Кіріспе

Гертфордшир – 9 ғасырдагы скандинавия-саксон соғыстарында құрылған және Лондонға қызмет көрсету арқылы дамыған ағылшын графтығы. Бұл өлке бірнеше рет Парламент отырысының орны болған. Сыра және қағаз жасаудан бастап, ұшақ құрастыруға дейін, графтықта фармацевтика, қаржылық қызметтер және кино өндірісі сияқты кең ауқымды өнеркәсіптер дамыды. Бүгінде 1 миллионнан астам халқы бар Гертфордширдің экономикасында қызмет көрсету, өнеркәсіп және сауда басымдық құрайды, ал ауыл шаруашылығында, орман шаруашылығында және балық аулауда 2000-нан аз адам жұмыс істейді. Гертфордшир – Англияның тарихи графтықтарының бірі, алғаш рет 10 ғасырдың басында тіркелген. Оның дамуы оңтүстік шекарасында орналасқан Лондонмен тығыз байланысты. Лондон – Батыс Еуропадағы ең ірі қала; оған күн сайын үлкен көлемде тауар жеткізілуі керек, ал Гертфордшир саудадан түскен табыс есебінен байыды, себебі оған қызмет еткен үш ескі римдік жолы, сондай-ақ Гранд Юнион каналы және басқа да су жолдары өтеді. 19 ғасырда графтықта теміржол желісі пайда болып, Лондонды солтүстікпен байланыстырды. Гертфордширдегі Хэтфилд қаласында халықаралық маңызы бар екі теміржол апаты болды (1870 және 2000 жылдары). Қазіргі уақытта Гертфордшир саяси тұрғыдан консервативті болып көрінсе де, тарихи тұрғыдан ол тәжге қарсы бірнеше көтерілістердің ошағы болды, әсіресе Бірінші барондық соғыста, Шаруалар көтерілісінде, Розалар соғысында және Англия азаматтық соғысында. Графтықтың бай зияткерлік тарихы бар, және Джеффри Чосерден Беатрикс Поттерге дейінгі көптеген маңызды жазушылар осы өңірмен байланысты. Гертфордширде көптеген премьер-министрлер туып өскен. Округте көптеген тасталған елді мекендер бар, оларды К. Резерфорд Дэвис 1349 жылдан бастап Гертфордширді қиратқан қара өлім және өнімділігі төмен ауыл шаруашылық топырақтың салдары деп есептейді.

Ерте тарих

Гертфордширдегі адам қонысының ең ерте дәлелі Рикмансворттағы құмшаңдағынан табылды. Табылған заттар (кремень құралдар) 350 000 жылға дейін соқталады, бұл Ұлыбритания аралға айналудан бұрынғы кезең. Адамдар қазір Гертфордшир деп аталатын жерде шамамен 12 000 жылдан бері тұрған болуы мүмкін, бұл Уэрдегі мезолит кезеңінен басталады (Уэрді Еуропадағы үздіксіз қоныстанған ең көне орындардың біріне айналдырады). Неолит дәуірінде қоныстану жалғасты, аймақтағы тұрақтар, қоршаулар, ұзын обалар және тіпті ерекше иттер зиратының іздері табылды. Адамдар мекендегеніне қарамастан, неолит және ерте қола дәуірінде аймақта халық тығыздығы салыстырмалы түрде төмен болды, мүмкін ауыр, нашар кеуекті топырағының әсерінен. Дегенмен, қазіргі Уэр мен Гертфордтың оңтүстігінде халық санының өскеніне куәлік бар, Foxholes Farm деп аталатын жерде дөңгелек үйлер мен шаруашылық қызметінің іздері табылды. Осы кезеңде Гертфордтың өзінде қоныс іздері жоқ, бірақ Уэр және, мүмкін, Гертфорд римдік кезеңде қоныстанған болуы мүмкін. Темір дәуірінде Катувеллауни тайпасы Гертфордширді мекендеді. Олардың негізгі орталығы (немесе oppidum) Вер өзенінің жанындағы Верламион болды (қазіргі Сент-Олбанс маңында). Гертфордширдегі басқа oppida-лар Трингтегі Сиыр пісірілген жер, Уитампстед, Уэлвин, Браугинг және Балдокта орналасқан. Гертфордширде бірнеше темір дәуірінің төбелік бекіністері бар, оның ішінде Шығыс Англиядағы ең ірісі – Хекстондағы Равенсбург қамалы. Гертфордширде темір дәуіріне тән көптеген жерлеу орындары бар, бұл оны темір дәуірін зерттеудегі халықаралық маңызы бар аймаққа айналдырады.

