Үнді поэзіясының көрнекті өкілі Кумаран Асан: өлеңдері, әлеуметтік реформалары, философиясы. Керала поэзиясына зор үлес қосып, "Ұлы ақын" атағын алған.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Үндістан ақыны
Indian poet
Махакави Кумаран Асан (малаялам: എൻ. കുമാരൻ ആശാൻ) (1871 жылдың 12 сәуірі – 1924 жылдың 16 қаңтары) – малаялам әдебиетінің ақыны, үнді әлеуметтік реформаторы және философ. Ол 20 ғасырдың басында малаялам поэзиясында революция жасап, оны метафизикалықтан лирикалыққа айналдырды. Оның поэзиясының ерекшелігі – моральдық және рухани мазмұны, поэзиялық шоғырлануы және көркемдік контексті. Ол Кераланың үш ұлы ақынының бірі және Шри Нараяна Гурудың шәкірті. 1922 жылы Мадрас университеті оған "Махакави" атағын берді, яғни "үлкен ақын" деген мағынаны білдіреді.
Mahakavi Kumaran Asan (Malayalam: എൻ. കുമാരൻ ആശാൻ) (12 April 1871 – 16 January 1924) was a poet of Malayalam literature, Indian social reformer and a philosopher. He is known to have initiated a revolution in Malayalam poetry during the first quarter of the 20th century, transforming it from the metaphysical to the lyrical and his poetry is characterised by its moral and spiritual content, poetic concentration and dramatic contextualisation. He is one of the triumvirate poets of Kerala and a disciple of Sree Narayana Guru. He was awarded the prefix "Mahakavi" in 1922 by the Madras university which means "great poet".
Өмірбаян
Асан 1873 жылдың 12 сәуірінде Кайиккара ауылындағы Ежава қауымына жататын саудагер отбасында дүниеге келді. Оның әкесі Нараянан Перунди, ол малаялам және тамил тілдерін жақсы білетін көп тілді білгір, ал Kochupennu олардың тоғыз баласының екіншісі еді. Оның алғашқы білімін жергілікті мектепте Удаянкужи Кочураман Вайдьяр деген мұғалім берді. Ол оған санскрит тілінен бастауыш білімдерді оқытты, содан кейін он үш жасқа дейін Кайиккарадағы үкіметтік мектепте оқуын жалғастырды. Кейіннен 1889 жылы ол мектепте мұғалім болып жұмыс істеді, бірақ мемлекеттік қызметке орналасуға жасы жетпегендіктен, жұмыстан кетуге мәжбүр болды. Осы уақытта ол санскрит әдебиетінің өлеңдері мен пьесаларын зерттеді. 1890 жылы ол жергілікті көтерме саудагерде бухгалтер болып жұмыс істей бастады, сонымен қатар сол жылы Шри Нараяна Гурумен танысып, рухани көшбасшының шәкірті болды. Нараяна Гурудың ықпалы Асанды рухани ізденістерге жетеледі, ол жергілікті ғибадатханада біраз уақыт дұға оқып, санскритті оқытумен айналысты. 1900 жылы Арувипурамға қайтып келді. Сол жылы ол малаялам тілінде "Вивекодайам" әдеби журналын құрып, оның редакторы болды. Оның басшылығымен журнал жарты айлықтан айлыққа айналды. 1913 жылы ол Шри Мулам Халық Ассамблеясына (Шри Мулам Пража Сабха) сайланды. 1919 жылы СНДП-дан қызметтен бас тартып, бір жылдан кейін тағы бір әдеби журнал – "Пратибханың" редакторы болды. 1921 жылы ол Алувада саз плитка фабрикасын, "Юнион Тилл Уоркс" ашты, бірақ фабриканың жақын маңдағы сарай көлінің ластануына себеп болғаны анықталған соң, ол жобаны Алува өзенінің жанындағы жерге көшіріп, жерді Адуайташрам құру үшін СНДП-ға тапсырды. Кейін ол Тхируванантапурамның шетіндегі Тонаккал ауылына көшіп, әйелімен бірге қоныстанды. Асан 1917 жылы Тахакуди Кумаранның қызы Бхануматиаммаға үйленді.
Asan was born on April 12, 1873, in a merchant family belonging to Ezhava community in Kayikkara village, Chirayinkeezhu taluk, Anchuthengu Grama Panchaayath in Travancore to Narayanan Perungudi, a polyglot well versed in Malayalam and Tamil languages, and Kochupennu as the second of their nine children. His early schooling was at a local school by a teacher by name, Udayankuzhi Kochuraman Vaidyar, who taught him elementary Sanskrit after which he continued his studies at the government school in Kayikkara until he was thirteen. Subsequently, he joined the school as a teacher in 1889 but had to quit as he was not old enough to hold a government job. It was during this time, he studied the verses and plays of Sanskrit literature. Later, he started working as an accountant at a local wholesale grocer in 1890, the same year he met Shree Narayana Guru and became the spiritual leader's disciple. Narayana Guru's influence led Asan to spiritual pursuits and he spent some time at a local temple, in prayers and teaching Sanskrit. He returned to Aruvippuram in 1900. The same year, he founded Vivekodayam, a literary journal in Malayalam, and assumed its editorship. Under his leadership, the magazine became a monthly from a bi monthly. In 1913, he was elected to the Sree Moolam Popular Assembly (Sri Moolam Praja Sabha), He relinquished the position at SNDP in 1919 and a year later, took over the editorship of Pratibha, another literary magazine In 1921, he started a clay tile factory, Union Tile Works, in Aluva but when it was found that the factory was polluting the nearby palace pond, he shifted the project to a site near Aluva river and handed over the land to SNDP for building an Advaitashramam. Later, he moved to Thonnakkal, a village in the periphery of Thiruvananthapuram, where he settled with his wife. Asan married Bhanumathiamma, the daughter of Thachakudy Kumaran Writer who was a in 1917.
