2003 жылғы Формула-1 әлем чемпионаты

Кіріспе

FIA Formula One автожарыстарының 57-ші маусымы

2003 жылғы FIA Formula One әлем чемпионаты – FIA Formula One автожарыстарының 57-ші маусымы болды. Онда 2003 жылғы Формула-1 жүргізушілер және 2003 жылғы Формула-1 конструкторлар арасындағы әлем чемпионаттары өткізілді. Бұл чемпионаттар 9 наурызда басталып, 12 қазанда аяқталған он алты кезеңнен тұрды. Қорғанысшы чемпиондар Михаэль Шумахер және Scuderia Ferrari сәйкесінше Драйверлер және Конструкторлар әлем чемпионаттарын тағы да жеңіп алды. Шумахердің ең жақын қарсыластары McLaren командасынан Кими Райкконен және Williams командасынан Хуан Пабло Монтойя болды. Шумахердің бұл жеңісі – оның жалпы есеп бойынша алтыншы Драйверлер әлем чемпионаты болды, ол Хуан Мануэль Фангионың 46 жылдық рекордын жаңартты.

Жүргізушілердің еркін жаттығулары

Үш конструктор маусым бойы тек еркін жаттығуларға жүргізушілерді қатыстырды. + Еркін жаттығу сессияларына қатысқан жүргізушілерConstructorТәжірибелік жүргізушілерNo. Жүргізушінің атыТурлар[[Renault in Formula One 34 Аллан Макниш 1–9, 11–16 44 Франк Монтагни 10 Джордан-Форд 36 Зсольт Баумгартнер Бьёрн Вирдхайм Сатоши Мотояма 121516 Минарди-Косворт 39 Матео Бобби Джанмария Бруни 412–16

Команданың өзгеруі

2002 жылғы маусымды қаржылық қиындықтарға байланысты аяқтамағаннан кейін, Arrows командасының 2003 жылғы чемпионатқа қатысуға берген өтініші FIA тарапынан маусым басталар алдында қабылданбады. FIA бұл шешімнің себебін жарияламады, ал Arrows 1978 жылғы F1 маусымынан бері Formula One-да 25 жылдан кейін таратылды. Honda компаниясы BAR командасымен серіктестігіне көшкен соң, Jordan 2003 жылы Ford қозғалтқыштарына ауысты. Jordan мен жапондық қозғалтқыш өндірушісі арасындағы келісім-шарт 2003 жылғы маусым соңында аяқталуға тиіс еді, бірақ Honda енді Jordan командасын тегін қозғалтқыштармен қамтамасыз етуге мүдделі емес еді. Asiatech компаниясымен байланысқа түсу және оны сатып алу мүмкіндігі туралы әңгімелер тарады, бірақ бұл орындалмады. Компаниядан қаржы қаражаты тартылып алынғаннан кейін Asiatech таратылды. 2002 жылы Asiatech қозғалтқыштарын қолданған Minardi командасы 2003 жылы Cosworth қозғалтқыштарына көшті.

Жүргізушілердің ауысуы

2002 жылы команданың тестілеушісі Фернандо Алонсо Женсон Баттонның орнына Renault командасында толық уақытты жүргізуші болды. Баттон BAR командасына ауысты, онда ол Toyota командасына өтуіне байланысты Оливье Панис бос қалдырған орынды иеленді. Панис 2003 жылы жапон командасына Формула-1 дебютанты және сол кездегі CART чемпионы Кристиано да Маттамен қосылды, бұл 2003 жылға жаңа құрамды жасады. Toyota командасынан ауыстырылған жүргізушілердің бірі Аллан Макниш Renault командасымен тестілеуші ретінде келісімшарт жасасты, ал оның 2002 жылғы әріптесі Мика Сало Формула-1-ден толығымен кетті. Фелипе Масса Sauber командасындағы жүргізушіліктен бас тартып, Ferrari командасының тестілеушісі болды. Оның орнын Sauber командасында Хайнц Харальд Френцен басты, ол команда құлдырамас бұрын Arrows командасында жүрген кезде АҚШ Гран-присінде Массаны бір рет ауыстырған болатын (сол кезде Френцен 2003 жылға Sauber командасының жүргізушісі ретінде расталған еді). Такума Сато Jordan командасынан кетіп, Энтони Дэвидсон, Даррен Маннинг, Рё Фукуда және Патрик Лемарие сияқты бірнеше жүргізушінің орнын басып, BAR командасының жалғыз тестілеушісі болды, оның орнына 2002 жылғы Формула Ниппон чемпионы Ральф Фирман келді. Jaguar командасы 2003 жылға Эдди Ирвин мен Педро де ла Розаны ауыстырды. Олардың жаңа жүргізушілері Минарди командасынан келген Марк Уэббер және 2002 жылы Халықаралық Формула 3000 сериясында жүрген, сонымен қатар Williams командасы үшін тестілеуші болып жұмыс істеген Антонио Пиццония болды. Уэббердің Минардидегі бос орнын 2001 жылы Халықаралық Формула 3000 титулын жеңіп алған Джастин Уилсон иеленді. Алекс Юнгтың 2002 жылғы Минардимен жасасқан келісімі жаңартылмады және ол 2003 жылы CART сериясына қысқа ғана уақытқа ауысты. Оның орнына Минардиде Джос Верстаппен келді, ол 2002 жылы Arrows командасындағы жүргізушілігінен айырылғаннан кейін бір маусымды жақсылап күтіп, командадан шетте қалған еді.

