Кіріспе

Аргентинада мемлекеттік лауазымдарға саяси сайлау

Ұлттық деңгейде Аргентина мемлекет басшысын (президент) және заң шығарушы органы сайланады. Сайлауға 16 жастан асқан барлық азаматтар қатыса алады, ал 18 мен 70 жас аралығындағы барлық азаматтар үшін дауыс беру міндетті (кейбір ерекшеліктерден басқа). Президент пен вице-президент төрт жылдық мерзімге тікелей халық дауысымен, бірыңғай дауыс беру арқылы сайланады, егер қандай да бір партия 45%-дан астам дауыс жинамаса немесе 40%-дан астам дауыс жинап, екінші орын алған партиядан кемінде 10 пайыздық ұпаймен озып кетсе, екінші дауыс беру өтеді. 1995 жылғы сайлауға дейін президент пен вице-президент сайлау коллегиясымен сайланды. Ұлттық Конгресс (Congreso de la Nación) екі палатадан тұрады. Ұлттық депутаттар палатасы (Cámara de Diputados de la Nación) 257 мүшеден тұрады, олар әр сайлау округінде (23 провинция және Буэнос-Айрес автономды қаласы) пропорционалдық өкілдікпен, Д’Хондт әдісі бойынша төрт жылға сайланады, барлық округтерде орындықтардың жартысы екі жылда бір рет жаңартылады. Ұлттық Сенат (Senado de la Nación) 72 мүшеден тұрады, олар үш орындық сайлау округтерінде (23 провинция және Буэнос-Айрес автономды қаласы) алты жылдық мерзімге сайланады, ең үлкен партияға немесе коалицияға екі орын, ал екінші ең үлкен партияға немесе коалицияға бір орын беріледі. Сайлау округтерінің үштен бірі екі жылда бір рет жаңартылады. 2001 жылы Сенаттың толық құрамы жаңартылды. 2017 жылы қабылданған гендерлік теңдік заңы партиялық тізімдерде ер және әйел кандидаттар кезекпен тізілуін міндеттейді.

Тарих

Аргентина азаматтарының, тумысынан немесе натурализация арқылы алған еркектердің, жалпыға бірдей, құпия және міндетті дауыс беру құқығы 1912 жылғы Саенс Пенья заңымен қамтамасыз етілді, ол президент Роке Саенс Пеньяның құрметіне аталған. Саенс Пенья режимі кезінде алғашқы бос сайлау 1916 жылы өтті. Аргентинадағы әйелдер 1947 жылға дейін дауыс беруге құқығы болған жоқ, ол кезде Хуан Доминго Перон үкіметі кезінде «әйелдердің саяси құқықтары туралы» 13.010 заңы қабылданды. Әйелдер алғаш рет 1951 жылы ұлттық сайлауда дауыс берді. 20-ғасыр бойы Аргентинаның көптеген диктаторлық режимдері дауыс беруді шектеді. Жозе Феликс Урибурудың (1930–1932) диктатурасы, сондай-ақ «Азат етуші революция» және «Аргентина революциясы» деп аталатын режимдер, әрі соңғы әскери диктатура (1976–1983) дауыс беруді толығымен тоқтатты. Бұған қоса, «Намыссыз онжылдық» деп аталатын кезеңдегі үкіметтер кезінде сайлауда алаяқтық кеңінен таралды. 1983 жылы демократияның қайта орнатуынан бері Аргентинадағы сайлаулар көбінесе бос, әділ және ашық деп есептеледі, ал қатысу деңгейі жоғары болып қала береді, 2019 жылғы мәліметтер бойынша орташа көрсеткіш 70,24% құрайды. 2012 жылы «Аргентина азаматтығы туралы» 26.774 заңы Аргентина азаматтарының дауыс беру жасын 18-ден 16-ға төмендетті, осылайша Аргентина әлемдегі мұндай заңды қабылдаған он екі елдің қатарына қосылды.

Облыстық сайлау

Облыстық заңдар мен конституциялар, облыстық заң шығарушы органдармен реттелінеді және облыстық және жергілікті деңгейдегі сайлауларды басқарады. Өкілеттіктердің бөліну принципі федералды үкімет сияқты провинцияларға да қатысты болғандықтан, облыстық заң шығарушы органдар мен атқарушы билік (губернатор) жеке сайланады. Барлық провинцияларда губернаторлар сайланады. Облыстық және аумақтық заң шығарушы органдардың барлық мүшелері сайланады. Ыңғайлылық және шығындарды үнемдеу үшін көптеген облыстық және жергілікті лауазымдарға сайлау федералды президенттік сайлау күнімен бірге өткізіледі. Дегенмен, кейбір провинциялар өз сайлауларын жеке өткізеді.

Соңғы сайлаулар

Биліктегі "Отан үшін одақ" коалициясы президент сайлауының екінші турында "Азаттық алға" альянсына 55,69% дауысқа 44,31% дауысқа қарсы ұтылды.