Австралиядағы Rainbow Creek микроұлттық мемлекеті: 1979 ж. құрылған, Виктория штатының су тасқынына қарсы наразылық білдіріп, өзін жеке мемлекет деп жариялаған. Тарихы, себептері.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Австралиядағы микроұлт
Micronation in Australia
Rainbow Creek тәуелсіз мемлекеті – 1970 және 80 жылдары белсенді болған австралиялық сепаратистік микроұлт, Виктория тауларындағы Томсон өзенінің жанындағы Кауварр қаласында орналасқан. Ол 1979 жылдың 23 шілдесінде Томас Барнс Виктория үкіметінің және басқалардың оның және басқалардың жерлерін су басуға қатысты тиімсіздігіне наразылық ретінде құрылған.
The Independent State of Rainbow Creek was an Australian secessionist micronation active during the 1970s and 80s, located in Cowwarr, a town on the Thomson River in the Victorian Alps. It was founded on 23 July 1979 by Thomas Barnes in protest of alleged incompetence by the Government of Victoria and others in regards to the flooding of his and others' properties.
Өмірбаян
Ол Кауварр қаласындағы Виктория фермерлерінің тобы мен Виктория мемлекеттік үкіметінің Мемлекеттік өзендер және сумен жабдықтау комиссиясы (SRWSC) арасындағы ұзаққа созылған өтемақы дауының нәтижесінде құрылды. 1930 жылдардың соңында Коуварр қаласында Томсон өзенінің үстінен салынған көпір жыл сайынғы су тасқыны кезінде су деңгейінің ең жоғары шегіне тым жақын орналасқандығы анықталды. Сөйтіп, 1952 жылы аса күшті су тасқыны кезінде бұл құрылым су ағынына кедергі келтіргенде, өзен көпірдің шетінен жаңа арна жасады. Кейіннен «Радужный ручей» деп аталған бұл «жарылыс» бірнеше жеке меншіктегі шаруашылық жерлерінен өтті. Жағдайды түзету әрекеттері тиімсіз болды, ал келесі су тасқындары салдарынан ағын кеңейіп, бірнеше футбол алаңының көлеміне жетті, бұл зардап шеккен фермерлердің жерлеріне зиян келтірді. Фермерлер өз шаруашылықтарын суару үшін ручейден су пайдалана бастады, бірақ жергілікті және мемлекеттік билік оларға су пайдалану үшін алым салу арқымен жауап берді. Зардап шеккендер енді су астында қалған жерлері үшін жергілікті кеңеске бірнеше алым төлеуге мәжбүр болды, себебі олардың құжаттарында ручейдің бар екендігі көрсетілмеген, SRWSC-ге суару мақсатында ручей суын пайдаланғаны үшін екінші алым, ал үшіншісі – Томсон өзенін жақсарту трестіне, оның міндеті ручейдің одан әрі эрозиясын болдырмау еді, бірақ ол әрбір жаңа су тасқынымен өсе берді. SRWSC 1954 жылы көпірдің төменгі ағысында өзенге бөгет салды, бұл Рейнбоу ручейіне одан да көп су жіберуге әкеп соқты. 1970 жылдардың соңына қарай ручейдің тереңдігі 8 метрге (26 фут), ені 50 метрден (164 фут) асты, және фермерлер өздерінің жерлерінің бір бөлігінен екіншісіне өту үшін жеке қаржыға көпiрлер салуға мәжбүр болды. 1978 жылғы аса қауісті су тасқыны кезінде олардың барлығы – егін, мал және жабдықтар бірге сумен кетіп қалды. Коуварр фермерлері үш онжылдыққа жуық уақыттан бері үкіметтің немқұрайлылығын өздерінің қиындықтарына кінәлап келді, бірақ 1978 жылы оларға жер, өнімділік және жеке инфрақұрылымға келген зиян үшін өтемақы талап етуден бас тартқанда, олар одан әрі шаралар қабылдауға шешім қабылдады. Ең көп зардап шеккен шаруашылықтардың бірі – Яммакуна, ол бөгеттен тікелей төмен орналасқан және 1970 жылдан бері Томас Барнске тиесілі болды. Барнс Ұлыбритания мен Виктория полициясының зейнеткері болды, ол бұрын қалаға көшіп келген еді. Ол билік бюрократиясының баяулығына төзімсіз, жарнамаға құштар және мінезі қыңыр адам ретінде танымал болды.
