Кіріспе
Blue Pullmans – 1960 жылдан 1973 жылға дейін British Rail компаниясы пайдаланған сәнді пойыздар. Олар бірнеше жаңа мүмкіндіктерді қамтитын алғашқы Pullman дизельді бірнеше агрегаттары болды. Нанкин көк түстес сыртын еске түсіретін атымен аталған пойыздар 1955 жылғы Жаңғырту жоспары аясында автомобильмен және жаңадан пайда болатын ішкі әуе қатынасы нарығымен бәсекелесуге бағытталған сәнді дизельді экспресс пойыздар құру үшін жобаланды. Толыққанды табысқа ие болмаса да – олар күші жеткіліксіз деп есептелді және ақырында экономикалық тұрғыдан тиімді емес болып шықты – бұл пойыздар қалааралық пойыз қызметтерінің бірнеше бірлігін ұйымдастыру мүмкіндігін көрсетті. Он жылдан кейін InterCity 125 ретінде дамытылған бұл жүйе, пойыздың екі шетінде интегралды қуатты вагондарға ие болды. Бірмингемдегі Metro Cammell компаниясы екі нұсқасын жасады: Лондон Мидленд аймағы (LMR) үшін екі бірінші сыныпты алты вагонды жиынтық және Батыс аймағы (WR) үшін екі екінші сыныпты сегіз вагонды жиынтық. Бастапқыда оларды 1954 жылы Британдық көлік комиссиясы (BTC) сатып алған Pullman Car Company сәнді пойыз операторы басқарды. Олар енгізілгеннен кейін көп ұзамай, 1962 жылы Pullman Car Company Британ темір жолы желісіне біріктірілді. Бастапқыда соңғы Pullman көліктеріне нөмірлер берілген, пайдалану мерзімінің соңына қарай пойыздар Британдық теміржолдың TOPS сыныптамасын алды: 251 (моторлы вагондар) және 261 (ас үй және демалыс вагондары), бірақ олар бұл нөмірлерді ешқашан таңбаламады. WR жиынтықтары Лондон Паддингтоннан Бирмингем мен Вулвергемптонға, сондай-ақ Бристоль, Кардифф және Суонсиге қатынайтын. LMR жиынтығы Лондон Сент-Панкрас пен Мидленд магистралі арқылы Мидленд пульманы маршрутын іске қосты, бұл сапар рекордтық 3 сағат 15 минутта, максималды жылдамдықпен орындалды. Мидленд пульманы 1966 жылы Эустон мен Манчестер арасындағы электрлендіруден кейін тоқтатылды, себебі бұл жаңа желі Мидленд бағытымен бәсекелесе алмайтын жылдамдықпен қозғалатын. Содан кейін LMR жиынтықтары WR-ға ауыстырылды, онда бірінші сыныптың бір бөлігі екінші сыныпқа төмендетілді. Бұл жиынтықтар Pullman пойызына лайықты, озық және сәнді дизайнға ие болды, бірақ олар, әсіресе, сапалы жүру мәселесіне байланысты сынға ұшырады. Уақыт өте келе мұндай шағын пойыз паркін күтіп ұстау қымбатқа түсе бастады. 1972 жылы Mark 2 вагондарда бірінші сыныпты орындықтар енгізілгеннен кейін, Blue Pullman пойыздарына қосымша ақы жолаушылар мен BR менеджерлеріне экономикалық тұрғыдан тиімсіз және сенімсіз болып көрінді, ал 1973 жылы пойыздар қызметтен алынды. Ешқайсысы сақталған жоқ. Бұл жиынтықтар үш фильмде пайда болды, оның бірі жобалау және дамыту туралы деректі фильм, екіншісі – алғашқы қызмет көрсетуді бақылау. 2006 жылдан бастап Blue Pullman атауы әртүрлі компаниялар ұйымдастырған чартерлік теміржол туры ретінде қайта жаңғыртылды.