Маусым ортасындағы өзгерістер

Минардидің Джастин Уилсон Германия Гран-приінен бастап «Ягуар» командасына қосылды, нашар өнер көрсеткен Антонио Пицзонияның орнын толтырды, оған командада тест жүргізуші рөлі ұсынылған еді, бірақ ол бас тартты. Кейін ол «Уильямс» командасында тест жүргізушісі болып қайта пайда болды. Уилсонның орнын Халықаралық Формула 3000 сериясынан Формула 1-ге келген даниялық жүргізуші Николас Киеса алды. Ральф Фирман Венгриядағы жаттығу кезінде апатқа ұшырап жарақат алды. Ол Италия Гран-приі үшін Зсолт Баумгартнермен ауыстырылды, содан кейін маусымды «Жордан» командасы үшін аяқтады. Халықаралық Формула 3000 сериясында бәсекелескен Баумгартнер Формула 1-де жарысқан алғашқы венгр жүргізушісі болды. Ральф Шумахер шаңқау салдарынан Италияда жарыса алмады. Ол «Уильямс» командасының тест жүргізушісі Марк Женемен ауыстырылды, ол келесі Гран-приге оралғанға дейін. 2003 жылы бірқатар көңілі толмаған нәтижелерден кейін Жак Вильнёв маусымын бір жарысқа дейін ерте аяқтауды шешті және «BAR» командасында Жапон Гран-приі үшін тест жүргізушісі Такума Сатомен ауыстырылды. Вильнёв кейін 2004 жылы «Рено» командасында резервтік жүргізуші ретінде жүріп, 2005 жылы «Заубер» командасымен көп жылдық келісімшартқа қол қойды (бірақ ол 2006 жылы ауыстырылды).

Техникалық регламенттер

2002 жылғы 26 маусымда Дүниежүзілік автоспорт кеңесі (WMSC) HANS ("Бас және мойынды қолдау") құрылғысын Формула-1-де міндетті етуге шешім қабылдады. Бұл мәселе дау тудырды, өйткені Рубенс Барричелло, Жак Вильнёв, Джастин Уилсон және Ник Хайдфельд сияқты көптеген пилоттар наразылық білдірді. 2003 жылғы 26 ақпанда FIA квалификация мен жарыс арасында машиналарға жанармай құюға немесе алуға тыйым салды. Бұл қауіпсіздік мақсатында жасалды, себебі командалар біліктілікте қосымша өнімділікке ұмтылғанда, жарыстың бастапқы кезеңінде машинаны дұрыс емес немесе тіпті қауіпті жағдайда пайдалану қаупін болдырмақ болды. 2003 жылғы маусым толық автоматты беріліс қораптары мен стартты жылдамдату жүйесін пайдалануға рұқсат етілген үшінші және соңғы маусым ретінде танылды. Екі электрондық көмекші жүйе 2001 жылғы Испания Гран-приінен бастап қолданылып келді, бірақ техникалық регламенттегі өзгерістер FIA-ны 2004 жылы екі жүйені де тыйым салуға мәжбүр етті. Тракция бақылауына қойылған тыйым ақырында 2008 жылғы F1 маусымына дейін кейінге шегерілді.

