Кіріспе

Pointe Saint Charles (ағылшын тілінде Point Saint Charles, жергілікті тілдерде The Point немесе "PSC") – Канаданың Квебек провинциясының Монреаль қаласындағы Le Sud Ouest ауданындағы аудан. Тарихи тұрғыдан жұмысшы табының мекені болған бұл ауданға көптеген жаңа тұрғын үйлердің салынуы, өнеркәсіптік ғимараттардың бизнес-инкубаторларға, лофттарға және пәтерлерге (кондоминиумдарға) айналдырылуы, 2002 жылы каналдың демалыс және туризм үшін қайта ашылуы, қоғамдық кеңістіктердің жақсартуы және мәдени мұраны күздеу жұмыстары ауданды өзгертіп, жаңа тұрғындарды тартуға ықпал етті. Аудандық қоғамдық ұйымдар кедейлікпен күресу және тұрғын жағдайларын жақсарту мәселелерінде белсенді жұмыс жүргізуде.

Тарих

Пол Хомдей 1642 жылы Виль-Мари (Монреаль) қаласын құрғаннан кейін жиырма жыл өткен соң, Сент-Лоуренс өзеніне дейін созылған Сент-Шарльс нүктесіндегі жерді Сент-Маргарита Буржуаға, Нотр-Дам қауымының шаруашылыққа пайдалануы үшін берді. Апалы-сіңлілілер бұл жерде шаруашылық (метейри) жүргізді. Ферма бастапқыда шамамен 30 арпент (10 гектар) болса, 18 ғасырдың ортасына қарай 200 арпентке (68 гектар) дейін кеңейді. Монахинялар 1698 жылы өздерінің жеріне Maison Saint Gabriel салды, ол олардың шаруашылығының жалғыз қалдығы және Монреальдегі ең көне ғимараттардың бірі. Олардың шаруашылық қызметі 1950 жылдарға дейін тоқтамады. 19 ғасырдың ортасына дейін бұл аймақ негізінен ауыл шаруашылығымен айналысты. 1848 жылы аяқталған Лачин каналын кеңейту арқасында урбанизация басталды, себебі көлік және су энергиясы қазіргі Оңтүстік-Батыс ауданына өнеркәсіпті тартты. Теміржолдардың салынуы және Виктория көпірінің (1854–1860) құрылысы жұмысшыларды тартты және дамуға түрткіс берді. Сол кездегі иелері, Сулпициан ордені, аймақты лоттарға бөліп, 1853 жылдан бастап аукционға шығарды, ал Grand Trunk Railway үлкен аумақты теміржол депосы ретінде пайдалану үшін сатып алды. Монреаль архиепископиясы поляк қауымына Ричмонд және Монтморенси көшелерінің арасындағы Центр көшесінде шіркеу салуға рұқсат берді, ол қазірге дейін қауымның өкілдері жиналады. Украиналық қауым да Гранд Трэнк және Ширер көшелерінің бұрышында орналасқан Holy Ghost Parish шіркеуіне ғибадат ету үшін Пойнтқа оралады. 1800 жылдардың соңында Грейс Англикан шіркеуі (1871 жылы салынған, 1892 жылы кеңейтілген), Сент-Мэтью пресвитериан шіркеуі (1891 жылы салынған, 1977 жылы өрттен қираған), Жүз жылдық методист шіркеуі (1891 жылы салынған, қазір жетінші күндік адвентистер шіркеуі) және Ливерпуль мен Веллингтон көшелерінің бұрышындағы баптист шіркеуі (1900 жылы салынған, қазір сикх ғибадатханасы ретінде пайдаланылады) сияқты көптеген протестант шіркеулері салынды. Бүгінде Пойнт-Сен-Чарльз тарихи Ирландия Монреалінің орталығы болып саналады, Рю-Сен-Патрик, Рю-д'Иберния, Плейс-Даблин және Рю-де-Ирландия сияқты көше атаулары осы мұраны көрсетеді. 1860 жылдарға қарай бұл аймақ қарқынды өнеркәсіптік ауданға айналды және Канададағы өнеркәсіптік жұмысшыларға тұрғын үй ұсынған алғашқы аудандардың бірі болды. Grand Trunk Row (қазіргі Rue Sébastopol) құрылысы британдық жұмысшы сыныбының тұрғын үйлеріне негізделген, Монреальдің көптеген аудандарына тән "дуплексті" енгізді. Құрылыс 1910 жылға дейін орталық Рашбрук/Гиберния аймағында жалғасты. Бұл аймақ Монреаль қала шекарасына дейін созылып, одан тыс жері 1874 жылы Сент-Габриэль ауылы ретінде құрылды және 1887 жылы Монреальге қосылды, қалалық округке айналды. Лачин каналының маңындағы басқа аудандар сияқты, бұл аудан да 1960 жылдары Сент-Лоуренс теңіз жолының ашылуы және Лачин каналының жабылуы салдарынан ұзақ уақыт бойы құлдырады. Гус ауылының қирауы және Бонавенчур автожолының құрылысы аймаққа одан әрі әсер етті. Дегенмен, аудан қиындықтарға әлеуметтік ынтымақтастық топтарын құру арқылы жауап берді. Мысалы, Pointe Saint Charles қоғамдық клиникасы 1968 жылы жергілікті тұрғындарға денсаулық сақтау және әлеуметтік қызметтер ұсыну үшін құрылды; ол провинция бойынша қолданылатын CLSC моделін қалыптастырды, бірақ CLSC мандатын сақтай отырып, тәуелсіз клиника болып қалды. 1970 жылдары бірнеше әлеуметтік тұрғын үйлер салынды; бүгінде Пойнт-Сен-Чарльстегі тұрғын үй қорының 40% -ы әлеуметтік тұрғын үй. Монреаль метрополитені 1978 жылы Шарлевоа станциясын салумен Пойнт-Сен-Чарльске жетті. Алайда, соңғы жылдары аудан gentrification процесіне ұшырады. Монреаль технопаркі 1988 жылы аудан мен өзен арасындағы бұрынғы қоқыс тастау және жинау алаңында ашылды. Лачин каналын рекреациялық мақсатта қалпына келтіру каналды бойлайғы зауыттарды лофттар мен кондоминиумдарға айналдыруға түрткіс берді.