Құрылуы
1954 жылдың маусым айында, теміржолдарды Британдық темір жолдары еншілес компаниясы арқылы басқарған BTC, басқа ұлттандырылған жолаушылар желісінде сәнді вагондарды жеке оператор ретінде қызмет еткен Pullman Car Company компаниясының барлық акцияларын сатып алды. 1955 жылғы Жаңғырту жоспары аясында бу локомотивтерін дизельдік қуатқа алмастыруға басымдық берілді, ал Pullman вагондары қартайып қалған еді. BTC және PCC жаңа пойыздарды пайдалана отырып, дизельдік экспресс жолаушылар пойыздарын іске қосу мүмкіндігін зерттеу үшін бірлескен комиссия құрды. Алғашқыда «Мидленд Пуллман» деп аталған бұл жоба Лондон мен Манчестер бағытында автомобиль және әуе көлігімен бәсекелесу үшін жоспарланған. Бастапқыда операциялық себептермен қабылданбағаннан кейін, BTC жаңа қызметті іске асыру үшін жақында сатып алынған Pullman компаниясының беделін пайдалануға шешім қабылдады. 1957 жылы LMR үшін екі алты вагондық, барлығы бірінші класс вагондардан тұратын, ал WR үшін үш сегіз вагондық пойыз тапсырылды.
Қызметтер
Пуллманды таңдау кәсіби одақтардың штаттық мәселелеріне және Пуллман қызметкерлерінің жалақысы мен еңбек жағдайларының BR пойыздарының қызметкерлерінен өзгешелігіне байланысты бастапқы кешігулерге себеп болды. Олар тек дүйсенбіден жұмаға дейін жұмыс істеді. Сенбі-жексенбі күндері техникалық қызмет көрсетуге арналды және Grand National сияқты шараларға арналған арнайы немесе чартерлік рейстерде оларды пайдалануға мүмкіндік берілді. Мидленд Пуллман 1960 жылдан 1966 жылға дейін таңертең Манчестер Централдан Лондонның Сент-Панкрас станциясына дейін Чедл-Хит аймағында тоқталып, Сент-Панкрастан Лестер, Лафборо, Ноттингем қалаларына және кері бағытта, ал кешкісінде Манчестерге оралды. Бірақ олар бұл бағытқа енгізілген жоқ. Мидленд Пуллман тоқтатылғаннан кейін, пойыз жиынтығы Оксфордқа тоқталмайтын жаңа қызмет көрсетуге және Бристоль мен Суонси бағыттарындағы қосымша барып-қайтатын рейстерге пайдалану үшін WR-ға (Батыс аймағына) берілді. Бірмингемге қатынайтын қызметтер ақырында тоқтатылды, соңғы рейстер Оңтүстік Уэльс бағытына жасалды.
Қайтарып алу
Жұмыс істеу мерзімінің соңына қарай, қызметті сақтап қалу үшін әртүрлі түпнұсқа вагондардан жасалған үш уақытша жиынтық ретінде пайдаланылды. Сенімділігі төмендегендіктен, соңғы жиынтықтар 1973 жылдың мамырында бірден тоқтатылды. Батыс аймағы Паддингтоннан басталып, кері қайтатын арнайы қоштасу сапарын ұйымдастырды, ол 12 сағат бойы Хай-Уайкомб, Банбери, Леамингтон Спа, Кенилворт, Ковентри, Бирмингем Нью-стрит, Челтенхэм, Бристоль Темпл Мидс, Северн туннелі, Суонси, Кардифф, Бристоль Парквей, Дидкот және Слау қалалары арқылы өтті.
Қызмет көрсетуден кейін
1975 жылдың шілдесінде он вагондар (алты Midland және төрт Western) сақтау мақсатымен металл қабылдау орындарынан құтқарылған деп хабарланды, алайда, ешқайсысы сақталған жоқ. Кейбір вагондар 1974 жылдың ортасына дейін Бристоль Темпл Мидс және Бристоль Бат Роуд деполарында электр және көмір өндіру салаларындағы ереуіл кезінде резервтік электр генераторлары ретінде сақталды. Ирландияның ұлттық теміржол және автобус операторы Córas Iompair Éireann Blue Pullman пойыз топтарын сатып алуды (сонымен қатар, стандартты дөңгелекті шассилерді кең дөңгелекті шассилерге ауыстыру арқылы рельс енін өзгертуді) "жайлы қарастырды", бірақ соңында бас тартты.