1 - 3 кезеңдер

Маусым басталғанда, Ferrari командасы жеңіске жеткен команда болды, өйткені ол алдыңғы төрт Конструкторлар Чемпионатында жеңіске жетті. Жаңа ережелердің олардың үстемдігі мен жалпы көрсеткіштеріне тигізер әсері туралы көптеген болжамдар болды. Алғашқы жарысқа, Австралия Гран-приіне дайындық барысында, алдыңғы қатардағылар өзгермегендей көрінді. Айналыс чемпионы Михаэль Шумахер командаласы Рубенс Барричелломен бірге поул-позициядан старт алды. Williams командасының Хуан Пабло Монтойя үшінші орыннан старт алды, бірақ басқа Williams және McLaren жүргізушілері (Ferrari-дің 2002 жылғы F1 маусымындағы басты қарсыластары) желіден әлдеқайда төмен старт алды. Жаңа форматтағы іріктеулер ретті біршама өзгертті. Жарыс қатты жаңбырдан кейін жартылай ылғалды жағдайда басталды. Ferrari командасы ылғалды шиналармен, ал Монтойя құрғақ шиналармен старт алды, сондай-ақ Кими Райкконен соңғы минутта формация айналымының соңында пит-стоп жасап, соңғы орыннан старт алды. Шумахер алға шықты, бірақ Барричелло стартты қате бастап, айыппұл алды. Трасса тез кеуіп, өзгермелі жағдайлар кейбіреулерді таң қалдырды: Барричелло бесінші айналымда апатқа ұшырады, содан кейін жаңадан келгендер Ральф Фирман және Кристиано да Матта да апатқа ұшырады. Екі қауіпсіздік машинасы кезеңінен кейін, соңғы старт алған Райкконен жарыс көшбасшысы болды, одан кейін Шумахер және McLaren командаласы Дэвид Коултард келді. Пит-стоптың екінші кезеңінде Ferrari көшбасшылықты қайта алды, ал Райкконен үшінші орынға түсті, ол пит-ленде жылдамдық шегінен асып, айыппұл алды. Бірақ көп ұзамай Шумахер жол жиегіне соғылып, зақым алды және қара-қызғылт жалауша көрсетілді, ол жөндеу үшін пит-стопқа кіруге мәжбүр болды. Ол Райкконеннен кейін төртінші орынға түсті, 2001 жылғы Италия Гран-приінен бері алғаш рет подиумға тұру мүмкіндігінен айырылды. (Бұл сондай-ақ 1999 жылғы Еуропа Гран-приінен бері Ferrari командасының подиумға тұру тізбегін де үзді.) Монтойя бұл мүмкіндікті пайдаланды, бірақ бірінші бұрышта айналып, Коултард оны жеңіс үшін басып өтті. (Бұл шотландтың жарыстағы соңғы жеңісі болды.) Малайзия Гран-приінде Renault командасы алдыңғы қатарды толық басып алды. Фернандо Алонсо сол кездегі ең жас жүргізуші ретінде поул-позицияға ие болды, ол Жарно Труллиден алда старт алды. Михаэль Шумахер үшінші орыннан старт алып, бірінші бұрышта Труллиді басып өтуге тырысты, бірақ оны айналдырып жіберді. Итальяндық жүргізуші соңғы орынға оралды, бірақ Шумахер жөндеу үшін пит-стопқа кірді және оған айыппұл да қосылды. Оның басты қарсыластары да осындай бақытсыздыққа ұшырады: Монтойя Jaguar жүргізушісі Антонио Пиццонияның машинасына соғылып, артқы қанатын ауыстыру кезінде екі айналымдан айырылды, ал Коултард екінші айналымда машинасының электроникасы бұзылғандықтан жарыстан шықты. Райкконен Алонсо мен Барричеллодан алда шығып, көш бастады. Пит-стоптың екінші кезеңінде Барричелло екінші орынға көтерілді, бірақ Райкконенге қарсы ешкім тұра алмады, ол өзінің мансабындағы алғашқы жеңісін тойлады және чемпионатта көшбасшы болды. Minardi командасының жүргізушісі Джастин Уилсон HANS құрылғысы босап, иығын қысып, екі қолының уақытша сал болуына себеп болғандықтан жарыстан шықты.) Бразилия Гран-приіне дайындық жаттығулары нөсерлі жаңбыр жағдайында өтті. Іріктеу кезеңінде де жағдай өзгермеді, көптеген жүргізушілер петицияға қол қойып, трасса жағдайы жақсармаса FIA іріктеу кезеңін тоқтатуын талап етті. Бірақ жаңбыр басылғаннан кейін, іріктеу кезеңі жоспарланғандай өтті. Сенбі күнгі екінші іріктеу кезеңі ыстық және құрғақ ауа райында өтті. Рубенс Барричелло Ferrari үшін поул-позицияға ие болды. Оның артында McLaren командасының Дэвид Коултард және таңғажайып Марк Вебер Jaguar командасынан тұрды. Жесенбі күні жаңбыр қайта жауды және қауіпсіздік машинасы жағдайында да жүргізушілер машинаны жолға қою үшін күресті. Ойын алаңына жол ашылғанда, Коултард дереу Барричеллоны басып өтті, ал келесі үш айналымда Райкконен екеуін де басып өтіп, көшбасшы болды. Трасса үшінші бұрылыстан басқа құрғап кетті, онда асфальтқа су ағып жатты. Жарыс барысында алты жүргізуші сол бұрышта апатқа ұшырады, соның ішінде Михаэль Шумахер де бар. Бұл төрт рет қауіпсіздік машинасына кіруге әкелді. Көптеген жүргізушілер отын құю үшін пит-стопқа кіргенде, Кими Райкконен мен Джанкарло Физикелла көшбасшылар болды, ал Jordan командасының жүргізушісі McLaren-ді басып өтті. Коултард бұл екеуінің пит-стоптарын аяқтағаннан кейін жеңіске жетеді деп күтілді, бірақ содан кейін Вебер мен Алонсо қатты соқтығысып, жарыс тоқтатылды. Алонсо денесіне соққы алды және бақылау үшін ауруханада қалды. Спорттық ережелерге сәйкес, жарыс тоқтатылғанға дейін екі айналымдағы нәтижелер соңғы нәтиже ретінде қабылдалады және Райкконен жеңімпаз деп жарияланды. Бірақ FIA уақытты есептеуде қателік тапқаннан кейін, бұл түзетілді және Физикелла келесі жарыс алдында ресми емес салтанатта өзінің мансабындағы алғашқы жеңісіне ие болды. Үш маңызды жарыстан кейін Райкконен (McLaren) 24 ұпаймен чемпионатта көшбасшы болды, одан кейін оның командаласы Коултард (15 ұпай) және Алонсо (Renault, 14 ұпай) келді. Айналыс чемпионы Михаэль Шумахер алтыншы орында қалды.