Британияға римдіктердің басып кіруі

55 ж.б.д. римдіктер алғаш рет Британияға шабуыл жасауға тырысқанда, Катувеллауни (бритон тілінде "шебер жауынгер") ең ірі британдық тайпа болды. Цезарь Сенатқа баяндамасында "Кассивеллаун" (Кассивеллаун) британиялықтардың басшысы болғанын, ал Кассивеллаунның штабы Гертфордширдегі Уитампстедке жақын жерде орналасқанын айтты. Б.з.д. 54 жылы Цезарьдің екінші шабуыл әрекетінде Кассивеллаун британдық қорғаныс күштеріне жетекшілік етті. Римдіктер оны Уитампстедте қоршап алды, және Тринованттардың (Кассивеллаун өлтірген патшалары) қолдауынан айырылғандықтан, Катувеллауни тайпасы қарсылық көрсетуді тоқтатуға мәжбүр болды. Бірақ Уитампстедті қоршаудан кейін Цезарь гарнизон қалдырмай Римге қайтып келді. Кунобелин біздің заманымыздың 9 немесе 10 жылы Катувеллауни тайпасының патшасы болып, шамамен отыз жыл билік жүргізді. Ол Британияның кең аумағын бағындырды, сондықтан римдік жазушы Светоний оны Britannorum Rex ("Британияның патшасы") деп атады. Бұл орын, мүмкін, Темір дәуіріндегі басқа да қорғаныс құрылысы – Кассивеллаун штабының жанындағы Уитампстедтегі "Шайтанның жотасы" деп аталатын жермен байланысты болуы мүмкін. Римдіктер біздің заманымыздың 43 жылы шілде айында Катувеллауни тайпасын қайтадан жеңіп, осы жолы Британияда гарнизон орналастырды. Римдіктер билікті өз қолына алғаннан кейін, 49 жылы салынған олардың бекінісі Веруламиум деп аталды. Албан, рим армиясының офицері, Чантри аралында тұтқындалғаннан кейін Британияның алғашқы христиан шейіті болды. Ол 3 немесе 4 ғасырда қайтыс болды және қазіргі Сент-Олбанс қаласына есімін берді. Веруламиум Рим Британиясының маңызды қалаларының біріне айналды, үшінші ең ірі және өзін-өзі басқару құқығына ие болған жалғыз қала болды. Веруламиумның қорғанысы күшті болғанымен, ол 61 жылы қаланы өртеп жіберген Будиканы тоқтатуға жеткіліксіз болды. Веруламиум қайтадан салынды, қоршаумен қамтылды және 5 ғасырға дейін қоныстанды.

Ерте орта ғасырдағы Гертфордшир

Англо-саксондықтар Британияны жаулап алғаннан кейін, Гертфордшир аймағы Мерсия және Эссекс патшалықтарының бір бөлігін құрады. Алғашқы сакс тайпалары Хицке, Брахинга және Вæклинг болған көрінеді. Жер атаулары саксон тілінен гөрі келт тілінен шыққан, ал "алғашқы сакс жер атауларының ерекше жетіспеушілігі" бар. Гертфорд синоды – ағылшын шіркеуінің алғашқы ұлттық синоды, 672 жылдың 26 қыркүйегінде өтті. Осы синодта "Пасха мәселесі" шешіліп, шіркеу Пасха күнін қалай есептеу керектігі туралы келісімге келді. Синод сонымен қатар кельт шіркеуі мен римдік шіркеу арасындағы қақтығыстың аяқталғанын көрсетті. Мерсия королі Оффа (796 жылы қайтыс болды) Гертфордширдегі Хитчин қаласында шіркеу салды, бірақ ол 910 жылы өртеп жіберілді және монахтар Сент-Олбансқа көшірілді. Оффа Мерсияның Беорнредін Хитчинге жақын Пиртон қаласында жеңіп, Оффли ("Оффаның Лиясы") ауылына өз есімін берді. Кейбір дереккөздер (оның ішінде Сент-Олбанста монах болған Мэтью Пэрис) оның Офлиде қайтыс болғанын айтады. Оффаның соңғы істерінің бірі – Сент-Олбанс аббаттығын құру болды.

