Кіріспе

Австралия Федералды атқарушы кеңесі – Австралия Конституциясының 62-бабына сәйкес құрылған, федералды үкімет мәселелері бойынша Австралияның Бас губернаторына кеңес беру үшін құрылған заңды орган. Кеңес құрамына, кем дегенде, барлық қазіргі және бұрынғы одақтас министрлер мен министрлердің көмекшілері кіреді. Бас губернатор, конвенция бойынша, атқарушы кеңестің кеңесіне жүгінуге міндетті болғандықтан, атқарушы кеңес заң жүзінде атқару билігіне ие. Іс жүзінде, бұл билік Вестминстер жүйесінің қағидаларына сәйкес, Федералды кабинет қабылдаған шешімдерді заңды түрде бекіту үшін қолданылады. Кейбір заңдар нақты түрде шешімдер мен әрекеттерді «Кеңестегі Бас губернатор» қабылдауын талап етеді, яғни оларды Бас губернатордың Атқарушы кеңесінің қатысуымен және өкілеттігімен жүзеге асыру қажет, ал емес министрдің жеке әрекет етуінен. Әдетте Кеңестегі Бас губернатормен қарастырылатын мәселелер:

ережелерді қабылдау;
заңды лауазымдарға тағайындау, мерзімін ұзарту және қызметтен босату;
судьяларды тағайындау;
корольдік жерді тиімді пайдалануды анықтау;
жарияланымдар жасау. Австралияның Федералды атқарушы кеңесі басқа одақтас мемлекеттердегі атқарушы кеңестерге балама болып табылады және Канада мен Ұлыбританияның құпия кеңестеріне ұқсас (бірақ Ұлыбританияның құпия кеңесінен айырмашылығы, Оппозиция жетекшісі әдетте мүше болып табылмайды). Мүшелік тоқтатылуына ешқандай ереже қарастырылмаған, бірақ іс жүзінде кеңес отырыстарына шақырылған қазіргі министрлер ғана кеңес жұмысына қатысады, қосымша жалақы немесе жәрдемақысыз. Алайда, вице-президент Бас губернатордың атынан Атқарушы кеңесінің құжаттарына қол қоя алмайды. Бас губернатор Атқарушы кеңестің кез келген мүшесін қызметтен босатуға құқылы, бірақ бұл құқық іс жүзінде сирек қолданылады. Мысалы, егер министр немесе бұрынғы министр ауыр қылмыс жасағаны үшін сотталған жағдайда қолданылуы мүмкін. Сонымен қатар, Квинсленд штатының сенаторы Глен Шейлдің жағдайы бар. 1977 жылғы 10 желтоқсанда Малкольм Фрейзердің үкіметі қайта сайланды, ал 19 желтоқсанда ол Бас губернаторға ұсынатын министрлер кабинетін жариялады, оның ішінде сенатор Шейлді Жауынгерлерді қолдау министрі етіп тағайындады. Шейл Атқарушы кеңесші ретінде ант берді, бірақ министрлер кабинетінің ант беру рәсімінен бұрын, үкіметтің осы мәселеге қатысты ұстанымына қайшы келетін апартеид туралы мәлімдеме жасады. Содан кейін Фрейзер Бас губернатор сэр Зельман Коуэнге Шейлді министрлер кабинетіне енгізбеуді ұсынды, Коуэн конвенция бойынша бұл кеңеске құлақ салуға міндетті болды. Шейлдің портфелі жоқ Атқарушы кеңесші лауазымы 22 желтоқсанда тоқтатылды.

Жиналыстар

Атқарушы кеңестің отырыстарына генерал-губернатордың қатысуы міндетті емес, бірақ отырыстың заңды болуы үшін генерал-губернаторға хабарлау қажет. Отырыстардың кворумы – генерал-губернатор және екі тағайындалған министр немесе министрлердің көмекшісі. Егер генерал-губернатор қатыспаса, кворум – вице-президент және екі тағайындалған министр немесе министрлердің көмекшісі. Вице-президент болмаған жағдайда кворум үш министрден тұрады, олардың бірі – аға министр төрағалық етеді. Көбінесе отырыстарға толық кабинет емес, шағын топ кеңесшілер қатысады. Карл III-нің жариялануы – генерал-губернатордың Кеңесте ғана жүзеге асыра алатын өкілеттігінің мысалы болды.