Өлім
1924 жылдың 16 қаңтарында ол Pallana өзеніндегі «Redeemer» қайығы құлағанда суға батып қайтыс болды. Оның денесі екі күннен кейін табылды және оның мәйіті өртеліп, Кумаракоди деп аталатын жерге қойылды.
On January 16, 1924, he died by drowning, when Redeemer the boat he was traveling capsized in River Pallana. His body was recovered after two days and the place where his mortal remains were cremated is known as Kumarakodi.
Мұра
цитаталық қорап|сапталу = солға|ені=21см|Әлсіз дәстүріңнің шектеулерін жұз|Немесе ол сені өзіңнің ішіңде құртады, Дураваста Кумаран Асан. Ақынның алғашқы туындылары Субраманья Сатакам және Шанкара Сатакам болды, олар діни мазмұнда болғанмен, кейінгі өлеңдері әлеуметтік мәселелерге сын көзбен қарады. Ол 1907 жылдың желтоқсанында Муркот Кумаранның Митавади басылымында «Вена Пуву» (құлаған гүл) поэмасын жариялады, ол малаялам әдебиетінде классикалық туындыға айналды; оның 100 жылдығы 2017 жылы М.М. Баширдің кіріспесі және К. Джаякумардың ағылшын тіліне аудармасы бар «Венапувину 100» кітабы жарық көрген кезде тойланды. «Прароданам» - замандасы, досы және грамматика ғалымы А.Р. Раджа Раджа Варманың қазасына арналған жоқтау, «Налини», «Лила», «Каруна», «Чандалабхикшуки», «Чинтаавиштаяя Сета» және «Дураваста» сияқты «Кханда Кавиялар» (өлеңдер) – оның басқа да маңызды туындылары. Бұдан өзге, ол бес томдық «Будда Чарита» және үш томдық «Баларамаянам» екі дастан жазды.
quotebox|align = left|width=21em|Remove the bonds of your effete tradition / Or it will ruin you within your own selves, Excerpts from Duravastha Kumaran Asan Some of the earlier works of the poet were Subramanya Sathakam and Sankara Sathakam, which were devotional in content but his later poems were marked by social commentary. He published Veena Poovu (the fallen flower) in December 1907 in Mithavadi of Moorkoth Kumaran which went on to become a literary classic in Malayalam; its centenary was celebrated in 2017 when a book, Veenapoovinu 100 was published which carried an introduction by M. M. Basheer and an English translation of the poem by K. Jayakumar. Prarodanam, an elegy, mourning the death of his contemporary, friend and grammarian, A. R. Raja Raja Varma, Khanda Kavyas (poems) such as Nalini, Leela, Karuna, Chandaalabhikshuki, Chinthaavishtayaaya Seetha, and Duravastha are some of his other major works. Besides, he wrote two epics, Buddha Charitha in 5 volumes and Balaramayanam, a three volume work.
Құрметтер
1958 жылы Жозеф Мундассери білім министрі болған кезде, Керала үкіметі Ассанның Тонаккал ауылындағы үйін иелігіне алып, ақынның құрметіне Кумаран Ассан ұлттық мәдениет институтын (Кеник) құрды. Керала тарихында үкіметтің ақынның мүлкін ескерткішке айналдыру үшін алғашқы рет қолға тигізген жағдайы осы. Институтта мұрағат, мұражай және баспа бөлімі бар. Ченнай қаласында орналасқан Асан Мемориалдық қауымдастығы ақынның туған жері Қайыққарада ескерткіш салды. Сондай-ақ, олар Малаялам поэзиясындағы ең үздік туындыларды марапаттау мақсатында жыл сайынғы "Асан Смарака Кавита Пураскарам" сыйлығын тағайындады. Сыйлықтың ақшалай сомасы 30 000 теңге. Сугатхакумари, О.Н.В.Куруп, К.Аяппа Паниккер және К.Сатчидананнан осы сыйлықтың иегерлерінің қатарында. Асан мемориалдық жоғары мектебі – Асан мемориалдық қауымдастығы басқаратын CBSE аккредитациясына ие жоғары білім беретін мектеп. 1973 жылы, Ассанның туғанына 100 жыл толуына орай, "Индия Посты" Ассанның суреті салынған ескерткіш пошта маркасын шығарды.