Округтің пайда болуы

Гертфордшир (саксонша "Heorotfordscir" немесе "Heorotfordscír") сөзі 866 жылдан бері куәландырылған. Англосаксон жылнамасында алғашқы сілтеме (Heoroford ретінде) 1011 жылы кездеседі, бірақ округтің нағыз бастауы 10 ғасырда, Эдуард Ескі Хертфордта 912 және 913 жылдары екі бекініс салған кезде жатыр. 1795 жылы доктор Уокер округтегі егіншілік және орман шаруашылығы туралы баяндама жазды. Ол: «Гертфордшир патшалықтағы ең бірінші және ең жақсы астық өндіретін округ деп саналады» деді. 1821 жылы Қағаз өндірушілер қауымдастығымен болған дау кезінде ол қатысқан адамдарды жұмыстан шығарып, жаңаларын оқытты. 1825 жылы Хемель-Хемпстедтегі Апсли және Нэш Миллз бу күшімен қағаз өндіре бастады. Дикинсон 1829 жылы жібек жіптен жасалған қағазына патент алды, ол басқа нәрселермен қатар, Қаржы облигацияларына қолданылды және екі бақылаушы акциз қызметкерінің қадағалауымен жасалуы тиіс болды. Ол 1830 жылы Рикмансуорт маңында Кроксли Миллзді салды. 1840 жылы бірыңғай бір пенилік пошта енгізілді. Дикинсон маркаларға, сондай-ақ Мулреди конверттеріне қағаз жасады. Ол 1851 жылы Апслиде жеке газ зауытын ашты. 1886 жылғы наурыз айында Джон Дикинсон және Co. Ltd. компаниясы 500 000 фунт стерлингтік капиталмен және шыны үйлермен тіркелді. 1900 жылға қарай компанияның Чешунт ауданында шыны үйлері болды. Гертфордшир полкі 1891 жылы Бедфордшир полкінің төртінші батальонына біріктірілді, ал 1900 жылғы наурыз айында Императорлық атты әскердің 42-ші (Гертфордшир) ротасы Кейптаунда десант түсірді. Сесил Родс, De Beers компаниясын және Родезия мемлекетін (қазіргі Зимбабве) құрған ол 1853 жылы Саут-стритте, Бишопс-Стортфорд қаласында дүниеге келді. Үй әлі де тұр және қазір мұражай ретінде пайдаланылады. Англиядағы алғашқы теміржол желісі 1839 жылы ашылған Эйлсбери желісі болды. Оның Хертфордширде, Марстон Гейтте станциясы болды. Тағы бір теміржол желісі Лондоннан Кембриджге қарай салынды, 1840 жылы Броксборнға, 1841 жылы Харлоуға жетті.

Екінші дүниежүзілік соғыстан бұрын

Летчворт пен Уэлвиннің екі флагмандық бақша қаласы Англияда қала құрылысының дамуына орталық үлес қосты. Эбенезер Говард 1919 жылы жер сатып алды, ал Уэлвин Гарден-Ситидегі алғашқы үй 1920 жылы пайдалануға берілді. Бірінші дүниежүзілік соғыста Гертфордшир еңбекші полкі 1914 жылдың қыркүйегінде жұмылдырылды және бірден Египетке жіберілді. Территориялық күштердің 2-ші Лондон дивизиясының штабы Сент-Олбанста орналасқан. Сол жылдың 13 қазанында Цеппелиннің шабуылы Гертфордтағы Солтүстік жолды түйіндеді, сол жердегі үйлерді қиратты. 1918 жылдың 18 қыркүйегінде 23 жасында қаза тапты. 1939 жылдың қыркүйегінде Екінші дүниежүзілік соғыс басталғанда, Гертфордшир полкінің 1-ші және 2-ші батальондары жұмылдырылды. Бедфордшир және Гертфордшир полкінің 6-шы батальонымен бірге олар Шығыс Англия дивизиясының 162-ші жаяу әскер бригадасын құрады. Гертфордшир Екінші дүниежүзілік соғыста ұшақ өндірісінің маңызды орталығы болды. Де-Хавиланд өзінің Mosquito ұшағын Хэтфилдте жобалап, Ливсденде, сондай-ақ Halifax бомбалаушыларын құрастырды. Көптеген RAF ұшқыштары Паншангерде даярланды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Гертфордширге шамамен 4000 бомба, 107 V-1 ұшатын бомба және 47 V-2 зымыраны түсті. Де-Хавиланд Comet ұшағы осы қалада жасалды. 1963 жылғы Лондон үкіметі заңы 1965 жылы кеңейтілген Үлкен Лондонды құрды, ол Барнетті Гертфордширден қосты, бірақ айырбас ретінде округ Миддлсекстен Поттерс Бар және Оңтүстік Миммс аудандарын алды. 1972 жылғы жергілікті басқару заңына сәйкес реформалар кезінде округтің шекарасы қайта қарастырылды, содан кейін Ройстон Гертфордширдің толық бөлігіне айналды. Осы кезеңде Хэтфилдтегі Камфилд үйі Барбара Картлендке тиесілі болды, ал Беатрикс Поттер де сол жерде тұрды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде мүсінші Генри Мур өзінің бұрынғы үйі бомбаға ұшырағаннан кейін Гертфордширдегі Перри Грин ауылына көшіп келді. Генри Мур қоры әлі де сол ауылдан жұмыс істейді. Гертфордширдің сипаты ХХ ғасырдың соңында өзгерді. 1992 жылы Хэтфилдтегі ұшақ жасау орнының жабылуы туралы шешім қабылданды. Апаттан кейін Railtrack-тің әрекетіне сын көп болды, ал компания 700 миллион фунт стерлингтен астам өтемақы төлеуге міндетті болды. 2002 жылы төлем қабілетсіздікке байланысты ол өз қызметін тоқтатты. 2005 жылдың 11 желтоқсанында Хемель-Хемпстедтегі Бунсфилдте болған өрт үлкен апатқа айналды. Гертфордширдің бас өрт сөндірушісі Рой Уилшер бұл "бейт бітіспеу кезеңіндегі Еуропадағы ең ірі өрт болуы мүмкін" деді. Шамамен 60 миллион галлон бензин жанып кетті.

