Кіріспе

Ұлыбританияның бұрынғы кәсіподағы, осы атпен аталатын басқа да кәсіподақтар. Замандастары NSFU-ны 1880-ші жылдардың соңы мен 1911 жылғы ереуілдерге қатысқандығы үшін күресшіл ұйым деп қарастырды. Дегенмен, кәсіподақ құрылғаннан бастап өндірістік келісімге мүмкіндік бар екеніне сенді және келісу рәсімдерін орнатуды қолдады. Кәсіподақтың жетекшілеріне «социализм» үлкен әсер етпеді. Оның негізін қалаушысы және президенті Дж. Хавлок Уилсон бірнеше рет Либералдық партиядан парламент депутаты болып сайланды, ал кәсіподақ 1919 жылға дейін Еңбек партиясына қосылмады. Шындығында, 1918 жылғы жалпы сайлауда ол үш үміткерді қолдады:

Ауданы Үміткер Дауыс саны Пайыздық көрсеткіш Нәтиже
Бутл 7,235 37.0 2-орын
Кингстон-на-Халл Оңтүстік-Батыс 5,005 30.9 2-орын
Оңтүстік Шилдс 19,514 75.2 1-орын

Уилсонға негізінен Либералдық партия қолдау көрсетті, ал Белл өзін Коалициялық лейбористік үміткер деп таныстырды. Кэтери кәсіподақ атынан бақ сынады. 1926 жылғы жалпы ереуілге қатыспағаны және Ноттингемширдегі «саяси емес» кеншілер одағын қолдағаны үшін. 1928 жылдың қыркүйегінде кәсіподақ Кәсіподақтар Конгресінен ресми түрде шығарылды. Алайда, 1929 жылы Хавлок Уилсонның қайтысынан кейін NUS тез арада бағытын өзгертіп, кәсіподақ қозғалысының қалған бөлігімен келісімге келді. 1926 жылы «Ұлттық теңізшілер одағы» деген атауды қабылдады. Бұл атау әйелдердің де мүше екенін ескермеді; кейбір теңізші әйелдер бұрын Стюардессалар гильдиясын құруға тырысқан, бірақ сәтті болмаған. 1932 жылға қарай Теңізшілердің азшылық қозғалысы 1000 адамнан асты (теңізшілердің жұмыс істейтін күшінің жүзден бір бөлігі). SMM-нің қара белсенділері соғыстан кейінгі нәсілшілдікке қарсы күресті. Нәсілдік тәртіпсіздіктер Оңтүстік Шилдс, Ливерпуль және Кардифф сияқты теңіз порттарында болды. Сондай-ақ, кәсіподақ жоғары жұмыссыздық деңгейінде ағылшын ақ нәсілді мүшелерін қолдауға міндетті деп санайтын. 1920-1930 жылдардағы SMM-нің маңызды тұлғаларының бірі Барбадосте туған, Лондонда тұратын Крис Брейтуэйт (Крис Джонс) болды. Оның отаршыл теңізшілер ұйымы және Панафрикалық қозғалыс сияқты көптеген нәсілшілдікке қарсы бастамалармен байланыстары SMM-нің байланыстарын кеңейтті және Ұлыбританиядағы ең ірі қара және аз ұлтты жұмыс күшін қолдамағаны үшін NUS-қа халықаралық назар аударды.