Going into the season, Ferrari was the team to beat, having won the previous four Constructors' Championships. There was a lot of speculation about the effect of the new regulations on their dominance and overall form. In qualifying for the first race, the Australian Grand Prix, nothing seemed to have changed at the front. Reigning Drivers' Champion Michael Schumacher started in pole position, with his teammate Rubens Barrichello beside him. Juan Pablo Montoya in the Williams started in third, but the other Williams and McLaren drivers (Ferrari's main rivals in F1 season of 2002) started way further down the grid. So the new qualifying format did shake up the order somewhat. After heavy rainfall, the race started in half wet conditions. The Ferraris started on wet tyres, while Montoya started on dries, as did Kimi Räikkönen at the last minute when he pitted on the end of the formation lap and, thus, started in last place. While Schumacher led away, Barrichello jumped the start and received a drive through penalty. The track was drying quickly and the changeable conditions took some by surprise: Barrichello crashed on lap five, followed by rookies Ralph Firman and Cristiano da Matta. After two safety car periods, it was last starting Räikkönen that found himself in the lead of the race, followed by Schumacher and McLaren teammate David Coulthard. During the second round of pit stops, the Ferrari retook the lead and Räikkönen fell back to third, having sped in the pit lane and being served a drive through penalty. Soon, however, Schumacher sustained damage from a curb stone and received a black and orange flag, forcing him to pit for repairs. He fell down to fourth behind Räikkönen, missing out on the podium for the first time since the 2001 Italian Grand Prix. (It also ended Ferrari's podium streak since the 1999 European Grand Prix.) It was Montoya who picked up the scraps, until he spun at the first corner and saw Coulthard pass him for the win. (This would be the Scot's last race victory.) At the Malaysian Grand Prix, it was the Renault team that blocked out the first row. Fernando Alonso, being the then youngest driver to achieve pole position, started ahead of Jarno Trulli. Michael Schumacher started in third and tried to pass Trulli into the first corner, but tapped him into a spin. The Italian rejoined in last place, but Schumacher had to pit for repairs and was given a driving through penalty on top of that. His main rivals were just as unlucky: Montoya was rear ended by Jaguar driver Antônio Pizzonia and lost two laps during a rear wing replacement, while Coulthard had to retire on the second lap when his car's electronics failed. Räikkönen took the lead, ahead of Alonso and Barrichello. During the second round of pit stops, Barrichello took second place, but Räikkönen was unchallenged, scored his first career win and took the lead in the championship. Justin Wilson, driving for Minardi, had to retire when his HANS device got loose and pinched his shoulders, resulting in temporary paralysis of both his arms.) Practice for the Brazilian Grand Prix was held in torrential weather conditions. For qualifying, it was no different, and the majority of drivers signed a petition, mandating the FIA to cancel the session if track conditions did not improve. When the rain eased off, however, the session went ahead as planned. The second qualifying session on Saturday was held in warm and dry conditions. Rubens Barrichello achieved pole position for Ferrari. Behind him stood David Coulthard for McLaren and a surprising Mark Webber for Jaguar. On Sunday, the rain was back and even under safety car conditions, drivers struggled to keep the car on track. When the field was released, Coulthard immediately overtook Barrichello, and in the next three laps, Räikkönen passed both of them to take the lead. The track began to dry, except for turn three, where a stream of water was running across the asphalt. Over the course of the race, six drivers crashed when going through that corner, including Michael Schumacher. This led to four safety car interventions. When a lot of drivers had to pit for fuel, Kimi Räikkönen and Giancarlo Fisichella became the leading pair and the Jordan driver overtook the McLaren when he ran wide. It was expected that Coulthard would win after those two had done their stops, but then, Webber and Alonso crashed heavily and the race was stopped. Alonso sustained bruises and was kept in hospital for observation. The sporting regulations said to take the order from two laps before the race suspension as the final result, and Räikkönen was declared the winner. When the FIA found a timekeeping error, however, this was corrected and Fisichella was awarded his first ever win in an unofficial ceremony ahead of the next race. After three eventful races, Räikkonen (McLaren) was leading the championship with 24 points, ahead of his teammate Coulthard (15 points) and Alonso (Renault, 14 points). Reigning champion Michael Schumacher was down in sixth place.

