Фредерик Генри Марвелл Блейдес: Өмірбаяны мен еңбектері

Кіріспе

Фредерик Генри Марвелл Блэйдс (1818 жылдың 29 қыркүйегі – 1908 жылдың 7 қыркүйегі) – ағылшын дін қызметкері және классикалық ғылымдар саласындағы ғалым.

Өмір

Ол 1818 жылғы 29 қыркүйекте Хэмптон-Корт-Гринде дүниеге келді. Юг Блейдстің (1777–1829) үшінші ұлы болды, ол Йоркширдегі Хай Пол және Ноттингемширдегі Рэнби Холлдың әділ сот судьясы және жоғары шерифі болған. Анасы – Йоркширдегі Холлин Холлдың полковнигі Ричард Вудтың екінші қызы Делия Мария. 1615 жылғы 25 наурызда ақын Эндрю Марвеллдің қарындасы Аннаға үйленген Джеймс Блейдс – тікелей атасы болды. 1829 жылы әкесі қайтыс болғаннан кейін Блейдс Булоньдегі жеке мектепке, содан кейін 1831 жылғы 14 қыркүйекте Йорктегі Сент-Питер мектебіне жіберілді. 1832 жылғы маусымда еркін оқушы атанды және Оксфордқа түсу алдында стипендия алды. Одан бес ай кіші Джон Раскин сол жердегі қарапайым студент болды, ал Томас Гейсфорд – деканы. 1838 жылы Блейдс Хертфорд стипендиясын жеңіп алды және Христос колледжінің студенті болды, ал 1840 жылғы көктемгі семестрде Джордж Уэбб Дасент пен Джеймс Энтони Фрудемен бірге литерае хуманиорес пәні бойынша екінші сыныпқа өтті. 1840 жылы «бакалавр», ал 1843 жылы «магистр» дәрежесін алды. 1840 жылы Франция мен Италияға ұзақ сапар жасап, соңында Афинада бір апта өткізгеннен кейін 1841 жылғы тамызда Оксфордқа оралды және Аристофанның «Құстар» пьесасының (1842) басылымын қысқа латын түсіндірмелерімен жариялады. 1842 жылы диаккон, ал 1843 жылы священник болып тағайындалды, содан кейін Нортгемптонширдегі Харрингворт шіркеуінің пасторлық қызметін қабылдады. Харрингворт Блейдстің қырық үш жыл (1843–1886) бойы тұрған жері болды. Бекделді «протестант» болған ол 1850 жылғы 10 желтоқсанда университетінен жіберілген делегацияға қосылды, оның төрағасы Веллингтон герцогы Виктория патшайымына «паптық агрессияға» қарсы үнқатысу жасады. Бірақ Блейдстің қызығушылығы мен көп уақыты классикалық зерттеулерге арналды. 1845 жылы Аристофанның «Ахарнян» пьесасының басылымын шығарды. 1859 жылы «Bibliotheca classica» басылымында Софоклдің үш пьесасын жариялады. Кітапқа сын жағымды болмады, ал баспагерлермен туындаған дау оны Уильямс пен Норгейтпен бірлесіп қалған төрт пьесаны жеке шығаруға мәжбүр етті. Ол Софоклды зерттеуге жиырма жылдан астам, ал Аристофанды зерттеуге арасында үзілістермен елу жылдан астам уақыт бергенін есептейді. Блейдс 1884 жылы пасторлық қызметінен кетіп, 1886 жылдан бастап Брайтон қаласында тұрды. 1907 жылы Саутсиге көшіп, 1908 жылғы 7 қыркүйекте, өмірінің соңына дейін күшін сақтап қайтыс болды. Ол Брайтон зиратында жерленді.

He born at Hampton Court Green on 29 September 1818, was third son of Hugh Blaydes (1777–1829) of High Paull, Yorkshire, and of Ranby Hall, Nottinghamshire, J. P. and high sheriff for the latter county; his mother was Delia Maria, second daughter of Colonel Richard Wood of Hollin Hall, Yorkshire. James Blaides of Hull, who married on 25 March 1615 Anne, sister of the poet Andrew Marvell, was a direct ancestor. After his father's death in 1829, Blaydes was sent to a private school at Boulogne, and then, on 14 September 1831, to St. Peter's School, York, where he became a free scholar in June 1832 and gained an exhibition before matriculating at Oxford, 20 October 1836, as a commoner of Christ Church. John Ruskin, about five months his junior, was already a gentleman commoner there, and Thomas Gaisford was dean. In 1838, Blaydes was elected Hertford scholar and was a student of Christ Church, and in Easter term 1840 was placed in the second class in literae humaniores along with George Webbe Dasent and James Anthony Froude. He graduated B. A. in 1840, proceeding M. A. in 1843. After a long tour through France and Italy in 1840 1, finally spending a week in Athens, he returned to Oxford in August 1841, and issued an edition of Aristophanes' Birds (1842), with short Latin notes. He was ordained deacon in 1842 and priest in 1843, he accepted the college living of Harringworth, Northamptonshire. Harringworth was Blaydes' home for forty three years (1843–1886). A staunch 'Protestant,' he joined on 10 December 1850 the deputation from his university which, headed by the Chancellor, the Duke of Wellington, presented an address to Queen Victoria against the 'papal aggression'. But Blaydes' interest and ample leisure were mainly absorbed by classical study. In 1845, he published an edition of a second play of Aristophanes the Acharnians. In 1859, he published in the Bibliotheca classica three plays of Sophocles. The reception of the book was not altogether favourable, and a difference with the publishers led him to issue separately the four remaining plays with Williams & Norgate. He reckoned that he gave more than twenty years to Sophocles, and, with intervals, more than fifty to Aristophanes. Blaydes resigned his benefice in 1884, and from 1886 lived at Brighton. In 1907, he moved to Southsea, where he died, retaining his vigour till near the end, on 7 September 1908; he was buried in Brighton Cemetery.

Отбасы

Блэйдс 1843 жылы Фанни Мария Пейдж Тернерге үйленді, ол Оксфордширдегі Амбросден және Бедфордширдегі Батлсдендегі Сер Эдвард Джордж Томас Пейдж Тернердің екі қызының бірі болған. Ол 1884 жылғы 21 тамызда ат жарыс машинасының апатында қаза тапты, үш ұл және төрт қызын қалдырды. Блэйдстің екінші әйелі Эмма Николс болды.