Кіріспе
Модернистік поэзия – 1890-1950 жылдар аралығында модернистік әдебиет дәстүрінде жазылған поэзияны білдіреді. Бірақ, бұл терминнің қолданылу мерзімі бірқатар факторларға байланысты: туған елі, нақты мектеп және мерзімді белгілеген сыншының көзқарасы. Сыншы-ақын С.Х. Сиссон "Поэзия және адалдық" атты мақаласында: "Заманауилық ұзақ жылдардан бері жалғасып келеді. Есімде болғаннан бері жас жазушылардың иконоклазм қаупімен пайда болатынын көрдім" деп жазған.
Modernist poetry refers to poetry written between 1890 and 1950 in the tradition of modernist literature, but the dates of the term depend upon a number of factors, including the nation of origin, the particular school in question, and the biases of the critic setting the dates. The critic/poet C. H. Sisson observed in his essay Poetry and Sincerity that "Modernity has been going on for a long time. Not within living memory has there ever been a day when young writers were not coming up, in a threat of iconoclasm."
Өмірбаян
Ол әдетте француз символистік қозғалысымен басталды және Екінші дүниежүзілік соғыспен жасанды түрде аяқталады, бірақ модернизм кезеңінің басталуы мен аяқталуы, әрине, шартты. В. Б. Йейтс (1865–1939) және Райнер Мария Рилке (1875–1926) сияқты ақындар пост-романтикалық, символистік бағытта бастап, саяси және әдеби өзгерістерге ұшырағаннан кейін поэзиялық тілін жаңартты.
Мектептер
Акмеистік поэзия – шамамен 1911 жылы пайда болған орыс модернистік поэзия мектебі. Акмеизммен байланысты тұлғалар: Николай Гумилев, Осип Мандельштам, Михаил Кузьмин, Анна Ахматова және Георгий Иванов. 1914 жылдан бергі ағылшын-американдық имиджизм мектебі радикалды және маңызды болып саналды, поэзия үшін жаңа бастама нүктесін белгіледі. Кейбір зерттеушілер оның бастауын Х.Д., Харди және Паунд, Элиот пен Йейтс, Уильямс пен Стивенс еңбектерінен іздейді. Екінші дүниежүзілік соғыс шағында ақындардың жаңа буыны алдыңғы буынның беймәлімдік пен объективтілікке ұмтылысын қайта қарауға тырысты. Осылайша, 1930 жылдардағы екінші буын модернистерінің бірі – Объективизм пайда болды. Оған Луи Зукофский, Лорин Нидекер, Чарльз Резников, Джордж Оппен, Карл Ракози және Базил Бантинг кірді. Объективистер өлеңді зат ретінде қарастырды, ақынның шыншылдығына, зиялы деңгейіне және көзқарасының айқындығына ерекше мән берді. Ағылшын тіліндегі модернизм Роберт Лоуэлл және Сильвия Плат еңбектеріндегі сырлы поэзияға бет бұрумен аяқталды. Роберт Фрост, Уоллес Стивенс және Э.Э. Каммингс сияқты ақындар да Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін шығармашылықтарын жалғастырды. Британ поэзиясының қайта жандануы – 1960 жылдардың соңы мен 1970 жылдардың басындағы түрлі топтар мен кіші топтардың кең жиынтығы. Бұл Базиль Бантинг және басқалардың ықпалымен пайда болған консервативті «Қозғалысқа» жауап ретіндегі модернистік реакция болды. Басты ақындары: Дж.Х. Прайн, Эрик Моттрам, Том Раворт, Денис Райли және Ли Харвуд.
Модернизмнің сипаты
Модернизм өзінің жақын өткенмен үздіксіз ажырауымен, жаңа өнертабыстарымен, уақыт және кеңістікте алыс мәдениеттердің элементтерін пайдаланып, "жаңарумен" пайда болды. Бейперсонализм мен объективтілік мәселелері Модернистік поэзия үшін өте маңызды болып көрінеді. Модернизм лирикалық өрнектің дәстүрінен өркендеп, ақынның жеке қиялына, мәдениетіне, сезімдеріне және естеліктеріне ерекше назар аударды. Модернистер үшін тек жекелеген нәрселерден алыстап, поэзияның әлем туралы зихи пікір білдіруі маңызды болды. Тіпті Т.С. Элиоттың "Төрт квартет" және Эзра Паундтың "Кантос" сияқты туындыларында жеке өмірге қайта оралғанда да, олар жекелегенді жалпы адамзаттық мағынаны білдіретін поэтикалық құрылымға айналдырды. Герберт Рид бұл туралы: "Қазіргі заманғы ақынның ешқандай жүйелі схемалармен тығыз байланысы жоқ. Олар өз көңіл-күйлеріне сәйкес ырғақтарын өзгертуге және өлең өлшемін өзгертуге құқылы. Бостандық өлеңі деген аталмыш өкінішті терминдегідей еркіндік пен жауапкершіліктен қашып, олар ой мен сезімнің нақты үйлесімділігіне қатаң тәртіп орнатуға ұмтылады" деді.