4-тен 8-ке дейінгі турлар

Сан-Марино Гран-присінде Майкл Шумахер поул-позицияны жеңіп алды. Оның ізінде ағасы Ральф және командаласы Рубенс Барричелло старт алды. Стартта Ральф Майклды озып кетті, бірақ соңында төртінші орынға түсіп қалды. Ferrari драйвері жарысты жеңіп, чемпионаттың көшбасшысы Райкконен мен Барричеллоны еңсерді. Испаниядағы келесі жарыста Ferrari жаңа машинасының тұсаукесерін жасады, ал оның драйверлері квалификацияда бірінші қатардан старт алды. Олардың артында Фернандо Алонсо мен Джарно Труллидің Renault машиналары болды. Стартта Алонсо Барричеллоны озып, екінші орынға көтерілді, ал алдыңғы үштік осы ретпен финиш сызығын кесті. Трулли Дэвид Коултардпен соқтығысып, жарыстан шықты. Райкконен Антонио Пиццонияның тоқтап тұрған Jaguar машинасына шағылысты. Австрияда Майкл Шумахер поул-позициядан старт алып, жарысты жеңіп алды. Бұл оның қатарынан үшінші аптасы болды. Ол баяу пит-стоп пен шағын өртпен күресуге мәжбүр болды, бірақ қарсыластары оған бәсекелесе алмады, себебі Райкконен қозғалтқышқа байланысты өнімділік мәселелерінен баяулады, ал Монтойя қозғалтқышы жарылып жарыстан шықты. Финн екінші орынды сақтап, Барричелло үшінші орынға ие болды. Монаконың қисық трассасы Michelin драйверлеріне артықшылық берді: Ральф Шумахер (Williams) поул-позициядан старт алып, Кими Райкконеннен (McLaren) және Хуан Пабло Монтойядан (Williams) озып кетті. Жарыста трассада озу болған жоқ, сондықтан рет старт және пит-стоптар арқылы шешілді. Монтойя жеңіске жетті, Райкконеннен бар болғаны алты ондыққа алда болды, ал Михаэль Шумахер топ үштікті аяқтады. Ральф төртінші орынды иеленді. Канадада Ральф Шумахер командаласымен бірге тағы да поул-позициядан старт алды. Михаэль Шумахер үшінші орыннан старт алды, бірақ жарыс барысында екі Williams драйверін де озып кетті. Бұл жарысқа қатысқан жүргізушілердің тек тоғызы ғана финиш сызығын кесті, ал Шумахер де бұзылған машинасын финишқа жеткізуге күш салды. Бірақ неміс жеңіске қол жеткізді. Маусымның басында жақсарып, Шумахер чемпионатта көшбасшылыққа шықты (54 ұпай) және қазір Кими Райкконеннен (51 ұпай) үш ұпайға алда келеді. Фернандо Алонсо (34 ұпай) бастаған төрт драйвер үшінші орын үшін күресіп жатыр.

For the San Marino Grand Prix, Michael Schumacher achieved pole position. His brother Ralf and his teammate Rubens Barrichello started behind him. At the start, Ralf overtook Michael but eventually fell back to fourth position. The Ferrari driver won the race, ahead of championship leader Räikkönen and Barrichello. The next race in Spain saw Ferrari debut their new car and their drivers taking up the front row in qualifying. Behind them were the Renaults of Fernando Alonso and Jarno Trulli. At the start, Alonso overtook Barrichello for second and the top three went on to finish in this order. Trulli made contact with David Coulthard and retired. Räikkönen crashed into the stalled Jaguar of Antônio Pizzonia. In Austria, Michael Schumacher started on pole and won the race. It was the third consecutive weekend that he achieved this. He did have to cope with a slow pit stop and small fire, but he was unchallenged by his rivals, as Räikkönen slowed down with engine related performance problems and Montoya retired with a blown engine. The Finn held on to second, ahead of Barrichello in third. The twisty track of Monaco favoured the Michelin runners: Ralf Schumacher (Williams) started on pole, ahead of Kimi Räikkönen (McLaren) and Juan Pablo Montoya (Williams). The race featured no on track overtakes, so the order was decided by the start and the pit stops. Montoya took the win, just six tenths ahead of Räikkönen, and Michael Schumacher completed the podium. Ralf finished in fourth. In Canada, Ralf Schumacher started on pole again, with his teammate beside him. Michael Schumacher started in third, but during the race, managed to get ahead of both Williams drivers. It was a race of attrition, where just nine drivers finished and Schumacher, too, had to nurse his ailing car home. But the German held on to take the win. Recovering from his start to the season, Schumacher had taken the lead in the championship (54 points) and was now three points ahead of Kimi Räikkönen (51). A group of four drivers, led by Fernando Alonso (34 points), were fighting over third place.

