Ромен Гари: француз жазушысы, дипломат, 2-дүниежүзілік соғыстағы қаһарман. Әскери академияны бітіргенімен офицерлік шен алмай, еврей және шетелдік болуына байланысты күдікке іштенген.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Француз жазушысы және дипломаты (1914–1980)
French writer and diplomat (1914 1980)
Мансап
Курстың барлық бөлімдерін сәтті аяқтағанына қарамастан, Гари өз сыныбындағы 300-ге жуық курсанттардың ішінде офицерлік шен алуға лайық деп табылмайтын жалғыз адам болды. Ол әскери жағдайдағылардың оған шетелдік және еврей екендігіне байланысты сенімсіздікпен қарағанына сенді. Осы кезеңде ол өзінің есімін Ромен Гари деп өзгертті. Ол соғыстағы батылдығы үшін марапатталды, көптеген медальдар мен наградаларға ие болды, оның ішінде "Compagnon de la Libération" ордені және "Légion d'honneur" командоры атағы. 1945 жылы ол өзінің алғашқы романы "Еуропалық тәрбие" ("Éducation européenne") атты кітабын жариялады. Соғыстан кейін ол Болгария және Швейцариядағы француз дипломатиялық қызметінде жұмыс істеді.
Despite completing all parts of his course successfully, Gary was the only one of almost 300 cadets in his class not to be commissioned as an officer. He believed the military establishment was distrustful of him because he was a foreigner and a Jew. During this time, he changed his name to Romain Gary. He was decorated for his bravery in the war, receiving many medals and honours, including Compagnon de la Libération and commander of the Légion d'honneur. In 1945 he published his first novel, Éducation européenne. Immediately following his service in the war, he worked in the French diplomatic service in Bulgaria and Switzerland.
Эмил Ажар рөлін сомдаған
1981 жылы жарық көрген естеліктерінде Гаридің жүрегі туған інісі Пол Павлович Гаридің Эмил Ажар псевдонімімен бірнеше шығарма жазғанын айтты. Гари Павловичті Ажар рөлін ойнау үшін тартты, бұл Гариге Ажардың нақты авторы ретінде танылмауына және осылайша 1975 жылғы Гонкур сыйлығын жеңіп алуына мүмкіндік берді, бұл сыйлық ережелерін бұзып, екінші рет жеңіске жетті. Гари Шатан Богот және Фоско Синибальди аттарымен де жарияланды. Гари Шатан Богот, Рене Девилл және Фоско Синибальди, сондай-ақ туған аты Роман Качев атымен де шығармаларын жариялады. Романшы ретіндегі табысынан өзге, ол "Ең ұзақ күн" фильмінің сценарийін жазды және "Өлтір!" (1971) фильмінің сценарийін жазып, режиссерлік жұмысын атқарды, онда сол кездегі әйелі Жан Себерг түсті. 1979 жылы ол 29-шы Берлин халықаралық кинофестивалінің қазылар алқасының құрамына кірді.
In a memoir published in 1981, Gary's nephew Paul Pavlowitch claimed that Gary also produced several works under the pseudonym Émile Ajar. Gary recruited Pavlowitch to portray Ajar in public appearances, allowing Gary to remain unknown as the true producer of the Ajar works, and thus enabling him to win the 1975 Goncourt Prize, a second win in violation of the prize's usual rules. Gary also published under the pseudonyms Shatan Bogat and Fosco Sinibaldi. Gary also published as Shatan Bogat, René Deville and Fosco Sinibaldi, as well under his birth name Roman Kacew. In addition to his success as a novelist, he wrote the screenplay for the motion picture The Longest Day and co wrote and directed the film Kill! (1971), which starred his wife at the time, Jean Seberg. In 1979, he was a member of the jury at the 29th Berlin International Film Festival.
Дипломатиялық мансап
Жаулық аяқталғаннан кейін Гари Францияның азаттыққа қосқан үлесі ескеріліп, Франция қызметінде дипломаттық мансапқа кірісті. Осы лауазымда ол Болгарияда (1946–1947), Парижде (1948–1949), Швейцарияда (1950–1951), Нью-Йоркте (1951–1954) – Біріккен Ұлттар Ұйымындағы Францияның тұрақты өкілдігінде қызмет етті, онда ол иезуит Тейльяр де Шарденмен жиі араласты, оның тұлғасы оған терең әсер етіп, оған үлкен шабыт берді, әсіресе «Les Racines du ciel» туындысындағы Тассен әкесінің бейнесін жасауда (1955), содан кейін Лос-Анджелесте Францияның Бас консулы болды (1956–1960). Паришке оралғаннан кейін ол Сыртқы істер министрлігінен босатылғанға дейін (1961) қызметке тағайындалған жоқ.
After the end of the hostilities, Gary began a career as a diplomat in the service of France, in consideration of his contribution to the liberation of the country. In this capacity, he held positions in Bulgaria (1946–1947), Paris (1948–1949), Switzerland (1950–1951), New York (1951–1954) — at the Permanent Mission of France to the United Nations, where he regularly rubbed shoulders with the Jesuit Teilhard de Chardin, whose personality deeply marked him and inspired him, particularly for the character of Father Tassin in Les Racines du ciel—in London (1955), then as Consul General of France in Los Angeles (1956–1960). Back in Paris, he remained unassigned until he was laid off from the Ministry of Foreign Affairs (1961).