География

Монреаль қаласының оңтүстік-батысында орналасқан, солтүстігінде Бонавентур тас жолы, шығысында және оңтүстік-шығысында Сент-Лоуренс өзені, оңтүстік-батысында Декари тас жолы мен Атвотер даңғылы, ал батысында және солтүстік-батысында Лашин каналымен шектеледі. Іргелес аудандар – Кіші Бургундия және Сент-Энри (канал арқылы солтүстікке қарай, Монреаль бағытында), солтүстік-шығысқа қарай Гриффинтаун, шығысқа қарай Ескі порттың кемежайлары және батысқа қарай Верден ауданы. Ауданның тұрғын бөлігі ортасынан өтетін, биік құрылыстағы CN теміржол желісімен екіге бөлінген. Шығыс жағында, бұрынғы CN теміржол станцияларын қоса алғанда, ірі өнеркәсіптік аймақ, толқытылған жерлерде орналасқан; өзен жағасында Монреаль технопаркі киностудияларына үй иесі. Ауданның атымен байланысты нүкте, қазіргі Парк Ле Бердің оңтүстігінде орналасқан, көп бұрын толқытылған жерлердің астында жоғалып кеткен. Атау ауданның оңтүстік-шығыс ұшындағы жаңа нүктеге, Монахинялар аралының солтүстік нүктесіне қарама-қарсы жатқан жерге қайта берілді.

Көлік

Көршілікті Шарлевои метро станциясы және Верденнің оңтүстік-батыс бөлігіне жақын орналасқан ЛаСалл станциясы қамтамасыз етеді. Аймақ Декари және Бонавентур тас жолдарымен, сондай-ақ Квебек облысының 112-жолымен (Ру Бридж көшесі) Виктория көпіріне дейін шеңгелделген. Бұл сонымен қатар Шамплен көпірі кешенінің (Иль-де-Серс және Клемент көпірлері) Монреальдегі соңғы нүктесі болып табылады, ол Нунс аралына және Броссардағы Оңтүстік жағалауға апарады. Басты магистральдарға Сент-Патрик көшесі, Рю-дю-Центр көшесі, Веллингтон көшесі және Шарлевоа көшесі кіреді. CN Rail, Via және Amtrak желілері Монреальдің Орталық станциясына қарай Pointe Saint Charles арқылы өтеді. 2011 жылдан бастап Turcot Yards жабылғаннан кейін CN осы ауданда локомотивтерді ауыстыру және сақтау жұмыстарын жүргізуде, бірақ жергілікті тұрғындар тұрғын ауданындағы қауіпті жүктердің шуын және қауіптілігін арттыратындықтан бұл практиканы сынға алып отыр.

Мекемелер

Pointe Saint Charles қоғамдық клиникасы аймақтағы негізгі денсаулық сақтау және әлеуметтік қызметтер мекемесі болып табылады. La Maison Saint Charles қоғамдық ұйымдарға кеңістік ұсынады.

Мәдениет және демалыс

Көңіл көтеру орындарына YMCA, Сент-Шарльз орталығы, Сент-Габриэль паркі, Ле-Бер паркі, Маргарита Буржуа паркі, Лашин каналының жасыл аймағы мен велосипед жолы, сондай-ақ ауданды кесіп өтетін тас жол велосипед жолдары кіреді. Тарихи ғимараттарға Сент-Габриэль үйі мен Сент-Габриэль және Сент-Шарльз шіркеулері жатады. Ауданды Сент-Шарльз кітапханасы қызмет көрсетеді. Pointe Saint Charles 2006 жылғы "The Point" фильмінің түсірілім алаңы болды, бұл фильм бір демалыс күні бойы отыз бес жасөспірімнің өмірі мен олардың ауданын мазалаған құпия туралы драма.