9-13 кезеңдер

Нюрбургрингте өткен Еуропа Гран-приінде Кими Райкконен поул-позицияны алып, жарысқа бастап шықты, бірақ оның McLaren машинасының қозғалтқышы 25-ші айналымда бұзылды. «Уильямс» командасының пилоты Ральф Шумахер өз жерінде жеңіске жетті. Оның командаласы Хуан Пабло Монтойя және оның інісі Михаэль Шумахер 43-ші айналымда соқтығысып, неміс пилоты алтыншы орынға түсті. Монтойя екінші орынды иеленіп, «Феррари» командасының Рубенс Баррикеллосынан өтті. «Уильямс» командасы Конструкторлар чемпионатында «Макларенды» басып өтіп, екінші орынға көтерілді. Франциядағы Магни-Курс трассасында Ральф Шумахер поул-позициядан старт алды, ал Монтойя мен Михаэль Шумахер одан кейін орналасты. Жарыс соңында да алғашқы үштік осы ретпен аяқталды. Бұл Ральфтің Формула-1-дегі соңғы жеңісі болды және 2023 жылғы мәліметтерге сәйкес, «Уильямс» командасының соңғы 1-2 көрсеткіші еді. Британ Гран-приінде Рубенс Баррикелло поул-позицияға ие болды, бірақ «Рено» командасының пилоты Джарно Трулли бірінші бұрылысты бастап кетті. Дэвид Коултардтың «Макларен» машинасынан қалдықтарды тазалау үшін қысқа мерзімді қауіпсіздік шаралары қолданылды, бірақ 11-ші айналымда Нил Хоран трассаға кірген кезде жарыс толығымен бұзылды. Килт киіп, діни туларды желбіретіп, ол көліктерге қарай жүгірді, ал пилоттар одан қашу үшін бұрылып өтті. Трасса күзетшісі оны ұстап алып, жаққа тартты. Қауіпсіздік машинасы іске қосылды және көптеген пилоттар пит-стоп жасады. Басқалардың ішінде Михаэль Шумахер, Фернандо Алонсо және Хуан Пабло Монтойя топ-10-нан шығып қалды. «Тойота» командасының пилоттары Кристиано да Матта мен Оливье Панис пит-стоп жасамай, Коултардтан озып, көшбасшы болды. Алайда, Райкконен Да Маттаны басып өтіп, жетекшілікке шықты. Бірақ Рубенс Баррикеллоның қысымымен фин пилоты қателік жасап, жеңістен бас тарды. Содан кейін Монтойя екінші орынға өтті. Формула-1 циркі Германияға оралды, бұл жолы Германия Гран-приі Хоккенхаймда өтті. Монтойя командаласынан 0,018 секундқа ғана озып, поул-позицияға ие болды. Стартта Ральф Шумахер Райкконен мен Баррикеллоны қысып, олар соқтығысып, жарыстан шықты, ал Ральф бір айналымнан кейін зейнеткерлікке кетті. Оған он орындық айыппұл салынды, бірақ апелляциядан кейін ол алынып тасталды. Монтойя Культард пен Труллиден озып жеңіске жетті, ал «Рено» командасының пилоты маусымдағы жалғыз подиумын иеленді. Жазғы маусымның соңғы жарысы Венгриядағы қайта жаңартылған «Хунгароринг» трассасында өтті. Алонсо поул-позицияға ие болып, жарыста жеңіске жетті. Бұл оның алғашқы жеңісі болды және оны Формула-1 тарихындағы ең жас жеңімпаз пилот етті. Райкконен мен Монтойя оған подиумда қосылды, ал Михаэль Шумахер сегізінші орынды иеленді. Пилоттар чемпионатында Райкконен (70 ұпай) және Монтойя (71 ұпай) Шумахерге (72 ұпай) жақындады, ал үш жарыс қалғанда қателікке орын жоқ еді. Конструкторлар чемпионатында «Уильямс» командасы 129 ұпаймен көшбасшы болды, «Феррари» 121 ұпаймен, ал «Макларен» 115 ұпаймен екінші және үшінші орындарда қалды.