Қорғау

Гертфордширде 1700 жылға дейін салынған, тізімге алынған ғимараттар мен ауылдық жасыл кеңістіктер Ұлы Лондоннан көп. Мысалы, Гертфордширдегі II дәрежелі* тізімге алынған ғимараттар көбінесе осы санатқа жатады. Барлық 10 аудандық (немесе қалалық) кеңестерде ескерткіштерді қорғау аймақтары белгіленген.

Қылмыс пен қылмыскерлер

1143 жылы король Стефан Сент-Олбанста сот отырысын өткізді. Ол Лондон, Миддлсекс және Гертфордшир округтерін императорлық таққа талапкер Матильдадан алған Джеффри де Мандевиллді тұтқындады. Де Мандевилль өзінің қамалдары мен, соның ішінде жақында құрылысы басталған Оңтүстік Миммс қамалын да тапсырды, содан кейін танымал заңнан тыс және қарақшыға айналды. XVII ғасырда "Зұлым әйел" аталған әйел, Уотлинг көшесі бойында, Уэльстің алыс шетіне дейін Номансленд орманында саяхатшыларға шабуыл жасады. Бұл 1634-1660 жылдардағы Маркиатта тұрған леди Кэтрин Феррерс болуы мүмкін, ол күйеуі Томас Фэншоумен (Фэншоу(э)) ажыраспаған және оның денесі Уэрде жерлену үшін округ бойынша әкелінді. 1840 жылы үлкен үй өртенген кезде халық арасында мынадай шумақ пайда болды: Анн патшайымы Гилстон ауылындағы шағын үйінде тұрған Уэнхэмды кешірді. 1751 жылы Трингтегі Габлкоттан келген Джон мен Рут Осборн сиқыршылықпен айыпталды. Халық оларды ауылдың көліне сүйреп, Рут суға батып қайтыс болды. Шымшық Томас Колли, көшбасшы болғандықтан, дарға асылды; бірақ халық оның жазасын мақұлдамады және көруге келмеді. 1783 жылы приход кеңесі "қаланың ішінде немесе жанында дерлік әр түн сайын болатын батыл тонауларды тоқтату" үшін күзет ұйымдастырды. Келесі жылы Винченцо Лунардидің Ұлыбритания үстінен алғашқы ауа шарымен жасаған сапары Стэндон Грин-Эндте қонды, онда осы жетістікті еске алу үшін тас орнатылды. Осы қонақ үйден "Хертфордтың кісі өлтіруші пирог сатушысы" Уолтер Клибборн жұмыс істеді. Ол саңырау болып көрсетті, сонда адамдар оның арасында пирог сататын кезде еркін сөйлейтін, олардың бағыттары мен бағалы заттарының орналасқан жерін есітіп алатын. Бұл кісі өлтіруші, Норвич мэрінің ұлы Джон Туртелл, әйгілі құмар ойыншы, болды.

