Файф Шотландия: Тарихы мен трансформациясы

Кіріспе

Файф және Тейсайд аймандарындағы бұрынғы Scottish Bus Group операторы, 1985 жылы ана компаниясының қайта құрылуынан кейін құрылған кәсіпорын.

Fife Scottish Omnibuses Ltd – бұл Scottish Bus Group компаниясының бұрынғы автобус тасымалдаушы еншілес компаниясы. Ол 1985 жылдың маусымында Walter Alexander & Sons (Fife) Ltd компаниясынан автобус тасымалдау саласын либерализациялауға және одан кейін Scottish Bus Group компаниясын жекешелендіруге дайындық ретінде құрылған. Бүгінде компания Stagecoach East Scotland құрамында жұмыс істейді.

Тарих

Фиф Шотландтың тарихы 1909 жылға дейін жетеді, көптеген сатып алулар мен бірігулерден кейін компания W. Alexander & Sons құрамына кірді. 1961 жылы Walter Alexander & Sons үш жеке компанияға бөлінді, Фиф операциялары Александерс (Файф) болып өзгерді, ал қызыл түс негізгі автопарк түсі ретінде қолданылды. Александерс (Файф) Scottish Motor Traction компаниясы W. Alexander & Sons сатып алған кезде қосылды, ал 1968 жылғы Көлік заңы қабылданғаннан кейін басқа автобус операторларымен бірігіп, 1969 жылдың 1 қаңтарында Scottish Bus Group (SBG) құрылды. Фиф Шотланд 1978 жылы SBG тарапынан Александерс (Файф) операциясының қайта брендингінің бөлігі ретінде құрылды. Компания қызыл және кремі түсті ливреясын, сондай-ақ Александерс (Файф) заңды мекенжайын сақтап қалды, бірақ «Файф» және «Шотландия» сөздерінің арасында көк түсті сарының үштен бір бөлігінен тұратын топтық стандартты логотипін қабылдады. Кирккалдидегі бас кеңсесінен Фиф Шотланд ежелгі патшалықтың барлық аймағында және одан әрі Данди мен Эдинбургке дейін аймақтағы ең ірі автобус операторы ретінде жұмыс істеді, қалалық, ауылдық және қалааралық қызметтерге Санкт-Эндрюс, Данфермлин, Коуденбит, Гленроутс және Левен сияқты қалаларда жауапты болды. Фиф Шотланд Scottish Citylink қызметтері үшін де автобустар ұсынды, олар негізінен Фифтен Шотландияның басқа да бағыттарына қатынайтын. 1986 жылдың 26 қазанында автобус индустриясының дерегуляциясына дайындық ретінде, нәтижесінде Scottish Bus Group таратылды, Fife Scottish Omnibuses Ltd. барлық SBG еншілес компанияларын қайта ұйымдастыру кезінде құрылды. Фиф Шотланд SBG-нің қайта ұйымдастырылуынан кейін өзінің жұмыс істейтін аймақтарын SBG құрған төрт жаңа компанияның ешқайсысына жоғалтпай аман қалған жалғыз еншілес компания болды, бірақ ол ешқандай бұрынғы еншілес компаниялардан жұмыс істейтін аймақты алмады. SBG корпоративтік автопарк атауының стилі сақталды, бірақ әдеттегіден гөрі үлкен өлшемде басылып, үлкен кремі түсті аумақтарға боялған автобустарға орналастырылды. Фиф Шотланд дерегуляциядан кейін Эдинбург пен Данди қалаларына кеңеймегенімен, компания өз аймағында бәсекелестікке тап болды. Данфермлиннің Ренни компаниясы Фиф Шотландтың алғашқы қарсыласы болды, бірақ ең ірі және тұрақты бәсекелестік жергілікті автобус операторы Моффат пен Уильямсоннан келді, олар Фиф Шотланд желісін шағылыстыратын Фиф аймағының көп бөлігінде қызмет көрсету желісін құрды. Фифте Фиф Шотланд, Ренни және Моффат пен Уилсон арасында «автобус соғысы» басталды, бірақ Реннилер көп ұзамай Данфермлиннен шығып кетті, ал Моффат пен Уильямсон өзінің жұмысын қысқартып, Фифтің оңтүстігіндегі индустрияландырылған қалалардағы күшті бәсекелестікті сақтап қалды.