Дизайн
Жалғаулар ең жоғары жылдамдыққа ие болды. Тұрақты байланыстар дәстүрлі буферлі вагондарда кездесетін дірілдемелі қозғалысты азайтып, тегіс үдеуге және тұрақты жүруге мүмкіндік берді. Богилер гидравликалық демпферлі спиральді серіппелермен жабдықталған, ал осьтер екі сатылы жүйеде пневматикалық тежегішпен жабдықталған, бұл тоқтауды жоғары дәрежеде бақылауға мүмкіндік берді. Олар автоматты ылғалдылықты бақылаумен кондиционерленген. Моторлы вагондарда қозғалтқыш қуаты үшін үлкен негізгі дизельді қозғалтқыш пен генератор болды, ал еден астындағы Rolls Royce C8NFLH дизельді қозғалтқышы және қосымша 150 кВА 3 фазалы 400 В генераторы кондиционер, тоңазытқыштар және қосымша жабдықтарға қуат берді. Әдетте, бір жиынтыққа бір қосалқы құрылғы жеткілікті болды. Борттағы Жолдамалы техникалық қызметкер сервистің жағдайын бақылады. Отырғыштар үстелдердің айналасында 2+1 кресло түрінде, үстел лампаларымен және стюардты шақыру батырмасымен жабдықталған. Салонды теміржол шуынан қорғау үшін кузовта қосымша оқшаулау және терезелердің арасында венециан жалюзилері бар екі қабатты шыны қолданылды.
Ливреясы
Қызметтің жаңа түрін көрсету үшін Нанкин көк түсі мен оған сәйкес бренд имиджі дәстүрлі қоңыр және қаймақ түсті Pullman бояуының орнына келді, ал вагондар жеке есімдердің орнына "PULLMAN" деген жазуды алып жүрді. Отырғыштар да дәстүрлі бірінші класс Pullman вагондарынан өзгеше болды, 1+1 конфигурациясы 1+2-ге дейін ұлғайтылды. Алғашқы ливрея Нанкин көк түсінде болды, ақ терезе жиектерімен және алдыңғы және бүйір жағында Pullman гербімен әшекейленген. 1966 жылдың ортасынан бастап, басқару вагондарына толық айналып тұратын сары түсті жиектер жабылды. 1967 жылдың қазан айынан бастап, вагондар тізбегі басқа Pullman вагондары мен 252 класының прототипіне ұқсас кері корпоративтік көк және сұр түспен қайта боялды, бірақ кейбіреулері 1969 жылға дейін Нанкин көк түсін сақтап қалды.
Көңіл көтеру
2006 жылдың қаңтар айында FM Rail чартерлік операторы Blue Pullman брендін қайта жаңғыртты, екі Class 47 локомотивін және Mark 2 вагондарының жиынтығын түпнұсқа Нанкин көк түсіне бояды. FM Rail компаниясы жұмысын тоқтатқаннан кейін, 2007 жылдың ақпанынан бастап оларды Cotswold Rail басқарды. 2020 жылы Locomotive Services Ltd компаниясына тиесілі HST жиынтығы Blue Pullman стиліндегі бояумен қайта боялды. Поезд сол жылдың 12 желтоқсанында Лондонның Сент-Панкрас станциясынан Крюге және кері бағыттағы алғашқы рейсін жасады және (2023 жылдың қаңтарына дейін) жыл сайын бірнеше теміржол саяхатын "Мидленд Пуллман" атымен ұсынады.
