Йоханн Давид: Австриялық композитор өмірі мен шығармашылығы
Johann Nepomuk David
Австрия композиторы Йоханн Давид (1895-1977) өмірі мен шығармашылығы. Санкт-Флориан монастырындағы хор ұлы, Венадағы музыка білімі. Линкцтегі музыкалық директоры.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Иоганн Непомук Давид (30 қараша 1895 – 22 желтоқсан 1977) – австриялық композитор.
Austrian composer
Johann Nepomuk David (30 November 1895 – 22 December 1977) was an Austrian composer.
Өмір және мансап
Дэвид Эфердингте дүниеге келген. Ол Санкт-Флориан монастырында хорға қатысып, 1912–1915 жылдары Линцтегі епископтық мұғалімдер даярлау колледжінде оқыды, содан кейін мектеп мұғалімі болды. Ол 1921–1922 жылдары қысқа мерзімге Музикохсшуледе (мұнда Жозеф Маркс композициядан оқыған) және Вена университетінде (Гвидо Адлерден сабақ алған) білім алды. 1922 жылы Линцке оралып, 1924 жылға дейін Линцтегі "Kunststelle" музыкалық директоры қызметін атқарды. 1925 жылдың қаңтарынан 1934 жылдың күзіне дейін ол жергілікті католик мектебінде мұғалім болып жұмыс істеді, Бах хорын құрып, оған жетекшілік етті, сондай-ақ Вельстегі протестант шіркеуінде органшы болды. Содан кейін Лейпцигтегі Музикохсшуледе композиция және теориядан профессор болды (1934 жылдың қарашасы – 1945 жылдың қаңтары). 1945–1947 жылдары Зальцбургтегі Моцартеумда музыка профессоры, ал 1948–1963 жылдары Штутгарттағы Музикохсшуледе теория және контрапункт (іс жүзінде: композиция) профессоры болды. Штутгартта ол Брукнер хорына (1949–1952) және академияның камералық оркестріне (1950–1953) жетекшілік етті. Дэвид көптеген оркестрлік шығармалар жазды, оның ішінде сегіз симфония (оның бесіншісі жазылған, сондай-ақ орган музыкасының дискісі сияқты басқа да бірнеше шығармалар), бірнеше концерттер, оның ішінде орган концерті және үш скрипка концерті, органмен немесе органсыз көптеген аспаптық шығармалар, және көптеген хорлық шығармалар. Оның жалпы стилі алғашқы екі симфониясында байқалған модальдық ерекшеліктерден кейінгі симфонияларының көбірек өткір, бірақ әлі де тоналды дыбысына қарай өзгерді. Дэвид 83 жасында Штутгартта қайтыс болды. Оның ұлы Томас Кристиан Дэвид (1925–2006) де композитор болған. Оның шәкірттерінің арасында Ханс Георг Бертрам (1936–2013), Сеоирсе Бодли (1933–2023), Йохан Квандал (1919–1999), Гельмут Лахенманн (1935 жылы туған), Ханс Штадлмайр (1929–2019) және Рут Зехлин (1926–2007) бар.
David was born in Eferding. He was a choirboy in the monastery of Sankt Florian and studied at an episcopal teacher training college in Linz, 1912–1915, after which he became a school teacher. He studied briefly (1921–22) at both the Musikhochschule (where was a composition student of Joseph Marx) and the university of Vienna (where he studied with Guido Adler). He returned to Linz in 1922, where he acted as musical director of the Linz "Kunststelle" until 1924. From January 1925 until the autumn of 1934 he was a teacher at a local catholic school, founded and directed a Bach choir, and was organist at a Protestant church at Wels. He then became professor of composition and theory at the Musikhochschule in Leipzig (November 1934 – January 1945). From 1945 to 1947 he was professor of music at the Mozarteum, Salzburg, and finally, from 1948 to 1963, professor of theory and counterpoint (practically: composition) at the Musikhochschule in Stuttgart. At Stuttgart, he also directed the Bruckner choir (1949–52), the academy's chamber orchestra (1950–53). David wrote a number of orchestral works including eight symphonies (of which the fifth has been recorded, as have some other works including a disc of organ music,) several concertos including an organ concerto and three violin concertos, instrumental works including many for or with organ, and many choral works. His general style changed from the modal tendencies seen in his first two symphonies to the more acerbic though still tonal sound of the later ones. David died, aged 83, in Stuttgart. His son, Thomas Christian David (1925–2006), was also a composer. His pupils included Hans Georg Bertram (1936–2013), Seóirse Bodley (1933–2023), Johan Kvandal (1919–1999), Helmut Lachenmann (born 1935), Hans Stadlmair (1929–2019), and Ruth Zechlin (1926–2007).