In 1958, when Joseph Mundassery was the Minister of Education, the Government of Kerala acquired Asan's house in Thonnakkal and established the Kumaran Asan National Institute of Culture (Kanic), as a memorial for the poet, the first instance in Kerala history when the government took over a poet's property to convert it into a memorial. It houses an archives, a museum and a publications division. Asan Memorial Association, a Chennai based organization, has built a memorial at Kayikkara, the birthplace of the poet. They have also instituted an annual award, Asan Smaraka Kavitha Puraskaram, for recognising excellence in Malayalam poetry. The award carries a cash prize of 30,000 and Sugathakumari, O. N. V. Kurup, K. Ayyappa Panicker and K. Satchidanandan are some of the recipients of the award. Asan Memorial Senior Secondary School is a CBSE affiliated higher secondary school run by Asan Memorial Association. The India Post issued a commemorative postage stamp depicting Asan's portrait in 1973, in connection with his birth centenary.
Негізгі жұмыстар
Жыл Еңбектері
1907 жыл Вена Поуву (Құлаған гүл) Асан бұл өлеңді 1907 жылы Палаккададағы Джайн Медуда болған кезде жазған. Теңдесіз философиялық өлең «Вена Поуву» – гүл өмірінің әртүрлі кезеңдері арқылы бейнеленген, өмірдің өткіншілігінің аллегориясы. Асан оның болжамды өткені мен мәртебесін егжей-тегжейлі сипаттайды. Бұл жоғары лауазымдағы адамдардың барлығын жоғалтуына қатысты өткір сарказм. Өлеңнің бірінші сөзі «Ха», ал соңғы сөзі «Каштам» – бүкіл өлеңнің символы ретінде қарастырылады, яғни «Қандай өкінішті!» деген шақыру.
1911 жыл Налини Налини мен Дивахаран арасындағы махаббатты егжей-тегжейлі баяндайтын махаббат өлеңі.
1914 жыл Лила Лила сүйіктісі Мадананды тастап, оны орманнан мұңайған күйде табатын терең махаббат тарихы. Осылайша ол негізгі шындықты түсінеді: Мамсанибхадамалла рагам (шынайы махаббат сезімдік емес).
1919 жыл Прароданам (Азалау) А. Р. Раджараджа Варманың, ақын, сыншы және ғалымның қазасы туралы жоқтау өлеңі; Перси Биш Шеллидің «Адонаис» өлеңімен салыстыратын, бірақ ерекше үнді философиялық көзқарасы бар. Рамаянадағы Ситаның тағдырына негізделген әйелдік және қайғы-қасіретті зерттеу.
1922 жыл Дуравашта (Трагикалық ахуал) Намбутири әулетінің мұрагері Савитри мен төменгі кастадан шыққан Чатхан арасындағы қарым-қатынасты бейнелейтін махаббат тарихы. 19-шы және 20-шы ғасырдың басындағы Кераланың саяси жағдайына жасалған түсініктеме.
1922 жыл Чандалабхикшуки Бұл өлең төрт бөлікке бөлінген, шумақтардан тұрады және Шравасти маңында Ходай Анандаға келген «кастадан тыс қаңғыбас әйелді» (өлеңнің аты) сипаттайды.
1923 жыл Каруна (Шайқас) Девадаси Васавадатта мен буддалық монах Упагуптаның тарихы. Бұл сезімдік тартымдылық және оның салдары туралы айтады.
Year Work Remarks1907 Veena Poovu (The Fallen Flower)Asan scripted this epoch making poem in 1907 during his sojourn in Jain Medu, Palakkad. A highly philosophical poem, 'Veena Poovu' is an allegory of the transience of the mortal world, which is depicted through the description of the varied stages in the life of a flower. Asan describes in such detail about its probable past and the position it held. It is an intense sarcasm on people on high powers/positions finally losing all those. The first word Ha, and the last word Kashtam of the entire poem is often considered as a symbolism of him calling the world outside Ha! kashtam (How pitiful).1911 Nalini It is a love poem, which details the love between Nalini and Diwakharan.1914 Leela A deep love story in which Leela leaves Madanan, her lover and returns to find him in forest in a pathetic condition. She thus realises the fundamental fact Mamsanibhadamalla ragam (true love is not carnal)1919 Prarodanam (Lamentation) An elegy on the death of A. R. Rajaraja Varma, a poet, critic and scholar; similar to Percy Bysshe Shelley's Adonaïs, with a distinctly Indian philosophical attitude. An exploration of womanhood and sorrow, based on the plight of Sita of Ramayana.1922 Duravastha (The Tragic Plight) A love story depicting the relationship between Savithri, a Namboothiri heiress and Chathan, a youth from a lower caste. A political commentary on 19th and early 20th century Kerala.1922 Chandaalabhikshuki This poem, divided into four parts and consisting of couplets, describes an untouchable beggar woman" (also the name of the poem) who approaches Lord Ananda near Sravasti.1923 Karuna (compassion) The story of Vasavadatta, a devadasi, and Upagupta, a Buddhist monk. Tells the story of sensory attraction and its aftermath.