It was founded as a result of a long running compensation dispute between a group of Victorian farmers in the town of Cowwarr, and an agency of the Victorian state government, the State Rivers and Water Supply Commission (SRWSC). A road bridge built over the Thomson River at Cowwarr in the late 1930s proved to be sited too close to the annual flood high water mark, so when that structure proved an impediment to the flow of debris during a particularly violent flood in 1952, the river simply carved a new course for itself around the edge of the bridge. This "breakaway" later named Rainbow Creek passed through a number of privately owned farming properties. Remedial action proved ineffective, and the creek was enlarged by subsequent flooding to the size of several football fields at the expense of the affected farmers’ lands. The farmers began using water from the creek to irrigate their properties, however, local and state authorities responded by serving them with levies for water use. Those affected had to pay one set of levies to the local council for land which was now underwater because their title deeds did not show the existence of the creek, a second levy to the SRWSC for using creek waters for irrigation purposes, and a third levy to the Thomson River Improvement Trust which was supposed to prevent further erosion by the creek which nonetheless continued to grow with each new flood. The SRWSC then constructed a weir across the river downstream of the bridge in 1954, which had the effect of funneling even higher volumes of floodwater directly into Rainbow Creek. By the late 1970s, the creek was 8 metres (26 feet) deep and over 50 metres (164 feet) wide, and farmers had to privately fund the construction of bridges to cross from one part of their properties to the other. These were all washed away, along with crops, stock, and equipment by particularly severe flooding in 1978. The farmers of Cowwarr had long blamed government incompetence over nearly three decades for their woes, but when they were denied the right to claim compensation for loss of land, productivity, and private infrastructure in 1978 they decided to take further action. One of the worst affected properties was Yammacoona, located directly below the weir, and owned by Thomas Barnes since 1970. Barnes was a retired UK and Victorian police officer who had settled in the town some time before. He was known as a man of feisty temperament with little patience for the slow turning wheels of government bureaucracy, and a flair for publicity.
Бөлек болу
Барнс және тағы отыздай фермер халықтың қолдауын алу үшін Виктория штатына соғыс жариялауға бекінді. 1978 жылдың 19 желтоқсанында қол қойылған Декларация 1979 жылдың 16 қаңтарында Мельбурнда телекамералардың алдында әңгімеге толы губернаторға ресми түрде табыс етілді. Барнс пен SRWSC арасында Виктория сот жүйесінде бірнеше заңдық тартыстар болды, олардың барысында екі тарап та шағын жеңістер мен жеңілістерге ие болды. Содан кейін фермерлер тобы үкіметтің берген несиесін қабылдады, бірақ қажетті өтемақыны алған жоқ. Барнс осы уақытта Хатт өзені провинциясы туралы біліп, «Принц Леонардты» үлгі етіп алып, заң кеңесін алғаннан кейін 1979 жылдың 23 шілдесінде Виктория штатынан өз мүлкін бір жақты етуді жариялады. Ол өзін жаңа құрылған Рейнбоу Крик тәуелсіз мемлекетінің «губернаторы» деп тағайындады және «Ақпарат министрі» Джордж Даунингпен бірге Ұлыбританияның королевасы Елизавета II-ге мемлекет басшысы ретінде адалдыққа ант берді. Оның бөліну құжаты Виктория губернаторына, Австралияның генерал-губернаторына, Букингем сарайына және Гаагадағы Халықаралық сотқа жіберілді. Қоғамдық назар қайтадан Кауваррға аударылды, ал Рейнбоу Крик мемлекетінің болуы Барнстың SRWSC және Виктория үкіметі үшін көп жыл бойы мазасыздық тудыруын қамтамасыз етті, өйткені ол өзінің шаруалар қауымдастығының мүддесін таныстыру үшін паспорттар, маркалар, банкноттар және басқа да баспа материалдарын шығарды. Денсаулығының нашарлауы Барнсты 1980-ші жылдардың ортасында Квинслендке зейнетке шығуға мәжбүр етті, содан бері ол жергілікті тарих және поэзия туралы бірнеше кітап жариялады, ал Рейнбоу Крик бөлінуіне әкелген мәселелер шешілмей қалды.
In an attempt to gain public sympathy Barnes and around thirty other farmers decided to declare war on the state of Victoria. Signed on 19 December 1978, the Declaration was served with due pomp to a bemused governor in Melbourne on 16 January 1979, before banks of television cameras. Some legal scuffling between Barnes and the SRWSC followed in the Victorian court system, during which minor points were won and lost on both sides, after which a government offer of loans but not the desired compensation was rejected by the farmer group. Barnes meanwhile had become aware of the Hutt River Province and seeking to emulate "Prince Leonard" took legal advice and then declared the unilateral secession of his property from the State of Victoria on 23 July 1979. He appointed himself "Governor" of the newly created Independent State of Rainbow Creek, and together with "Minister for Information" George Downing, swore allegiance to Queen Elizabeth II of the United Kingdom as his Head of State. His secession document was lodged with the Victorian Governor, the Governor General of Australia, Buckingham Palace and the International Court of Justice in The Hague. Public attention was again focused on Cowwarr, and the existence of the State of Rainbow Creek ensured that Barnes remained a thorn in the side of the SRWSC and the Victorian Government for a number of years, as he issued passports, stamps, banknotes and other printed material to promote the cause of his farming community. Ill health eventually forced Barnes to retire to Queensland in the mid 1980s, from where he has since published several books of local history and poetry, whilst the issues that led to the Rainbow Creek secession remained unresolved.