 10 ақпан 1992), 1925 жылға дейін Кинкардин графы, ал 1925-1954 жылдары Грэм маркизі титулын иеленді. Ол Иан Смиттің Родезия үкіметінде Ауыл шаруашылығы министрі қызметін атқарды және 1965 жылы Родезияның Біржақты тәуелсіздік жариялауына қол қойды.

Өмірбаян

1907 жылы туған, Джеймс Грэмның, 6-шы герцогтің және леди Мэри Луизаның ұлы, Уильям Дуглас Гамильтонның жалғыз қызы, 12-ші герцог Гамильтон. Оның туысы Лохилдің полковнигі Сэр Дональд Кэмерон, көрнекті таулы аймақтың сарбазы және Кэмерон кланының басшысы болды. Ол ICI-нің Оңтүстік Африкадағы еншілес компаниясы A. E. & I. компаниясында жұмыс істеді. 1939 жылы Англияда демалыста болғанда Германиямен Екінші дүниежүзілік соғыс жарияланды. Ол Адмиралдың резервіндегі қолбасшылыққа тіркеліп, Корольдік теңіз күштерінің резервінде лейтенант болып тағайындалды. Ол лорд Луи Маунтбеттеннің флотилиясының құрамында HMS Kandahar кемесіне қатысып, Солтүстік теңізде, содан кейін Жерорта теңізінде және Аден колониясындағы Аденде қызмет етті. 1954 жылдың 20 қаңтарында ол әкесінің титулын мұраға алып, Монтроздың 7-ші герцогы болды және 1957 жылдың 25 маусымында Лордтар палатасында орын алды. Ол Кенияда аң аулауға барып, онда екінші әйелі Сьюзан Семплмен танысты. Отбасы Солсберидің сыртындағы Ньябирадағы Дерри фермасында тұрды, онда жүгері және темекі өсірілді. Тексастан тұқымдық мал импортталғаннан кейін Brahman тұқымды мал шаруашылығы құрылды. Монтроз Родезиядағы нәсілдік сегрегацияны қатай қолдады. Ол Родезия Доминион партиясының мүшесі болды. Ол Родезия майданының негізін қалаушылардың бірі болды және оны қаржыландыруға көмектесті, содан кейін Қорғаныс және Сыртқы істер министрі болды. Оның Ауыл шаруашылығы министрі қызмет еткен кезінде 1969 жылғы Жер иелену заңы қабылданды, ол ақтардың иелігіндегі жер көлемін 45 миллион акрға (49 миллион акрдан кем) шектеді және қаралардың иелігіндегі тағы 45 миллион акр жерді резервке алды, теориялық тұрғыдан теңдік орнатты; алайда, ең құнарлы жерлер ақтардың үлесінде қалды. 1970-ші жылдардың ортасында «Иллюстрациялық өмір» журналында жарияланған мақалада Монтроз отбасының Родезияда болашақ ұрпақтарға қалуы мүмкін екенін айтса да, ол 1979 жылы отбасымен Оңтүстік Африкаға, содан кейін Шотландияға көшіп, сонда өмірінің соңғы күндерін өткізді. Ол гэль тілінде сөйлейтін және Шотландияның таулы аймақтары мен аралдарын жақсы көретін. Ол Лох-Ломонд маңындағы отбасылық зиратқа жерленді.

Born in 1907, the son of James Graham, 6th Duke and Lady Mary Louise, only daughter of William Douglas Hamilton, 12th Duke of Hamilton. His cousin was Colonel Sir Donald Cameron of Lochiel, a prominent Highland soldier and Chief of Clan Cameron. and took up a position with A. E. & I., the South African subsidiary of ICI. While he was on holiday in England in 1939, the Second World War with Germany was declared. He signed up with the Admiral Commanding Reserves and was appointed Lieutenant in the Royal Naval Reserve. He joined HMS Kandahar as part of Lord Louis Mountbatten's flotilla in the North Sea and later served in the Mediterranean and at Aden in Aden Colony. On 20 January 1954 he inherited his father's titles and became the 7th Duke of Montrose, taking his seat in the House of Lords on 25 June 1957. He took hunting trips in Kenya, where he met his second wife, Susan Semple. The family lived on Derry Farm at Nyabira outside Salisbury, where the crops included maize and tobacco. A pedigree Brahman cattle stud was established after importing bloodstock from Texas. Montrose was a hard line supporter of racial separation in Rhodesia. He was a member of the Dominion Party of Rhodesia. He was a founder of the Rhodesian Front, which he helped fund. and later as Minister of Defence and of Foreign Affairs. During his term as Minister of Agriculture, the Land Tenure Act of 1969 was enacted, reserving the amount of land for white ownership as 45 million acres (reduced from 49 million acres) and reserved another 45 million acres for black ownership, introducing parity in theory; however, the most fertile farmland continued to be included in the white portion. Although, in an article published in Illustrated Life Rhodesia in the mid 1970s, Montrose indicated that he saw his family remaining in Rhodesia for future generations, he and his family moved to South Africa in 1979 and then to Scotland, where he spent his final days. He was a speaker of Gaelic and was fond of the Highlands and Islands of Scotland. He was buried in the family cemetery near Loch Lomond.