Гертфордширдің авторлары

Джейн Остин (1775–1817) Гертфордшир туралы жазды. «Мақтаныш пен әділдік» романы фикциялық Гертфордширде өтеді. Фрэнсис Бэкон (1561–1626), жазушы және лорд-канцлер, Сент-Олбанс маңындағы Горхамбериде тұрды және Сент-Михаилде жерленді. J. M. Barrie (1860–1937) өзінің Питер Пэн кейіпкерін Беркхамстедтегі отбасына қонаққа барғаннан кейін досының ұлы Питер Льюэллин Дэвиске негіздеді. Джулиана Бернерс (1388 ?) 1486 жылы Abbey Press баспасында жарық көрген «Сент-Олбанс кітабы» атты аңшылық, бүркітшілік және геральдика туралы нұсқаулықтың авторы. Джон Буньян (1628–1688) Хитчинмен байланысты болды, және ол графтықтан тыс жерде, Бедфордта түрмеге қамалған болса да, Кенсворттағы баптист шіркеуінің мүшесі болды (сол кезде Гертфордширде, бірақ қазір Бедфордширде). Ол Гертфордширде көп уағыз айтты. Джордж Чапман (шамамен 1559–1634), «Илиада» мен «Одиссея» аудармаларымен танылған ақын және драматург, Хитчинде дүниеге келді және сонда өмір сүрді. Джеффри Чосер (1343–1400) 1389 жылы Беркхамстед қамалындағы жұмыстар хатшысы болды. Сэр Генри Чонси (1632–1719), «Гертфордширдің тарихи ескерткіштері» (жарияланған 1700 ж.) еңбегімен белгілі, 1680 жылы Гертфордтың алғашқы тіркеушісі болып тағайындалды. Сэмюэл Тейлор Колридж (1772–1834) Хичиндегі Христос ауруханасында білім алды. Уильям Каупер (1731–1800), ақын, Беркхамстедте туып, өмір сүрді. Кейіннен ол Сент-Олбанстағы психиатриялық ауруханаға жатқызылды. Чарльз Диккенс (1812–1870) көбінесе Гертфордширде болып тұрды (әсіресе, досы Эдвард Бульвер Литтонды көру үшін, ол төменде айтылады), және оның романдарының маңызды бөліктері сол жерде орын алады. Сэр Ричард Фэншоу (1608–1666) Уэр паркінде дүниеге келді және оның ескерткіш тақтасы Уэрде орналасқан. Э. М. Форстер (1879 ?) Стивендж мен Уэстон арасындағы Рукc Нест Хаусында тұрды. Уильям Годвин (1756–1836), анархист философ, Уэрдегі шіркеудің пасторы болды; оның феминист әйелі Мэри Уолстонкрафт (1759–1797), «Әйел құқықтарының қорғаны» кітабының авторы, оған Франкенштейннің авторы Мэри Шелли (1797–1851) деген қыз берді. Грэхам Грин (1904–1991) Беркхамстед гимназиясында білім алды, онда оның әкесі директор болып жұмыс істеді. Нобель сыйлығының лауреаты, драматург Джордж Бернард Шоу 1950 жылы қайтыс болғанға дейін Гертфордширде өмір сүрді. Энтони Троллоп (1815–1882) Уолтем-Кроста тұрды. Томас Уолсингхэм (? 1422), «Historia Anglicana» кітабының авторы және шаруалар көтерілісінің жылнамасын жазған, 15 ғасырдың басында Сент-Олбанс аббаттығының монахы болды.

Гертфордширдегі кино түсіру

Гертфордширде 1874 жылы Сент-Олбанста туған, британдық киноның алғашқы режиссерлерінің бірі Артур Мелбурн Купер өмір сүрді. Ол Гертфордширде (бірақ кейін Лондонның Барнет ауданына айналған жерде) жұмыс істеді және Бирт Акстың (1854–1918) көмекшісі/операторы ретінде киноның тууына куә болды. 1895 жылы Акст британдық инженер Р. В. Полдың жетекшілігімен алғашқы британдық 35 мм қозғалыс суретін түсіретін камераны бірлесіп жасады. Купер келесі 20 жыл бойы британдық киноиндустриясына үлес қосты. 1908 жылы Купер Гертфордширдегі алғашқы тұрақты кинотеатр – Сент-Олбанстағы «Альфа-Пикчер-Хаус» кинотеатрын ашты, және осы орында 87 жыл бойы кинотеатр жұмыс істеді. 1930 жылдардағы кинотеатр ғимараты жақында қайта жаңартылып, «Одиссей» кинотеатры ретінде қайта ашылды. Жақын орналасқан Эльстри студиясы да танымал болды; онда түсірілген атақты фильмдер мен телешоулар: «Жұлдызды соғыстардың» бірінші және екінші фильмдері (хронологиялық ретімен, яғни IV және V эпизодтар), «Индиана Джонс», «Супермен», «Әлемнің соңы», сондай-ақ британдық телешоулар «Мұз үстінде би», «Кім миллионер болғысы келеді?» және «Үлкен бауыр». «Гарри Поттер» фильмдер сериясының бір бөлігі Ливсден киностудиясында түсірілді. «Жабайы бала» фильмі Хертфордтағы Баллс паркінде түсірілді.