Соғыстан кейінгі қарсылықтардың өсуі

ҰБТ-ның дерлік жабық есік саясаты кәсіподақты нығайтты. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін ҰБТ-ны реформалауға қатысты кеңінен шақырулар жасалды. Көптеген мүшелер кәсіподақтың жұмыс берушілермен тым жақын байланыста екенін және мүшелерінің мүдделерін қорғауда жеткіліксіз болғанын сезінді. Алдыңғы азшылық қозғалысын дамыта отырып, көптеген порттарда Ранг және қатар комитеттері құрылды, сондай-ақ 1947, 1955 және 1960 жылдары ресми емес ереуілдер өтті. Соңғы жылы Ұлттық теңізшілер реформа қозғалысы құрылды. 1962 жылы жұмыс орындарында жұмысшылардың өкілдігі жүйесін енгізу туралы шешім қабылданды, бұл реформаның белгілі бір деңгейіне жол ашты. Бұл ҰБТ-ны кәсіподақ қозғалысының жалпы практикасына сәйкес келтірді. Көбірек маңыздысы, бұл кәсіподақпен байланысты күшейтті. Теңізшілер айлар немесе жылдар бойы үйден қашықта болуы мүмкін болғандықтан, кемедегі "кәсіподақ өкілі" Клэфэмдегі бас кеңседен көп қашықта болмағандықтан, ынтымақты арттырды.

Шабуылдар

1966 жылы 16 мамырда НҰС 1911 жылдан бері алғашқы ұлттық ереуілді бастады. Ереуілдің мақсаты – жалақыны арттыру және жұмыс аптасын 56 сағаттан 40 сағатқа дейін қысқарту болды. Оған кәсіби одақ мүшелері кең қолдау көрсетті, бұл әсіресе Лондон, Ливерпуль және Саутгемптон қалаларындағы теңіз көлігіне үлкен бұзылыс келтірді. Ереуілдің саяси маңызы зор болды: сауданың тоқырауы Ұлыбританияның (нашар) төлем балансына кері әсер етті, фунт стерлингке қысым түсірді және үкіметтің жалақыны 3,5%-дан асырмау әрекеттеріне қауіп төндірді. Еңбек партиясының премьер-министрі Гарольд Уилсон ереуілді қатты сынап, оны коммунистердің өкіметін құлату үшін ұйымдастырғандарын айтты. 23 мамырда, ереуіл басталғаннан кейін бір апта өткен соң, үкімет төтенше жағдай жариялады, бірақ төтенше жағдайға қатысты өкілеттіктер қолданылмады. Ереуіл 1 шілдеде аяқталды.

Сайлау нәтижелері

NUS 1931 жылы Еңбек партиясына қайта қосылды және бірнеше жалпы сайлауларда сәтсіз үміткерлерді қолдады; көбінесе консерваторлардың сенімді орындарында, кейіннен жеңіске жете алатын сайлау округінде үміткерді қолдауға үміттене отырып. 1960 жылға қарай партиямен тығыз қарым-қатынас орнатып, ерекше жағдай ретінде, оның барлық жергілікті бөлімшелері сол округтің Еңбек партиясына мүше болды. 1970 жылы ол алғашқы қолдауымен Парламент депутаты Джон Прескоттты сайлады, ол көрнекті ұлттық тұлғаға айналды.

Сайлау округі | Кандидат | Дауыс | Пайыз | Орын
---|---|---|---|---
1935 жылғы жалпы сайлау | Бірмингем Ярдли | 18,879 | 42,3 | 2
1950 жылғы жалпы сайлау | Портсмут Лэнгстоун | 17,691 | 35,4 | 2
1959 жылғы жалпы сайлау | Ливерпуль Батыс Дерби | 19,386 | 46,0 | 2
1966 жылғы жалпы сайлау | Саутпорт | 12,798 | 29,2 | 2
1970 жылғы жалпы сайлау | Кингстон-на-Халл Шығыс | 36,859 | 71,4 | 1
1974 ақпан айындағы жалпы сайлау | Кингстон-на-Халл Шығыс | 41,300 | 70,0 | 1
| Нью-Форест | 12,737 | 20,4 | 3
1979 жылғы жалпы сайлау | Кингстон-на-Халл Шығыс | 39,411 | 62,5 | 1
1983 жылғы жалпы сайлау | Кингстон-на-Халл Шығыс | 23,615 | 49,9 | 1
1987 жылғы жалпы сайлау | Кингстон-на-Халл Шығыс | 27,287 | 56,3 | 1