The European Grand Prix, held at the Nürburgring, saw Kimi Räikkönen take pole position and lead the race, until his McLaren's engine broke down on lap 25. Ralf Schumacher in the Williams came through to take a victory on home soil. His teammate Juan Pablo Montoya and his brother Michael Schumacher collided on lap 43, dropping the German down to sixth. Montoya held on to take second on the podium, ahead of Ferrari's Rubens Barrichello. Williams overtook McLaren for second position in the Constructors' Championship. At the Circuit de Magny Cours in France, Ralf Schumacher started from pole, with Montoya and Michael Schumacher behind him. This was also the order of the top three at the finish. This would be Ralf's last win in F1 and, as of 2023, Williams' last 1 2 finish. For the British Grand Prix, it was Rubens Barrichello who achieved pole position, but Jarno Trulli in the Renault who led into the first corner. There was a brief safety car intervention to clear up debris from David Coulthard's McLaren, but the race was truly disrupted when, on lap 11, Neil Horan invaded the track. Wearing a kilt and waving religious banners, he ran towards the cars, who swerved to avoid him. A track marshal tackled him and pulled him to the side. The safety car was deployed and almost everyone pitted. Among others, Michael Schumacher, Fernando Alonso and Juan Pablo Montoya fell outside the top ten. The Toyota drivers Cristiano da Matta and Olivier Panis opted not to pit and took the lead, ahead of Coulthard. It was Räikkönen, eventually, who passed Da Matta for the lead. Under pressure from Rubens Barrichello, however, the Finn made a mistake and gave up the win. A further error allowed Montoya to get by into second position. The F1 circus was back in Germany, this time for the German Grand Prix in Hockenheim. Montoya achieved pole position, just 0.018 seconds ahead of his teammate. At the start, Ralf Schumacher squeezed Räikkönen and Barrichello, who hit each other and crashed out, with Ralf retiring a lap later. He was charged with a ten place grid penalty, but this was reversed after a successful appeal. Montoya held on to win, ahead of Coulthard and Trulli, the Renault driver scoring his only podium of the season. The last race of the summer was held on the revamped Hungaroring in Hungary. Alonso scored pole position and held on to win the race. It was his first victory and it made him the youngest winning driver in F1 history. Räikkönen and Montoya joined him on the podium, while Michael Schumacher could only manage eighth. In the Drivers' Championship, Räikkönen (70 points) and Montoya (71 points) had closed up to Schumacher (72 points), leaving no room for error with just three races to go. In the Constructors' Championship, it was now the Williams team in the lead with 129 points, over Ferrari with 121 and McLaren with 115.

14-16 кезеңдер

Монцадағы өз жерінде, тифосидің қолдауымен, Scuderia Ferrari өздерінің істегенін жасады: Михаэль Шумахер полюс бойынша біліктілік алып, жеңіске жетті. "Уильямс" командасының Хуан Пабло Монтойясы және Михаэльдің әріптесі Рубенс Барричелло да оған қосылды. 2023 жылғы Италия Гран-приіне дейін бұл F1 тарихындағы ең қысқа (толық аяқталған) жарыс болды, сонымен қатар ол әлі күнге дейін ең жоғары орташа жылдамдықпен аяқталған жарыс болып табылады (247,6 км/сағ). Кими Райкконен чемпиондық үмітін тастамай, АҚШ Гран-приінде бірінші орынға ие болды. Барричелло екінші орынды алды, ал Оливье Панис "Тойота" командасы үшін үздік біліктілік нәтижесін көрсетіп, үшінші орынды жеңіп алды. Монтойя мен Шумахер кезекті төртінші және жетінші орындардан старт алды. Райкконен сәтті старт берді, бірақ Барричеллоның ұшыру бақылауы екінші жылдамдыққа автоматты түрде ауыспағандықтан Панис оны озуға үлкерді. Монтойя артқа қарай қозғалды және үшінші айналымда Барричелломен соқтығысып, айдау арқылы жаза алды. Жаңбыр жауа бастады және алтыншы айналымда Панис аралық шиналарға бірінші болып ауысты. Келесі айналымда Монтойя Шумахердің артында қалды және екінші әрекетте оны озуға қол жеткізді. Жаңбыр басылғаннан кейін, пит-стопқа кірген барлық жүргізушілер құрғақ шиналарға қайта ауысты, бірақ 18-ші айналымда жаңбыр қайтадан жауды. Шумахер пит-стопқа кіріп, құрғақ шиналарды таңдады, бірақ 22-ші айналымда аралық шиналарға қайтадан кірді. Марк Веббер жарысқа көшбасшы болғаннан кейін жарыстан шығып кетті, содан кейін көшбасшы болған Дэвид Коултард та солай істеді. 38-ші айналымда Шумахер алдыңғы барлық жүргізушілерді озып өтіп, жеңіске жетті. Чемпионаттағы қарсыласы Райкконен екінші орынды алды, ал одан кейін "Саубер" командасының Хайнц Харальд Френцен келді. Монтойя алтыншы орынды иеленді, бұл оның чемпиондыққа үмітін жоғалтқандығын білдірді. Райкконеннің жалғыз үміті маусымның соңғы жарысын жеңіп, Шумахердің финиш сызығын кесіп өте алмауы болды. Конструкторлар чемпионатында "Феррари" 147 ұпаймен "Уильямс" командасынан (144 ұпай) көш бастады. Жапон Гран-приінде Михаэль Шумахер 14-ші орынды иеленді, бұл "Феррари" командасындағы ең нашар нәтижесі болды. Кими Райкконен 8-ші орыннан старт алды, сондықтан оған қажетті жеңіске жету үшін қиын күрес күтіп тұрды. Рубенс Барричелло полюс бойынша старт алды, ал Монтойя оның жанында тұрды. "Тойота" командасы өздерінің үй жарысында үшінші және төртінші орындарды иеленді. Бірінші айналымда Фернандо Алонсо "Рено" командасымен үшінші орынға көтерілді, ал Монтойя көшбасшы болды. Шумахер басында кем дегенде бір ұпай жинауға тырысып, қиындықтардан аулақ болды, бірақ Такума Сатоны озуға тырысқанда жергілікті жүргізушінің артқы дөңгелегіне соқтығысып, алдыңғы қанатын жоғалтты. Бұл оны пит-стопқа кіруге мәжбүр етті және ол соңғы орынға қайта қосылды. Бұл конструкторлар чемпионатында "Уильямс" командасына жеңіс сыйлады, бірақ Монтойя гидравликалық проблемадан күтпеген жағдайда жарыстан шығып кетті. Шумахер бұл жолы Криштиану да Маттамен болған оқиғаны қайталамауға тырысты, бірақ бұл оның бауыры Ральфтің оның артқы жағына соғылуына әкелді. Осының нәтижесінде Райкконен екінші орынға көтерілді. Бірақ соңында Барричелло жеңіске жетті, ал Шумахер сегізінші орынды иеленді, осылайша неміс чемпиондық атағын жеңіп алды. Михаэль Шумахер маусымды 93 ұпаймен аяқтады, Кими Райкконен 91 ұпаймен және Хуан Пабло Монтойя 82 ұпаймен одан кейін келді. Бұл рекордтық, алтыншы жүргізушілер чемпионаты және Шумахер үшін төртінші қатарынан жеңіс болды. "Феррари" командасы бес жыл қатарынан конструкторлар чемпионы атанды.