Fife Scottish's origins can be traced back to 1909, where after numerous buyouts and mergers, the company became part of W. Alexander & Sons. In 1961, Walter Alexander & Sons was split into three separate companies, with the Fife operations becoming Alexanders (Fife), the colour red being used as the main fleet colour. Alexanders (Fife) was included with the purchase of W. Alexander & Sons by Scottish Motor Traction, which following the passage of the Transport Act 1968, would merge with other bus operators to form the Scottish Bus Group (SBG) on 1 January 1969. Fife Scottish was first created by the SBG in 1978 as part of the rebranding of the Alexanders (Fife) operation. The company would retain the red and cream livery as well as the Alexanders (Fife) legal address, however it would adopt a group standard logo consisting of three quarters of a blue saltire between the words 'Fife' and 'Scottish'. From its head office in Kirkcaldy, Fife Scottish operated throughout the ancient kingdom and beyond to Dundee and Edinburgh as the largest bus operator in the region, being responsible for urban, rural and interurban services in towns such as St Andrews, Dunfermline, Cowdenbeath, Glenrothes and Leven. Fife Scottish also provided coaches for Scottish Citylink services, which were operated mainly from Fife to other destinations across Scotland. In preparation for the deregulation of the bus industry on 26 October 1986, which would ultimately see the breakup of the Scottish Bus Group, Fife Scottish Omnibuses Ltd. was created amid the reorganisation of all SBG subsidiaries. Fife Scottish was the only SBG subsidiary to survive the reorganisation without losing any of its operating areas to the four new companies formed by the SBG, although it did not again any operating area from any pre existing subsidiaries. The SBG corporate fleet name style was retained, albeit printed in an unusually large size and placed on buses painted with larger areas of cream. Although Fife Scottish did not expand into the nearby cities of Edinburgh and Dundee following deregulation, the company still endured competition within its operating area. Rennie's of Dunfermline were the first challengers to Fife Scottish, however the largest and most sustained competition came from local coach operator Moffat & Williamson, who built up a substantial network of services throughout much of Fife that mirrored Fife Scottish's network. A "bus war" would break out in Fife between Fife Scottish, Rennie's and Moffatt & Wilson, however Rennies would soon withdraw from Dunfermline while Moffat & Williamson would scale back its operations, though still retaining pockets of strong competition in the industrialised towns in the south of Fife.

Коляска сату туралы дау

Фиф Шотландтық компаниясы қатысуы қатты бәсекелестікке қарамастан, SBG-нің біртіндеп таратылуына қарамастан, SBG-нің еншілес компанияларының арасындағы ең табысты компания болып қала берді. Компания 1991 жылдың ақпанында сатылатын SBG-нің соңғы еншілес компаниясы ретінде нарыққа шығарылғанда, әлеуетті сатып алушылар тарапынан бұрынғы мемлекеттік автобус тобының «бағалы мүлікі» ретінде қарастырылды. Компанияны сатып алу үшін бәсекелестік ұсыныстар жасалды, Fife Scottish-тің басқарушы директоры Дерек Стюарт бастаған қызметкерлер тобы басқаруды сатып алу немесе «Henjac 171» атымен қызметкерлердің үлестік қатысу жоспарын ұсынды, ал қарқынды өсіп келе жатқан Перттен шыққан тәуелсіз Stagecoach Holdings компаниясы, бұрын SBG-нің еншілес компаниясы болған Bluebird Northern-ді сатып алғаннан кейін, компанияны толық сатып алу туралы да ұсыныс жасады. Бастапқыда Stagecoach компаниясы Fife Scottish компаниясын сатып алудағы басымдыққа ие деп жарияланды, бірақ Henjac тобы Stagecoach ұсынған сомаға тең 9 миллион фунт стерлингтік ұсыныс жасағаннан кейін сату мерзімі кейінге шегерілді, бұл Шотландияның Парламенттік Мемлекеттік хатшысы Джеймс Дуглас Гамильтонды сатуды қайта қарауға мәжбүр етті. 1991 жылдың мамыр айының соңынан шілде айына дейінгі алты апта бойы Henjac қызметкерлері мен Stagecoach Holdings компаниясы бір-бірімен бәсекелесіп, ұсыныстарын жаңартты. Алғашқы сот қаралымынан кейін Шотландияның Мемлекеттік хатшысы Ян Ланг компанияны сатып алуда Stagecoach ұсынысын қолдайтынын мәлімдеді, бұл Henjac ұсынған сома Stagecoach-тен жоғары болған деген шақыруларға наразылық тудырды. Henjac тобы Эдинбургтегі Сессия сотына жүгініп, Иан Лангты Stagecoach ұсынысына қатысты пікірін қайта қарауға көндіруге тырысты, бірақ уақытша тыйым салу туралы өтініш қабылданбады. Алайда, Шотландиялық Көлік Тобы Fife Scottish-ті Stagecoach Holdings-ке сату туралы тыңдау аяқталғанға дейін сатудан бас тартқандықтан, Stagecoach-ке сату тоқтатылды. 1991 жылдың шілдесінде Fife Scottish компаниясының үш жоғары лауазымды басшысы ұсынылған акциялар құрылымына қатысты келіспеушіліктерге байланысты Henjac тобынан шығып кетті, бірақ Сессия соты Henjac ісін қараудан бас тарту туралы ұсынысты қабылдамады. Бірақ, Лорд Коулсфилд Henjac-тың Иан Лангтің шешімін сот арқылы қарауға негіздер жоқ екенін мәлімдеді, және ақырында Fife Scottish компаниясы Stagecoach Holdings-ке 9,1 миллион фунт стерлингке сатылды.

