Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Аннелид құрттарының түрі
Species of annelid worm
Mesenchytraeus solifugus, көбінесе мұз құрты деп аталады, Солтүстік Американың солтүстік-батысындағы жағалау мұздықтарында қоныстанған олигохаета құртының бір түрі. M. solifugus қара қоңыр түсті, ұзындығы шамамен 15 мм, ені 0,5 мм-ге жетеді. Ол жоғары популяция тығыздығына ие және қолайлы ортада кең таралған. Шамамен –7 °C мен 5 °C арасындағы температурада ғана тірі қалуға қабілетті. Мұз құртының төмен температураға төзімділігі зерттеледі. Оның күшті пигментациясы бар, көптеген түстерді сіңіреді, бірақ күшті күн сәулесінен қорғану үшін мұздың ішіне тесіледі.
Mesenchytraeus solifugus, commonly called an ice worm, is a species of oligochaete worm that inhabits coastal glaciers in northwestern North America. M. solifugus is dark brown and grows to about 15 mm long and 0.5 mm wide. It has a high population density and is common in suitable habitat. It can only survive at temperatures of approximately –7 °C to 5 °C. The ice worm is studied for its ability to survive in low temperatures. It has heavy pigment, absorbing most colors; however, it burrows into the glacier to avoid strong sunlight.
Тарих және таксономия
Бұл түр алғаш рет Аляскадағы Мьюр мұздығынан хабарланды. Карло Эмери 1898 жылы оны solifugus деп атады, бұл "күннен қашып жүретін" деген мағынаны білдіреді. Филогенез оның су ортасында тіршілік ететін атадан пайда болғанын көрсетеді. Ересек мұз құрттарының ұзындығы шамамен ... тең. Дегенмен, құрттардың көзі немесе көзшесі жоқ. Мұз құртының тамақтануы туралы көп мәлімет белгілі емес, бірақ олар қар балдырларын, сондай-ақ кейбір бактериялармен қоректенеді деп саналады.
This species was first reported from Muir Glacier in Alaska. Carlo Emery named it solifugus in 1898, meaning "fleeing from the sun". Phylogeny suggests that it evolved from an aquatic ancestor. Adult ice worms are approximately long. However, the worms lack eyes or eyespots. Not much is known about the ice worm's diet, but it is thought to eat snow algae, as well as some bacteria.
Тіршілік ету ортасы
Мұз құрттары мұздықтарда тіршілік етеді және қарлы алаптарда, қар көшкінінің конустарында, мұздық өзендері мен тоғандарында табылған. Бұл организмдер тіршілік етуі мен көбеюі үшін тұрақты мұздық орта қажет. Солтүстік-батыс АҚШ-тан басқа, мұз құрттары Оңтүстік Аляска мұздықтарында және Британдық Колумбияның кейбір аймақтарында да кездеседі. Олар қарлы далаларда, өзендерде және тоғандарда табылса да, лас қар мен тастарда кездеспейді. Олар шамамен −6.8 °C (19.8 °F) температурада қатып, 5 °C (41 °F) жоғары температураға ұзақ уақытқа тозып кетеді. Бұл процеске автолиз деп аталады, ол жасушалар ас қорыту ферменттерін өндіріп, өзін-өзі жоюымен жүзеге асырылады. Дене, метафоралық тұрғыдан алғанда, еруге ұшырайды. Басқа жерлер де соншалықты суық болса да, мұз құрттары басқа жерге ешқашан шықпайды. Олар желмен әкелінетін қар балдырларымен және тозаңмен қоректенеді. Мұз құрттары көктемнің соңында ең белсенді болады. Қар жауын жабын ретінде қызмет етеді, ал төменгі температура тұрақты 0 °C (32 °F) деңгейінде сақталады. Мұз құрттары мұзға айнала бастаған қардың тығыз қабатында – фирнде де көптеген балдырларды таба алады. Мұздық тоғандарында немесе кішкентай арналарда мұз құрттарын күндіз де кездестіруге болады. Судың мұздауы құрттарға қолайлы температураны қамтамасыз етеді, осылайша күннің олардың қара денесін қыздыруына қарсы тұрады. Жылдам ағысы бар мұздық ағындарында мұз құрттары мұз бетіне жабысады.
Ice worms inhabit glaciers and can be found in snowfields, avalanche cones, and glacier rivers and pools. The organisms require permanent glacial environments for survival and reproduction. As well as the northwestern United States, ice worms have been found in glaciers of southern Alaska and certain parts of British Columbia. Though they are found in snowfields, rivers and pools, they are not found on dirty snow or rock. They freeze at around −6.8 °C (19.8 °F), and their bodies decompose after continuous exposure to temperatures above 5 °C (41 °F). This decomposition process, known as autolysis, occurs when the cells produce digestive enzymes and self destruct. The body, figuratively, melts. Even if other places are equally cold, ice worms never venture onto any other terrain. They eat the abundant snow algae and pollen carried by the wind. Ice worms are most active in late spring. The snowfall provides insulation, and the temperatures below remains a stable 0 C (32 °F). Ice worms can still find plenty of algae in the firn layer, the layer of packed snow in transition to ice. In glacial ponds or small streams, ice worms can be found in broad daylight. The freezing water provides the worms with a comfortable temperature, countering any heating of their dark bodies from the sun. In fast flowing glacial streams, ice worms cling to the ice surface.