Гертфордширдің ақсүйектері мен саясаткерлері

Этельгифу 980-ші жылдардың соңында графтықта өмір сүрген христиан дініндегі саксон дворяны болды. Оның өсиетнамасы ел және графтықты зерттеу үшін маңызды құжат саналады. Ол Этельгифудың Гертфордширде үш ірі меншігі болғанын көрсетеді. Ол жерінің көп бөлігін Сент-Олбанс монахтарына сыйлады, ал өсиетнамасы Хитчиннің құқықтық және әкімшілік орталық ретіндегі маңыздылығын көрсетеді. Хитчин 10 ғасырға дейін патшалық билікте болды. Эдвард Сеймур 1559 жылы Гертфорд графы титулын алды. 1560 жылы ол леди Джейн Грейдің қарындасы леди Кэтрин Грейге үйленді. Кэтрин тақ мұрагері болғандықтан, үйленуге Елизавета патшайымның рұқсаты қажет еді, бірақ рұқсат сұралмағандықтан, үйлену Эдуардтың қарындасы леди Джейн Сеймурдың жалғыз куәгерлігімен жасырын түрде өтті. Алайда, Кэтрин жүкті болғанын көрсеткен кезде, оның некесін жариялаудан басқа амалы қалмады, және оның өтініші бойынша лорд Роберт Дадли патшайымға хабарлады. Ашулы Елизавета Гертфорд графы мен графинясын Лондон мұнарасына қамап, олардың некесін жойды. Сара Черчилль, ағылшын тарихындағы ең беделді әйелдердің бірі, 1660 жылы Сент-Олбанста Сара Дженнингс ретінде дүниеге келді. Ол Марлборо герцогымен үйленді, королева Аннаның жоғары құрметіне ие болды, содан кейін королевамен араздасып, қызметтен босатылды, бірақ королеваның қайтысынан кейін сарайға оралды. Ол 17-ғасырдың соңы мен 18-ғасырдың басында көптеген маңызды тұлғалармен пікір келістірді, зор байлыққа ие болды, континентті аралап, Бленхейм сарайын салды. Уинстон Черчилль мен Уэльс ханшайымы Диана екеуі де оның ұрпақтары. 1628 жылы Сент-Олбанс графы жаңа титулы құрылды, бірақ ол қысқа және көзге түспейтін тарихымен азаматтық соғыста жойылды. 1684 жылы король Чарльз II мен Нелл Гвиннің заңсыз ұлы Чарльз Боклерк Сент-Олбанс герцогы болды. Бұл титул қазіргі таңда он төртінші герцокқа тиесілі. Роберт Артур Гаскойн Талбот Сесил, Солсбери маркизі, 3 ақпан 1830 жылы Хатфилд Хаусында дүниеге келді. Ол да 73 жылдан кейін сол жерде қайтыс болды. Өмірінде ол үш рет премьер-министр, төрт рет сыртқы істер министрі болды. 1888 жылғы жергілікті басқару туралы заңнан кейін 17 қаңтар 1889 жылы Гертфордширдегі алғашқы округтік кеңесшілер сайланды. Артур Балфур Шотландияда туғанымен, Кембридж университетіне түсуден бұрын Гертфордширде білім алды. Ол 1902 жылы премьер-министр болып сайланудан бұрын Гертфордтан парламент депутаты болды. Ол 1905 жылы премьер-министр лауазымынан кетті, сол кезде ол автомобиль иеленген алғашқы премьер-министр болды. Кейін ол сыртқы істер министрі қызметін атқарды, оның Балфур декларациясы Израильдің құрылуына әкелген маңызды оқиға болды.