On home soil at Monza, with the support of the tifosi, the Scuderia Ferrari did what they had to do: Michael Schumacher qualified on pole and won. Juan Pablo Montoya for Williams and Michael's teammate Rubens Barrichello joined him on the podium. Up to the 2023 Italian Grand Prix, this was the shortest duration (fully completed) race in F1 history, and it is still the race completed with the highest ever average speed (247.6 km/h). Kimi Räikkönen had not given up his championship hopes and achieved pole position for the United States Grand Prix. Barrichello managed second and Olivier Panis scored Toyota's best qualifying result when he set the third fastest time. Montoya and Schumacher started in fourth and seventh, respectively. Räikkönen made a clean start, but Barrichello was passed by Panis when his launch control failed to automatically shift up to second gear. Montoya was falling back and, on the third lap, collided with Barrichello, earning himself a drive through penalty. Rain started falling and on lap 6, Panis was the first to switch to intermediate tyres. On the next lap, Montoya was back behind Schumacher and, on his second attempt, managed to overtake him. As the rain eased up, all drivers that had pitted, switched back to dry tyres, only for the rain to reappear on lap 18. Schumacher decided to pit and stay on dry tyres, but then came in again on lap 22 for intermediates. Mark Webber shortly led the race before crashing out, with the same happening to then leader David Coulthard. On lap 38, Schumacher had passed all drivers in front of him and held on to take the win. Championship rival Räikkönen came home in second, followed by Heinz Harald Frentzen in the Sauber. Montoya finished sixth, which meant he was now out of contention for the championship. Räikkönen's only hope was to win the last race of the season and Schumacher failing to finish. In the Constructors' Championship, Ferrari was leading Williams with 147 over 144 points. The Japanese Grand Prix saw Michael Schumacher qualify in 14th, his worst grid position in a Ferrari. Kimi Räikkönen started in 8th, so he faced an uphill battle to take the win that he needed. Rubens Barrichello started on pole, with Montoya beside him. The Toyota's commenced their home race in third and fourth. On the first lap, Fernando Alonso in the Renault jumped up to third and Montoya took the lead. Schumacher was careful to stay out of trouble at the start, looking to score at least one point, but when trying to overtake Takuma Sato, he hit the local driver's rear wheel and lost his front wing. This forced him to pit and he rejoined in last place. This practically handed the Constructors' Championship to Williams, until Montoya suddenly retired with a hydraulics problem. Schumacher narrowly avoided a replication of his incident at the chicane, this time with Cristiano da Matta, but it led to his brother Ralf running into the back of him. All this left Räikkönen unchallenged to climb up to second position. But in the end, Barrichello took the win and Schumacher finished eighth, so the German clinched the title. Michael Schumacher ended the season on 93 points, ahead of Kimi Räikkönen with 91 and Juan Pablo Montoya with 82. It was a record sixth Drivers' Championship and Schumacher's fourth in a row. Ferrari were Constructors' Champions for the fifth consecutive year.