Эдуард Гарнетт: Жазушы, сыншы және әдеби редактор өмірі мен қызметі
Edward Garnett
Эдуард Гарнетт (1868-1937) – ағылшын жазушысы, сыншы, әдеби редактор. Д.Г.Лоуренстің «Ұлдары мен сүйіктілері» романының жариялануына көмектескен. Биографиясы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық жазушы және сыншы (1868–1937)
крикетші
British writer and critic (1868–1937)
the cricketer
Эдвард Уильям Гарнет (5 қаңтар 1868 – 19 ақпан 1937) – ағылшын жазушысы, сыншысы және әдеби редактор, Д. Х. Лоуренстің «Ұлдар мен махаббат» романының жарық көруіне зор үлес қосты.
Edward William Garnett (5 January 1868 – 19 February 1937) was an English writer, critic and literary editor, who was instrumental in the publication of D. H. Lawrence's Sons and Lovers.
Жас шағы мен отбасы
Эдвард Гарнет Лондонда дүниеге келген. Оның әкесі Ричард Гарнет (1835–1906) – жазушы және Ұлыбритания мұражайының кітапханашысы болған. 1889 жылдың 31 тамызында Эдвард орыс әдебиетін аударғандығымен белгілі Констанс Блэкке үйленді; олардың ұлы – жазушы Дэвид Гарнет (1892–1981) болды.
Edward Garnett was born in London. His father, Richard Garnett (1835–1906), was a writer and librarian at the British Museum. On 31 August 1889 Edward married Constance Black, known for her translations of Russian literature; the writer David Garnett (1892–1981) was their son.
Мансап
Гарнет Лондон қаласының мектебінде бірнеше жыл ғана білім алды, 16 жасында мектепті тастап кетті, бірақ өзін одан әрі оқып білімді арттырды. Ол сол кездегі әдебиетке деген сезімталдығы мен салмақты ойлау қабілетінің үйлесімі үшін жоғары беделге ие болды. Оның белгілі авторларды қолдауы арқылы көрсеткен ықпалы өзінің жазғандарынан әлдеқайда зор болды. Оның әдеби байланыстары мен хат алмасып жүргендері Питер Кропоткиннен Эдвард Томасқа дейін кең ауқымды болды. Ол Лондонның T. Fisher Unwin, Gerald Duckworth and Company, содан кейін Jonathan Cape баспаларында редактор және оқырман болып жұмыс істеді. 1898 жылы ол Unwin баспасының авторы болған Джозеф Конрадты, сонымен қатар оның досы және кеңесшісі болған, және Форд Мадокс Фордты бірге жұмыс істеуге шақырды; олар жиырмасыншы ғасырдың басында ынтымақтастықпен жұмыс істеді. Гарнет Д.Х. Лоуренспен достық қарым-қатынас орнатты және біраз уақыт бойы оны реалистік көркем әдебиетке бейімдеуге ықпал етті. "Ұлдар мен махаббаттар" романын Duckworth баспасына дайындау кезінде Гарнет қолжазбаны тексеріп, кейбір бөлімдерін цензуралап, роман он пайызға қысқарғанша кесіп тастады; ол бұл өзгерістерді Лоуренспен келіспей, тікелей баспаханаға жіберді. Ол "жамбас" сөзін "дене" деп, ал "сан" сөзін "мүшелер" деп өзгертті. "Ол оның әлсіз, табиғи хош иісін сезді" деген сөйлемнен "табиғи" сөзін алып тастады. Лоуренс бұл өзгерістерге келісіп, "Оны сату керек, мен өмір сүруім керек" деді.
Garnett had only a few years' formal education at the City of London School, leaving at the age of 16, but he educated himself further by reading widely. He gained a high reputation at the time for a mixture of good sense and sensitivity in relation to contemporary literature. His influence through his encouragement of leading authors exceeded by far that of his own writing. His literary contacts and correspondents spread far and wide, from Peter Kropotkin to Edward Thomas. He worked as an editor and reader for the London publishing houses of T. Fisher Unwin, Gerald Duckworth and Company, and then Jonathan Cape. He brought together in 1898 Joseph Conrad, an Unwin author to whom he acted as a mentor as well as a friend, and Ford Madox Ford; they collaborated in the first few years of the twentieth century. Garnett befriended D. H. Lawrence, and for a time influenced him in the direction of realist fiction. In preparing Sons and Lovers for publication by Duckworth, Garnett went through the manuscript, censoring some passages and cutting others until the novel was ten per cent shorter; he did not negotiate these changes with Lawrence, but sent the manuscript direct to the printers. The changes including replacing ′hips′ with ′body′ and ′thighs′ with ′limbs.′ He removed the word ′natural′ from ′He could smell her faint natural perfume.′″ Lawrence accepted the changes, saying ″It's got to sell, I've got to live.″
Гарнет сонымен қатар Т.Е. Лоуренстің еңбектерін жариялауға да көмектесті. Оның жіберген қателігінің бірі – 1915 жылы Duckworth баспасы үшін Джеймс Джойстің "Суретшінің жас кезіндегі портреті" ромасын қабылдамауы болды. Ол Джон Галсуортидің жақтасы болды, ал "Форсайт сагасындағы" "Мүлік иесі" романы оған арналған. Ол сондай-ақ американдық жазушылар Стивен Крейн мен Роберт Фрост, Австралияның Генри Лоусон және ирланд жазушысы Лиам О'Флаэртиді қолдады. Оның "Үзіліс нүктесі" пьесасына сол кездегі цензура жүйесі (Лорд Чемберленнің кеңсесі) Лондонда қойылымға рұқсат бермеді. Оның жариялануына рұқсат берілді, ал 1907 жылы Гарнет цензураға ашық хатпен бірге, үйленбеген ана туралы пьесаны жариялады. Бұл хатты сыншы Уильям Арчер жазған. Бұл сол кезде Бернард Шоу басшылығымен сахнаны азат ету мақсатымен жүргізілген күрестің бір бөлігі болды. Гарнет Кент қаласындағы Эденбриджге жақын Крокхэм төбесіндегі The Cearne-де тұрды. Оның Лондондағы мекенжайы – Челсидегі Понд-Плейс, 19-үй.
Garnett also had a role in getting T. E. Lawrence's work published. One of his oversights was to turn down for Duckworth James Joyce's A Portrait of the Artist as a Young Man, in 1915. He was a strong supporter of John Galsworthy, and The Man of Property in The Forsyte Saga was dedicated to him. He also championed American writers Stephen Crane and Robert Frost and Australia's Henry Lawson, and helped the Irish writer Liam O'Flaherty. His play The Breaking Point was not allowed a licence for dramatic performance in London under the censorship system of the time (Lord Chamberlain's Office). Its publication was permitted, and in 1907 Garnett published the play, which dealt with an unmarried mother, together with an open letter to the censor. The letter was in fact written by the critic William Archer. This was one battle in a campaign being waged at the time, under the leadership of Bernard Shaw, to free the stage. Garnett lived at The Cearne, Crockham Hill, near Edenbridge in Kent. His London address was 19, Pond Place, Chelsea.