Фильмде
Бірліктер 1960 жылы Джеймс Ричи режиссерлік еткен британдық "Транспорт Фильмдері" таспасының "Blue Pullman" фильмінде түсті, ол олардың дамуы, дайындығы және пойызбен жасаған саяхатын көрсетеді. Бұрынғы британдық көлік фильмдеріндегідей, көптеген қызметкерлер, ғалымдар, инженерлер, экипаж мүшелері және жолаушылар да көрсетілді. Фильм бірнеше жүлде алды, соның ішінде 1961 жылғы Телевидение үшін фильмдер фестивалінің техникалық және өндірістік ақпарат саласы бойынша жүлде. Әсіресе, Клифтон Паркердің жазған керемет әуені ерекше көзге түседі. 1962 жылы осы бірліктер британдық "Let's Go To Birmingham" көлік фильмінің түсіріліміне алынды. Бұл фильм Лондон Паддингтоннан Бирмингем Сноу Хиллге, Леамингтон Спа арқылы жасалған саяхатты көрсетті және көбінесе "Лондоннан Брайтонға төрт минутта" фильмі сияқты, жылдамдығы арттырылған "кабинадан көрініс" түрінде салынған. Фильмдегі жүргізуші Эрнест Моррис 1963 жылдың 15 тамызында Ноул мен Дорридж теміржол апатында қаза тапты, оның экспресс поезды жүк поездымен соқтығысқанда. Оның пойзы 52-сыныпты батыс дизельді-гидравликалық локомотивіне тіркелген Бирмингем Пульман болды, ол әдеттегі Blue Pullman жиынтығының орнына қойылды. 1963 жылғы британдық "Snow" көлік фильмінде бір жиынтықтың өте қысқа кадрлары (5 минут 9 секунд және 6 минут 23 секунд) және LMR жиынтығының 6 аралық вагондары панорамада (5 минут 10 секундтан 5 минут 26 секундқа дейін) және алға келе жатқан пойыздың кабинасынан (5 минут 28 секундтан 5 минут 38 секундқа дейін) көрсетілді. 1965 жылғы Норман Висдомның "The Early Bird" фильмінде Blue Pullman қысқаша көрінеді, ол Питкиннің сүт арбасын теміржол өткелінде қиратады.
Модельдер
Kitmaster 00 масштабында 1, 4 және 6 типтегі вагондардың қозғалтқышсыз, полистиролдан құйылған модельдер жиынтығын жасады. 1962 жылдың соңында Kitmaster бренді Rosebud Dolls компаниясынан Airfix компаниясына сатылды, ал құралдар өртте жойылды деп есептеледі, сондықтан одан әрі жиынтықтар шығарылмады. Дегенмен, үлгілерді әлі де eBay-ден сатып алуға болады, ал Kitmaster Collectors Club жиналған және жиналмаған жиынтықтарды сатып алып, қайта сатады. 1964 жылдан 1967 жылға дейін Tri ang (кейін Tri ang Hornby) 2-ші типтегі қуатты вагондар мен 6-шы типтегі (бірінші класс) салондық вагондардың дайын модельдерін шығарды. 3 немесе 5 типтегі вагондардың модельдері ешқашан шығарылмады, бірақ Triang типтегі вагондардың терезелерін өзгерту үшін мыс қаптамалар бар, бірақ олар өте сирек. 2010 жылдың мамыр айында Шеффилдтегі Olivia's trains Данияның Heljan models компаниясымен бірлесіп, дайын модель шығаруға ниетті екенін жариялады. Bachmann компаниясы модель шығаратынын хабарлағаннан кейін жоба тоқтатылды. 2010 жылдың шілдесінде Bachmann Midland Pullman вагонының екі Нанкин көк түсті нұсқасын, толық сары түсті қаптамасы бар және жоқ түрлерін жариялады. Модельдер 2012 жылдың соңында шығарылды, 1, 4 және 6 типтегі вагондарды дұрыс көшірді. 2016 жылдың маусым айында Bachmann Midland Pullman коллекционерлік басылымын шығарды, оған Кевин Робертсонның жазған Midland Pullman туралы кітабы, көшірме мәзір картасы, қораптағы суреттің көшірмесі, сондай-ақ стюардтар мен пойыз экипажының фигуралары кірді. Graham Farish Нанкин көк түсті N өлшемімен модель жасады. 2018 жылдың қаңтар айында Graham Farish келесі жылға дейін қолжетімді болатын сұр және көк түсті Western Pullman вагонының нұсқаларын шығаруды жоспарлап отырғанын жариялады.