Despite enduring heavy competition, Fife Scottish remained the most profitable of the SBG subsidiaries throughout the SBG's gradual breakup. When the company was put on the market in February 1991 as the penultimate SBG subsidiary to be sold, Fife Scottish was seen by potential buyers as the 'jewel in the crown' of the formerly state owned bus group. Competitive bids were placed to buy the company, with Fife Scottish's employees led by managing director Derek Stuart offering to perform either a management buyout or an employee share ownership plan as 'Henjac 171', while fast growing Perth independent Stagecoach Holdings, who had already purchased former SBG subsidiary Bluebird Northern, also placed a bid to buy the company outright. Stagecoach was initially announced as the preferred bidder for Fife Scottish, however the sale would be delayed after the Henjac team submitted a £9 million bid rivalling Stagecoach's, forcing Parliamentary Under Secretary of State for Scotland James Douglas Hamilton to launch a review of the sale. For six weeks between late May and July 1991, the Henjac employee team and Stagecoach Holdings would compete with one another, placing revised bids. Following an initial judicial review, Secretary of State for Scotland Ian Lang announced that he would back Stagecoach's bid for the company, causing outcry amid claims the Henjac bid was higher than Stagecoach's. The Henjac team would go to the Court of Session in Edinburgh in an attempt to make Ian Lang reconsider his views on Staegcoach's bid, and although an appeal for an interim interdict was rejected, the sale to Stagecoach would be blocked when the Scottish Transport Group agreed not to sell Fife Scottish to Stagecoach Holdings until the hearing into the sale was concluded. Despite three of four of Fife Scottish's senior managers withdrawing from the Henjac team in July 1991 as a result of a disagreement over a proposed share structure, a bid to throw out Henjac's case was rejected by the Court of Session. However, it was subsequently ruled by Lord Coulsfield that no grounds had been established by Henjac to justify a judicial review of Ian Lang's decision, and ultimately, Fife Scottish would be purchased by Stagecoach Holdings for £9.1 million

Сатудан кейін Stagecoach Fife Scottish компаниясын сатып алғаннан кейін Moffat & Williamson компаниясымен күшейе түскен бәсекелестікке қатысты, бұл жағдай шабуылдық және бәсекелестікке қабілетсіз деп сынға ұшырады. Нәтижесінде, зиян шеккен Moffat & Williamson компаниясы Stagecoach Office of Fair Trading тарапынан сөгіс алғаннан кейін көптеген бәсекелес қызметтерін тоқтатуға мәжбүр болды. Бұл Stagecoach Fife Scottish компаниясының патшалықтың көп бөлігіндегі жалғыз операторға айналуына әкелді.