Кіріспе

Фредерик Аллан Хартли (Frederick Allan Hartley Jr.) (22 ақпан 1902 – 11 мамыр 1969) – Нью-Джерси штатының американдық республикалық саясаткері. Хартли АҚШ Өкілдер палатасында он мерзім қызмет етті, онда ол Нью-Джерсидің 8-ші және 10-шы округтерін өкілдік етті. Ол ең көп танылғаны – 1947 жылғы Тафт-Хартли заңының Өкілдер палатасының демеушісі болғанымен.

Өмірбаян

Хартли 1902 жылғы 22 ақпанда Нью-Джерси штатының Харрисон қаласында дүниеге келген. Харрисон қалалық мектептері мен Rutgers дайындық мектебін бітіргеннен кейін Хартли Rutgers университетіне оқуға түсті. 1923 жылы оқуын аяқтаған соң, ол Нью-Джерси штатының Керни қаласындағы кітапхана комиссары лауазымына сайланды. Осы лауазымда екі жыл қызмет еткеннен кейін Хартли Керни қаласының полиция және өрттен қорғау комиссары болып тағайындалды, ол 1928 жылға дейін осы қызметте болды. Сол жылы ол Нью-Джерси штатының 8-ші сайлау округінен АҚШ Өкілдер палатасына республикалық кандидат ретінде ұсынылды. Хартли 1928 жылғы 6 қарашада өткен шабуылды сайлауда қолданыстағы Пауль Дж. Мурды тікелей жеңді. Сайлау қорытындысы бойынша Хартлиге 64 915 дауыс, Мурға 64 594 дауыс берілді, нәтижеде жеңіліс айырмасы бар болғаны 0,2% құрады.

Саясат

Хартли 1929 жылғы 4 наурызда АҚШ-тың 71-ші Конгресінің ең жас мүшесі ретінде жиырма жеті жасында қызметке кірісті. Ол Ұлы депрессия мен Екінші дүниежүзілік соғыс кезеңінде өз орындарын сақтап қалған республикашылардың шағын тобының бірі болды. 1932 жылғы сайлауда ол Нью-Джерси штатының 10-шы сайлау округінен өкілдік еткен Уильям В. Харрисонды жеңді, ал 1934 жылы Уильям Герда Смитті жеңіп шықты. 1936 жылы Хартли демократ Линдси Х. Раддпен өте шабуылды сайысқа түсті, нәтижесінде 50,2% дауысқа 49,6% дауыспен жеңіске жетті. Хартли 1938 жылы Раддты тағы да жеңіп, 1940 жылы Уильям В. Холмвудқа, 1942 жылы Фредерик Бигелоуға, 1944 жылы Люк А. Кирнанға және 1946 жылы оның болашақ ізбасары Питер В. Родиноға қарсы сайлауда жеңіске қол жеткізді.

Тафт-Хартли

Хартли соғыстан кейінгі еңбек оқиғаларының деңгейін қатты алаңдатып, оның экономикалық және саяси тұрақтылыққа қауіп төндіретінін сезінді. 1946 жылы республикашылар Хартли алғаш рет сайланған 1928 жылғы сайлаудан бері Конгрестің екі палатасында да алғашқы көпшілігін қайтарды. Партиясы көпшілікте болғандықтан, Хартли 80-ші АҚШ Конгресінде Білім және еңбек комитетінің төрағасы болды. Келесі жылы ол жұмысшылардың, оның пікірінше, ең жаман артықшылықтарын шектеуге бағытталған заң жобасын ұсынды. Нәтижесінде қабылданған Тафт-Хартли заңы 1935 жылғы Вагнер заңының (ресми түрде Ұлттық еңбек қатынастары заңы деп аталады) маңызды түзетуі болды және соғыстан кейінгі Конгресс қабылдаған «Жаңа келісім» заңының алғашқы ірі қайта қаралуын білдірді. Заң екіншілік бойкот сияқты еңбек тактикасын шектеді. Бұл ереже, 14(b) тармағы ретінде белгілі, заңның ең даулы бөліктерінің бірі болды. Президент Гарри С. Трумэн заңға вето қойды, бірақ Конгресс 1947 жылдың 23 маусымында 45 демократ сенаторының 20-сы және 188 демократ өкілінің 107-сі республикашылармен бірігіп, ветоны жоққа шығарды. Барлық ірі АҚШ еңбек одақтарының платформасында заңды жою туралы шақыру бар, әсіресе 14(b) тармағын, және кейде бұл Демократиялық партияның платформасында да көрінеді. Алайда, мұндай мүмкіндік тек 1964 жылғы республикалық сайлаудағы сәтсіздіктен кейін демократтар Конгрестің екі палатасында да үлкен басымдыққа ие болған кезде ғана туды. Тіпті сонда да, заң жобасын жою туралы ұсыныс Палатада 221–203 дауыспен қабылданды, бірақ Сенатта қажетті үштен екі көпшіліктің қолдауына ие бола алмады, себебі Сенаттағы азшылық көшбасшысы Эверетт Дирксен сияқты республикашылар ұзақ уақыт бойы кешіктіру тактикасын қолданды. Хартли өзінің атымен аталатын заң қабылданғаннан кейін Конгресске қайта сайланбады және оның қызметі 1949 жылдың 3 қаңтарында аяқталды.