Жеке өмірі және соңғы жылдары
Гаридің алғашқы әйелі британдық жазушы, журналист және «Vogue» журналының редакторы, «Сүйіспеншіліктің шалғай жағалаулары» кітабының авторы Лесли Бланч болды. Олар 1944 жылы үйленді, ал 1961 жылы ажырасты. 1962 жылдан 1970 жылға дейін Гари американдық актриса Жан Себергке үйленді, олардан Александр Диего Гари деген ұлы дүниеге келді. Диего Гаридің айтуынша, ол әке ретінде қашықта болған: «Ол жанында болған кезде де, әкем жоқ еді. Жұмысына құмар болғандықтан, маған сәлем беріп, бірақ ойлары басқа жақта болатын». Гари Жан Себергтің Клинт Иствудпен қарым-қатынаста болғанын білген соң, оны дуэльге шақырды, бірақ Иствуд бас тартты. Гари 1980 жылдың 2 желтоқсанында Парижде өзін-өзі атып өлтірді. Ол қалдырған хабарда өлімінің Себергтің өткен жылы жасаған өзіне қол жұмсауымен ешқандай қатысы жоқ екенін жазды. Сондай-ақ, ол өзінің Эмиль Ажар екенін де мәлімдеді. Гари Père Lachaise зиратында кремацияланды, ал күлі Рокбрюн Кап Мартин жанындағы Жерорта теңізіне шашылды.
Gary's first wife was the British writer, journalist, and Vogue editor Lesley Blanch, author of The Wilder Shores of Love. They married in 1944 and divorced in 1961. From 1962 to 1970, Gary was married to American actress Jean Seberg, with whom he had a son, Alexandre Diego Gary. According to Diego Gary, he was a distant presence as a father: "Even when he was around, my father wasn't there. Obsessed with his work, he used to greet me, but he was elsewhere." After learning that Jean Seberg had had an affair with Clint Eastwood, Gary challenged him to a duel, but Eastwood declined. Gary died of a self inflicted gunshot wound on 2 December 1980 in Paris. He left a note which said that his death had no relation to Seberg's suicide the previous year. He also stated in his note that he was Émile Ajar. Gary was cremated in Père Lachaise Cemetery and his ashes were scattered in the Mediterranean Sea near Roquebrune Cap Martin.
Мұра
Роман Гэридің есімі 2003–2005 жылдар аралығында École nationale d'administration, 2013 жылы Institut d'études politiques de Lille, 2021–2022 жылдар аралығында Institut régional d'administration de Lille және 2001–2002 жылдар аралығында Institut d'études politiques de Strasbourg үгіт-насихаттарына берілді. 2006 жылы Париждің 15-ші округіндегі Роман Гэри алаңында және Ницца мұражай кітапханасында оған құрмет көрсетілді. Иерусалимдегі Француз институты да Роман Гэри есімін алып жүр. 2019 жылдың 16 мамырында Мирель Сакоттың редакциясымен оның шығармалары Bibliothèque de la Pléiade кітапханасында екі томдық жинақта жарық көрді. 2007 жылы Ромуальдас Квинтас салған «Галошадағы бала» мүсіні ашылды, ол «Таң ату уәдесі» романының 9 жасар батыры, көрші қызы Валентинаны әуелеу үшін аяқ киім жеуге дайындалып тұрған шақтағы бейнесін көрсетеді. Мүсін Вильнюсте, жазушының тұрған үйінің алдындағы Басанавичус көшесінде орналасқан. Оның есімімен тақта Марсельдегі Aix-Marseille университетінің құқық және саясаттану факультетінің Пуйон ғимаратына орнатылған. 2022 жылы Денис Менохет Анаис Барбо Лавалеттің «Ақ ит» (Chien blanc) фильмінде Роман Гэридің рөлін сомдады, бұл фильм 1970 жылы жазылған Гэридің осы аттас кітабының бейімделуі болды.
The name of Romain Gary was given to a promotion of the École nationale d'administration (2003–2005), the Institut d'études politiques de Lille (2013), the Institut régional d'administration de Lille (2021–2022) and the Institut d'études politiques de Strasbourg (2001–2002), in 2006 at Place Romain Gary in the 15th arrondissement of Paris and at the Nice Heritage Library. The French Institute in Jerusalem also bears the name of Romain Gary. On 16 May 2019, his work appeared in two volumes in the Bibliothèque de la Pléiade under the direction of Mireille Sacotte. In 2007, a statue of Romualdas Kvintas, «The Boy with a Galoche», was unveiled, depicting the 9 year old little hero of the Promise of Dawn, preparing to eat a shoe to seduce his little neighbor, Valentina. It is placed in Vilnius, in front of the Basanavičius, where the novelist lived. A plaque to his name is affixed in the Pouillon building of the Faculty of Law and Political Science of Aix Marseille where he studied. In 2022, Denis Ménochet portrayed Gary in White Dog (Chien blanc), a film adaptation by Anaïs Barbeau Lavalette of Gary's 1970 book.